1 Samuel 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm máh tahan alới ễ dững pỡq rachíl. Tỗp alới toâq rôm parnơi tâng vil Sô-coh, cruang Yuda. Alới táq dỗn tâng E-phet Damim, bân mpứng dĩ bar coah vil Sô-coh cớp vil Asê-cah.
1 Ora, os filisteus reuniram os seus exércitos para a batalha, e estavam reunidos em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
2 Salơ cớp tỗp I-sarel parỗm parnơi cớp táq dỗn pỡ avúng E-lah. Alới thrũan ễ loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin.
2 E Saul e os homens de Israel estavam reunidos, e acamparam junto ao vale de Elá, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Tỗp Phi-li-tin tayứng cỡt rana tâng muoi cuar cóh; ma tỗp I-sarel tayứng cỡt rana tâng cuar cóh canŏ́h. Avúng cóh cỡt raloan tỗp alới.
3 E os filisteus estavam de pé sobre um monte em um lado, e Israel estava de pé em um monte no outro lado; e entre eles havia um vale.
4 Bữn muoi noaq tahan tễ vil Cat ramứh Cô-liat; án loŏh tễ dỗn tỗp Phi-li-tin cớp thrễc tỗp I-sarel. Án la cũai tỗ chác toâr cớp sarỡih tapoât coat cớp muoi tabễ.
4 E ali saiu do acampamento dos filisteus um campeão, chamado Golias, de Gate, cuja altura era seis côvados e um palmo.
5 Án tapưng muoc sapoan, sớp au nsễl sapoan, ntâng mán sỡng chít tapul ki-lô.
5 E ele tinha um capacete de bronze sobre a sua cabeça, e estava armado com uma capa encouraçada; e o peso da capa era de cinco mil shekels de bronze.
6 Tâng nluang án chóq atop sapoan; dếh án poac coih sapoan hỡ.
6 E ele tinha caneleiras de bronze sobre as suas pernas, e um dardo de bronze entre os seus ombros.
7 Tong coih clâm li aluang noau pĩal aroâiq tantan, ma pỗi coih cỡt tac, ntâng clữi tapul ki-lô. Bữn muoi noaq tahan loŏh pỡq nhũang yỗn dững khễl dŏq capáng án.
7 E a haste da sua lança era como um eixo de tecelão; e a ponta da sua lança pesava seiscentos shekels de ferro; e um que portava um escudo ia diante dele.
8 Cô-liat tayứng cớp án pai casang chóq tỗp I-sarel neq: “Tỗp anhia tayứng cỡt rana táq ntrớu bân ntốq nâi? Ễ rachíl tỡ? Cứq la cũai Phi-li-tin; ma anhia la cũai sũl Salơ! Khân pla, anhia rưoh manoaq cũai tễ tỗp anhia yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.
8 E ele se pôs de pé e gritou aos exércitos de Israel, e disse-lhes: Por que saístes para ordenar a vossa batalha? Não sou eu um filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei um homem para vós, e deixai-o descer até mim.
9 Khân án riap cớp bữn cachĩt cứq, ki tỗp hếq ễ cỡt sũl tỗp anhia. Ma khân cứq riap cớp bữn cachĩt án, ki tỗp anhia cóq cỡt cũai sũl tỗp hếq.
9 Se ele for capaz de lutar comigo, e me matar, então seremos vossos servos; mas se eu prevalecer contra ele, e o matar, então vós sereis nossos servos, e nos servireis.
10 Sanua cứq ễ cardỗq máh tahan tỗp I-sarel ỡt bân ntốq nâi. Cứq sễq anhia rưoh muoi noaq yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.”
10 E o filisteu disse: Eu desafio os exércitos de Israel neste dia; dai-me um homem para que possamos lutar.
11 Toâq Salơ cớp tahan án sâng ngkíq, alới cỡt ngcŏh lứq.
11 Quando Saul e todos de Israel ouviram aquelas palavras do filisteu, eles ficaram desalentados, e grandemente temerosos.
12 Davĩt la con samiang Yê-sai, tỗp Ep-rat, tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Bo Salơ cỡt puo Yê-sai bữn con samiang tacual náq, cớp án khoiq thâu chơ.
12 Ora, Davi era o filho daquele efrateu de Belém de Judá, cujo nome era Jessé; e ele tinha oito filhos; e o homem seguia entre os homens como um velho nos dias de Saul.
13 Pái náq con samiang án khoiq toâr pỡq rachíl parnơi cớp Salơ. Con samiang clúng ramứh E-liap; tapun con clúng bữn Abi-nadap; cớp tapun con ndĩ bữn Samah.
