1 Samuel 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tỗp Phi-li-tin parỗm máh tahan alới ễ dững pỡq rachíl. Tỗp alới toâq rôm parnơi tâng vil Sô-coh, cruang Yuda. Alới táq dỗn tâng E-phet Damim, bân mpứng dĩ bar coah vil Sô-coh cớp vil Asê-cah.
1 E os filisteus ajuntaram os seus arraiais para a guerra, e congregaram-se em Socó, que está em Judá, e acamparam-se entre Socó e Azeca, no termo de Damim.
2 Salơ cớp tỗp I-sarel parỗm parnơi cớp táq dỗn pỡ avúng E-lah. Alới thrũan ễ loŏh chíl loah tỗp Phi-li-tin.
2 Porém Saul e os homens de Israel se ajuntaram, e acamparam no vale do Carvalho, e ordenaram a batalha contra os filisteus.
3 Tỗp Phi-li-tin tayứng cỡt rana tâng muoi cuar cóh; ma tỗp I-sarel tayứng cỡt rana tâng cuar cóh canŏ́h. Avúng cóh cỡt raloan tỗp alới.
3 E os filisteus estavam num monte da banda dalém, e os israelitas estavam no outro monte da banda daquém; e o vale estava entre eles.
4 Bữn muoi noaq tahan tễ vil Cat ramứh Cô-liat; án loŏh tễ dỗn tỗp Phi-li-tin cớp thrễc tỗp I-sarel. Án la cũai tỗ chác toâr cớp sarỡih tapoât coat cớp muoi tabễ.
4 Então, saiu do arraial dos filisteus um homem guerreiro, cujo nome era Golias, de Gate, que tinha de altura seis côvados e um palmo.
5 Án tapưng muoc sapoan, sớp au nsễl sapoan, ntâng mán sỡng chít tapul ki-lô.
5 Trazia na cabeça um capacete de bronze e vestia uma couraça de escamas; e era o peso da couraça de cinco mil siclos de bronze.
6 Tâng nluang án chóq atop sapoan; dếh án poac coih sapoan hỡ.
6 E trazia grevas de bronze por cima de seus pés e um escudo de bronze entre os seus ombros.
7 Tong coih clâm li aluang noau pĩal aroâiq tantan, ma pỗi coih cỡt tac, ntâng clữi tapul ki-lô. Bữn muoi noaq tahan loŏh pỡq nhũang yỗn dững khễl dŏq capáng án.
7 E a haste da sua lança era como eixo de tecelão, e o ferro da sua lança, de seiscentos siclos de ferro; e diante dele ia o escudeiro.
8 Cô-liat tayứng cớp án pai casang chóq tỗp I-sarel neq: “Tỗp anhia tayứng cỡt rana táq ntrớu bân ntốq nâi? Ễ rachíl tỡ? Cứq la cũai Phi-li-tin; ma anhia la cũai sũl Salơ! Khân pla, anhia rưoh manoaq cũai tễ tỗp anhia yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.
8 E parou, e clamou às companhias de Israel, e disse-lhes: Para que saireis a ordenar a batalha? Não sou eu filisteu, e vós, servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem que desça a mim.
9 Khân án riap cớp bữn cachĩt cứq, ki tỗp hếq ễ cỡt sũl tỗp anhia. Ma khân cứq riap cớp bữn cachĩt án, ki tỗp anhia cóq cỡt cũai sũl tỗp hếq.
9 Se ele puder pelejar comigo e me ferir, seremos vossos servos; porém, se eu o vencer e o ferir, então, sereis nossos servos e nos servireis.
