1 Reis 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Toâq puo Davĩt khoiq thâu lứq chơ, tam bữn cũai acuam ayỡ yỗn án sa‑ữi ploah, mŏ án noâng sangễt.
1 O rei Davi estava velho, avançado em anos, e por mais que o cobrissem de roupas, não se aquecia.
2 Yuaq ngkíq, máh cũai táq ranáq án pai neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia yỗn hếq pỡq chuaq cumũr plot yỗn toâq ỡt cớp anhia, dŏq án nhêng salĩq anhia. Têq án parnoam ra‑óq anhia, yỗn anhia têq cỡt sa‑âm.”
2 Seus familiares disseram-lhe: Busquemos para nosso senhor, o rei, uma donzela virgem que sirva o rei e tenha cuidado dele, e durma em seu seio para que ele se aqueça.
3 Chơ alới chuaq cumũr thán riang o la‑ĩat pláh nheq cruang I-sarel. Alới ramóh niang Abi-sác, cumũr tễ tỗp Sunêm, cớp dững án toâq ramóh puo.
3 Procuraram, pois, em toda a terra de Israel, uma donzela formosa; encontraram Abisag, a sunamita, e levaram-na ao rei.
4 Abi-sác la mansễm thán riang la‑ĩat lứq; án ỡt pur-ar puo, ma puo tỡ bữn bếq cớp án.
4 Essa donzela era muito formosa. Ela cuidava do rei e o servia, mas o rei não a possuiu.
5 — ausente —
5 Ora, Adonias, filho de Hagit, encheu-se de orgulho e exclamou: Sou eu quem reinará. Adquiriu para si um carro e cavalos, e tomou uma escolta de cinqüenta homens.
6 — ausente —
6 Nunca seu pai o contrariou, dizendo: Por que fazes isso? Além disso, ele era muito belo e {na idade} seguia imediatamente a Absalão.
7 Án pỡq sarhống cớp Yô-ap con samiang niang Sê-ruya cớp Abia-tha cũai tễng rit sang; alới bar náq ki pruam cớp án.
7 Tendo feito reuniões com Joab, filho de Sarvia, e com o sacerdote Abiatar, esses tornaram-se seus adeptos.
8 Ma Sadôc la cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Si-mê, Rê, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt, alới tỡ bữn pruam cớp Adô-nacha.
8 O sacerdote Sadoc, porém, bem como Banaías, filho de Jojada, o profeta Natã, Semei, Rei e os valentes de Davi, não abraçaram o seu partido.
9 Bữn muoi tangái, Adô-nacha chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o; án dững pỡ ngôl Tamáu Cusân ỡt cheq dỡq mec En Rukel. Án mơi máh con samiang puo Davĩt cớp máh cũai ayững atĩ puo Davĩt tễ tỗp Yuda, yỗn alới toâq rôm cha bũi tê tễ ranáq chiau sang nâi.
9 Adonias, tendo imolado ovelhas, bois e bezerros cevados junto à pedra de Zoelet, ao lado de En-Rogel, convidou todos os seus irmãos, filhos do rei, e todos os de Judá que estavam a serviço do rei.
10 Ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn, a‑ễm samiang án, tỡ la Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ la Be-naya, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt.
10 Mas não convidou o profeta Natã, nem Banaías, nem os valentes, nem o seu irmão Salomão.
11 Chơ Nathan pỡq ramóh Bat-si-ba, lacuoi puo, la mpiq Sa-lamôn, cớp blớh neq: “Anhia dáng ma tỡ bữn, Adô-nacha con samiang niang Hakit, án chống chóh tỗ án bữm cỡt puo? Ma puo Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
11 Disse Natã a Betsabé, mãe de Salomão: Não soubeste que Adonias, filho de Hagit, se proclamou rei, sem que o saiba Davi, nosso senhor?
12 Khân anhia yoc ễ chuai dỡi tamoong anhia bữm, cớp Sa-lamôn con samiang anhia, hếq yoc tĩeih
12 Escuta: vou dar-te um conselho, para que salves a tua vida e a de teu filho Salomão.
13 anhia pỡq ramóh puo Davĩt chái cớp blớh neq: ‘Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, la mới ễ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq bữn chỗn cỡt puo pláih mới. Ma cỗ nŏ́q sanua cỡt Adô-nacha ễn chỗn cỡt puo?’”
13 Vai ter com o rei Davi e dize-lhe: Ó rei, meu senhor, não juraste à tua serva que Salomão, meu filho, reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono? Por que então Adonias se proclamou rei?
