1 Samuel 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm máh tahan alới ễ dững pỡq rachíl. Tỗp alới toâq rôm parnơi tâng vil Sô-coh, cruang Yuda. Alới táq dỗn tâng E-phet Damim, bân mpứng dĩ bar coah vil Sô-coh cớp vil Asê-cah.
1 Os filisteus reuniram seu exército para a batalha e acamparam em Efes-Damim, entre Socó, em Judá, e Azeca.
2 Salơ cớp tỗp I-sarel parỗm parnơi cớp táq dỗn pỡ avúng E-lah. Alới thrũan ễ loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin.
2 Em resposta, Saul reuniu as tropas israelitas perto do vale de Elá.
3 Tỗp Phi-li-tin tayứng cỡt rana tâng muoi cuar cóh; ma tỗp I-sarel tayứng cỡt rana tâng cuar cóh canŏ́h. Avúng cóh cỡt raloan tỗp alới.
3 Assim, os filisteus e os israelitas ficaram frente a frente, em colinas opostas, com o vale entre eles.
4 Bữn muoi noaq tahan tễ vil Cat ramứh Cô-liat; án loŏh tễ dỗn tỗp Phi-li-tin cớp thrễc tỗp I-sarel. Án la cũai tỗ chác toâr cớp sarỡih tapoât coat cớp muoi tabễ.
4 Então Golias, um guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Ele tinha 2,90 metros de altura,
5 Án tapưng muoc sapoan, sớp au nsễl sapoan, ntâng mán sỡng chít tapul ki-lô.
5 usava um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas de bronze que pesava sessenta quilos.
6 Tâng nluang án chóq atop sapoan; dếh án poac coih sapoan hỡ.
6 Também usava caneleiras de bronze e carregava no ombro um dardo de bronze.
7 Tong coih clâm li aluang noau pĩal aroâiq tantan, ma pỗi coih cỡt tac, ntâng clữi tapul ki-lô. Bữn muoi noaq tahan loŏh pỡq nhũang yỗn dững khễl dŏq capáng án.
7 A haste de sua lança era pesada e grossa, como o eixo de um tear, e a ponta de ferro da lança pesava cerca de sete quilos. Seu escudeiro caminhava à frente dele.
8 Cô-liat tayứng cớp án pai casang chóq tỗp I-sarel neq: “Tỗp anhia tayứng cỡt rana táq ntrớu bân ntốq nâi? Ễ rachíl tỡ? Cứq la cũai Phi-li-tin; ma anhia la cũai sũl Salơ! Khân pla, anhia rưoh manoaq cũai tễ tỗp anhia yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.
8 Golias parou e gritou para as tropas israelitas: “Por que saíram todos para lutar? Eu sou filisteu, e vocês são servos de Saul. Escolham um homem para vir aqui e lutar comigo!
9 Khân án riap cớp bữn cachĩt cứq, ki tỗp hếq ễ cỡt sũl tỗp anhia. Ma khân cứq riap cớp bữn cachĩt án, ki tỗp anhia cóq cỡt cũai sũl tỗp hếq.
9 Se ele me matar, seremos seus escravos. Mas, se eu o matar, vocês serão nossos escravos!
10 Sanua cứq ễ cardỗq máh tahan tỗp I-sarel ỡt bân ntốq nâi. Cứq sễq anhia rưoh muoi noaq yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.”
10 Desafio hoje os exércitos de Israel. Mandem um homem para lutar comigo!”.
11 Toâq Salơ cớp tahan án sâng ngkíq, alới cỡt ngcŏh lứq.
11 Quando Saul e os israelitas ouviram isso, ficaram aterrorizados e muito abalados.
12 Davĩt la con samiang Yê-sai, tỗp Ep-rat, tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Bo Salơ cỡt puo Yê-sai bữn con samiang tacual náq, cớp án khoiq thâu chơ.
12 Davi era filho de Jessé, efrateu de Belém, na terra de Judá. Na época do rei Saul, Jessé já era idoso e tinha oito filhos.
13 Pái náq con samiang án khoiq toâr pỡq rachíl parnơi cớp Salơ. Con samiang clúng ramứh E-liap; tapun con clúng bữn Abi-nadap; cớp tapun con ndĩ bữn Samah.
13 Os três filhos mais velhos de Jessé — Eliabe, Abinadabe e Simeia — haviam se alistado no exército de Saul para lutar contra os filisteus.