10 Sanua cứq ễ cardỗq máh tahan tỗp I-sarel ỡt bân ntốq nâi. Cứq sễq anhia rưoh muoi noaq yỗn loŏh carchĩt cớp cứq.”
10 Disse mais o filisteu: Hoje, desafio as companhias de Israel, dizendo: Dai-me um homem, para que ambos pelejemos.
11 Toâq Salơ cớp tahan án sâng ngkíq, alới cỡt ngcŏh lứq.
11 Ouvindo, então, Saul e todo o Israel essas palavras do filisteu, espantaram-se e temeram muito.
12 Davĩt la con samiang Yê-sai, tỗp Ep-rat, tễ vil Bet-lahem, cruang Yuda. Bo Salơ cỡt puo Yê-sai bữn con samiang tacual náq, cớp án khoiq thâu chơ.
12 E Davi era filho de um homem, efrateu, de Belém de Judá, cujo nome era Jessé, que tinha oito filhos; e, nos dias de Saul, era este homem já velho e adiantado na idade entre os homens.
13 Pái náq con samiang án khoiq toâr pỡq rachíl parnơi cớp Salơ. Con samiang clúng ramứh E-liap; tapun con clúng bữn Abi-nadap; cớp tapun con ndĩ bữn Samah.
13 Foram-se os três filhos mais velhos de Jessé e seguiram a Saul à guerra; e eram os nomes de seus três filhos, que foram à guerra, Eliabe, o primogênito, e o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Samá.
14 Davĩt la con ralŏ́h; pái náq ai án ỡt cớp Salơ.
14 E Davi era o menor; e os três maiores seguiram a Saul.
15 Ma Davĩt luloah níc tễ dỗn Salơ chu vil Bet-lahem dŏq bán cữu mpoaq án.
15 Davi, porém, ia e voltava de Saul, para apascentar as ovelhas de seu pai, em Belém.
16 Cô-liat noâng ỡt thrễc níc tỗp I-sarel dũ tarưp dũ tabữ, mán pỗn chít tangái.
16 Chegava-se, pois, o filisteu pela manhã e à tarde; e apresentou-se por quarenta dias.
17 Bữn muoi tangái Yê-sai ớn Davĩt con samiang án neq: “Cóq mới dững dỗi ễh muoi chít ki-lô cớp bễng mi muoi chít lám yỗn ai mới pỡ dỗn tahan alới ỡt.
17 E disse Jessé a Davi, seu filho: Toma, peço-te, para teus irmãos um efa deste grão tostado e estes dez pães e corre a levá-los ao arraial, a teus irmãos.
18 Cớp dững muoi chít cốc dỡq tóh dỗng yỗn cũai sốt alới. Cóq mới pỡq nhêng chim tỗp ai mới ỡt nŏ́q sanua. Toâq mới chu, cóq mới dững achu muoi ramứh crơng alới dŏq cỡt tếc mới khoiq ramóh alới; chơ cứq mpoaq dáng alới bữn bán sũan.”
18 Porém estes dez queijos de leite leva ao chefe de mil; e visitarás teus irmãos, a ver se lhes vai bem; e tomarás o seu penhor.
19 Puo Salơ, tỗp ai Davĩt, cớp máh tahan I-sarel canŏ́h ntôm rachíl tỗp Phi-li-tin tâng avúng E-lah.
19 E estavam Saul, e eles, e todos os homens de Israel no vale do Carvalho, pelejando com os filisteus.
20 Chơ, tangái parnỡ Davĩt tamỡ tễ cláih. Án cơiq cữu án pỡ cũai canŏ́h; chơ án dững sanyam Yê-sai mpoaq án khoiq ớn án dững. Bo án toâq pỡ ntốq tahan ỡt, máh tahan ntôm thrap cỡt rana ễ loŏh rachíl, cớp bữn sưong casang lứq toâq tễ ntốq rachíl.
20 Davi, então, se levantou pela manhã, bem cedo, e deixou as ovelhas a um guarda, e carregou-se, e partiu, como Jessé lhe ordenara; e chegou ao lugar dos carros, quando já o arraial saía em ordem de batalha, e, a gritos, chamavam à peleja.