14 Cớp Nathan pai tữm ễn neq: “Bo anhia táq ntỡng cớp puo, hếq lứq toâq cớp pruam tê tễ santoiq anhia pai.”
14 Enquanto estiveres falando assim ao rei, entrarei e confirmarei o que tiveres dito.
15 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq ramóh puo Davĩt tâng clống án bếq. Puo thâu lứq chơ; niang Abi-sác tễ tỗp Sunêm ỡt kĩaq puo.
15 Foi Betsabé ter com o rei no seu quarto. {O rei estava já muito velho, e Abisag, a sunamita, cuidava dele.}
16 Bat-si-ba pũp sacốh racớl choâng moat puo; cớp puo blớh án neq: “Ntrớu mới ễ bữn?”
16 Betsabé inclinou-se e prostrou-se diante do rei. Este disse-lhe: Que queres?
17 Án ta‑ỡi: “Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, nhơ ramứh Yiang Sursĩ mới sang neq: ‘Nỡ‑ra Sa-lamôn con samiang hái bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.’
17 Ela respondeu: Meu senhor, prometeste com juramento à tua serva que meu filho Salomão reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono.
18 Ma sanua Adô-nacha khoiq chỗn cỡt puo, mŏ mới tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
18 Ora, eis que Adonias se proclamou rei, sem que o saiba o rei, meu senhor.
19 Adô-nacha khoiq chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám, cớp án mơi máh tỗp con samiang mới, dếh Abia-tha la cũai tễng rit sang, cớp Yô-ap la sốt tahan mới, yỗn toâq cha bũi; ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn con samiang mới.
19 Imolou bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, e convidou todos os príncipes, o sacerdote Abiatar e o general Joab; mas não convidou o teu servo Salomão.
20 Puo cứq ơi! Nheq tữh cũai I-sarel acoan mới atỡng noau toâp chỗn cỡt puo pláih loah mới.
20 Ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos postos em ti, esperando que declares quem há de tomar o teu lugar no trono depois de ti.
21 Khân mới tỡ bữn táq puai ariang mới khoiq ữq chơ, toâq mới cuchĩt, Sa-lamôn con samiang mới cớp cứq, noau ễ pai hếq bar náq la cũai lôih.”
21 Do contrário, logo que o rei, meu senhor, dormir com os seus pais, eu e meu filho Salomão seremos tratados como criminosos.
22 Bo Bat-si-ba ỡt táq ntỡng cớp puo, Nathan toâq bo ki toâp.
22 Falava ela ainda ao rei, quando se apresentou o profeta Natã.
23 Cớp bữn cũai pỡq atỡng puo neq: “Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ nâi.”
23 Disseram ao rei: Está aí o profeta Natã. Ele entrou e prostrou-se com o rosto por terra diante do rei.
24 Nathan blớh puo neq: “Puo hếq ơi! Lứq tỡ, anhia khoiq pau pai Adô-nacha cỡt puo pláih loah anhia?
24 Em seguida disse: Ó rei, meu senhor, porventura declaraste: Adonias reinará depois de mim e se sentará no meu trono?
25 Tangái nâi án dững ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám pỡq chiau sang; cớp án mơi dũ náq con samiang anhia, dếh Yô-ap la sốt tahan anhia, cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang. Sanua alới rôm cha bũi parnơi cớp án, dếh triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Adô-nacha ỡt cóng tamoong dũn!’
25 Pois ele desceu hoje para imolar bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, tendo convidado todos os príncipes, os generais e o sacerdote Abiatar, os quais estão comendo e bebendo com ele, e gritando: Viva o rei Adonias!
26 Puo ơi! Án tỡ bữn mơi hếq, Sadôc cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp Sa-lamôn hỡ.
26 Não fomos, porém, convidados nem eu, teu servo, nem o sacerdote Sadoc, nem Banaías, filho de Jojada, nem teu servo Salomão.
27 Anhia khoiq mpruam chơ tễ máh ranáq nâi tỡ? Ma anhia tỡ bữn atỡng cũai ayững atĩ anhia dáng la noau cỡt puo pláih anhia.”
27 Será do agrado de meu senhor e rei que assim se faça? Porque não deste a conhecer a teus servos quem deverá sentar-se depois de ti no trono do rei, meu senhor.
28 Puo Davĩt pai neq: “Arô Bat-si-ba yỗn píh loah pỡ nâi.”
28 O rei respondeu: Chamai-me Betsabé. Ela entrou e ficou de pé diante dele;
29 Cớp puo pai chóq án neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la Yiang ca tamoong mantái níc, la Ncháu ca chuai cứq yỗn vớt tễ máh ramứh túh coat,
29 o rei fez-lhe este juramento: Pela vida de Deus que me livrou de toda a angústia,
30 tâng tangái nâi toâp cứq ễ táq máh ranáq cứq khoiq ữq cớp mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang. Sa-lamôn la con samiang mới lứq bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.”
