1 Samuel 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm máh tahan alới ễ dững pỡq rachíl. Tỗp alới toâq rôm parnơi tâng vil Sô-coh, cruang Yuda. Alới táq dỗn tâng E-phet Damim, bân mpứng dĩ bar coah vil Sô-coh cớp vil Asê-cah.
1 Mobilizaram os filisteus as suas tropas para a guerra e concentraram-se em Soco, em Judá. Acamparam entre Soco e Azeca, em Efes-Domim.
2 Salơ cớp tỗp I-sarel parỗm parnơi cớp táq dỗn pỡ avúng E-lah. Alới thrũan ễ loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin.
2 Saul e os israelitas mobilizaram-se de seu lado e acamparam no vale do Terebinto, pondo-se em linha de combate contra os filisteus.
3 Tỗp Phi-li-tin tayứng cỡt rana tâng muoi cuar cóh; ma tỗp I-sarel tayứng cỡt rana tâng cuar cóh canŏ́h. Avúng cóh cỡt raloan tỗp alới.
3 Estes estavam num lado da montanha e Israel na colina defronte; o vale os separava.
4 Bữn muoi noaq tahan tễ vil Cat ramứh Cô-liat; án loŏh tễ dỗn tỗp Phi-li-tin cớp thrễc tỗp I-sarel. Án la cũai tỗ chác toâr cớp sarỡih tapoât coat cớp muoi tabễ.
4 Saiu do acampamento dos filisteus um campeão chamado Golias, de Get, cujo talhe era de seis côvados e um palmo.
5 Án tapưng muoc sapoan, sớp au nsễl sapoan, ntâng mán sỡng chít tapul ki-lô.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e no corpo uma couraça de escamas, cujo peso era de cinco mil siclos de bronze.
6 Tâng nluang án chóq atop sapoan; dếh án poac coih sapoan hỡ.
6 Tinha perneiras de bronze e um dardo de bronze entre os ombros.
7 Tong coih clâm li aluang noau pĩal aroâiq tantan, ma pỗi coih cỡt tac, ntâng clữi tapul ki-lô. Bữn muoi noaq tahan loŏh pỡq nhũang yỗn dững khễl dŏq capáng án.
7 O cabo de sua lança era como o cilindro de um tear, e sua ponta pesava seiscentos siclos de ferro. Um escudeiro o precedia.
8 Cô-liat tayứng cớp án pai casang chóq tỗp I-sarel neq: “Tỗp anhia tayứng cỡt rana táq ntrớu bân ntốq nâi? Ễ rachíl tỡ? Cứq la cũai Phi-li-tin; ma anhia la cũai sũl Salơ! Khân pla, anhia rưoh manoaq cũai tễ tỗp anhia yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.
8 Apresentou-se ele diante das tropas israelitas e gritou-lhes: Por que viestes dispostos a uma batalha? Não sou eu filisteu, e vós os escravos de Saul? Escolhei entre vós um homem que desça contra mim.
9 Khân án riap cớp bữn cachĩt cứq, ki tỗp hếq ễ cỡt sũl tỗp anhia. Ma khân cứq riap cớp bữn cachĩt án, ki tỗp anhia cóq cỡt cũai sũl tỗp hếq.
9 Se ele me vencer, batendo-se comigo, e matar-me, seremos vossos escravos; mas, se eu o vencer e o matar, então sois vós que sereis nossos escravos e nos servireis!
10 Sanua cứq ễ cardỗq máh tahan tỗp I-sarel ỡt bân ntốq nâi. Cứq sễq anhia rưoh muoi noaq yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.”
10 E ajuntou: Lanço hoje este desafio ao exército de Israel: dai-me um homem para lutarmos juntos!
11 Toâq Salơ cớp tahan án sâng ngkíq, alới cỡt ngcŏh lứq.
11 Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, e ficaram consternados, cheios de medo.
12 Davĩt la con samiang Yê-sai, tỗp Ep-rat, tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Bo Salơ cỡt puo Yê-sai bữn con samiang tacual náq, cớp án khoiq thâu chơ.
12 Ora, Davi era um dos oito filhos de um efrateu de Belém de Judá, chamado Isaí, já idoso no tempo de Saul.
13 Pái náq con samiang án khoiq toâr pỡq rachíl parnơi cớp Salơ. Con samiang clúng ramứh E-liap; tapun con clúng bữn Abi-nadap; cớp tapun con ndĩ bữn Samah.