21 Tahan tỗp Phi-li-tin cớp tahan tỗp I-sarel ỡt choâng-rachoâng, bar tỗp miar thrũan ễ rachíl.
21 E os israelitas e filisteus se puseram em ordem, fileira contra fileira.
22 Davĩt cơiq sanyam án pỡ cũai nhêng salĩq crơng sana. Chơ án lúh palŏ́ng chu ntốq ai án ỡt tâng ntốq rachíl, cỗ án ễ blớh tỗp ai ỡt cha nŏ́q sanua.
22 E Davi deixou a carga que trouxera na mão do guarda da bagagem e correu à batalha; e, chegando, perguntou a seus irmãos se estavam bem.
23 Ma bo án ntôm táq ntỡng cớp ai án, Cô-liat la tahan Phi-li-tin tễ vil Cat, loŏh thrễc tahan I-sarel ĩn tễ nhũang sĩa. Davĩt sâng santoiq án thrễc ngkíq.
23 E, estando ele ainda falando com eles, eis que vinha subindo do exército dos filisteus o homem guerreiro, cujo nome era Golias, o filisteu de Gate, e falou conforme aquelas palavras, e Davi as ouviu.
24 Toâq tỗp I-sarel hữm Cô-liat, tỗp alới miar lúh nheq, cỗ sâng ngcŏh lứq.
24 Porém todos os homens de Israel, vendo aquele homem, fugiam de diante dele, e temiam grandemente,
25 Tâng tỗp I-sarel bữn manoaq pai chóq manoaq neq: “Nhêng tíh! Án thrễc níc ngkíq sâng! Puo Salơ khoiq parkhán chơ, khân cũai aléq bữn cachĩt Cô-liat, án ễ yỗn cũai ki bữn roap cóng toâr. Cớp puo Salơ ễ yỗn cũai ki racoâiq cớp con cumũr án, dếh án yỗn dống sũ mpoaq cũai ki tỡ bữn muap noâng práq thễq tâng cruang I-sarel.”
25 e diziam os homens de Israel: Vistes aquele homem que subiu? Pois subiu para afrontar a Israel. Há de ser, pois, que ao homem que o ferir o rei o enriquecerá de grandes riquezas, e lhe dará a sua filha, e fará isenta de impostos a casa de seu pai em Israel.
26 Davĩt blớh cũai ỡt cheq án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, cớp chuai tỗp I-sarel vớt tễ noau ayê ra‑ac, án bữn roap cóng ntrớu? Nŏ́q cũai Phi-li-tin ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ ma clŏ́q lứq thrễc tỗp tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc?”
26 Então, falou Davi aos homens que estavam com ele, dizendo: Que farão àquele homem que ferir a este filisteu e tirar a afronta de sobre Israel? Quem é, pois, este incircunciso filisteu, para afrontar os exércitos do Deus vivo?
27 Máh tahan ki ta‑ỡi án neq: “Khân cũai aléq têq cachĩt Cô-liat, cũai ki bữn roap cóng ariang puo khoiq pai chơ.”
27 E o povo lhe tornou a falar conforme aquela palavra, dizendo: Assim farão ao homem que o ferir.
28 Tữ E-liap, ai clúng Davĩt, sâng Davĩt táq ntỡng cớp tahan ngkíq, án nhôp Davĩt, cớp pai neq: “Mới toâq táq ntrớu pỡ nâi? Noau nhêng cữu mới pỡ ntốq aiq? Nŏ́q mới liaq lứq! Mới toâq pỡ nâi la cỗ ễ nhêng noau rachíl sâng!”
28 E, ouvindo Eliabe, seu irmão mais velho, falar àqueles homens, acendeu-se a ira de Eliabe contra Davi, e disse: Por que desceste aqui? E a quem deixaste aquelas poucas ovelhas no deserto? Bem conheço a tua presunção e a maldade do teu coração, que desceste para ver a peleja.
29 Davĩt ta‑ỡi: “Cứq tỡ bữn táq ntrớu! Nŏ́q cứq blớh la tỡ têq?”
29 Então, disse Davi: Que fiz eu agora? Porventura, não há razão para isso?
30 Chơ Davĩt píh mieiq chu cũai canŏ́h, cớp án blớh machớng ki sĩa. Ma alới ta‑ỡi án machớng tễ nhũang tê.
30 E desviou-se dele para outro e falou conforme aquela palavra; e o povo lhe tornou a responder conforme as primeiras palavras.
