1 Samuel 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Toâq moâm puo Salơ táq ntỡng cớp Davĩt, Yô-nathan con samiang Salơ sâng bũi lứq chóq Davĩt. Án ayooq Davĩt ariang án ayooq tỗ án bữm.
1 E Sucedeu que, acabando ele de falar com Saul, a alma de Jônatas se ligou com a alma de Davi; e Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Noap tễ tangái ki, puo Salơ yỗn Davĩt ỡt cớp án, tỡ yỗn Davĩt píh noâng chu dống mpoaq án.
2 E Saul, naquele dia, o tomou e não lhe permitiu que tornasse para casa de seu pai.
3 Cỗ Yô-nathan ayooq lứq Davĩt, ngkíq án táq ŏ́c parkhán cỡt yớu ratoi cớp Davĩt toau sốt dỡi tamoong.
3 E Jônatas e Davi fizeram aliança; porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
4 Chơ Yô-nathan tũot au tuar án cớp asớp yỗn Davĩt. Cớp án yỗn Davĩt dếh au nsễl sapoan, dau, tamĩang, saráh, cớp parnoân hỡ.
4 E Jônatas se despojou da capa que trazia sobre si e a deu a Davi, como também as suas vestes, até a sua espada, e o seu arco, e o seu cinto.
5 Ranáq ntrớu puo Salơ ớn Davĩt táq, Davĩt táq moâm, táq pĩeiq cớp o lứq. Yuaq ngkíq, Salơ chóh Davĩt yỗn cỡt cũai sốt tahan. Ma máh cũai sốt tahan canŏ́h la sâng bũi pahỡm tê tễ ranáq nâi, dếh dũ náq tahan la sâng bũi tê.
5 E saía Davi aonde quer que Saul o enviava e conduzia-se com prudência; e Saul o pôs sobre a gente de guerra, e era aceito aos olhos de todo o povo e até aos olhos dos servos de Saul.
6 Toâq vớt Davĩt cachĩt Cô-liat, bo án cớp tahan canŏ́h chu pỡ vil, bữn mansễm tễ dũ vil tỗp I-sarel loŏh roap chỗm puo Salơ. Alới ũat cớp puan sarai bũi óh lứq, dếh toân sacơr, cớp tapáih achúng hỡ.
6 Sucedeu, porém, que, vindo eles, quando Davi voltava de ferir os filisteus, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e em danças, com adufes, com alegria e com instrumentos de música.
7 Ma bo tỗp mansễm puan sarai, alới ũat neq: “Salơ bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi ngin náq, mŏ Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi chít ngin náq.”
7 E as mulheres, tangendo, respondiam umas às outras e diziam: Saul feriu os seus milhares, porém Davi, os seus dez milhares.
8 Ngkíq puo Salơ sâng nsóq lứq, yuaq án tỡ bữn bũi pahỡm toâq sâng cansái ũat nâi. Chơ án chanchớm neq: “Alới achưng alư Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi vian náq. Ma alới pai cứq bữn cachĩt ống sa‑ữi ngin náq sâng. Nŏ́q chumát alới ễ chóh án ễn cỡt puo tỡ?”
8 Então, Saul se indignou muito, e aquela palavra pareceu mal aos seus olhos; e disse: Dez milhares deram a Davi, e a mim somente milhares; na verdade, que lhe falta, senão só o reino?
9 Noap tễ tangái ki Salơ sâng tớl-ớl pahỡm cớp nhêng tutuaiq níc Davĩt.
9 E, desde aquele dia em diante, Saul tinha Davi em suspeita.
10 Toâq poang tarưp parnỡ, Yiang Sursĩ yỗn yiang sâuq mut tâng mứt Salơ. Chơ Salơ loai tâng dống án riang cũai yúh. Bo Davĩt tapáih achúng toâr machớng án dốq táq tễ nling, puo Salơ ayễq coih tâng atĩ.