13 Seus três filhos mais velhos tinham seguido Saul na guerra. Chamavam-se: o primogênito Eliab, Abinadab o segundo e o terceiro Sama.
14 Davĩt la con ralŏ́h; pái náq ai án ỡt cớp Salơ.
14 Davi era o mais novo. Os três mais velhos estavam com Saul,
15 Ma Davĩt luloah níc tễ dỗn Salơ chu vil Bet-lahem dŏq bán cữu mpoaq án.
15 e Davi ora ia ao acampamento de Saul, ora voltava para apascentar o rebanho de seu pai em Belém.
16 Cô-liat noâng ỡt thrễc níc tỗp I-sarel dũ tarưp dũ tabữ, mán pỗn chít tangái.
16 O filisteu aproximava-se pela manhã e pela tarde, e isso por quarenta dias seguidos.
17 Bữn muoi tangái Yê-sai ớn Davĩt con samiang án neq: “Cóq mới dững dỗi ễh muoi chít ki-lô cớp bễng mi muoi chít lám yỗn ai mới pỡ dỗn tahan alới ỡt.
17 Um dia, disse Isaí ao seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efá de grão torrado e estes dez pães, e apressa-te a levá-los aos teus irmãos no acampamento.
18 Cớp dững muoi chít cốc dỡq tóh dỗng yỗn cũai sốt alới. Cóq mới pỡq nhêng chim tỗp ai mới ỡt nŏ́q sanua. Toâq mới chu, cóq mới dững achu muoi ramứh crơng alới dŏq cỡt tếc mới khoiq ramóh alới; chơ cứq mpoaq dáng alới bữn bán sũan.”
18 Entrega estes dez queijos ao chefe dos mil. Informa-te se teus irmãos vão bem e traze algo de sua parte como prova.
19 Puo Salơ, tỗp ai Davĩt, cớp máh tahan I-sarel canŏ́h ntôm rachíl tỗp Phi-li-tin tâng avúng E-lah.
19 Eles estavam com Saul e todos os homens de Israel no vale do Terebinto, em guerra com os filisteus.
20 Chơ, tangái parnỡ Davĩt tamỡ tễ cláih. Án cơiq cữu án pỡ cũai canŏ́h; chơ án dững sanyam Yê-sai mpoaq án khoiq ớn án dững. Bo án toâq pỡ ntốq tahan ỡt, máh tahan ntôm thrap cỡt rana ễ loŏh rachíl, cớp bữn sưong casang lứq toâq tễ ntốq rachíl.
20 No dia seguinte pela manhã, Davi, confiando o rebanho a um pastor, tomou sua bagagem e partiu, como lhe ordenara Isaí. Chegou ao acampamento no momento em que saía o exército para a batalha, levantando o grito de guerra.
21 Tahan tỗp Phi-li-tin cớp tahan tỗp I-sarel ỡt choâng-rachoâng, bar tỗp miar thrũan ễ rachíl.
21 Israel e os filisteus puseram-se em linha de combate, tropa contra tropa.
22 Davĩt cơiq sanyam án pỡ cũai nhêng salĩq crơng sana. Chơ án lúh palŏ́ng chu ntốq ai án ỡt tâng ntốq rachíl, cỗ án ễ blớh tỗp ai ỡt cha nŏ́q sanua.
22 Davi entregou sua carga ao guarda das bagagens e correu às fileiras para informar-se de seus irmãos.
23 Ma bo án ntôm táq ntỡng cớp ai án, Cô-liat la tahan Phi-li-tin tễ vil Cat, loŏh thrễc tahan I-sarel ĩn tễ nhũang sĩa. Davĩt sâng santoiq án thrễc ngkíq.
23 Enquanto lhes falava, eis que o campeão filisteu, Golias, de Get, avançou para fora das fileiras do seu exército, proferindo o mesmo desafio {como nos dias precedentes}, que Davi escutou.
24 Toâq tỗp I-sarel hữm Cô-liat, tỗp alới miar lúh nheq, cỗ sâng ngcŏh lứq.
24 Todo o Israel recuava à vista do homem, tremendo de medo.
25 Tâng tỗp I-sarel bữn manoaq pai chóq manoaq neq: “Nhêng tíh! Án thrễc níc ngkíq sâng! Puo Salơ khoiq parkhán chơ, khân cũai aléq bữn cachĩt Cô-liat, án ễ yỗn cũai ki bữn roap cóng toâr. Cớp puo Salơ ễ yỗn cũai ki racoâiq cớp con cumũr án, dếh án yỗn dống sũ mpoaq cũai ki tỡ bữn muap noâng práq thễq tâng cruang I-sarel.”
