1 Reis 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq puo Davĩt khoiq thâu lứq chơ, tam bữn cũai acuam ayỡ yỗn án sa‑ữi ploah, mŏ án noâng sangễt.
1 O rei Davi estava bem velho. Os seus servidores o cobriam com cobertas, mas ele não conseguia se aquecer.
2 Yuaq ngkíq, máh cũai táq ranáq án pai neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia yỗn hếq pỡq chuaq cumũr plot yỗn toâq ỡt cớp anhia, dŏq án nhêng salĩq anhia. Têq án parnoam ra‑óq anhia, yỗn anhia têq cỡt sa‑âm.”
2 Por isso, os seus conselheiros disseram: — Rei Davi, nós vamos procurar uma moça para ficar com o senhor e cuidar do senhor. Ela dormirá ao seu lado e o conservará quente.
3 Chơ alới chuaq cumũr thán riang o la‑ĩat pláh nheq cruang I-sarel. Alới ramóh niang Abi-sác, cumũr tễ tỗp Sunêm, cớp dững án toâq ramóh puo.
3 Então procuraram em toda a terra de Israel uma moça bonita. Em Suném encontraram uma jovem chamada Abisague e a levaram ao rei.
4 Abi-sác la mansễm thán riang la‑ĩat lứq; án ỡt pur-ar puo, ma puo tỡ bữn bếq cớp án.
4 Abisague era muito bonita. Ela servia o rei e cuidava dele, mas Davi não teve relações com ela.
7 Án pỡq sarhống cớp Yô-ap con samiang niang Sê-ruya cớp Abia-tha cũai tễng rit sang; alới bar náq ki pruam cớp án.
7 Adonias falou com Joabe, que era filho de uma mulher chamada Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, e eles concordaram em ficar do lado dele.
8 Ma Sadôc la cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Si-mê, Rê, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt, alới tỡ bữn pruam cớp Adô-nacha.
8 Mas o sacerdote Zadoque e Benaías, filho de Joiada, Natã, o profeta , Simei, Reí e os guarda-costas de Davi não ficaram do lado de Adonias.
9 Bữn muoi tangái, Adô-nacha chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o; án dững pỡ ngôl Tamáu Cusân ỡt cheq dỡq mec En Rukel. Án mơi máh con samiang puo Davĩt cớp máh cũai ayững atĩ puo Davĩt tễ tỗp Yuda, yỗn alới toâq rôm cha bũi tê tễ ranáq chiau sang nâi.
9 Um dia Adonias ofereceu ovelhas, touros e bezerros gordos em sacrifício , na pedra da Cobra, perto da fonte de Rogel. Ele convidou os outros filhos do rei Davi e os servidores do rei que eram de Judá.
10 Ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn, a‑ễm samiang án, tỡ la Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ la Be-naya, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt.
10 Porém não convidou o seu meio-irmão Salomão, nem Natã, o profeta, nem Benaías, nem os guarda-costas de Davi.
11 Chơ Nathan pỡq ramóh Bat-si-ba, lacuoi puo, la mpiq Sa-lamôn, cớp blớh neq: “Anhia dáng ma tỡ bữn, Adô-nacha con samiang niang Hakit, án chống chóh tỗ án bữm cỡt puo? Ma puo Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
11 Então Natã foi falar com Bate-Seba, a mãe de Salomão. Natã perguntou: — Você soube que Adonias, o filho de Hagite, se fez rei? E o rei Davi não está sabendo de nada!
12 Khân anhia yoc ễ chuai dỡi tamoong anhia bữm, cớp Sa-lamôn con samiang anhia, hếq yoc tĩeih
12 Vou lhe dar um conselho: se você quiser salvar a sua vida e a vida do seu filho Salomão,
13 anhia pỡq ramóh puo Davĩt chái cớp blớh neq: ‘Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, la mới ễ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq bữn chỗn cỡt puo pláih mới. Ma cỗ nŏ́q sanua cỡt Adô-nacha ễn chỗn cỡt puo?’”
13 vá agora mesmo falar com o rei Davi e diga o seguinte: “Rei Davi, o senhor não jurou que o meu filho Salomão seria rei em seu lugar e que seria ele quem haveria de sentar no seu trono? Então, como é que Adonias se tornou rei?”
14 Cớp Nathan pai tữm ễn neq: “Bo anhia táq ntỡng cớp puo, hếq lứq toâq cớp pruam tê tễ santoiq anhia pai.”
14 E Natã continuou: — E aí, quando você ainda estiver falando com o rei, eu vou chegar e confirmar a sua história.
15 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq ramóh puo Davĩt tâng clống án bếq. Puo thâu lứq chơ; niang Abi-sác tễ tỗp Sunêm ỡt kĩaq puo.