31 Bữn cũai canŏ́h sâng santoiq Davĩt pai, chơ alới pỡq cớp ruaih yỗn Salơ tamứng. Chơ Salơ ớn noau pỡq coâiq Davĩt toâq ramóh án.
31 E, ouvidas as palavras que Davi havia falado, as anunciaram a Saul, e mandou em busca dele.
32 Davĩt pai chóq puo Salơ neq: “Puo hếq yám noap lứq ơi! Chỗi yỗn cũai pứt mứt cỗ cũai Phi-li-tin nâi. Hếq toâp ễ loŏh chíl án.”
32 E Davi disse a Saul: Não desfaleça o coração de ninguém por causa dele; teu servo irá e pelejará contra este filisteu.
33 Puo Salơ ta‑ỡi án: “Chỗi táq ngkíq! Nŏ́q têq mới rơi chíl án. Mới mbỡiq sanyỡr, ma Cô-liat cỡt tahan tễ án sanyỡr toau sanua!”
33 Porém Saul disse a Davi: Contra este filisteu não poderás ir para pelejar com ele; pois tu ainda és moço, e ele, homem de guerra desde a sua mocidade.
34 Ma Davĩt atỡng loah Salơ neq: “Ơ puo hếq ơi! Hếq cơi bán cữu mpoaq hếq. Trỗ léq bữn cula samín tỡ la sacâu toâq srứm cữu,
34 Então, disse Davi a Saul: Teu servo apascentava as ovelhas de seu pai; e vinha um leão ou um urso e tomava uma ovelha do rebanho,
35 hếq rapuai cachĩt charán ki, dŏq rachuai con cữu yỗn vớt tễ bỗq án. Khân cula samín tỡ la sacâu píh palŏ́ng loah chu hếq, hếq chap tacong án, cớp pieih án toau cuchĩt.
35 e eu saía após ele, e o feria, e a livrava da sua boca; e, levantando-se ele contra mim, lançava-lhe mão da barba, e o feria, e o matava.
36 Hếq khoiq bữn cachĩt cula samín cớp sacâu. Hếq têq cachĩt cũai Phi-li-tin nâi, ca tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, machớng hếq khoiq táq chóq charán ki tê, yuaq án mumat tahan Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc.
36 Assim, feria o teu servo o leão como o urso; assim será este incircunciso filisteu como um deles; porquanto afrontou os exércitos do Deus vivo.
37 Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong hếq yỗn vớt tễ cula samín cớp sacâu. Lứq samoât, án chuai amoong hếq ngkíq tê yỗn vớt tễ talang atĩ cũai Phi-li-tin nâi.”
37 Disse mais Davi: O Senhor me livrou da mão do leão e da do urso; ele me livrará da mão deste filisteu. Então, disse Saul a Davi: Vai-te embora, e o Senhor seja contigo.
38 Puo Salơ ĩt tampâc choac án yỗn Davĩt sớp. Án apưng muoc sapoan tâng plỡ Davĩt, cớp án asớp au tac yỗn Davĩt.
38 E Saul vestiu a Davi das suas vestes, e pôs-lhe sobre a cabeça um capacete de bronze, e o vestiu de uma couraça.
39 Davĩt ĩt dau puo Salơ cớp poac savác var. Chơ án tayáh pỡq chim, ma án tỡ têq tayáh, yuaq án tỡ cơi sớp crơng ariang nâi. Ngkíq án atỡng puo Salơ neq: “Hếq tỡ têq loŏh rachíl mŏ khân tâc tampâc nâi, yuaq hếq tỡ nai tâc yũah.”
39 E Davi cingiu a espada sobre as suas vestes e começou a andar; porém nunca o havia experimentado; então, disse Davi a Saul: Não posso andar com isto, pois nunca o experimentei. E Davi tirou aquilo de sobre si.