10 E aconteceu, ao outro dia, que o mau espírito, da parte de Deus, se apoderou de Saul, e profetizava no meio da casa; e Davi tangia a harpa com a sua mão, como de dia em dia; Saul, porém, tinha na mão uma lança.
11 Salơ chanchớm tâng mứt án bữm neq: “Cứq ễ toal coih cláng Davĩt tâng ratâng dống.”
11 E Saul atirou com a lança, dizendo: Encravarei a Davi na parede. Porém Davi se desviou dele por duas vezes.
12 Puo Salơ cỡt ngcŏh Davĩt, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt; ma Ncháu khoiq táh Salơ.
12 E temia Saul a Davi, porque o Senhor era com ele e se tinha retirado de Saul.
13 Ngkíq puo Salơ ớn Davĩt dễq yỗn vớt tễ moat án. Salơ chóh án yỗn cỡt sốt tỗp tahan muoi ngin náq. Chơ Davĩt dững tahan loŏh chu ntốq rachíl.
13 Pelo que Saul o desviou de si e o pôs por chefe de mil; e saía e entrava diante do povo.
14 Dũ trỗ án rachíl, án chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
14 E Davi se conduzia com prudência em todos os seus caminhos, e o Senhor era com ele.
15 Puo Salơ nhêng cớp hữm Davĩt chíl riap dũ trỗ, ngkíq án ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn.
15 Vendo, então, Saul que tão prudentemente se conduzia, tinha receio dele.
16 Ma cũai I-sarel cớp cũai Yuda ayooq Davĩt, yuaq án la cũai ayông alới loŏh chu ntốq rachíl.
16 Porém todo o Israel e Judá amavam Davi, porquanto saía e entrava diante deles.
17 Toâq ntun ễn, Salơ atỡng Davĩt neq: “Nâi la Mê-rap con cumũr clúng cứq. Cứq chiau niang nâi yỗn mới táq lacuoi; ma mới cóq táq ranáq yỗn cứq, cỡt tahan clŏ́q cớp tanoang tapứng lứq chóq cứq, cớp rachíl chuai Yiang Sursĩ.” (Salơ chanchớm khân táq ngkíq, án tỡ bữn túh cachĩt Davĩt, ma án yỗn cũai Phi-li-tin ễn cachĩt Davĩt.)
17 Pelo que Saul disse a Davi: Eis que Merabe, minha filha mais velha, te darei por mulher; sê-me somente filho valoroso e guerreia as guerras do Senhor (Porque Saul dizia consigo: Não seja contra ele a minha mão, mas, sim, a dos filisteus.).
18 Davĩt ta‑ỡi: “Hếq la noau, cớp dống sũ mpoaq hếq la noau tâng tỗp I-sarel, mŏ têq cỡt partiam puo?”
18 Mas Davi disse a Saul: Quem sou eu, e qual é a minha vida e a família de meu pai em Israel, para vir a ser genro do rei?
19 Ma toâq ngư chiau niang Mê-rap yỗn Davĩt, puo Salơ chiau chíq niang ki yỗn samiang canŏ́h, ramứh Atriel tễ vil Mê-hô-la.
19 Sucedeu, porém, que ao tempo que Merabe, filha de Saul, devia ser dada a Davi, ela foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 Ma Salơ noâng bữn con cumũr muoi noaq ễn, ramứh Mi-cal. Mi-cal yoc ễ bữn lứq Davĩt. Toâq puo Salơ sâng tễ ranáq nâi, án sâng bũi pahỡm.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava a Davi; o que, sendo anunciado a Saul, pareceu isso bom aos seus olhos.
21 Án chanchớm neq: “Cứq ễ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt. Cứq yỗn niang cỡt samoât acáp yỗn Davĩt chuat, chơ tỗp Phi-li-tin têq cachĩt án.”
21 E Saul disse: Eu lha darei, para que lhe sirva de laço e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele. Pelo que Saul disse a Davi: Com a outra serás hoje meu genro.