15 Então Bate-Seba foi ao quarto de dormir do rei para falar com ele. Davi estava muito velho, e Abisague, a moça de Suném, estava cuidando dele.
16 Bat-si-ba pũp sacốh racớl choâng moat puo; cớp puo blớh án neq: “Ntrớu mới ễ bữn?”
16 Em sinal de respeito, Bate-Seba se ajoelhou diante do rei. Então ele perguntou: — O que você quer?
17 Án ta‑ỡi: “Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, nhơ ramứh Yiang Sursĩ mới sang neq: ‘Nỡ‑ra Sa-lamôn con samiang hái bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.’
17 Ela respondeu: — Rei Davi, o senhor jurou pelo nome do
18 Ma sanua Adô-nacha khoiq chỗn cỡt puo, mŏ mới tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
18 Mas Adonias já se tornou rei, e o senhor não está sabendo disso.
19 Adô-nacha khoiq chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám, cớp án mơi máh tỗp con samiang mới, dếh Abia-tha la cũai tễng rit sang, cớp Yô-ap la sốt tahan mới, yỗn toâq cha bũi; ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn con samiang mới.
19 Ele ofereceu muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício e convidou os irmãos dele, o sacerdote Abiatar e Joabe, o comandante do exército, para a festa. Porém não convidou o seu filho Salomão.
20 Puo cứq ơi! Nheq tữh cũai I-sarel acoan mới atỡng noau toâp chỗn cỡt puo pláih loah mới.
20 Rei Davi, todo o povo de Israel está esperando que o senhor lhe diga quem será o rei em seu lugar.
21 Khân mới tỡ bữn táq puai ariang mới khoiq ữq chơ, toâq mới cuchĩt, Sa-lamôn con samiang mới cớp cứq, noau ễ pai hếq bar náq la cũai lôih.”
21 Se não disser, logo que o senhor morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tratados como traidores.
22 Bo Bat-si-ba ỡt táq ntỡng cớp puo, Nathan toâq bo ki toâp.
22 Enquanto Bate-Seba ainda estava falando, Natã chegou ao palácio.
23 Cớp bữn cũai pỡq atỡng puo neq: “Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ nâi.”
23 Contaram ao rei que o profeta Natã estava lá. Ele entrou, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão.
24 Nathan blớh puo neq: “Puo hếq ơi! Lứq tỡ, anhia khoiq pau pai Adô-nacha cỡt puo pláih loah anhia?
24 Depois disse: — Rei Davi, por acaso, o senhor anunciou que Adonias é quem será o rei em seu lugar?
25 Tangái nâi án dững ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám pỡq chiau sang; cớp án mơi dũ náq con samiang anhia, dếh Yô-ap la sốt tahan anhia, cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang. Sanua alới rôm cha bũi parnơi cớp án, dếh triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Adô-nacha ỡt cóng tamoong dũn!’
25 Hoje mesmo ele foi oferecer muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício. Convidou todos os filhos do senhor, convidou Joabe, o comandante do seu exército, e Abiatar, o sacerdote. E agora mesmo eles estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Puo ơi! Án tỡ bữn mơi hếq, Sadôc cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp Sa-lamôn hỡ.
26 Mas Adonias não me convidou e não convidou Zadoque, o sacerdote, nem Benaías, nem Salomão.
27 Anhia khoiq mpruam chơ tễ máh ranáq nâi tỡ? Ma anhia tỡ bữn atỡng cũai ayững atĩ anhia dáng la noau cỡt puo pláih anhia.”
27 Será que o senhor aprovou tudo isso e não contou pelo menos aos seus conselheiros quem será o rei em seu lugar?
28 Puo Davĩt pai neq: “Arô Bat-si-ba yỗn píh loah pỡ nâi.”
28 O rei Davi disse: — Chamem Bate-Seba. Ela voltou e ficou diante dele.
29 Cớp puo pai chóq án neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la Yiang ca tamoong mantái níc, la Ncháu ca chuai cứq yỗn vớt tễ máh ramứh túh coat,
29 Aí o rei lhe disse: — Eu prometo pelo Deus vivo, que me livrou de todas as aflições,
30 tâng tangái nâi toâp cứq ễ táq máh ranáq cứq khoiq ữq cớp mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang. Sa-lamôn la con samiang mới lứq bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.”
