1 Reis 22
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Tâng bar cumo, cruang I-sarel cớp cruang Si-ri bữn ỡt ien khễ.
1 E estiveram quietos três anos, não havendo guerra entre a Síria e Israel.
2 Ma toâq cumo pái, Yê-hô-saphat puo Yuda toâq sa‑óh Ahap puo I-sarel.
2 Porém, no terceiro ano, sucedeu que Josafá, rei de Judá, desceu para o rei de Israel.
3 Puo Ahap blớh cũai ayững atĩ án neq: “Cỗ nŏ́q hái tỡ bữn cheng ĩt loah vil Ramôt tâng cruang Ki-liat tễ puo cũai Si-ri? Yuaq vil ki la vil hái.”
3 E o rei de Israel disse aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós estamos quietos, sem a tomar da mão do rei da Síria?
4 Chơ puo Ahap blớh puo Yê-hô-saphat neq: “Anhia pruam cớp hếq pỡq cheng ĩt loah vil Ramôt tỡ?”
4 Então, disse a Josafá: Irás tu comigo à peleja a Ramote-Gileade? E disse Josafá ao rei de Israel: Serei como tu és, e o meu povo, como o teu povo, e os meus cavalos, como os teus cavalos.
5 Chơ án pai tữm ễn chóq puo Ahap neq: “Ma nhũang lứq, cóq hái câu blớh Yiang Sursĩ voai.”
5 Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta, porém, primeiro hoje a palavra do Senhor .
6 Chơ puo Ahap arô cũai tang bỗq mán pỗn culám náq toâq rôm, cớp blớh alới neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rachíl dŏq cheng ĩt loah vil Ramôt?”
6 Então, o rei de Israel ajuntou os profetas até quase quatrocentos homens e disse-lhes: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? E eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará na mão do rei.
7 Ma puo Yê-hô-saphat blớh neq: “Ntốq nâi bữn cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tỡ, dŏq án têq blớh Yiang Sursĩ chuai hái?”
7 Disse, porém, Josafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor , ao qual possamos consultar?
8 Ahap ta‑ỡi: “Noâng bữn muoi noaq ễn, ramứh Mi-caya con samiang Im-la. Ma cứq kêt án, yuaq án tỡ nai pai muoi trỗ loâng ŏ́c o yỗn cứq; án pai níc ŏ́c tỡ o sâng.”
8 Então, disse o rei de Israel a Josafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor ; porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim bem, mas só mal; este é Micaías, filho de Inlá. E disse Josafá: Não fale o rei assim.
9 Ngkíq puo Ahap arô manoaq cũai ayững atĩ án, cớp án ớn cũai ki pỡq coâiq Mi-caya toâq ramóh án sanua toâp.
9 Então, o rei de Israel chamou um eunuco e disse: Traze- me depressa a Micaías, filho de Inlá.
10 Bar náq puo acứp tampâc puo, cớp ỡt tacu tâng cachơng puo pỡ ntốq púh saro yáng tiah ngoah toong vil Sa-mari, cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ỡt táq ntỡng choâng moat tỗp alới.
10 E o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados cada um no seu trono, vestidos de vestiduras reais, na praça, à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam na sua presença.
11 Bữn manoaq ramứh Sê-dakia con samiang Khê-nana ỡt cớp tỗp ki tê. Án ĩt tac táq cỡt tacoi, cớp atỡng puo Ahap neq: “Nâi! Parnai Yiang Sursĩ pai neq: ‘Mới lứq chíl tỗp Si-ri toâq crơng anâi, cớp tỗp alới cỡt pê cuchĩt nheq.’”
11 E Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com estes ferirás aos siros até de todo os consumir.
12 Nheq tữh cũai tang bỗq canŏ́h la pai machớng ki tê neq: “Cóq anhia dững toâp máh tỗp tahan loŏh pỡq chíl vil Ramôt; lứq samoât anhia chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl riap.”
12 E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e prosperarás, porque o Senhor a entregará na mão do rei.
13 Bo ki toâp, cũai ayững atĩ puo pỡq coâiq Mi-caya toâq, cớp atỡng Mi-caya neq: “Cũai tang bỗq canŏ́h atỡng puo pai án bữn riap; ma cóq mới pai machớng alới ki tê.”
13 E o mensageiro que foi chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Vês aqui que as palavras dos profetas, a uma voz, predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles, e fala bem.