13 E os três filhos mais velhos de Jessé foram e seguiram Saul para a batalha; e os nomes dos seus três filhos que foram para a batalha eram Eliabe, o primogênito, e depois dele, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 Davĩt la con ralŏ́h; pái náq ai án ỡt cớp Salơ.
14 E Davi era o mais jovem; e os três mais velhos seguiram Saul.
15 Ma Davĩt luloah níc tễ dỗn Salơ chu vil Bet-lahem dŏq bán cữu mpoaq án.
15 Davi, porém, foi e retornou de Saul para alimentar as ovelhas do seu pai em Belém.
16 Cô-liat noâng ỡt thrễc níc tỗp I-sarel dũ tarưp dũ tabữ, mán pỗn chít tangái.
16 E o filisteu se aproximava pela manhã e ao anoitecer, e se apresentou durante quarenta dias.
17 Bữn muoi tangái Yê-sai ớn Davĩt con samiang án neq: “Cóq mới dững dỗi ễh muoi chít ki-lô cớp bễng mi muoi chít lám yỗn ai mới pỡ dỗn tahan alới ỡt.
17 E Jessé disse a Davi, o seu filho: Toma agora para os teus irmãos um efa deste cereal tostado e estes dez pães, e corre até o campo aos teus irmãos;
18 Cớp dững muoi chít cốc dỡq tóh dỗng yỗn cũai sốt alới. Cóq mới pỡq nhêng chim tỗp ai mới ỡt nŏ́q sanua. Toâq mới chu, cóq mới dững achu muoi ramứh crơng alới dŏq cỡt tếc mới khoiq ramóh alới; chơ cứq mpoaq dáng alới bữn bán sũan.”
18 e carrega estes dez queijos até o capitão de mil, e observa como vão os teus irmãos, e toma deles garantia.
19 Puo Salơ, tỗp ai Davĩt, cớp máh tahan I-sarel canŏ́h ntôm rachíl tỗp Phi-li-tin tâng avúng E-lah.
19 Ora, Saul e eles, e todos os homens de Israel, estavam no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
20 Chơ, tangái parnỡ Davĩt tamỡ tễ cláih. Án cơiq cữu án pỡ cũai canŏ́h; chơ án dững sanyam Yê-sai mpoaq án khoiq ớn án dững. Bo án toâq pỡ ntốq tahan ỡt, máh tahan ntôm thrap cỡt rana ễ loŏh rachíl, cớp bữn sưong casang lứq toâq tễ ntốq rachíl.
20 E Davi se levantou cedo pela manhã, e deixou as ovelhas com um guardador, e pegou, e foi, como Jessé lhe havia ordenado; e ele veio até a trincheira, quando o exército estava avançando para a luta, e gritava para a batalha.
21 Tahan tỗp Phi-li-tin cớp tahan tỗp I-sarel ỡt choâng-rachoâng, bar tỗp miar thrũan ễ rachíl.
21 Pois Israel e os filisteus haviam ordenado a batalha, exército contra exército.
22 Davĩt cơiq sanyam án pỡ cũai nhêng salĩq crơng sana. Chơ án lúh palŏ́ng chu ntốq ai án ỡt tâng ntốq rachíl, cỗ án ễ blớh tỗp ai ỡt cha nŏ́q sanua.
22 E Davi deixou a sua carruagem na mão do guardador da carruagem, e correu para o exército, e veio e saudou os seus irmãos.
23 Ma bo án ntôm táq ntỡng cớp ai án, Cô-liat la tahan Phi-li-tin tễ vil Cat, loŏh thrễc tahan I-sarel ĩn tễ nhũang sĩa. Davĩt sâng santoiq án thrễc ngkíq.
23 E enquanto ele falava com eles, eis que surgiu ali o campeão, o filisteu de Gate, de nome Golias, dos exércitos dos filisteus, e falou segundo as mesmas palavras; e Davi as ouviu.
24 Toâq tỗp I-sarel hữm Cô-liat, tỗp alới miar lúh nheq, cỗ sâng ngcŏh lứq.
24 E quando viram o homem, todos os homens de Israel fugiram dele, e ficaram mui temerosos.
25 Tâng tỗp I-sarel bữn manoaq pai chóq manoaq neq: “Nhêng tíh! Án thrễc níc ngkíq sâng! Puo Salơ khoiq parkhán chơ, khân cũai aléq bữn cachĩt Cô-liat, án ễ yỗn cũai ki bữn roap cóng toâr. Cớp puo Salơ ễ yỗn cũai ki racoâiq cớp con cumũr án, dếh án yỗn dống sũ mpoaq cũai ki tỡ bữn muap noâng práq thễq tâng cruang I-sarel.”
