1 Reis 22

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tâng bar cumo, cruang I-sarel cớp cruang Si-ri bữn ỡt ien khễ.
1 Durante os dois anos seguintes houve paz entre Israel e a Síria.
2 Ma toâq cumo pái, Yê-hô-saphat puo Yuda toâq sa‑óh Ahap puo I-sarel.
2 Mas, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei Acabe, de Israel.
3 Puo Ahap blớh cũai ayững atĩ án neq: “Cỗ nŏ́q hái tỡ bữn cheng ĩt loah vil Ramôt tâng cruang Ki-liat tễ puo cũai Si-ri? Yuaq vil ki la vil hái.”
3 Acabe perguntou aos seus oficiais: — Por que é que nós não fizemos nada para tomar de volta do rei da Síria a cidade de Ramote-Gileade? Vocês sabem que aquela cidade é nossa!
4 Chơ puo Ahap blớh puo Yê-hô-saphat neq: “Anhia pruam cớp hếq pỡq cheng ĩt loah vil Ramôt tỡ?”
4 Então ele perguntou ao rei Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados e a minha cavalaria.
5 Chơ án pai tữm ễn chóq puo Ahap neq: “Ma nhũang lứq, cóq hái câu blớh Yiang Sursĩ voai.”
5 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
6 Chơ puo Ahap arô cũai tang bỗq mán pỗn culám náq toâq rôm, cớp blớh alới neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rachíl dŏq cheng ĩt loah vil Ramôt?”
6 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram uns quatrocentos, e perguntou: — Devo atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois Deus lhe dará a vitória.
7 Ma puo Yê-hô-saphat blớh neq: “Ntốq nâi bữn cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tỡ, dŏq án têq blớh Yiang Sursĩ chuai hái?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
8 Ahap ta‑ỡi: “Noâng bữn muoi noaq ễn, ramứh Mi-caya con samiang Im-la. Ma cứq kêt án, yuaq án tỡ nai pai muoi trỗ loâng ŏ́c o yỗn cứq; án pai níc ŏ́c tỡ o sâng.”
8 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
9 Ngkíq puo Ahap arô manoaq cũai ayững atĩ án, cớp án ớn cũai ki pỡq coâiq Mi-caya toâq ramóh án sanua toâp.
9 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
10 Bar náq puo acứp tampâc puo, cớp ỡt tacu tâng cachơng puo pỡ ntốq púh saro yáng tiah ngoah toong vil Sa-mari, cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ỡt táq ntỡng choâng moat tỗp alới.
10 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto da entrada do portão de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
11 Bữn manoaq ramứh Sê-dakia con samiang Khê-nana ỡt cớp tỗp ki tê. Án ĩt tac táq cỡt tacoi, cớp atỡng puo Ahap neq: “Nâi! Parnai Yiang Sursĩ pai neq: ‘Mới lứq chíl tỗp Si-ri toâq crơng anâi, cớp tỗp alới cỡt pê cuchĩt nheq.’”
11 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
12 Nheq tữh cũai tang bỗq canŏ́h la pai machớng ki tê neq: “Cóq anhia dững toâp máh tỗp tahan loŏh pỡq chíl vil Ramôt; lứq samoât anhia chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl riap.”
12 E todos os profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
13 Bo ki toâp, cũai ayững atĩ puo pỡq coâiq Mi-caya toâq, cớp atỡng Mi-caya neq: “Cũai tang bỗq canŏ́h atỡng puo pai án bữn riap; ma cóq mới pai machớng alới ki tê.”
13 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
14 Ma Mi-caya ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq pai ống santoiq Yiang Sursĩ ớn cứq pai sâng!”
14 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
15 Tữ án toâq tayứng yáng moat puo Ahap, chơ Ahap blớh án neq: “Mi-caya ơi! O tỡ, khân puo Yê-hô-saphat cớp cứq pỡq chíl vil Ramôt?”