30 que hoje eu cumprirei o juramento que fiz a você, em nome do Senhor , o Deus de Israel: o juramento de que o seu filho Salomão seria o rei em meu lugar.
31 Bat-si-ba pũp crap cớp pai neq: “Sễq yỗn puo, ncháu cứq bữn ỡt cóng tamoong dũn!”
31 Bate-Seba se ajoelhou, encostou o rosto no chão e disse: — Que o meu senhor, o rei Davi, viva para sempre!
32 Chơ puo ớn cũai pỡq coâiq Sadôc, Nathan, cớp Be-naya. Tỗp alới toâq hâu puo,
32 Então Davi mandou buscar o sacerdote Zadoque, o profeta Natã e Benaías, filho de Joiada. Quando eles entraram,
33 cớp puo pai chóq alới neq: “Cóq anhia dững máh cũai táq ranáq tâng dống puo pỡq cớp anhia, chơ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq ỡt tâng cloong aséh lai cứq, chơ caring án chu dỡq mec Ki-hôn.
33 Davi disse: — Levem com vocês os funcionários do meu palácio, façam o meu filho Salomão montar a minha própria mula e o levem até a fonte de Giom.
34 Tâng ntốq ki, cóq Sadôc cớp Nathan hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê tâng plỡ án táq tếc chóh án cỡt puo cũai I-sarel. Chơ cóq anhia plóng lavia cớp triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!’
34 Ali Zadoque e Natã o ungirão rei de Israel. Depois toquem as cornetas e gritem: “Viva o rei Salomão!”
35 Moâm ki, cóq anhia hâu án achu cớp yỗn án tacu tâng cachơng cứq; chơ án cỡt puo pláih cứq. Yuaq án la cũai cứq khoiq rưoh yỗn cỡt puo tỗp I-sarel cớp tỗp Yuda.”
35 Em seguida venham atrás dele quando vier sentar-se no meu trono. Ele será rei em meu lugar porque eu o escolhi para governar Israel e Judá.
36 Be-naya ta‑ỡi neq: “Hếq lứq táq! Sễq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, chuai hếq táq moâm ranáq nâi!
36 — Assim será feito! — respondeu Benaías. — E que o Senhor , seu Deus, confirme isso!
37 Cớp sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp puo Sa-lamôn, machớng án khoiq ỡt cớp anhia chơ, yỗn Sa-lamôn cỡt sốt toâr clữi tễ dỡi anhia ễn!”
37 E que, assim como o Senhor Deus tem estado com o senhor, ele esteja também com Salomão e faça com que o reino dele seja ainda maior do que o seu!
38 Ngkíq Sadôc cũai tễng rit sang, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca curiaq puo, alới yỗn Sa-lamôn tacu tâng cloong aséh lai khong puo Davĩt; chơ alới hâu án pỡq chu dỡq mec Ki-hôn.
38 Então Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas fizeram Salomão montar a mula do rei Davi e o acompanharam até a fonte de Giom.
39 Sadôc dững muoi bễ dỡq nsễng o‑li‑vê tễ Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem; chơ án hĩng tâng plỡ Sa-lamôn. Tỗp alới plóng lavia, cớp nheq tữh cũai proai triau cupo neq: “Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!”
39 Zadoque levou a vasilha de azeite que havia tirado da Tenda da Presença de Deus e ungiu Salomão. Então tocaram a corneta, e o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Chơ dũ náq cũai hâu cớp caring án achu, triau cupo cớp plóng tarĩal bũi óh lứq; sưong ki casang lứq toau tandár dếh cutễq.
40 Depois todos foram andando atrás de Salomão, gritando de alegria e tocando flauta; e faziam tanto barulho, que até parecia que a terra estava rachando.
41 Toâq Adô-nacha cớp máh cũai tamoi ca toâq cha bũi, cha cheq ễ moâm, nheq náq alới sâng sưong ki. Toâq Yô-ap sâng sưong ki, án blớh neq: “Sưong ntrớu casang lứq tễ vil?”
41 Adonias e todos os seus convidados tinham acabado de comer quando ouviram aquele barulho. Joabe ouviu o som da corneta e perguntou: — O que quer dizer essa barulhada na cidade?
42 Bo Yô-ap pai tỡ yũah sốt, Yô-nathan con samiang Abia-tha, la cũai tễng rit sang, toâq. Adô-nacha pai neq: “Mut chu clống nâi! Mới la cũai tanoang lứq. Cứq dáng mới dững atoâq parnai o.”
42 Ele ainda estava falando quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui. Você é um homem de valor e deve estar trazendo boas notícias.