14 Davĩt la con ralŏ́h; pái náq ai án ỡt cớp Salơ.
14 Davi era o mais novo. Seus três irmãos mais velhos seguiam o exército de Saul,
15 Ma Davĩt luloah níc tễ dỗn Salơ chu vil Bet-lahem dŏq bán cữu mpoaq án.
15 enquanto Davi ia e voltava para ajudar seu pai a cuidar das ovelhas em Belém.
16 Cô-liat noâng ỡt thrễc níc tỗp I-sarel dũ tarưp dũ tabữ, mán pỗn chít tangái.
16 Durante quarenta dias, pela manhã e à tarde, o guerreiro filisteu se apresentava diante do exército israelita e o desafiava.
17 Bữn muoi tangái Yê-sai ớn Davĩt con samiang án neq: “Cóq mới dững dỗi ễh muoi chít ki-lô cớp bễng mi muoi chít lám yỗn ai mới pỡ dỗn tahan alới ỡt.
17 Um dia, Jessé disse a Davi: “Leve depressa para seus irmãos que estão no acampamento este cesto com grãos tostados e estes dez pães.
18 Cớp dững muoi chít cốc dỡq tóh dỗng yỗn cũai sốt alới. Cóq mới pỡq nhêng chim tỗp ai mới ỡt nŏ́q sanua. Toâq mới chu, cóq mới dững achu muoi ramứh crơng alới dŏq cỡt tếc mới khoiq ramóh alới; chơ cứq mpoaq dáng alới bữn bán sũan.”
18 Leve também estes dez queijos para o capitão deles. Veja como estão seus irmãos e traga notícias deles”.
19 Puo Salơ, tỗp ai Davĩt, cớp máh tahan I-sarel canŏ́h ntôm rachíl tỗp Phi-li-tin tâng avúng E-lah.
19 Os irmãos de Davi estavam com Saul e o exército israelita no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Chơ, tangái parnỡ Davĩt tamỡ tễ cláih. Án cơiq cữu án pỡ cũai canŏ́h; chơ án dững sanyam Yê-sai mpoaq án khoiq ớn án dững. Bo án toâq pỡ ntốq tahan ỡt, máh tahan ntôm thrap cỡt rana ễ loŏh rachíl, cớp bữn sưong casang lứq toâq tễ ntốq rachíl.
20 Davi deixou as ovelhas com outro pastor e, na manhã seguinte, partiu bem cedo com os presentes, como Jessé havia ordenado. Chegou ao acampamento quando o exército israelita saía para o campo de batalha com gritos de guerra.
21 Tahan tỗp Phi-li-tin cớp tahan tỗp I-sarel ỡt choâng-rachoâng, bar tỗp miar thrũan ễ rachíl.
21 Logo, filisteus e israelitas estavam frente a frente, exército contra exército.
22 Davĩt cơiq sanyam án pỡ cũai nhêng salĩq crơng sana. Chơ án lúh palŏ́ng chu ntốq ai án ỡt tâng ntốq rachíl, cỗ án ễ blớh tỗp ai ỡt cha nŏ́q sanua.
22 Davi deixou suas coisas com o responsável pelos suprimentos e correu até a frente de batalha para saudar seus irmãos.
23 Ma bo án ntôm táq ntỡng cớp ai án, Cô-liat la tahan Phi-li-tin tễ vil Cat, loŏh thrễc tahan I-sarel ĩn tễ nhũang sĩa. Davĩt sâng santoiq án thrễc ngkíq.
23 Enquanto falava com eles, Golias, o guerreiro filisteu de Gate, saiu das fileiras do exército filisteu. Davi o ouviu gritar seu desafio habitual.
24 Toâq tỗp I-sarel hữm Cô-liat, tỗp alới miar lúh nheq, cỗ sâng ngcŏh lứq.
24 Quando os israelitas viram Golias, começaram a fugir, apavorados.
25 Tâng tỗp I-sarel bữn manoaq pai chóq manoaq neq: “Nhêng tíh! Án thrễc níc ngkíq sâng! Puo Salơ khoiq parkhán chơ, khân cũai aléq bữn cachĩt Cô-liat, án ễ yỗn cũai ki bữn roap cóng toâr. Cớp puo Salơ ễ yỗn cũai ki racoâiq cớp con cumũr án, dếh án yỗn dống sũ mpoaq cũai ki tỡ bữn muap noâng práq thễq tâng cruang I-sarel.”