14 Ma Mi-caya ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq pai ống santoiq Yiang Sursĩ ớn cứq pai sâng!”
14 Porém Micaías disse: Vive o Senhor , que o que o Senhor me disser isso falarei.
15 Tữ án toâq tayứng yáng moat puo Ahap, chơ Ahap blớh án neq: “Mi-caya ơi! O tỡ, khân puo Yê-hô-saphat cớp cứq pỡq chíl vil Ramôt?”
15 E, vindo ele ao rei, o rei lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja ou deixaremos de ir? E ele lhe disse: Sobe e serás próspero, porque o Senhor a entregará na mão do rei.
16 Ma puo Ahap ta‑ỡi loah neq: “Cứq khoiq atỡng mới sa‑ữi trỗ chơ, khân mới atỡng nhơ ramứh Yiang Sursĩ, cóq mới atỡng ống ŏ́c lứq sâng.”
16 E o rei lhe disse: Até quantas vezes te conjurarei, que me não fales senão a verdade em nome do Senhor ?
17 Mi-caya ta‑ỡi: “Cứq hữm tỗp tahan I-sarel cỡt pláh chap nheq mpễr cóh ki, cỡt riang tỗp cữu ŏ́q cũai mantán. Cớp Yiang Sursĩ pai neq: ‘Máh cũai nâi ŏ́q cũai ayông; ngkíq yỗn alới píh chu loah ien khễ pỡ dống sũ alới bữm.’”
17 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.
18 Chơ puo Ahap pai chóq puo Yê-hô-saphat neq: “Hếq khoiq atỡng anhia chơ, án tỡ nai pai ŏ́c o ntrớu yỗn hếq; án pai moang ŏ́c tỡ o sâng.”
18 Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetizará de mim bem, senão só mal?
19 Mi-caya pai ễn: “Ngkíq, sễq anhia tamứng santoiq Yiang Sursĩ atỡng tâng tangái nâi! Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ tacu tâng cachơng tâng paloŏng, cớp nheq tữh ranễng án ỡt lavíng mpễr án.
19 Então, disse ele: Ouve, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado sobre o seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua mão direita e à sua esquerda.
20 Chơ Yiang Sursĩ blớh: ‘Noau ễ pỡq phếq Ahap yỗn án pỡq rachíl tâng vil Ramôt, chơ yỗn án cuchĩt tâng ntốq ki?’ Máh ranễng ki, án ca pai neq, án ca pai ngkíq.
20 E disse o Senhor : Quem induzirá Acabe, a que suba e caia em Ramote-Gileade? E um dizia desta maneira, e outro, de outra.
21 Chơ bữn muoi ranễng loŏh tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, cớp pai neq: ‘Cứq nâi ễ pỡq phếq thũ án.’
21 Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o induzirei. E o Senhor lhe disse: Com quê?
22 Yiang Sursĩ blớh án neq: ‘Nŏ́q mới ễ táq?’
22 E disse ele: Eu sairei e serei um espírito da mentira na boca de todos os seus profetas. E ele disse: Tu o induzirás e ainda prevalecerás; sai e faze assim.
23 Chơ Mi-caya pai santoiq parsốt tháng, neq: “Tễ ranáq nâi la nneq, Yiang Sursĩ mian cũai tang bỗq nâi táq ntỡng lauq chóq anhia. Ma Ncháu toâp pai anhia lứq ramóh ŏ́c cuchĩt pứt!”
23 Agora, pois, eis que o Senhor pôs o espírito da mentira na boca de todos estes teus profetas, e o Senhor falou mal contra ti.
24 Chơ Sê-dakia la cũai tang bỗq ki loŏh ramóh Mi-caya, cớp tapáh án, chơ blớh neq: “Bo léq Raviei Yiang Sursĩ loŏh tễ cứq, chơ pỡq atỡng mới?”
24 Então, Zedequias, filho de Quenaana, chegou, e feriu a Micaías no queixo, e disse: Por onde passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mi-caya ta‑ỡi án: “Lứq mới bữn sapúh tâng tangái mới mut tooq tâng clống dống clỡp lứq.”
25 E disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.
26 Chơ puo Ahap ớn cũai ayững atĩ án neq: “Mới cỗp Mi-caya, chơ dững án pỡq ramóh Amon la cũai sốt tâng vil nâi, cớp dững án pỡq ramóh la con puo Yô-at hỡ.