30 o que te jurei pelo Senhor, Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e sentar-se-á no meu trono em meu lugar, isso vou cumprir hoje.
31 Bat-si-ba pũp crap cớp pai neq: “Sễq yỗn puo, ncháu cứq bữn ỡt cóng tamoong dũn!”
31 Betsabé inclinou-se diante do rei, prostrando-se com a face por terra, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 Chơ puo ớn cũai pỡq coâiq Sadôc, Nathan, cớp Be-naya. Tỗp alới toâq hâu puo,
32 O rei Davi disse: Chamai-me o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, e Banaías, filho de Jojada. Tendo-se eles apresentado diante do rei, este disse-lhes:
33 cớp puo pai chóq alới neq: “Cóq anhia dững máh cũai táq ranáq tâng dống puo pỡq cớp anhia, chơ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq ỡt tâng cloong aséh lai cứq, chơ caring án chu dỡq mec Ki-hôn.
33 Tomai convosco os servos de vosso amo, fazei montar na minha mula o meu filho Salomão, e levai-o a Gião.
34 Tâng ntốq ki, cóq Sadôc cớp Nathan hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê tâng plỡ án táq tếc chóh án cỡt puo cũai I-sarel. Chơ cóq anhia plóng lavia cớp triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!’
34 Ali o sacerdote Sadoc e o profeta Natã o ungirão rei de Israel. Tocareis então a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 Moâm ki, cóq anhia hâu án achu cớp yỗn án tacu tâng cachơng cứq; chơ án cỡt puo pláih cứq. Yuaq án la cũai cứq khoiq rưoh yỗn cỡt puo tỗp I-sarel cớp tỗp Yuda.”
35 Voltareis depois atrás dele, e ele virá sentar-se no meu trono para reinar em meu lugar; pois é a ele que estabeleço chefe de Israel e de Judá.
36 Be-naya ta‑ỡi neq: “Hếq lứq táq! Sễq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, chuai hếq táq moâm ranáq nâi!
36 Banaías, filho de Jojada, respondeu ao rei: Assim seja; assim queira ordenar o Senhor, o Deus de meu senhor e rei!
37 Cớp sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp puo Sa-lamôn, machớng án khoiq ỡt cớp anhia chơ, yỗn Sa-lamôn cỡt sốt toâr clữi tễ dỡi anhia ễn!”
37 Esteja ele com Salomão assim como esteve com o rei, meu senhor, e eleve o seu trono ainda acima do trono de meu senhor o rei Davi!
38 Ngkíq Sadôc cũai tễng rit sang, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca curiaq puo, alới yỗn Sa-lamôn tacu tâng cloong aséh lai khong puo Davĩt; chơ alới hâu án pỡq chu dỡq mec Ki-hôn.
38 O sacerdote Sadoc desceu com o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus; fizeram montar Salomão na mula de Davi e conduziram-no a Gião.
39 Sadôc dững muoi bễ dỡq nsễng o‑li‑vê tễ Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem; chơ án hĩng tâng plỡ Sa-lamôn. Tỗp alới plóng lavia, cớp nheq tữh cũai proai triau cupo neq: “Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!”
39 Tomou o sacerdote Sadoc no tabernáculo o chifre de óleo e ungiu com ele Salomão. A trombeta soou e todo o povo pôs-se a gritar: Viva o rei Salomão!
40 Chơ dũ náq cũai hâu cớp caring án achu, triau cupo cớp plóng tarĩal bũi óh lứq; sưong ki casang lứq toau tandár dếh cutễq.
40 Depois toda a gente voltou atrás dele, tocando flauta e fazendo grandes festas, de modo que a terra vibrava com suas aclamações.
41 Toâq Adô-nacha cớp máh cũai tamoi ca toâq cha bũi, cha cheq ễ moâm, nheq náq alới sâng sưong ki. Toâq Yô-ap sâng sưong ki, án blớh neq: “Sưong ntrớu casang lứq tễ vil?”
41 Adonias e seus convivas, tendo terminado o seu banquete, ouviram aquela algazarra. Joab, ouvindo soar a trombeta, disse: Por que esse barulho de cidade alvoroçada?
42 Bo Yô-ap pai tỡ yũah sốt, Yô-nathan con samiang Abia-tha, la cũai tễng rit sang, toâq. Adô-nacha pai neq: “Mut chu clống nâi! Mới la cũai tanoang lứq. Cứq dáng mới dững atoâq parnai o.”