15 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataque, pois o senhor, ó rei, vencerá. O
16 Ma puo Ahap ta‑ỡi loah neq: “Cứq khoiq atỡng mới sa‑ữi trỗ chơ, khân mới atỡng nhơ ramứh Yiang Sursĩ, cóq mới atỡng ống ŏ́c lứq sâng.”
16 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
17 Mi-caya ta‑ỡi: “Cứq hữm tỗp tahan I-sarel cỡt pláh chap nheq mpễr cóh ki, cỡt riang tỗp cữu ŏ́q cũai mantán. Cớp Yiang Sursĩ pai neq: ‘Máh cũai nâi ŏ́q cũai ayông; ngkíq yỗn alới píh chu loah ien khễ pỡ dống sũ alới bữm.’”
17 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
18 Chơ puo Ahap pai chóq puo Yê-hô-saphat neq: “Hếq khoiq atỡng anhia chơ, án tỡ nai pai ŏ́c o ntrớu yỗn hếq; án pai moang ŏ́c tỡ o sâng.”
18 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
19 Mi-caya pai ễn: “Ngkíq, sễq anhia tamứng santoiq Yiang Sursĩ atỡng tâng tangái nâi! Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ tacu tâng cachơng tâng paloŏng, cớp nheq tữh ranễng án ỡt lavíng mpễr án.
19 Micaías continuou: — Agora escute o que o
20 Chơ Yiang Sursĩ blớh: ‘Noau ễ pỡq phếq Ahap yỗn án pỡq rachíl tâng vil Ramôt, chơ yỗn án cuchĩt tâng ntốq ki?’ Máh ranễng ki, án ca pai neq, án ca pai ngkíq.
20 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
21 Chơ bữn muoi ranễng loŏh tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, cớp pai neq: ‘Cứq nâi ễ pỡq phếq thũ án.’
21 até que um espírito se apresentou e disse: “Eu enganarei Acabe.”
22 Yiang Sursĩ blớh án neq: ‘Nŏ́q mới ễ táq?’
22 E Deus perguntou: “Como?”, e o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então Deus ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
23 Chơ Mi-caya pai santoiq parsốt tháng, neq: “Tễ ranáq nâi la nneq, Yiang Sursĩ mian cũai tang bỗq nâi táq ntỡng lauq chóq anhia. Ma Ncháu toâp pai anhia lứq ramóh ŏ́c cuchĩt pứt!”
23 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que Deus fez com que todos estes seus profetas mentissem. Mas ele resolveu que vai acontecer uma desgraça com o senhor, ó rei.
24 Chơ Sê-dakia la cũai tang bỗq ki loŏh ramóh Mi-caya, cớp tapáh án, chơ blớh neq: “Bo léq Raviei Yiang Sursĩ loŏh tễ cứq, chơ pỡq atỡng mới?”
24 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
25 Mi-caya ta‑ỡi án: “Lứq mới bữn sapúh tâng tangái mới mut tooq tâng clống dống clỡp lứq.”
25 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
26 Chơ puo Ahap ớn cũai ayững atĩ án neq: “Mới cỗp Mi-caya, chơ dững án pỡq ramóh Amon la cũai sốt tâng vil nâi, cớp dững án pỡq ramóh la con puo Yô-at hỡ.
26 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
27 Cớp ớn alới takễl án amut tâng cuaq, cớp yỗn án cha ống bễng mi cớp nguaiq ống dỡq miat sâng, yỗn toau cứq píh chu bữn plot ien.”
27 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
28 Mi-caya pai neq: “Khân anhia bữn píh chu plot ien, ki tỡ cỡn Yiang Sursĩ atỡng cứq!” Án pai tữm ễn: “Dũ náq anhia cóq sanhữ máh santoiq cứq pai sanua!”
