1 Reis 22
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Tâng bar cumo, cruang I-sarel cớp cruang Si-ri bữn ỡt ien khễ.
1 Durante três anos, não houve guerra entre a Síria e Israel.
2 Ma toâq cumo pái, Yê-hô-saphat puo Yuda toâq sa‑óh Ahap puo I-sarel.
2 No terceiro ano, porém, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Puo Ahap blớh cũai ayững atĩ án neq: “Cỗ nŏ́q hái tỡ bữn cheng ĩt loah vil Ramôt tâng cruang Ki-liat tễ puo cũai Si-ri? Yuaq vil ki la vil hái.”
3 Durante a visita, o rei de Israel disse a seus oficiais: “Não sabem que a cidade de Ramote-Gileade nos pertence? E, no entanto, não fizemos coisa alguma para retomá-la do rei da Síria!”.
4 Chơ puo Ahap blớh puo Yê-hô-saphat neq: “Anhia pruam cớp hếq pỡq cheng ĩt loah vil Ramôt tỡ?”
4 Então se voltou para Josafá e perguntou: “Você se juntará a mim na batalha para reconquistar Ramote-Gileade?”. Josafá respondeu ao rei de Israel: “Claro que sim! Você e eu somos como um só. Meus soldados são seus soldados, e meus cavalos são seus cavalos”.
5 Chơ án pai tữm ễn chóq puo Ahap neq: “Ma nhũang lứq, cóq hái câu blớh Yiang Sursĩ voai.”
5 E acrescentou: “Antes, porém, consulte o S enhor ”.
6 Chơ puo Ahap arô cũai tang bỗq mán pỗn culám náq toâq rôm, cớp blớh alới neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rachíl dŏq cheng ĩt loah vil Ramôt?”
6 Então o rei de Israel convocou os profetas, cerca de quatrocentos no total, e lhes perguntou: “Devo ir à guerra contra Ramote-Gileade ou não?”. Todos eles responderam: “Sim, deve! O Senhor entregará o inimigo nas mãos do rei”.
7 Ma puo Yê-hô-saphat blớh neq: “Ntốq nâi bữn cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tỡ, dŏq án têq blớh Yiang Sursĩ chuai hái?”
7 Josafá, porém, perguntou: “Acaso não há aqui um profeta do S enhor ? Devemos consultá-lo também”.
8 Ahap ta‑ỡi: “Noâng bữn muoi noaq ễn, ramứh Mi-caya con samiang Im-la. Ma cứq kêt án, yuaq án tỡ nai pai muoi trỗ loâng ŏ́c o yỗn cứq; án pai níc ŏ́c tỡ o sâng.”
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: “Há mais um homem que pode consultar o S enhor para nós, mas eu o odeio, pois nunca profetiza nada de bom a meu respeito, só coisas ruins! Chama-se Micaías, filho de Inlá”. “O rei não devia falar assim”, respondeu Josafá.
9 Ngkíq puo Ahap arô manoaq cũai ayững atĩ án, cớp án ớn cũai ki pỡq coâiq Mi-caya toâq ramóh án sanua toâp.
9 Então o rei de Israel chamou um de seus oficiais e disse: “Traga Micaías, filho de Inlá. Rápido!”.
10 Bar náq puo acứp tampâc puo, cớp ỡt tacu tâng cachơng puo pỡ ntốq púh saro yáng tiah ngoah toong vil Sa-mari, cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ỡt táq ntỡng choâng moat tỗp alới.
10 Vestidos com seus trajes reais, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados cada um em seu trono na eira, junto à porta de Samaria. Todos os profetas estavam profetizando diante deles.
11 Bữn manoaq ramứh Sê-dakia con samiang Khê-nana ỡt cớp tỗp ki tê. Án ĩt tac táq cỡt tacoi, cớp atỡng puo Ahap neq: “Nâi! Parnai Yiang Sursĩ pai neq: ‘Mới lứq chíl tỗp Si-ri toâq crơng anâi, cớp tỗp alới cỡt pê cuchĩt nheq.’”