25 Vedes, diziam eles, esse homem que avança? Ele vem insultar Israel. Aquele que o matar, o rei o cumulará de favores, dar-lhe-á sua filha e isentará de impostos em Israel a casa de seu pai.
26 Davĩt blớh cũai ỡt cheq án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, cớp chuai tỗp I-sarel vớt tễ noau ayê ra‑ac, án bữn roap cóng ntrớu? Nŏ́q cũai Phi-li-tin ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ ma clŏ́q lứq thrễc tỗp tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc?”
26 Davi perguntou aos que estavam perto dele: Que será feito àquele que ferir esse filisteu e tirar o opróbrio que pesa sobre Israel? E quem é esse filisteu incircunciso para insultar desse modo o exército do Deus vivo?
27 Máh tahan ki ta‑ỡi án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt Cô-liat, cũai ki bữn roap cóng ariang puo khoiq pai chơ.”
27 E deram-lhe a mesma resposta: Dar-se-á isto e isto a quem o ferir.
28 Tữ E-liap, ai clúng Davĩt, sâng Davĩt táq ntỡng cớp tahan ngkíq, án nhôp Davĩt, cớp pai neq: “Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Noau nhêng cữu mới pỡ ntốq aiq? Nŏ́q mới liaq lứq! Mới toâq pỡ nâi la cỗ ễ nhêng noau rachíl sâng!”
28 Eliab, seu irmão mais velho, ouvindo-o falar assim, encolerizou-se: Por que vieste aqui? Com quem deixaste tuas ovelhas no deserto? Conheço a tua pretensão e a tua má índole; foi para ver a batalha que vieste!
29 Davĩt ta‑ỡi: “Cứq tỡ bữn táq ntrớu! Nŏ́q cứq blớh la tỡ têq?”
29 Que fiz eu de mal?, respondeu Davi. Nada mais fiz que uma simples pergunta!
30 Chơ Davĩt píh mieiq chu cũai canŏ́h, cớp án blớh machớng ki sĩa. Ma alới ta‑ỡi án machớng tễ nhũang tê.
30 E afastou-se de seu irmão, indo perguntar a outros, dos quais obteve sempre as mesmas respostas.
31 Bữn cũai canŏ́h sâng santoiq Davĩt pai, chơ alới pỡq cớp ruaih yỗn Salơ tamứng. Chơ Salơ ớn noau pỡq coâiq Davĩt toâq ramóh án.
31 As palavras de Davi foram ouvidas e comunicadas a Saul, que o mandou vir à sua presença.
32 Davĩt pai chóq puo Salơ neq: “Puo hếq yám noap lứq ơi! Chỗi yỗn cũai pứt mứt cỗ cũai Phi-li-tin nâi. Hếq toâp ễ loŏh chíl án.”
32 Davi disse-lhe: Ninguém desanime por causa desse filisteu! Teu servo irá combatê-lo.
33 Puo Salơ ta‑ỡi án: “Chỗi táq ngkíq! Nŏ́q têq mới rơi chíl án. Mới mbỡiq sanyỡr, ma Cô-liat cỡt tahan tễ án sanyỡr toau sanua!”
33 Combatê-lo, tu?!, exclamou o rei. Não é possível. Não passas de um menino e ele é um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Ma Davĩt atỡng loah Salơ neq: “Ơ puo hếq ơi! Hếq cơi bán cữu mpoaq hếq. Trỗ léq bữn cula samín tỡ la sacâu toâq srứm cữu,
34 Davi respondeu a Saul: Quando o teu servo apascentava as ovelhas do seu pai e vinha um leão ou um urso roubar uma ovelha do rebanho,
35 hếq rapuai cachĩt charán ki, dŏq rachuai con cữu yỗn vớt tễ bỗq án. Khân cula samín tỡ la sacâu píh palŏ́ng loah chu hếq, hếq chap tacong án, cớp pieih án toau cuchĩt.
35 eu o perseguia e o matava, tirando-lhe a ovelha da boca. E se ele se levantava contra mim, agarrava-o pela goela e estrangulava-o.
36 Hếq khoiq bữn cachĩt cula samín cớp sacâu. Hếq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, machớng hếq khoiq táq chóq charán ki tê, yuaq án mumat tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc.
36 Assim como o teu servo matou o leão e o urso, assim fará ele a esse filisteu incircunciso, que insultou os exércitos do Deus vivo.