28 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
29 Chơ Ahap puo I-sarel cớp Yê-hô-saphat puo Yuda, alới dững tỗp tahan pỡq chíl vil Ramôt tâng cruang Ki-liat.
29 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
30 Puo Ahap táq ntỡng cớp puo Yê-hô-saphat neq: “Toâq hái pỡq rachíl, hếq ễ táq nan cỡt tahan miat, ma yỗn anhia tâc tampâc puo.”
30 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. E assim o rei de Israel entrou disfarçado na batalha.
31 Ma puo Si-ri khoiq patâp pái chít la bar náq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Anhia chỗi chíl cũai canŏ́h, ma anhia rapuai cachĩt ống puo I-sarel sâng.”
31 O rei da Síria havia mandado que os trinta e dois capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
32 Toâq máh cũai dững sễ aséh rachíl hữm puo Yê-hô-saphat, alới chanchớm án la puo cũai I-sarel; ngkíq tỗp alới píh chíl án. Ma toâq án cu‑ỗi,
32 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou,
33 cũai dững sễ aséh rachíl ki bữn dáng án la tỡ cỡn puo cũai I-sarel, chơ tỗp alới tangứt rapuai án.
33 e aí eles viram que aquele não era o rei de Israel e pararam de atacá-lo.
34 Ma bữn muoi noaq tahan tễ tỗp Si-ri pán saráh ma lơ pĩeiq puo Ahap. Saráh ki sarloâiq bân parsap au tac án sớp. Án cu‑ỗi chóq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Cứq chũl chơ; mới apíh sễ aloŏh tễ ntốq rachíl nâi.”
34 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que por acaso atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
35 Tâng tangái ki noau rachíl hâp lứq, ngkíq puo Ahap caniq tỗ án tâng sễ aséh rachíl to moat chu coah tahan tỗp Si-ri. Ma aham án loŏh poân nheq tâng púng sễ aséh rachíl. Toâq pên tabữ án ta-ŏh rangứh.
35 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, seguraram o rei Acabe de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios. O sangue dele escorria do seu ferimento para o fundo do carro, e à tarde ele morreu.
36 Cheq mandang pât, bữn sưong ớn máh poâl tahan I-sarel ca ỡt tâng ntốq rachíl yỗn loŏh tễ ntốq ki; noau ớn neq: “Dũ náq cũai tahan cóq píh chu loah pỡ vil cớp dống án bữm!”
36 Ao pôr do sol, foi dada ao exército dos israelitas a seguinte ordem: — Que cada homem volte para a sua própria região e para a sua cidade!
37 Puo Ahap cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping pỡ vil Sa-mari.
37 E assim morreu o rei Acabe. O seu corpo foi levado para Samaria e sepultado.
38 Tỗp alới ariau sễ aséh rachíl tâng dỡq amống vil Sa-mari, chơ acho yễl aham án; ma ntốq ki la ntốq máh cũai mansễm chếq tỗ dốq pỡq mpơi dỡq. Máh ranáq nâi cỡt rapĩeiq santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai dũ ramứh.
38 E, quando lavaram o carro dele na represa de Samaria, os cachorros lamberam o seu sangue, e as prostitutas se lavaram naquela água, como o Senhor Deus tinha dito que ia acontecer.
39 Máh ranáq puo Ahap táq, dếh ranáq án pasang dống puo toâq paluac achĩang, cớp máh vil án khoiq táq viang khâm, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai I-sarel Khoiq Táq.
39 Todas as outras coisas que o rei Acabe fez e também uma descrição do seu palácio enfeitado de marfim e todas as cidades que ele construiu, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel .
40 Toâq vớt án cuchĩt chơ, Aha-sia con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
40 Quando Acabe morreu, o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
41 Tâng cumo pỗn Ahap cỡt puo cũai I-sarel, Yê-hô-saphat con samiang Asa chỗn cỡt puo cũai Yuda.
41 No quarto ano do reinado de Acabe em Israel, Josafá, filho de Asa, se tornou rei de Judá
42 Bo ki án bữn pái chít la sỡng cumo, cớp cỡt puo tâng vil Yaru-salem bar chít la sỡng cumo. Mpiq án ramứh A-suba con Sil-hi.