26 Então, disse o rei de Israel: Tomai a Micaías e tornai a trazê-lo a Amom, o chefe da cidade, e a Joás, filho do rei,
27 Cớp ớn alới takễl án amut tâng cuaq, cớp yỗn án cha ống bễng mi cớp nguaiq ống dỡq miat sâng, yỗn toau cứq píh chu bữn plot ien.”
27 e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e sustentai-o com o pão de angústia e com a água de amargura, até que eu venha em paz.
28 Mi-caya pai neq: “Khân anhia bữn píh chu plot ien, ki tỡ cỡn Yiang Sursĩ atỡng cứq!” Án pai tữm ễn: “Dũ náq anhia cóq sanhữ máh santoiq cứq pai sanua!”
28 E disse Micaías: Se tu voltares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi todos os povos!
29 Chơ Ahap puo I-sarel cớp Yê-hô-saphat puo Yuda, alới dững tỗp tahan pỡq chíl vil Ramôt tâng cruang Ki-liat.
29 Assim, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
30 Puo Ahap táq ntỡng cớp puo Yê-hô-saphat neq: “Toâq hái pỡq rachíl, hếq ễ táq nan cỡt tahan miat, ma yỗn anhia tâc tampâc puo.”
30 E disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, veste as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel e entrou na peleja.
31 Ma puo Si-ri khoiq patâp pái chít la bar náq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Anhia chỗi chíl cũai canŏ́h, ma anhia rapuai cachĩt ống puo I-sarel sâng.”
31 E o rei da Síria deu ordem aos chefes dos carros, que eram trinta e dois, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas só contra o rei de Israel.
32 Toâq máh cũai dững sễ aséh rachíl hữm puo Yê-hô-saphat, alới chanchớm án la puo cũai I-sarel; ngkíq tỗp alới píh chíl án. Ma toâq án cu‑ỗi,
32 Sucedeu, pois, que, vendo os chefes dos carros Josafá, disseram eles: Certamente, este é o rei de Israel. E chegaram-se a ele, para pelejar com ele; porém Josafá gritou.
33 cũai dững sễ aséh rachíl ki bữn dáng án la tỡ cỡn puo cũai I-sarel, chơ tỗp alới tangứt rapuai án.
33 E sucedeu que, vendo os chefes dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
34 Ma bữn muoi noaq tahan tễ tỗp Si-ri pán saráh ma lơ pĩeiq puo Ahap. Saráh ki sarloâiq bân parsap au tac án sớp. Án cu‑ỗi chóq cũai dững sễ aséh rachíl neq: “Cứq chũl chơ; mới apíh sễ aloŏh tễ ntốq rachíl nâi.”
34 Então, um homem entesou o arco, na sua simplicidade, e feriu o rei de Israel por entre as fivelas e as couraças; então, ele disse ao seu carreteiro: Vira a tua mão e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
35 Tâng tangái ki noau rachíl hâp lứq, ngkíq puo Ahap caniq tỗ án tâng sễ aséh rachíl to moat chu coah tahan tỗp Si-ri. Ma aham án loŏh poân nheq tâng púng sễ aséh rachíl. Toâq pên tabữ án ta-ŏh rangứh.
35 E a peleja foi crescendo naquele dia, e o rei parou no carro defronte dos siros; porém ele morreu à tarde; e o sangue da ferida corria no fundo do carro.
36 Cheq mandang pât, bữn sưong ớn máh poâl tahan I-sarel ca ỡt tâng ntốq rachíl yỗn loŏh tễ ntốq ki; noau ớn neq: “Dũ náq cũai tahan cóq píh chu loah pỡ vil cớp dống án bữm!”
36 E, depois do sol posto, passou um pregão pelo exército, dizendo: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Puo Ahap cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping pỡ vil Sa-mari.
37 E morreu o rei, e o levaram a Samaria e sepultaram o rei em Samaria.
38 Tỗp alới ariau sễ aséh rachíl tâng dỡq amống vil Sa-mari, chơ acho yễl aham án; ma ntốq ki la ntốq máh cũai mansễm chếq tỗ dốq pỡq mpơi dỡq. Máh ranáq nâi cỡt rapĩeiq santoiq Yiang Sursĩ khoiq pai dũ ramứh.
38 E, lavando-se o carro no tanque de Samaria, os cães lamberam o seu sangue (ora, as prostitutas se lavavam ali), conforme a palavra que o Senhor tinha dito.