37 Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong hếq yỗn vớt tễ cula samín cớp sacâu. Lứq samoât, án chuai amoong hếq ngkíq tê yỗn vớt tễ talang atĩ cũai Phi-li-tin nâi.”
37 O Senhor, acrescentou, que me salvou das garras do leão e do urso, salvar-me-á também das mãos desse filisteu. Vai, disse Saul a Davi; e que o Senhor esteja contigo!
38 Puo Salơ ĩt tampâc choac án yỗn Davĩt sớp. Án apưng muoc sapoan tâng plỡ Davĩt, cớp án asớp au tac yỗn Davĩt.
38 O rei revestiu Davi com sua armadura, pôs-lhe na cabeça um capacete de bronze e armou-o de uma couraça.
39 Davĩt ĩt dau puo Salơ cớp poac savác var. Chơ án tayáh pỡq chim, ma án tỡ têq tayáh, yuaq án tỡ cơi sớp crơng ariang nâi. Ngkíq án atỡng puo Salơ neq: “Hếq tỡ têq loŏh rachíl mŏ khân tâc tampâc nâi, yuaq hếq tỡ nai tâc yũah.”
39 Davi cingiu a espada de Saul por cima de sua armadura e tentou andar com aquela equipagem inusitada. Mas disse a Saul: Não posso andar com isso, pois não estou habituado!
40 Án ayễq ống muoi lám ralỡng án dốq pỡq bán cữu sâng. Cớp án tỗiq ĩt tamáu sỡng ŏ́c tễ dỡq tũm cớp chóq tâng tũi. Án ayễq tamĩang cartúng ngcâr cớp tayáh pỡq chu Cô-liat.
40 E, tirando a armadura, tomou seu cajado e escolheu no regato cinco pedras lisas, pondo-as no alforje de pastor que lhe servia de bolsa. Em seguida, com a sua funda na mão, avançou contra o filisteu.
41 Cũai Phi-li-tin ki mbỡiq tayáh amut chu Davĩt; cớp bữn cũai ayễq khễl tayáh pỡq nhũang dŏq capáng Cô-liat. Cô-liat tayáh amut cheq la‑ữt chu Davĩt.
41 De seu lado, o filisteu, precedido de seu escudeiro, aproximou-se de Davi,
42 Toâq Cô-liat nhêng samoât lứq, án hữm Davĩt la samiang roâp riang o cớp práih lứq. Ngkíq án mumat Davĩt tâng mứt án, cỗ Davĩt mbỡiq sanyỡr.
42 mediu-o com os olhos, e, vendo que era jovem, louro e de delicado aspecto, desprezou-o.
43 Án blớh Davĩt neq: “Ralỡng ki mới dững ễ táq ntrớu? Nŏ́q mới chanchớm cứq cỡt acho tỡ?”
43 Disse-lhe: Sou eu porventura um cão, para vires a mim com um cajado? E amaldiçoou-o em nome de seus deuses.
44 Cô-liat canứh Davĩt pai neq: “Mới mut chu nâi! Cứq ễ ĩt sac mới yỗn chớm cớp charán cruang cha chíq.”
44 Vem, continuou ele, e eu darei a tua carne às aves do céu e aos animais da terra!
45 Chơ Davĩt pai loah chóq án neq: “Mới mut chíl cứq na pla dau, coih, cớp cuan. Ma cứq toâq chíl mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Yiang tỗp I-sarel, án ca mới luoh sưong ayê sanua.
45 Davi respondeu: Tu vens contra mim com espada, lança e escudo; eu, porém, vou contra ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das fileiras de Israel, que tu insultaste.
46 Tâng tangái nâi toâp Yiang Sursĩ ễ chiau mới pỡ talang atĩ cứq. Cứq lứq riap cachĩt mới cớp cŏ́h tacong mới. Chơ máh sac tahan tỗp Phi-li-tin, ki cứq ễ yỗn cỡt crơng sana chớm cớp charán cruang. Ngkíq nheq cruang cutễq têq dáng samoât lứq tỗp I-sarel bữn Yiang Sursĩ.
46 Hoje o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, cortar-te-ei a cabeça, e darei os cadáveres do exército dos filisteus às aves do céu e aos animais da terra. Toda a terra saberá que há um Deus em Israel;
47 Cớp dũ náq cũai ỡt tâng ntốq nâi têq bữn hữm la Yiang Sursĩ tỡ bữn cóq ĩt dau tỡ la coih chuai cũai proai án yỗn têq vớt tễ ŏ́c túh coat. Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng ntốq rachíl, cớp án têq chiau tỗp anhia dũ náq pỡ talang atĩ tỗp hếq.”