40 Án ayễq ống muoi lám ralỡng án dốq pỡq bán cữu sâng. Cớp án tỗiq ĩt tamáu sỡng ŏ́c tễ dỡq tũm cớp chóq tâng tũi. Án ayễq tamĩang cartúng ngcâr cớp tayáh pỡq chu Cô-liat.
40 E tomou o seu cajado na mão, e escolheu para si cinco seixos do ribeiro, e pô-los no alforje de pastor, que trazia, a saber, no surrão; e lançou mão da sua funda e foi-se chegando ao filisteu.
41 Cũai Phi-li-tin ki mbỡiq tayáh amut chu Davĩt; cớp bữn cũai ayễq khễl tayáh pỡq nhũang dŏq capáng Cô-liat. Cô-liat tayáh amut cheq la‑ữt chu Davĩt.
41 O filisteu também veio e se vinha chegando a Davi; e o que lhe levava o escudo ia diante dele.
42 Toâq Cô-liat nhêng samoât lứq, án hữm Davĩt la samiang roâp riang o cớp práih lứq. Ngkíq án mumat Davĩt tâng mứt án, cỗ Davĩt mbỡiq sanyỡr.
42 E, olhando o filisteu e vendo a Davi, o desprezou, porquanto era jovem ruivo e de gentil aspecto.
43 Án blớh Davĩt neq: “Ralỡng ki mới dững ễ táq ntrớu? Nŏ́q mới chanchớm cứq cỡt acho tỡ?”
43 Disse, pois, o filisteu a Davi: Sou eu algum cão, para tu vires a mim com paus? E o filisteu amaldiçoou a Davi, pelos seus deuses.
44 Cô-liat canứh Davĩt pai neq: “Mới mut chu nâi! Cứq ễ ĩt sac mới yỗn chớm cớp charán cruang cha chíq.”
44 Disse mais o filisteu a Davi: Vem a mim, e darei a tua carne às aves do céu e às bestas do campo.
45 Chơ Davĩt pai loah chóq án neq: “Mới mut chíl cứq na pla dau, coih, cớp cuan. Ma cứq toâq chíl mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Yiang tỗp I-sarel, án ca mới luoh sưong ayê sanua.
45 Davi, porém, disse ao filisteu: Tu vens a mim com espada, e com lança, e com escudo; porém eu vou a ti em nome do Senhor dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem tens afrontado.
46 Tâng tangái nâi toâp Yiang Sursĩ ễ chiau mới pỡ talang atĩ cứq. Cứq lứq riap cachĩt mới cớp cŏ́h tacong mới. Chơ máh sac tahan tỗp Phi-li-tin, ki cứq ễ yỗn cỡt crơng sana chớm cớp charán cruang. Ngkíq nheq cruang cutễq têq dáng samoât lứq tỗp I-sarel bữn Yiang Sursĩ.
46 Hoje mesmo o Senhor te entregará na minha mão; e ferir-te-ei, e te tirarei a cabeça, e os corpos do arraial dos filisteus darei hoje mesmo às aves do céu e às bestas da terra; e toda a terra saberá que há Deus em Israel.
47 Cớp dũ náq cũai ỡt tâng ntốq nâi têq bữn hữm la Yiang Sursĩ tỡ bữn cóq ĩt dau tỡ la coih chuai cũai proai án yỗn têq vớt tễ ŏ́c túh coat. Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng ntốq rachíl, cớp án têq chiau tỗp anhia dũ náq pỡ talang atĩ tỗp hếq.”
47 E saberá toda esta congregação que o Senhor salva, não com espada, nem com lança; porque do Senhor é a guerra, e ele vos entregará na nossa mão.
48 Cô-liat tayáh amut cheq ễ carchĩt cớp Davĩt. Ma Davĩt lúh chái amut chu ntốq tỗp Phi-li-tin rachíl, án ễ carchĩt cớp Cô-liat.