25 “Vocês viram aquele homem?”, perguntavam uns aos outros. “Ele sai todos os dias para desafiar Israel. O rei ofereceu uma grande recompensa para quem o matar. Dará uma de suas filhas como esposa e isentará toda a família dele de pagar impostos!”
26 Davĩt blớh cũai ỡt cheq án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, cớp chuai tỗp I-sarel vớt tễ noau ayê ra‑ac, án bữn roap cóng ntrớu? Nŏ́q cũai Phi-li-tin ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ ma clŏ́q lứq thrễc tỗp tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc?”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam por perto: “O que receberá o homem que matar esse filisteu e acabar com suas provocações contra Israel? Afinal de contas, quem é esse filisteu incircunciso para desafiar os exércitos do Deus vivo?”.
27 Máh tahan ki ta‑ỡi án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt Cô-liat, cũai ki bữn roap cóng ariang puo khoiq pai chơ.”
27 Os soldados repetiram o que tinham dito e confirmaram: “Sim, essa será a recompensa para quem o matar”.
28 Tữ E-liap, ai clúng Davĩt, sâng Davĩt táq ntỡng cớp tahan ngkíq, án nhôp Davĩt, cớp pai neq: “Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Noau nhêng cữu mới pỡ ntốq aiq? Nŏ́q mới liaq lứq! Mới toâq pỡ nâi la cỗ ễ nhêng noau rachíl sâng!”
28 Quando Eliabe, irmão mais velho de Davi, o ouviu falando com os soldados, ficou furioso e perguntou: “O que você está fazendo aqui? Não devia estar tomando conta daquelas poucas ovelhas? Conheço sua arrogância e suas más intenções. Você quer apenas ver a batalha!”.
29 Davĩt ta‑ỡi: “Cứq tỡ bữn táq ntrớu! Nŏ́q cứq blớh la tỡ têq?”
29 “O que eu fiz agora?”, disse Davi. “Só fiz uma pergunta!”
30 Chơ Davĩt píh mieiq chu cũai canŏ́h, cớp án blớh machớng ki sĩa. Ma alới ta‑ỡi án machớng tễ nhũang tê.
30 Então foi até outros soldados, fez a mesma pergunta e recebeu a mesma resposta.
31 Bữn cũai canŏ́h sâng santoiq Davĩt pai, chơ alới pỡq cớp ruaih yỗn Salơ tamứng. Chơ Salơ ớn noau pỡq coâiq Davĩt toâq ramóh án.
31 Alguém contou ao rei Saul o que Davi tinha dito, e o rei mandou chamá-lo.
32 Davĩt pai chóq puo Salơ neq: “Puo hếq yám noap lứq ơi! Chỗi yỗn cũai pứt mứt cỗ cũai Phi-li-tin nâi. Hếq toâp ễ loŏh chíl án.”
32 Davi disse a Saul: “Ninguém se preocupe por causa desse filisteu. Seu servo vai lutar contra ele”.
33 Puo Salơ ta‑ỡi án: “Chỗi táq ngkíq! Nŏ́q têq mới rơi chíl án. Mới mbỡiq sanyỡr, ma Cô-liat cỡt tahan tễ án sanyỡr toau sanua!”
33 Saul respondeu: “Você não conseguirá lutar contra esse filisteu e vencer! É apenas um rapaz, e ele é guerreiro desde a juventude”.
34 Ma Davĩt atỡng loah Salơ neq: “Ơ puo hếq ơi! Hếq cơi bán cữu mpoaq hếq. Trỗ léq bữn cula samín tỡ la sacâu toâq srứm cữu,
34 Davi, porém insistiu: “Tomo conta das ovelhas de meu pai e, quando um leão ou um urso aparece para levar um cordeiro do rebanho,
35 hếq rapuai cachĩt charán ki, dŏq rachuai con cữu yỗn vớt tễ bỗq án. Khân cula samín tỡ la sacâu píh palŏ́ng loah chu hếq, hếq chap tacong án, cớp pieih án toau cuchĩt.
35 vou atrás dele com meu cajado e tiro o cordeiro de sua boca. Se o animal me ataca, eu o seguro pela mandíbula e dou golpes nele com o cajado até ele morrer.
36 Hếq khoiq bữn cachĩt cula samín cớp sacâu. Hếq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, machớng hếq khoiq táq chóq charán ki tê, yuaq án mumat tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc.