43 Yô-nathan ta‑ỡi neq: “Cŏh lơ tỡ cỡn ngkíq. Yuaq puo Davĩt khoiq chóh Sa-lamôn cỡt puo.
43 — Pelo contrário, — respondeu Jônatas — o rei Davi tornou Salomão rei.
44 Án ớn Sadôc, la cũai tễng rit sang, Nathan, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet caring Sa-lamôn bo án pỡq. Tỗp alới yỗn án tacu tâng cloong aséh lai puo Davĩt.
44 Ele mandou Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas acompanharem Salomão. Eles fizeram Salomão montar a mula do rei Davi,
45 Sadôc cớp Nathan ĩt dỡq nsễng hĩng tâng plỡ án pỡ dỡq mec Ki-hôn, táq tếc chóh án cỡt puo. Chơ tỗp alới píh chu loah pỡ vil, dếh triau cupo bũi óh lứq. Sanua nâi, cũai dũ náq tâng vil uot-uot tháng. Máh sưong mới sâng sanua, la sưong ki ơiq!
45 e Zadoque e Natã o ungiram rei, na fonte de Giom. Depois voltaram para a cidade, gritando de alegria, e agora o povo está fazendo um grande alvoroço. É esse o barulho que vocês estão ouvindo.
46 Sanua Sa-lamôn khoiq bữn tacu tâng cachơng puo chơ.
46 Agora Salomão é o rei.
47 Ma hỡn tễ ki ễn, máh cũai sốt ca ỡt níc tâng dống puo toâq pai ŏ́c bốn yỗn puo Davĩt neq: ‘Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn Sa-lamôn bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan hỡn tễ anhia; cớp yỗn dỡi puo Sa-lamôn cỡt sốt toâr hỡn tễ dỡi anhia ễn.’ Chơ puo Davĩt pũp sang toam Yiang Sursĩ tâng cachơng án bếq,
47 E além disso os funcionários do palácio foram cumprimentar o rei Davi para dar-lhe os parabéns. Eles disseram: “Que o seu Deus faça com que Salomão seja ainda mais famoso do que o senhor, e que o reino dele seja ainda maior do que o seu!” Aí, o rei se curvou na cama
48 cớp câu neq: ‘Cóq hái khễn Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel, yuaq tangái nâi án yỗn muoi noaq tễ tŏ́ng toiq cứq bữn cỡt puo pláih cứq, cớp án yỗn cứq bữn tamoong toau bữn hữm ranáq nâi.’”
48 e orou assim: “Louvado seja o Senhor , o Deus de Israel, que hoje colocou um dos meus descendentes como rei em meu lugar e deixou que eu vivesse para ver isso!”
49 Máh cũai tamoi Adô-nacha sâng ngcŏh, chơ dũ náq alới yuor cớp miar chu pỡ dống alới.
49 Então os convidados de Adonias ficaram com medo, e se levantaram, e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Ma Adô-nacha sâng ngcŏh lứq Sa-lamôn; ngkíq án pỡq chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp án yống rup tacoi noau tooc tâng prông sang.
50 Adonias ficou com muito medo de Salomão e por isso foi para a Tenda da Presença de Deus e ficou segurando nas pontas do altar .
51 Bữn cũai toâq atỡng puo Sa-lamôn neq: “Adô-nacha ngcŏh lứq anhia, cớp án yống tacoi tâng prông sang, pai neq: ‘Cứq ễq puo Sa-lamôn thễ dũan án tỡ bữn cachĩt cứq.’”
51 Contaram ao rei Salomão que Adonias estava com medo dele e que tinha ido pegar nas pontas do altar e tinha dito: — Eu quero que o rei Salomão jure hoje que não mandará me matar à espada.
52 Puo Sa-lamôn ta‑ỡi neq: “Khân án lứq tanoang tapứng, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ bữn tamprũiq. Ma khân án tỡ bữn tanoang tapứng, án cóq cuchĩt.”
52 Salomão disse: — Se ele provar que é um homem de palavra, eu juro que nem um fio dos seus cabelos será tocado; mas, se estiver com más intenções, ele morrerá.
53 Chơ puo Sa-lamôn ớn cũai pỡq coâiq Adô-nacha tễ prông sang yỗn án chu. Chơ Adô-nacha pỡq ramóh puo cớp pũp crap choâng moat puo, cớp puo pai neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ dống sũ mới.”
53 Então o rei Salomão mandou buscar Adonias. Fizeram com que ele descesse do altar, e ele veio, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão. E o rei lhe disse: — Vá para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.