47 e toda essa multidão saberá que não é com a espada nem com a lança que o Senhor triunfa, pois a batalha é do Senhor, e ele vos entregou em nossas mãos!
48 Cô-liat tayáh amut cheq ễ carchĩt cớp Davĩt. Ma Davĩt lúh chái amut chu ntốq tỗp Phi-li-tin rachíl, án ễ carchĩt cớp Cô-liat.
48 Levantou-se o filisteu e marchou contra Davi. Davi também correu para a linha inimiga ao encontro do filisteu.
49 Davĩt chũaiq ĩt tamáu tễ tũi, chơ án pán Cô-liat. Tamáu ki pĩeiq tâng caliac Cô-liat táq pacháh cantar plỡ án. Chơ Cô-liat dớm muoi tatứp tâng cutễq.
49 Meteu a mão no alforje, tomou uma pedra e arremessou-a com a funda, ferindo o filisteu na fronte. A pedra penetrou-lhe na fronte, e o gigante caiu com o rosto por terra.
50 Ngkíq Davĩt bữn riap cachĩt Cô-liat, la cỗ nhơ tễ tamáu án pán toâq tamĩang ngcâr, tỡ bữn cóq yống pla dau.
50 Assim venceu Davi o filisteu, ferindo-o de morte com uma funda e uma pedra. E como não tinha espada na mão,
51 Davĩt palŏ́ng chu Cô-liat, cớp tayứng cheq tỗ Cô-liat. Án thot dau Cô-liat tễ sor, chơ án cŏ́h tacong Cô-liat.
51 correu ao filisteu, subiu-lhe em cima, arrancou-lhe a espada da bainha e acabou de matá-lo, cortando-lhe a cabeça. Vendo morto o seu campeão, os filisteus fugiram.
52 Tahan tỗp I-sarel cớp tahan tỗp Yuda triau cupo, cớp alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau toâq vil Cat, cớp toâq pỡ ngoah toong viang vil Ec-rôn. Tỗp Phi-li-tin cuchĩt yáq-yai tâng rana pỡq chu vil Sa-arêm toau toâq pỡ vil Cat cớp vil Ec-rôn.
52 Os homens de Israel e de Judá levantaram-se então, soltando gritos de guerra, e perseguiram os inimigos até a entrada de Get e até as portas de Acaron. Os cadáveres dos filisteus juncavam o caminho desde Saraim até Get e até Acaron.
53 Toâq tahan tỗp I-sarel píh chu loah, alới ĩt nheq máh crơng tâng dỗn tahan Phi-li-tin.
53 Voltando da perseguição, os israelitas saquearam o acampamento dos inimigos.
54 Davĩt ayễq plỡ Cô-liat dững achu pỡ vil Yaru-salem. Ma crơng choac Cô-liat, án dŏq tâng dống aroâiq án bữm.
54 Davi tomou a cabeça do filisteu e mandou levá-la para Jerusalém. Conservou, porém, em sua própria tenda a armadura de Golias.
55 Toâq Salơ hữm Davĩt loŏh chíl Cô-liat, án blớh Ap-nơ, la cũai sốt máh tahan án neq: “Ap-nơ ơi! Cũai tatoam ki la con noau?”
55 Quando Saul viu Davi partir ao encontro do filisteu, disse a Abner, seu general: De quem é filho esse jovem, Abner? Por tua vida, ó rei, respondeu Abner, não o sei.
56 Puo Salơ pai ễn neq: “Khân ngkíq, mới pỡq tutuaiq salĩq.”
56 Disse-lhe o rei: Informa-te, pois, de quem é filho esse jovem.
57 Tữ Cô-liat cuchĩt chơ, Davĩt píh chu pỡ dỗn tahan. Ap-nơ dững Davĩt pỡq ramóh puo Salơ; ma Davĩt noâng ayễq plỡ Cô-liat.
57 E quando voltou Davi, depois de ter matado o filisteu, levou-o Abner à presença de Saul, tendo ainda na mão a cabeça de Golias.
58 Puo Salơ blớh án: “Tatoam ơi! Mới la con noau?”
58 Saul perguntou-lhe: Quem é o teu pai, ó jovem? Eu sou filho de Isaí de Belém, teu servo, respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.