11 Um dos profetas, Zedequias, filho de Quenaaná, fez chifres de ferro e declarou: “Assim diz o S enhor : ‘Com estes chifres o rei ferirá os sírios até a morte!’”.
12 Nheq tữh cũai tang bỗq canŏ́h la pai machớng ki tê neq: “Cóq anhia dững toâp máh tỗp tahan loŏh pỡq chíl vil Ramôt; lứq samoât anhia chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl riap.”
12 Todos os outros profetas concordaram, dizendo: “Sim, suba a Ramote-Gileade e seja vitorioso, pois o S enhor a entregará nas mãos do rei!”.
13 Bo ki toâp, cũai ayững atĩ puo pỡq coâiq Mi-caya toâq, cớp atỡng Mi-caya neq: “Cũai tang bỗq canŏ́h atỡng puo pai án bữn riap; ma cóq mới pai machớng alới ki tê.”
13 Enquanto isso, o mensageiro que foi buscar Micaías lhe disse: “Veja, todos os profetas prometem vitória para o rei. Concorde com eles e também prometa sucesso”.
14 Ma Mi-caya ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq pai ống santoiq Yiang Sursĩ ớn cứq pai sâng!”
14 Micaías, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , direi apenas o que o S enhor ordenar”.
15 Tữ án toâq tayứng yáng moat puo Ahap, chơ Ahap blớh án neq: “Mi-caya ơi! O tỡ, khân puo Yê-hô-saphat cớp cứq pỡq chíl vil Ramôt?”
15 Quando Micaías chegou, o rei lhe perguntou: “Micaías, devemos ir à guerra contra Ramote-Gileade ou não?”. Micaías respondeu: “Sim, suba e será vitorioso, pois o S
16 Ma puo Ahap ta‑ỡi loah neq: “Cứq khoiq atỡng mới sa‑ữi trỗ chơ, khân mới atỡng nhơ ramứh Yiang Sursĩ, cóq mới atỡng ống ŏ́c lứq sâng.”
16 Mas o rei disse: “Quantas vezes preciso exigir que diga somente a verdade quando falar em nome do S enhor ?”.
17 Mi-caya ta‑ỡi: “Cứq hữm tỗp tahan I-sarel cỡt pláh chap nheq mpễr cóh ki, cỡt riang tỗp cữu ŏ́q cũai mantán. Cớp Yiang Sursĩ pai neq: ‘Máh cũai nâi ŏ́q cũai ayông; ngkíq yỗn alới píh chu loah ien khễ pỡ dống sũ alới bữm.’”
17 Então Micaías respondeu: “Vi todo o Israel espalhado pelos montes, como ovelhas sem pastor. E o S enhor disse: ‘Seu líder foi morto. Mande-os para casa em paz’”.
18 Chơ puo Ahap pai chóq puo Yê-hô-saphat neq: “Hếq khoiq atỡng anhia chơ, án tỡ nai pai ŏ́c o ntrớu yỗn hếq; án pai moang ŏ́c tỡ o sâng.”
18 O rei de Israel disse a Josafá: “Não falei? Ele nunca profetiza nada de bom a meu respeito, mas somente coisas ruins”.
19 Mi-caya pai ễn: “Ngkíq, sễq anhia tamứng santoiq Yiang Sursĩ atỡng tâng tangái nâi! Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ tacu tâng cachơng tâng paloŏng, cớp nheq tữh ranễng án ỡt lavíng mpễr án.
19 Micaías prosseguiu: “Ouça o que o S enhor diz! Vi o S enhor sentado em seu trono, com todo o exército do céu ao redor, à sua direita e à sua esquerda.
20 Chơ Yiang Sursĩ blớh: ‘Noau ễ pỡq phếq Ahap yỗn án pỡq rachíl tâng vil Ramôt, chơ yỗn án cuchĩt tâng ntốq ki?’ Máh ranễng ki, án ca pai neq, án ca pai ngkíq.