36 Fiz isso com o leão e o urso, e farei o mesmo com esse filisteu incircunciso, pois ele desafiou os exércitos do Deus vivo!”.
37 Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong hếq yỗn vớt tễ cula samín cớp sacâu. Lứq samoât, án chuai amoong hếq ngkíq tê yỗn vớt tễ talang atĩ cũai Phi-li-tin nâi.”
37 E disse ainda: “O S enhor que me livrou das garras do leão e do urso também me livrará desse filisteu!”. Por fim, Saul consentiu. “Está bem, então vá”, disse. “E que o S
38 Puo Salơ ĩt tampâc choac án yỗn Davĩt sớp. Án apưng muoc sapoan tâng plỡ Davĩt, cớp án asớp au tac yỗn Davĩt.
38 Então Saul deu a Davi sua própria armadura, incluindo uma couraça e um capacete de bronze.
39 Davĩt ĩt dau puo Salơ cớp poac savác var. Chơ án tayáh pỡq chim, ma án tỡ têq tayáh, yuaq án tỡ cơi sớp crơng ariang nâi. Ngkíq án atỡng puo Salơ neq: “Hếq tỡ têq loŏh rachíl mŏ khân tâc tampâc nâi, yuaq hếq tỡ nai tâc yũah.”
39 Davi prendeu a espada sobre a armadura e tentou dar alguns passos, pois nunca tinha usado essas coisas. “Não consigo andar com tudo isso, pois não estou acostumado”, disse a Saul, e tirou a armadura.
40 Án ayễq ống muoi lám ralỡng án dốq pỡq bán cữu sâng. Cớp án tỗiq ĩt tamáu sỡng ŏ́c tễ dỡq tũm cớp chóq tâng tũi. Án ayễq tamĩang cartúng ngcâr cớp tayáh pỡq chu Cô-liat.
40 Pegou cinco pedras lisas de um riacho e as colocou em sua bolsa de pastor. Armado apenas com seu cajado e sua funda, foi enfrentar o filisteu.
41 Cũai Phi-li-tin ki mbỡiq tayáh amut chu Davĩt; cớp bữn cũai ayễq khễl tayáh pỡq nhũang dŏq capáng Cô-liat. Cô-liat tayáh amut cheq la‑ữt chu Davĩt.
41 Golias, com seu escudeiro à frente, caminhava em direção a Davi,
42 Toâq Cô-liat nhêng samoât lứq, án hữm Davĩt la samiang roâp riang o cớp práih lứq. Ngkíq án mumat Davĩt tâng mứt án, cỗ Davĩt mbỡiq sanyỡr.
42 rindo com desprezo do belo jovem ruivo.
43 Án blớh Davĩt neq: “Ralỡng ki mới dững ễ táq ntrớu? Nŏ́q mới chanchớm cứq cỡt acho tỡ?”
43 Gritou para Davi: “Por acaso sou um cão para que você venha a mim com um pedaço de pau?”. E amaldiçoou Davi em nome de seus deuses.
44 Cô-liat canứh Davĩt pai neq: “Mới mut chu nâi! Cứq ễ ĩt sac mới yỗn chớm cớp charán cruang cha chíq.”
44 “Venha cá, e darei sua carne às aves e aos animais selvagens!”, berrou Golias.
45 Chơ Davĩt pai loah chóq án neq: “Mới mut chíl cứq na pla dau, coih, cớp cuan. Ma cứq toâq chíl mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Yiang tỗp I-sarel, án ca mới luoh sưong ayê sanua.
45 Davi respondeu ao filisteu: “Você vem a mim com uma espada, uma lança e um dardo, mas eu vou enfrentá-lo em nome do S enhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, que você desafiou.
46 Tâng tangái nâi toâp Yiang Sursĩ ễ chiau mới pỡ talang atĩ cứq. Cứq lứq riap cachĩt mới cớp cŏ́h tacong mới. Chơ máh sac tahan tỗp Phi-li-tin, ki cứq ễ yỗn cỡt crơng sana chớm cớp charán cruang. Ngkíq nheq cruang cutễq têq dáng samoât lứq tỗp I-sarel bữn Yiang Sursĩ.
46 Hoje o S enhor entregará você em minhas mãos, e eu o matarei e cortarei sua cabeça. Então darei os cadáveres de seus homens às aves e aos animais selvagens, e o mundo todo saberá que há Deus em Israel!