25 E os homens de Israel disseram: Vistes este homem que surgiu? Certamente ele subiu para desafiar Israel; e será que, o homem que o matar, o rei o enriquecerá com grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará livre a casa do seu pai em Israel.
26 Davĩt blớh cũai ỡt cheq án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, cớp chuai tỗp I-sarel vớt tễ noau ayê ra‑ac, án bữn roap cóng ntrớu? Nŏ́q cũai Phi-li-tin ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ ma clŏ́q lứq thrễc tỗp tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc?”
26 E Davi falou aos homens que estavam junto a ele, dizendo: O que será feito ao homem que matar este filisteu, e remover a vergonha de Israel? Pois, quem é este filisteu incircunciso, para que grite desafio aos exércitos do Deus vivo?
27 Máh tahan ki ta‑ỡi án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt Cô-liat, cũai ki bữn roap cóng ariang puo khoiq pai chơ.”
27 E o povo lhe respondeu desta maneira, dizendo: Assim será feito ao homem que o matar.
28 Tữ E-liap, ai clúng Davĩt, sâng Davĩt táq ntỡng cớp tahan ngkíq, án nhôp Davĩt, cớp pai neq: “Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Noau nhêng cữu mới pỡ ntốq aiq? Nŏ́q mới liaq lứq! Mới toâq pỡ nâi la cỗ ễ nhêng noau rachíl sâng!”
28 E Eliabe, seu irmão mais velho, ouviu quando ele falou aos homens; e a ira de Eliabe acendeu-se contra Davi, e ele disse: Por que desceste para cá? E com quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço o teu orgulho, e a inconveniência do teu coração; pois desceste para que pudesses ver a batalha.
29 Davĩt ta‑ỡi: “Cứq tỡ bữn táq ntrớu! Nŏ́q cứq blớh la tỡ têq?”
29 E Davi disse: O que fiz eu agora? Não há uma causa?
30 Chơ Davĩt píh mieiq chu cũai canŏ́h, cớp án blớh machớng ki sĩa. Ma alới ta‑ỡi án machớng tễ nhũang tê.
30 E ele se virou dele para outro, e falou da mesma forma; e o povo lhe respondeu novamente da forma anterior.
31 Bữn cũai canŏ́h sâng santoiq Davĩt pai, chơ alới pỡq cớp ruaih yỗn Salơ tamứng. Chơ Salơ ớn noau pỡq coâiq Davĩt toâq ramóh án.
31 E quando as palavras que Davi falou foram ouvidas, eles as relataram diante de Saul; e ele mandou buscá-lo.
32 Davĩt pai chóq puo Salơ neq: “Puo hếq yám noap lứq ơi! Chỗi yỗn cũai pứt mứt cỗ cũai Phi-li-tin nâi. Hếq toâp ễ loŏh chíl án.”
32 E Davi disse a Saul: Que não falhe o coração de nenhum homem por causa dele; o teu servo irá e lutará contra este filisteu.
33 Puo Salơ ta‑ỡi án: “Chỗi táq ngkíq! Nŏ́q têq mới rơi chíl án. Mới mbỡiq sanyỡr, ma Cô-liat cỡt tahan tễ án sanyỡr toau sanua!”
33 E Saul disse a Davi: Tu não estás apto para ir contra este filisteu e contra ele lutar; pois não passas de um jovem, e ele um homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Ma Davĩt atỡng loah Salơ neq: “Ơ puo hếq ơi! Hếq cơi bán cữu mpoaq hếq. Trỗ léq bữn cula samín tỡ la sacâu toâq srứm cữu,
34 E Davi disse a Saul: O teu servo cuidava das ovelhas do seu pai, quando apareceu um leão, e um urso, e tomou um cordeiro do rebanho;
35 hếq rapuai cachĩt charán ki, dŏq rachuai con cữu yỗn vớt tễ bỗq án. Khân cula samín tỡ la sacâu píh palŏ́ng loah chu hếq, hếq chap tacong án, cớp pieih án toau cuchĩt.
35 e eu saí atrás dele, e o feri, e o livrei da sua boca; e quando ele se levantou contra mim, eu o peguei pela barba, e o feri, e o matei.
36 Hếq khoiq bữn cachĩt cula samín cớp sacâu. Hếq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, machớng hếq khoiq táq chóq charán ki tê, yuaq án mumat tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc.
36 O teu servo matou tanto o leão, como o urso; e este filisteu incircunciso será como um deles, pois está desafiando os exércitos do Deus vivo.