22 Chơ Salơ ớn cũai ayững atĩ án pỡq táq ntỡng cớp Davĩt neq: “Puo sâng bũi pahỡm lứq chóq mới, cớp dũ náq hếq la bũi tê cớp mới. Sanua la o yỗn mới racoâiq cớp con cumũr puo Salơ.”
22 E Saul deu ordem aos seus servos: Falai em segredo a Davi, dizendo: Eis que o rei te está mui afeiçoado, e todos os seus servos te amam; agora, pois, consente em ser genro do rei.
23 Cũai ayững atĩ ki táq ntỡng ngkíq cớp Davĩt. Ma Davĩt ta‑ỡi neq: “Ơq! Ranáq nâi la o yỗn cứq cũai cadĩt cớp tỡ bữn khlữr ntrớu, ma bữn cỡt partiam puo.”
23 E os servos de Saul falaram todas essas palavras aos ouvidos de Davi. Então, disse Davi: Parece-vos pouco aos vossos olhos ser genro do rei, sendo eu homem pobre e desprezível?
24 Tỗp cũai ayững atĩ ki chu atỡng loah puo Salơ tễ santoiq Davĩt khoiq pai.
24 E os servos de Saul lhe anunciaram isso, dizendo: Foram tais as palavras que falou Davi.
25 Chơ Salơ ớn alới pỡq atỡng Davĩt ễn neq: “Puo tỡ bữn yoc ễ bữn voan ntrớu tễ mới, ma án yoc ễ bữn bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin muoi culám náq sâng, dŏq cỡt ranáq puo carláh dỡq chóq cũai par‑ũal án.” (Nâi la ngê puo Salơ aloŏh, ễq tỗp Phi-li-tin cachĩt Davĩt.)
25 Então, disse Saul: Assim direis a Davi: O rei não tem necessidade de dote, senão de cem prepúcios de filisteus, para se tomar vingança dos inimigos do rei. Porquanto Saul tentava fazer cair a Davi pela mão dos filisteus.
26 Toâq alới atỡng santoiq ki yỗn Davĩt tamứng, án sâng bũi pahỡm têq cỡt partiam puo. Nhũang tangái noau anoat racoâiq,
26 E anunciaram os seus servos essas palavras a Davi, e esse negócio pareceu bem aos olhos de Davi, de que fosse genro do rei; porém ainda os dias se não haviam cumprido.
27 Davĩt cớp tahan án bữn cachĩt cũai Phi-li-tin bar culám náq. Chơ Davĩt ĩt bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin dững achu yỗn puo Salơ. Án aloŏh cớp noap dũ lám dŏq án têq bữn cỡt partiam puo. Yuaq ngkíq, puo Salơ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt.
27 Então, Davi se levantou e partiu ele com os seus homens, e feriram dentre os filisteus duzentos homens; e Davi trouxe os seus prepúcios, e os entregaram todos ao rei, para que fosse genro do rei; então, Saul lhe deu por mulher a sua filha.
28 Puo Salơ dáng raloaih lứq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt, cớp Mi-cal con cumũr án la ayooq lứq Davĩt.
28 E viu Saul e notou que o Senhor era com Davi; e Mical, filha de Saul, o amava.
29 Chơ án sâng ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn, cớp án cỡt cũai par‑ũal Davĩt toau sốt dỡi tamoong án.
29 Então, Saul temeu muito mais a Davi e Saul foi todos os seus dias inimigo de Davi.
30 Máh cũai sốt tỗp Phi-li-tin dững tahan pỡq chíl tỗp I-sarel; ma dũ trỗ alới rachíl, Davĩt chíl riap níc, cớp án bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi hỡn tễ máh cũai sốt tahan canŏ́h khong puo Salơ. Ngkíq, ranáq nâi táq yỗn Davĩt bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan lứq.
30 E, saindo os príncipes dos filisteus para a batalha, sucedeu que Davi se conduziu mais prudentemente do que todos os servos de Saul; portanto, o seu nome era mui estimado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.