20 E o S enhor perguntou: ‘Quem enganará Acabe para que vá à guerra contra Ramote-Gileade e seja morto ali?’. “Houve muitas sugestões,
21 Chơ bữn muoi ranễng loŏh tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, cớp pai neq: ‘Cứq nâi ễ pỡq phếq thũ án.’
21 até que, por fim, um espírito se aproximou do S enhor e disse: ‘Eu o enganarei!’.
22 Yiang Sursĩ blớh án neq: ‘Nŏ́q mới ễ táq?’
22 “‘De que maneira?’, perguntou o S enhor . “E o espírito respondeu: ‘Sairei e porei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas’. “O S
23 Chơ Mi-caya pai santoiq parsốt tháng, neq: “Tễ ranáq nâi la nneq, Yiang Sursĩ mian cũai tang bỗq nâi táq ntỡng lauq chóq anhia. Ma Ncháu toâp pai anhia lứq ramóh ŏ́c cuchĩt pứt!”
23 “Como vê, o S enhor pôs um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas, pois o S enhor decretou sua desgraça”.
24 Chơ Sê-dakia la cũai tang bỗq ki loŏh ramóh Mi-caya, cớp tapáh án, chơ blớh neq: “Bo léq Raviei Yiang Sursĩ loŏh tễ cứq, chơ pỡq atỡng mới?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaaná, se aproximou de Micaías e lhe deu uma bofetada. “Como foi que o Espírito do S enhor me deixou para falar com você?”, perguntou ele.
25 Mi-caya ta‑ỡi án: “Lứq mới bữn sapúh tâng tangái mới mut tooq tâng clống dống clỡp lứq.”
25 Micaías respondeu: “Você descobrirá em breve, quando tentar se esconder em algum quarto secreto!”.
26 Chơ puo Ahap ớn cũai ayững atĩ án neq: “Mới cỗp Mi-caya, chơ dững án pỡq ramóh Amon la cũai sốt tâng vil nâi, cớp dững án pỡq ramóh la con puo Yô-at hỡ.
26 Então o rei de Israel ordenou: “Prendam Micaías e levem-no de volta a Amom, governador da cidade, e a meu filho Joás,
27 Cớp ớn alới takễl án amut tâng cuaq, cớp yỗn án cha ống bễng mi cớp nguaiq ống dỡq miat sâng, yỗn toau cứq píh chu bữn plot ien.”
27 com a seguinte ordem: ‘Ponham este homem na prisão e deem-lhe apenas pão e água até que eu volte da batalha em segurança!’”.
28 Mi-caya pai neq: “Khân anhia bữn píh chu plot ien, ki tỡ cỡn Yiang Sursĩ atỡng cứq!” Án pai tữm ễn: “Dũ náq anhia cóq sanhữ máh santoiq cứq pai sanua!”
28 Micaías, porém, respondeu: “Se voltar em segurança, significará que o S enhor não falou por meu intermédio!”. E acrescentou aos que estavam ao redor: “Todos vocês, prestem atenção às minhas palavras!”.
29 Chơ Ahap puo I-sarel cớp Yê-hô-saphat puo Yuda, alới dững tỗp tahan pỡq chíl vil Ramôt tâng cruang Ki-liat.
29 Então o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, levaram seus exércitos para atacar Ramote-Gileade.
30 Puo Ahap táq ntỡng cớp puo Yê-hô-saphat neq: “Toâq hái pỡq rachíl, hếq ễ táq nan cỡt tahan miat, ma yỗn anhia tâc tampâc puo.”
30 O rei de Israel disse a Josafá: “Quando entrarmos no combate, usarei um disfarce para que ninguém me reconheça, mas você vestirá seus trajes reais”. O rei de Israel se disfarçou, e os dois foram à batalha.
31 Ma puo Si-ri khoiq patâp pái chít la bar náq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Anhia chỗi chíl cũai canŏ́h, ma anhia rapuai cachĩt ống puo I-sarel sâng.”