37 Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong hếq yỗn vớt tễ cula samín cớp sacâu. Lứq samoât, án chuai amoong hếq ngkíq tê yỗn vớt tễ talang atĩ cũai Phi-li-tin nâi.”
37 Além disso, disse Davi: O SENHOR que me livrou da pata do leão, e da pata do urso, livrar-me-á da mão deste filisteu. E Saul disse a Davi: Vai, e o SENHOR seja contigo.
38 Puo Salơ ĩt tampâc choac án yỗn Davĩt sớp. Án apưng muoc sapoan tâng plỡ Davĩt, cớp án asớp au tac yỗn Davĩt.
38 E Saul armou Davi com a sua armadura, e colocou um capacete de bronze sobre a sua cabeça; também o armou com uma capa encouraçada.
39 Davĩt ĩt dau puo Salơ cớp poac savác var. Chơ án tayáh pỡq chim, ma án tỡ têq tayáh, yuaq án tỡ cơi sớp crơng ariang nâi. Ngkíq án atỡng puo Salơ neq: “Hếq tỡ têq loŏh rachíl mŏ khân tâc tampâc nâi, yuaq hếq tỡ nai tâc yũah.”
39 E Davi cingiu a sua espada sobre a sua armadura, e experimentou ir; pois ele não a tinha provado. E Davi disse a Saul: Não posso ir com estas coisas; pois não as provei. E Davi as tirou de si.
40 Án ayễq ống muoi lám ralỡng án dốq pỡq bán cữu sâng. Cớp án tỗiq ĩt tamáu sỡng ŏ́c tễ dỡq tũm cớp chóq tâng tũi. Án ayễq tamĩang cartúng ngcâr cớp tayáh pỡq chu Cô-liat.
40 E ele tomou na mão o seu cajado, e escolheu para si cinco pedras lisas do ribeiro, e as colocou em um alforje de pastor que ele tinha, em uma bolsa; e a sua funda estava na sua mão; e ele se aproximou do filisteu.
41 Cũai Phi-li-tin ki mbỡiq tayáh amut chu Davĩt; cớp bữn cũai ayễq khễl tayáh pỡq nhũang dŏq capáng Cô-liat. Cô-liat tayáh amut cheq la‑ữt chu Davĩt.
41 E o filisteu avançou e se aproximou de Davi; e o homem que carregava o escudo ia adiante dele.
42 Toâq Cô-liat nhêng samoât lứq, án hữm Davĩt la samiang roâp riang o cớp práih lứq. Ngkíq án mumat Davĩt tâng mứt án, cỗ Davĩt mbỡiq sanyỡr.
42 E quando o filisteu olhou e viu Davi, ele o desdenhou; pois ele não passava de um jovem, ruivo e de boa aparência.
43 Án blớh Davĩt neq: “Ralỡng ki mới dững ễ táq ntrớu? Nŏ́q mới chanchớm cứq cỡt acho tỡ?”
43 E o filisteu disse a Davi: Sou eu um cão, para que venhas a mim com varas? E o filisteu amaldiçoou Davi em nome dos seus deuses.
44 Cô-liat canứh Davĩt pai neq: “Mới mut chu nâi! Cứq ễ ĩt sac mới yỗn chớm cớp charán cruang cha chíq.”
44 E o filisteu disse a Davi: Vem até mim, e eu darei a tua carne às aves do céu, e aos animais do campo.
45 Chơ Davĩt pai loah chóq án neq: “Mới mut chíl cứq na pla dau, coih, cớp cuan. Ma cứq toâq chíl mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Yiang tỗp I-sarel, án ca mới luoh sưong ayê sanua.
45 Então disse Davi ao filisteu: Tu vens a mim com uma espada, e com uma lança, e com um escudo; mas eu vou a ti em nome do SENHOR dos Exércitos, o Deus dos Exércitos de Israel, a quem tu desafiaste.
46 Tâng tangái nâi toâp Yiang Sursĩ ễ chiau mới pỡ talang atĩ cứq. Cứq lứq riap cachĩt mới cớp cŏ́h tacong mới. Chơ máh sac tahan tỗp Phi-li-tin, ki cứq ễ yỗn cỡt crơng sana chớm cớp charán cruang. Ngkíq nheq cruang cutễq têq dáng samoât lứq tỗp I-sarel bữn Yiang Sursĩ.
46 Neste dia o SENHOR te entregará na minha mão; e eu te ferirei, e arrancarei de ti a cabeça; e darei as carcaças dos exércitos dos filisteus neste dia para as aves do céu, e para os animais selvagens da terra, para que toda a terra possa saber que há um Deus em Israel.