47 Cớp dũ náq cũai ỡt tâng ntốq nâi têq bữn hữm la Yiang Sursĩ tỡ bữn cóq ĩt dau tỡ la coih chuai cũai proai án yỗn têq vớt tễ ŏ́c túh coat. Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng ntốq rachíl, cớp án têq chiau tỗp anhia dũ náq pỡ talang atĩ tỗp hếq.”
47 E todos que estão aqui reunidos saberão que o S enhor salva seu povo, mas não com espada nem com lança. A batalha é do S enhor , e ele entregará vocês em nossas mãos!”.
48 Cô-liat tayáh amut cheq ễ carchĩt cớp Davĩt. Ma Davĩt lúh chái amut chu ntốq tỗp Phi-li-tin rachíl, án ễ carchĩt cớp Cô-liat.
48 Quando o filisteu se aproximou para atacar, Davi foi correndo enfrentá-lo.
49 Davĩt chũaiq ĩt tamáu tễ tũi, chơ án pán Cô-liat. Tamáu ki pĩeiq tâng caliac Cô-liat táq pacháh cantar plỡ án. Chơ Cô-liat dớm muoi tatứp tâng cutễq.
49 Enfiou a mão na bolsa, pegou uma pedra e atirou-a com sua funda. A pedra acertou o filisteu na testa e ficou encravada ali. E Golias caiu com o rosto em terra.
50 Ngkíq Davĩt bữn riap cachĩt Cô-liat, la cỗ nhơ tễ tamáu án pán toâq tamĩang ngcâr, tỡ bữn cóq yống pla dau.
50 Assim, Davi venceu o filisteu e o matou com apenas uma funda e uma pedra, pois não tinha espada.
51 Davĩt palŏ́ng chu Cô-liat, cớp tayứng cheq tỗ Cô-liat. Án thot dau Cô-liat tễ sor, chơ án cŏ́h tacong Cô-liat.
51 Em seguida, correu até o filisteu, puxou da bainha a espada dele e a usou para matá-lo e cortar-lhe a cabeça. Quando os filisteus viram que seu melhor guerreiro estava morto, deram meia-volta e fugiram.
52 Tahan tỗp I-sarel cớp tahan tỗp Yuda triau cupo, cớp alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau toâq vil Cat, cớp toâq pỡ ngoah toong viang vil Ec-rôn. Tỗp Phi-li-tin cuchĩt yáq-yai tâng rana pỡq chu vil Sa-arêm toau toâq pỡ vil Cat cớp vil Ec-rôn.
52 Os soldados de Israel e de Judá soltaram um forte grito de vitória e perseguiram os filisteus até Gate e até os portões de Ecrom. E os corpos dos filisteus mortos e feridos ficaram espalhados pelo caminho de Saarim até Gate e Ecrom.
53 Toâq tahan tỗp I-sarel píh chu loah, alới ĩt nheq máh crơng tâng dỗn tahan Phi-li-tin.
53 Então o exército israelita voltou e saqueou o acampamento abandonado dos filisteus.
54 Davĩt ayễq plỡ Cô-liat dững achu pỡ vil Yaru-salem. Ma crơng choac Cô-liat, án dŏq tâng dống aroâiq án bữm.
54 (Davi levou a cabeça do filisteu para Jerusalém, mas guardou as armas dele em sua própria tenda.)
55 Toâq Salơ hữm Davĩt loŏh chíl Cô-liat, án blớh Ap-nơ, la cũai sốt máh tahan án neq: “Ap-nơ ơi! Cũai tatoam ki la con noau?”
55 Quando Saul viu Davi sair para lutar contra os filisteus, perguntou a Abner, o comandante de seu exército: “Abner, quem é o pai desse rapaz?”. “Não faço ideia, ó rei!”, disse Abner.
56 Puo Salơ pai ễn neq: “Khân ngkíq, mới pỡq tutuaiq salĩq.”
56 “Então descubra quem é o pai dele!”, ordenou.
57 Tữ Cô-liat cuchĩt chơ, Davĩt píh chu pỡ dỗn tahan. Ap-nơ dững Davĩt pỡq ramóh puo Salơ; ma Davĩt noâng ayễq plỡ Cô-liat.
57 Assim que Davi voltou, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Ele ainda carregava a cabeça do filisteu em suas mãos.
58 Puo Salơ blớh án: “Tatoam ơi! Mới la con noau?”
58 Saul perguntou: “Quem é seu pai, meu rapaz?”. E Davi respondeu: “Sou filho de Jessé, que vive em Belém”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.