31 Enquanto isso, o rei da Síria tinha dado as seguintes ordens aos 32 comandantes dos carros de guerra: “Ataquem somente o rei de Israel. Não lutem contra ninguém mais!”.
32 Toâq máh cũai dững sễ aséh rachíl hữm puo Yê-hô-saphat, alới chanchớm án la puo cũai I-sarel; ngkíq tỗp alới píh chíl án. Ma toâq án cu‑ỗi,
32 Quando os comandantes dos carros de guerra sírios viram Josafá em seus trajes reais, foram atrás dele. “É o rei de Israel!”, disseram. Contudo, quando Josafá gritou,
33 cũai dững sễ aséh rachíl ki bữn dáng án la tỡ cỡn puo cũai I-sarel, chơ tỗp alới tangứt rapuai án.
33 os comandantes dos carros perceberam que não era o rei de Israel e pararam de persegui-lo.
34 Ma bữn muoi noaq tahan tễ tỗp Si-ri pán saráh ma lơ pĩeiq puo Ahap. Saráh ki sarloâiq bân parsap au tac án sớp. Án cu‑ỗi chóq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Cứq chũl chơ; mới apíh sễ aloŏh tễ ntốq rachíl nâi.”
34 Então um soldado sírio disparou uma flecha ao acaso e acertou o rei de Israel entre as juntas de sua armadura. “Dê a volta e tire-me daqui!”, exclamou Acabe para o condutor de seu carro. “Estou gravemente ferido!”
35 Tâng tangái ki noau rachíl hâp lứq, ngkíq puo Ahap caniq tỗ án tâng sễ aséh rachíl to moat chu coah tahan tỗp Si-ri. Ma aham án loŏh poân nheq tâng púng sễ aséh rachíl. Toâq pên tabữ án ta-ŏh rangứh.
35 A batalha, cada vez mais violenta, prosseguiu durante todo o dia, e o rei permaneceu em pé, apoiado em seu carro, de frente para os sírios. O sangue de seu ferimento escorria para o piso do carro e, ao entardecer, ele morreu.
36 Cheq mandang pât, bữn sưong ớn máh poâl tahan I-sarel ca ỡt tâng ntốq rachíl yỗn loŏh tễ ntốq ki; noau ớn neq: “Dũ náq cũai tahan cóq píh chu loah pỡ vil cớp dống án bữm!”
36 Quando o sol se punha, um clamor se espalhou entre seus soldados: “Estamos perdidos! Voltem para suas casas!”.
37 Puo Ahap cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping pỡ vil Sa-mari.
37 Assim, o rei morreu, e seu corpo foi levado para Samaria e sepultado ali.
38 Tỗp alới ariau sễ aséh rachíl tâng dỡq amống vil Sa-mari, chơ acho yễl aham án; ma ntốq ki la ntốq máh cũai mansễm chếq tỗ dốq pỡq mpơi dỡq. Máh ranáq nâi cỡt rapĩeiq santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai dũ ramứh.
38 Seu carro de guerra foi lavado junto ao tanque de Samaria, e os cães vieram e lamberam seu sangue no lugar onde as prostitutas se banhavam, exatamente como o S enhor havia prometido.
39 Máh ranáq puo Ahap táq, dếh ranáq án pasang dống puo toâq paluac achĩang, cớp máh vil án khoiq táq viang khâm, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai I-sarel Khoiq Táq.
39 Os demais acontecimentos do reinado de Acabe, e tudo que ele fez, incluindo o palácio de marfim e as cidades que construiu, estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel .
40 Toâq vớt án cuchĩt chơ, Aha-sia con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
40 Acabe morreu e se reuniu a seus antepassados, e seu filho Acazias foi seu sucessor.
41 Tâng cumo pỗn Ahap cỡt puo cũai I-sarel, Yê-hô-saphat con samiang Asa chỗn cỡt puo cũai Yuda.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar em Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Bo ki án bữn pái chít la sỡng cumo, cớp cỡt puo tâng vil Yaru-salem bar chít la sỡng cumo. Mpiq án ramứh A-suba con Sil-hi.