47 Cớp dũ náq cũai ỡt tâng ntốq nâi têq bữn hữm la Yiang Sursĩ tỡ bữn cóq ĩt dau tỡ la coih chuai cũai proai án yỗn têq vớt tễ ŏ́c túh coat. Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng ntốq rachíl, cớp án têq chiau tỗp anhia dũ náq pỡ talang atĩ tỗp hếq.”
47 E toda esta assembleia saberá que o SENHOR não salva com espada e lança; pois a batalha é do SENHOR, e ele te entregará nas nossas mãos.
48 Cô-liat tayáh amut cheq ễ carchĩt cớp Davĩt. Ma Davĩt lúh chái amut chu ntốq tỗp Phi-li-tin rachíl, án ễ carchĩt cớp Cô-liat.
48 E sucedeu que, quando o filisteu se levantou, e veio e se aproximou para se encontrar com Davi, Davi se apressou e correu em direção ao exército para encontrar o filisteu.
49 Davĩt chũaiq ĩt tamáu tễ tũi, chơ án pán Cô-liat. Tamáu ki pĩeiq tâng caliac Cô-liat táq pacháh cantar plỡ án. Chơ Cô-liat dớm muoi tatứp tâng cutễq.
49 E Davi pôs a sua mão na sua bolsa, e dali tomou uma pedra, e a atirou, e feriu o filisteu na sua testa, de modo que a pedra afundou-se na sua testa; e ele caiu com a sua face em terra.
50 Ngkíq Davĩt bữn riap cachĩt Cô-liat, la cỗ nhơ tễ tamáu án pán toâq tamĩang ngcâr, tỡ bữn cóq yống pla dau.
50 Assim, Davi prevaleceu sobre o filisteu com uma funda e com uma pedra, e feriu o filisteu, e o matou; porém não havia espada na mão de Davi.
51 Davĩt palŏ́ng chu Cô-liat, cớp tayứng cheq tỗ Cô-liat. Án thot dau Cô-liat tễ sor, chơ án cŏ́h tacong Cô-liat.
51 Assim Davi correu e se pôs de pé em cima do filisteu, e tomou a sua espada, sacou-a da sua bainha e o matou, e com ela ele cortou sua cabeça. E quando os filisteus viram que o seu campeão estava morto, eles fugiram.
52 Tahan tỗp I-sarel cớp tahan tỗp Yuda triau cupo, cớp alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau toâq vil Cat, cớp toâq pỡ ngoah toong viang vil Ec-rôn. Tỗp Phi-li-tin cuchĩt yáq-yai tâng rana pỡq chu vil Sa-arêm toau toâq pỡ vil Cat cớp vil Ec-rôn.
52 E os homens de Israel e de Judá levantaram, e gritaram, e perseguiram os filisteus, até chegar ao vale, e aos portões de Ecrom. E os feridos dos filisteus caíram pelo caminho de Saaraim, até Gate e até Ecrom.
53 Toâq tahan tỗp I-sarel píh chu loah, alới ĩt nheq máh crơng tâng dỗn tahan Phi-li-tin.
53 E os filhos de Israel retornaram da perseguição aos filisteus, e espoliaram as suas tendas.
54 Davĩt ayễq plỡ Cô-liat dững achu pỡ vil Yaru-salem. Ma crơng choac Cô-liat, án dŏq tâng dống aroâiq án bữm.
54 E Davi tomou a cabeça do filisteu, e a trouxe a Jerusalém; mas colocou a sua armadura na sua tenda.
55 Toâq Salơ hữm Davĩt loŏh chíl Cô-liat, án blớh Ap-nơ, la cũai sốt máh tahan án neq: “Ap-nơ ơi! Cũai tatoam ki la con noau?”
55 E quando Saul viu Davi avançar contra o filisteu, ele disse a Abner, o capitão do exército: Abner, este jovem é filho de quem? E Abner disse: Como vive a tua alma, ó rei, não sei dizer.
56 Puo Salơ pai ễn neq: “Khân ngkíq, mới pỡq tutuaiq salĩq.”
56 E o rei disse: Investiga quem é o pai desse rapaz.
57 Tữ Cô-liat cuchĩt chơ, Davĩt píh chu pỡ dỗn tahan. Ap-nơ dững Davĩt pỡq ramóh puo Salơ; ma Davĩt noâng ayễq plỡ Cô-liat.
57 E quando Davi retornava do massacre do filisteu, Abner o tomou, e o trouxe diante de Saul, com a cabeça do filisteu na sua mão.
58 Puo Salơ blớh án: “Tatoam ơi! Mới la con noau?”
58 E Saul lhe disse: De quem tu és filho, jovem homem? E Davi respondeu: Sou filho do teu servo Jessé, o belemita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.