42 com a idade de trinta e cinco anos. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Án táq dũ ranáq machớng puo Asa mpoaq án khoiq táq; án tỡ bữn chứng clĩ chóq máh ranáq ki. Án táq tanoang tapứng chóq Yiang Sursĩ, ma án tỡ bữn talốh táh máh ntốq noau cucốh sang yiang canŏ́h tâng anũol cóh; cớp máh cũai noâng dững níc crơng chiau sang cớp crơng phuom dŏq bốh sang tâng ntốq ki.
43 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considerava certo.
44 Puo Yê-hô-saphat cớp puo cũai I-sarel táq tếc parkhán dŏq ỡt ratoi.
44 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, e neles o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso.
45 Máh ranáq puo Yê-hô-saphat táq, máh ranáq án tốh rêng, cớp máh ranáq án rachíl, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai Yuda Khoiq Táq.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq tỗ, dếh mansễm dếh samiang noâng khlâiq tễ dỡi Asa mpoaq án cỡt puo; máh cũai ki dốq táq ranáq bân prông yiang canŏ́h.
46 Todas as outras coisas que Josafá fez, toda a sua coragem e as suas batalhas estão escritas na História dos Reis de Judá .
47 Bo ki cruang Ê-dôm ŏ́q puo, ma bữn cũai sốt dŏq nhêng salĩq.
47 Ele acabou com todos os prostitutos e prostitutas que serviam nos altares pagãos que ainda haviam ficado desde o tempo de Asa, o seu pai.
48 Yê-hô-saphat táq tuoc tâng dỡq mưt machớng tháng cớp tuoc pỡ vil Tar-sit, ien án ngcỗi yễng tễ cruang Ô-phia; ma tuoc nâi pacháh pỡ vil Ê-si-ôn Ki-bơ, cớp tỡ têq pỡq noâng.
48 O país de Edom não tinha rei e era governado por um governador nomeado pelo rei de Judá.
49 Chơ Aha-sia con samiang Ahap, la puo cũai I-sarel pai neq: “Khân ngkíq, yỗn cũai anhia cớp cũai hếq pỡq parnơi tâng tuoc.”
49 O rei Josafá construiu grandes navios para navegarem até a terra de Ofir e trazerem ouro; mas eles se quebraram em Eziom-Geber e nunca chegaram a navegar.
50 Chơ puo Yê-hô-saphat cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping puo pỡ Vil Davĩt. Moâm ki, Yê-hô-ram con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
50 Então Acazias, filho de Acabe, ofereceu os seus marinheiros para viajarem junto com os marinheiros de Josafá, mas ele não quis.
51 Tâng cumo muoi chít tapul Yê-hô-saphat cỡt puo cruang Yuda, Aha-sia con samiang puo Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel, cớp cỡt puo tâng vil Sa-mari bar cumo.
51 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
52 Án táq ranáq loâi lứq chóq Yiang Sursĩ, machớng cớp puo Ahap mpoaq án, Yê-sabel mpiq án, cớp puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, la cũai radững máh cũai I-sarel táq lôih.
52 No ano dezessete do reinado de Josafá em Judá, Acazias, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou dois anos em Samaria.
53 Án pỡq cucốh sang toam yiang Ba-al machớng mpoaq án khoiq táq, dŏq mandốq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel cutâu mứt lứq chóq án.
53 Ele pecou contra Deus, seguindo o mau exemplo do seu pai Acabe, da sua mãe Jezabel e do rei Jeroboão, que havia feito o povo de Israel pecar.
54 — ausente —
54 Acazias adorou e serviu o deus Baal e, como o seu pai havia feito antes dele, fez com que o Senhor , o Deus de Israel, ficasse irado .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.