42 Josafá tinha 35 anos quando começou a reinar e reinou em Jerusalém por 25 anos. Sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Án táq dũ ranáq machớng puo Asa mpoaq án khoiq táq; án tỡ bữn chứng clĩ chóq máh ranáq ki. Án táq tanoang tapứng chóq Yiang Sursĩ, ma án tỡ bữn talốh táh máh ntốq noau cucốh sang yiang canŏ́h tâng anũol cóh; cớp máh cũai noâng dững níc crơng chiau sang cớp crơng phuom dŏq bốh sang tâng ntốq ki.
43 Josafá foi um bom rei, que seguiu o exemplo de seu pai, Asa, e fez o que era certo aos olhos do S enhor . Contudo, não removeu todos os santuários idólatras, e o povo continuou a oferecer sacrifícios e queimar incenso neles.
44 Puo Yê-hô-saphat cớp puo cũai I-sarel táq tếc parkhán dŏq ỡt ratoi.
44 Josafá manteve paz com o rei de Israel.
45 Máh ranáq puo Yê-hô-saphat táq, máh ranáq án tốh rêng, cớp máh ranáq án rachíl, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai Yuda Khoiq Táq.
45 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, a extensão de seu poder e suas guerras estão registrados no Livro da História dos Reis de Judá .
46 Án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq tỗ, dếh mansễm dếh samiang noâng khlâiq tễ dỡi Asa mpoaq án cỡt puo; máh cũai ki dốq táq ranáq bân prông yiang canŏ́h.
46 Ele expulsou da terra os prostitutos cultuais dos santuários idólatras que restaram do tempo de seu pai, Asa.
47 Bo ki cruang Ê-dôm ŏ́q puo, ma bữn cũai sốt dŏq nhêng salĩq.
47 (Naquela época, não havia rei em Edom, mas apenas um governador.)
48 Yê-hô-saphat táq tuoc tâng dỡq mưt machớng tháng cớp tuoc pỡ vil Tar-sit, ien án ngcỗi yễng tễ cruang Ô-phia; ma tuoc nâi pacháh pỡ vil Ê-si-ôn Ki-bơ, cớp tỡ têq pỡq noâng.
48 Josafá construiu uma frota de navios mercantes para buscar ouro em Ofir. As embarcações, porém, nunca chegaram a navegar, pois naufragaram no porto de Eziom-Geber.
49 Chơ Aha-sia con samiang Ahap, la puo cũai I-sarel pai neq: “Khân ngkíq, yỗn cũai anhia cớp cũai hếq pỡq parnơi tâng tuoc.”
49 Certa vez, Acazias, filho de Acabe, propôs a Josafá: “Deixe que meus homens naveguem com os seus”, mas Josafá não aceitou a proposta.
50 Chơ puo Yê-hô-saphat cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping puo pỡ Vil Davĩt. Moâm ki, Yê-hô-ram con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
50 Quando Josafá morreu, foi sepultado com seus antepassados na Cidade de Davi. Seu filho Jeorão foi seu sucessor.
51 Tâng cumo muoi chít tapul Yê-hô-saphat cỡt puo cruang Yuda, Aha-sia con samiang puo Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel, cớp cỡt puo tâng vil Sa-mari bar cumo.
51 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar em Israel no décimo sétimo ano do reinado de Josafá em Judá. Reinou em Samaria por dois anos.
52 Án táq ranáq loâi lứq chóq Yiang Sursĩ, machớng cớp puo Ahap mpoaq án, Yê-sabel mpiq án, cớp puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, la cũai radững máh cũai I-sarel táq lôih.
52 Contudo, fez o que era mau aos olhos do S enhor , pois seguiu o exemplo de seu pai e sua mãe e o exemplo de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
53 Án pỡq cucốh sang toam yiang Ba-al machớng mpoaq án khoiq táq, dŏq mandốq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel cutâu mứt lứq chóq án.
53 Serviu a Baal e o adorou, provocando a ira do S enhor , Deus de Israel, como seu pai havia feito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.