48 E sucedeu que, levantando-se o filisteu e indo encontrar-se com Davi, apressou-se Davi e correu ao combate, a encontrar-se com o filisteu.
49 Davĩt chũaiq ĩt tamáu tễ tũi, chơ án pán Cô-liat. Tamáu ki pĩeiq tâng caliac Cô-liat táq pacháh cantar plỡ án. Chơ Cô-liat dớm muoi tatứp tâng cutễq.
49 E Davi meteu a mão no alforje, e tomou dali uma pedra, e com a funda lha atirou, e feriu o filisteu na testa; e a pedra se lhe cravou na testa, e caiu sobre o seu rosto em terra.
50 Ngkíq Davĩt bữn riap cachĩt Cô-liat, la cỗ nhơ tễ tamáu án pán toâq tamĩang ngcâr, tỡ bữn cóq yống pla dau.
50 Assim, Davi prevaleceu contra o filisteu, com uma funda e com uma pedra, e feriu o filisteu, e o matou sem que Davi tivesse uma espada na mão.
51 Davĩt palŏ́ng chu Cô-liat, cớp tayứng cheq tỗ Cô-liat. Án thot dau Cô-liat tễ sor, chơ án cŏ́h tacong Cô-liat.
51 Pelo que correu Davi, e pôs-se em pé sobre o filisteu, e tomou a sua espada, e tirou-a da bainha; e o matou e lhe cortou com ela a cabeça; vendo, então, os filisteus que o seu campeão era morto, fugiram.
52 Tahan tỗp I-sarel cớp tahan tỗp Yuda triau cupo, cớp alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau toâq vil Cat, cớp toâq pỡ ngoah toong viang vil Ec-rôn. Tỗp Phi-li-tin cuchĩt yáq-yai tâng rana pỡq chu vil Sa-arêm toau toâq pỡ vil Cat cớp vil Ec-rôn.
52 Então, os homens de Israel e Judá se levantaram, e jubilaram, e seguiram os filisteus, até chegar ao vale e até às portas de Ecrom; e caíram os feridos dos filisteus pelo caminho, de Saaraim até Gate e até Ecrom.
53 Toâq tahan tỗp I-sarel píh chu loah, alới ĩt nheq máh crơng tâng dỗn tahan Phi-li-tin.
53 Então, voltaram os filhos de Israel de perseguirem os filisteus e despojaram os seus arraiais.
54 Davĩt ayễq plỡ Cô-liat dững achu pỡ vil Yaru-salem. Ma crơng choac Cô-liat, án dŏq tâng dống aroâiq án bữm.
54 E Davi tomou a cabeça do filisteu e a trouxe a Jerusalém; porém pôs as armas dele na sua tenda.
55 Toâq Salơ hữm Davĩt loŏh chíl Cô-liat, án blớh Ap-nơ, la cũai sốt máh tahan án neq: “Ap-nơ ơi! Cũai tatoam ki la con noau?”
55 Vendo, porém, Saul sair Davi a encontrar-se com o filisteu, disse a Abner, o chefe do exército: De quem é filho este jovem, Abner? E disse Abner: Vive a tua alma, ó rei, que o não sei.
56 Puo Salơ pai ễn neq: “Khân ngkíq, mới pỡq tutuaiq salĩq.”
56 Disse, então, o rei: Pergunta, pois, de quem é filho este jovem.
57 Tữ Cô-liat cuchĩt chơ, Davĩt píh chu pỡ dỗn tahan. Ap-nơ dững Davĩt pỡq ramóh puo Salơ; ma Davĩt noâng ayễq plỡ Cô-liat.
57 Voltando, pois, Davi de ferir o filisteu, Abner o tomou consigo e o trouxe à presença de Saul, trazendo ele na mão a cabeça do filisteu.
58 Puo Salơ blớh án: “Tatoam ơi! Mới la con noau?”
58 E disse-lhe Saul: De quem és filho, jovem? E disse Davi: Filho de teu servo Jessé, belemita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.