39 Máh ranáq puo Ahap táq, dếh ranáq án pasang dống puo toâq paluac achĩang, cớp máh vil án khoiq táq viang khâm, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai I-sarel Khoiq Táq.
39 Quanto ao mais dos atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que edificou, e a todas as cidades que edificou, porventura, não está escrito no Livro das Crônicas dos Reis de Israel?
40 Toâq vớt án cuchĩt chơ, Aha-sia con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
40 Assim, dormiu Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Tâng cumo pỗn Ahap cỡt puo cũai I-sarel, Yê-hô-saphat con samiang Asa chỗn cỡt puo cũai Yuda.
41 E Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Bo ki án bữn pái chít la sỡng cumo, cớp cỡt puo tâng vil Yaru-salem bar chít la sỡng cumo. Mpiq án ramứh A-suba con Sil-hi.
42 E era Josafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.
43 Án táq dũ ranáq machớng puo Asa mpoaq án khoiq táq; án tỡ bữn chứng clĩ chóq máh ranáq ki. Án táq tanoang tapứng chóq Yiang Sursĩ, ma án tỡ bữn talốh táh máh ntốq noau cucốh sang yiang canŏ́h tâng anũol cóh; cớp máh cũai noâng dững níc crơng chiau sang cớp crơng phuom dŏq bốh sang tâng ntốq ki.
43 E andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, não se desviou deles, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Puo Yê-hô-saphat cớp puo cũai I-sarel táq tếc parkhán dŏq ỡt ratoi.
44 Todavia, os altos não se tiraram; ainda o povo sacrificava e queimava incenso nos altos.
45 Máh ranáq puo Yê-hô-saphat táq, máh ranáq án tốh rêng, cớp máh ranáq án rachíl, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai Yuda Khoiq Táq.
45 E Josafá esteve em paz com o rei de Israel.
46 Án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq tỗ, dếh mansễm dếh samiang noâng khlâiq tễ dỡi Asa mpoaq án cỡt puo; máh cũai ki dốq táq ranáq bân prông yiang canŏ́h.
46 Quanto ao mais dos atos de Josafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura, não está escrito no Livro das Crônicas dos Reis de Judá?
47 Bo ki cruang Ê-dôm ŏ́q puo, ma bữn cũai sốt dŏq nhêng salĩq.
47 Também desterrou da terra o resto dos rapazes escandalosos que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Yê-hô-saphat táq tuoc tâng dỡq mưt machớng tháng cớp tuoc pỡ vil Tar-sit, ien án ngcỗi yễng tễ cruang Ô-phia; ma tuoc nâi pacháh pỡ vil Ê-si-ôn Ki-bơ, cớp tỡ têq pỡq noâng.
48 Então, não havia rei em Edom, porém um vice-rei.
49 Chơ Aha-sia con samiang Ahap, la puo cũai I-sarel pai neq: “Khân ngkíq, yỗn cũai anhia cớp cũai hếq pỡq parnơi tâng tuoc.”
49 E fez Josafá navios de Társis, para irem a Ofir por causa do ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Chơ puo Yê-hô-saphat cuchĩt, cớp noau dững tứp án tâng ping puo pỡ Vil Davĩt. Moâm ki, Yê-hô-ram con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
50 Então, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: Vão os meus servos com os teus servos nos navios. Porém Josafá não quis.
51 Tâng cumo muoi chít tapul Yê-hô-saphat cỡt puo cruang Yuda, Aha-sia con samiang puo Ahap chỗn cỡt puo cruang I-sarel, cớp cỡt puo tâng vil Sa-mari bar cumo.
51 E Josafá dormiu com seus pais e foi sepultado junto a seus pais, na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 Án táq ranáq loâi lứq chóq Yiang Sursĩ, machớng cớp puo Ahap mpoaq án, Yê-sabel mpiq án, cớp puo Yê-rabũam con samiang Nê-bat, la cũai radững máh cũai I-sarel táq lôih.
52 E Acazias, filho de Acabe, começou a reinar em Samaria, no ano dezessete de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Án pỡq cucốh sang toam yiang Ba-al machớng mpoaq án khoiq táq, dŏq mandốq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel cutâu mứt lứq chóq án.
53 E fez o que era mau aos olhos do Senhor ; porque andou nos caminhos de seu pai, como também nos caminhos de sua mãe, e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.
54 — ausente —
54 E serviu a Baal, e se inclinou diante dele, e indignou ao Senhor , Deus de Israel, conforme tudo quanto fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.