42 Falava ainda, quando sobreveio Jônatas, filho do sacerdote Abiatar. Adonias disse-lhe: Vem: tu és um homem valente e trazes certamente boas notícias.
43 Yô-nathan ta‑ỡi neq: “Cŏh lơ tỡ cỡn ngkíq. Yuaq puo Davĩt khoiq chóh Sa-lamôn cỡt puo.
43 Sim, respondeu Jônatas; é verdade que o rei Davi, meu senhor, proclamou rei a Salomão.
44 Án ớn Sadôc, la cũai tễng rit sang, Nathan, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet caring Sa-lamôn bo án pỡq. Tỗp alới yỗn án tacu tâng cloong aséh lai puo Davĩt.
44 Enviou com ele o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus e estes fizeram-no montar na mula do rei.
45 Sadôc cớp Nathan ĩt dỡq nsễng hĩng tâng plỡ án pỡ dỡq mec Ki-hôn, táq tếc chóh án cỡt puo. Chơ tỗp alới píh chu loah pỡ vil, dếh triau cupo bũi óh lứq. Sanua nâi, cũai dũ náq tâng vil uot-uot tháng. Máh sưong mới sâng sanua, la sưong ki ơiq!
45 O sacerdote Sadoc e o profeta Natã ungiram-no rei em Gião. Dali voltaram cheios de alegria, e a cidade está em alvoroço: essa é a algazarra que ouviste.
46 Sanua Sa-lamôn khoiq bữn tacu tâng cachơng puo chơ.
46 E Salomão até já está sentado no trono do reino.
47 Ma hỡn tễ ki ễn, máh cũai sốt ca ỡt níc tâng dống puo toâq pai ŏ́c bốn yỗn puo Davĩt neq: ‘Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn Sa-lamôn bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan hỡn tễ anhia; cớp yỗn dỡi puo Sa-lamôn cỡt sốt toâr hỡn tễ dỡi anhia ễn.’ Chơ puo Davĩt pũp sang toam Yiang Sursĩ tâng cachơng án bếq,
47 Além disso, os servos do rei foram felicitar o rei Davi, meu senhor, dizendo: Que o teu Deus torne o nome de Salomão maior que o teu, e eleve o seu trono ainda acima do teu! O rei prostrou-se então sobre o seu leito e disse:
48 cớp câu neq: ‘Cóq hái khễn Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel, yuaq tangái nâi án yỗn muoi noaq tễ tŏ́ng toiq cứq bữn cỡt puo pláih cứq, cớp án yỗn cứq bữn tamoong toau bữn hữm ranáq nâi.’”
48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que hoje pôs sobre o meu trono um sucessor, vendo-o eu com os meus próprios olhos!
49 Máh cũai tamoi Adô-nacha sâng ngcŏh, chơ dũ náq alới yuor cớp miar chu pỡ dống alới.
49 Os convidados de Adonias, aterrorizados, levantaram-se e foram cada um para o seu lado.
50 Ma Adô-nacha sâng ngcŏh lứq Sa-lamôn; ngkíq án pỡq chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp án yống rup tacoi noau tooc tâng prông sang.
50 Adonias, temendo Salomão, levantou-se também e foi abraçar-se com os cornos do altar.
51 Bữn cũai toâq atỡng puo Sa-lamôn neq: “Adô-nacha ngcŏh lứq anhia, cớp án yống tacoi tâng prông sang, pai neq: ‘Cứq ễq puo Sa-lamôn thễ dũan án tỡ bữn cachĩt cứq.’”
51 Disseram-no a Salomão, nestes termos: Eis que Adonias, temendo o rei Salomão, foi abraçar-se com os cornos do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que ele não fará morrer o seu servo à espada!
52 Puo Sa-lamôn ta‑ỡi neq: “Khân án lứq tanoang tapứng, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ bữn tamprũiq. Ma khân án tỡ bữn tanoang tapứng, án cóq cuchĩt.”
52 Se ele se mostrar um homem valente, respondeu Salomão, não lhe cairá por terra um só de seus cabelos; mas se nele se encontrar maldade, morrerá.
53 Chơ puo Sa-lamôn ớn cũai pỡq coâiq Adô-nacha tễ prông sang yỗn án chu. Chơ Adô-nacha pỡq ramóh puo cớp pũp crap choâng moat puo, cớp puo pai neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ dống sũ mới.”
53 O rei Salomão mandou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Ele veio e prostrou-se diante do rei, que lhe disse: Volta para a tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.