1 Reis 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Toâq puo Davĩt khoiq thâu lứq chơ, tam bữn cũai acuam ayỡ yỗn án sa‑ữi ploah, mŏ án noâng sangễt.
1 Sendo, pois, o rei Davi já velho e entrado em dias, cobriam-no de vestes, porém não aquecia.
2 Yuaq ngkíq, máh cũai táq ranáq án pai neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia yỗn hếq pỡq chuaq cumũr plot yỗn toâq ỡt cớp anhia, dŏq án nhêng salĩq anhia. Têq án parnoam ra‑óq anhia, yỗn anhia têq cỡt sa‑âm.”
2 Então, disseram-lhe os seus servos: Busquem para o rei, nosso senhor, uma moça virgem, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele, e durma no seu seio, para que o rei, nosso senhor, aqueça.
3 Chơ alới chuaq cumũr thán riang o la‑ĩat pláh nheq cruang I-sarel. Alới ramóh niang Abi-sác, cumũr tễ tỗp Sunêm, cớp dững án toâq ramóh puo.
3 E buscaram por todos os termos de Israel uma moça formosa; e acharam a Abisague, sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Abi-sác la mansễm thán riang la‑ĩat lứq; án ỡt pur-ar puo, ma puo tỡ bữn bếq cớp án.
4 E era a moça sobremaneira formosa, e tinha cuidado do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 — ausente —
5 Então, Adonias, filho de Hagite, se levantou, dizendo: Eu reinarei. E preparou carros, e cavaleiros, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
6 — ausente —
6 E nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? E era ele também mui formoso de aparência; e Hagite o tivera depois de Absalão.
7 Án pỡq sarhống cớp Yô-ap con samiang niang Sê-ruya cớp Abia-tha cũai tễng rit sang; alới bar náq ki pruam cớp án.
7 E tinha inteligência com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, os quais o ajudavam, seguindo a Adonias.
8 Ma Sadôc la cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Si-mê, Rê, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt, alới tỡ bữn pruam cớp Adô-nacha.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Reí, e os valentes que Davi tinha não estavam com Adonias.
9 Bữn muoi tangái, Adô-nacha chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o; án dững pỡ ngôl Tamáu Cusân ỡt cheq dỡq mec En Rukel. Án mơi máh con samiang puo Davĩt cớp máh cũai ayững atĩ puo Davĩt tễ tỗp Yuda, yỗn alới toâq rôm cha bũi tê tễ ranáq chiau sang nâi.
9 E matou Adonias ovelhas, e vacas, e bestas cevadas, junto à pedra de Zoelete, que está junto à fonte de Rogel, e convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei.
10 Ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn, a‑ễm samiang án, tỡ la Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ la Be-naya, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt.
10 Porém a Natã, profeta, e a Benaia, e aos valentes, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 Chơ Nathan pỡq ramóh Bat-si-ba, lacuoi puo, la mpiq Sa-lamôn, cớp blớh neq: “Anhia dáng ma tỡ bữn, Adô-nacha con samiang niang Hakit, án chống chóh tỗ án bữm cỡt puo? Ma puo Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
11 Então, falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina e que nosso senhor, Davi, não o sabe?
12 Khân anhia yoc ễ chuai dỡi tamoong anhia bữm, cớp Sa-lamôn con samiang anhia, hếq yoc tĩeih
12 Vem, pois, agora, e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de Salomão, teu filho.
13 anhia pỡq ramóh puo Davĩt chái cớp blớh neq: ‘Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, la mới ễ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq bữn chỗn cỡt puo pláih mới. Ma cỗ nŏ́q sanua cỡt Adô-nacha ễn chỗn cỡt puo?’”
13 Vai, e entra ao rei Davi, e dize-lhe: Não juraste tu, rei, senhor meu, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Cớp Nathan pai tữm ễn neq: “Bo anhia táq ntỡng cớp puo, hếq lứq toâq cớp pruam tê tễ santoiq anhia pai.”
14 Eis que, estando tu ainda aí falando com o rei, eu também entrarei, depois de ti, e acabarei as tuas palavras.
15 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq ramóh puo Davĩt tâng clống án bếq. Puo thâu lứq chơ; niang Abi-sác tễ tỗp Sunêm ỡt kĩaq puo.
15 E entrou Bate-Seba ao rei na recâmara; e o rei era mui velho; e Abisague, a sunamita, servia ao rei.
16 Bat-si-ba pũp sacốh racớl choâng moat puo; cớp puo blớh án neq: “Ntrớu mới ễ bữn?”
16 E Bate-Seba inclinou a cabeça e se prostrou perante o rei; e disse o rei: Que tens?
17 Án ta‑ỡi: “Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, nhơ ramứh Yiang Sursĩ mới sang neq: ‘Nỡ‑ra Sa-lamôn con samiang hái bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.’
17 E ela lhe disse: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor , teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono.
18 Ma sanua Adô-nacha khoiq chỗn cỡt puo, mŏ mới tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
18 E, agora, eis que Adonias reina, e, agora, ó rei, meu senhor, tu não o sabes.
19 Adô-nacha khoiq chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám, cớp án mơi máh tỗp con samiang mới, dếh Abia-tha la cũai tễng rit sang, cớp Yô-ap la sốt tahan mới, yỗn toâq cha bũi; ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn con samiang mới.
19 E matou vacas, e bestas cevadas, e ovelhas em abundância e convidou todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, general do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Puo cứq ơi! Nheq tữh cũai I-sarel acoan mới atỡng noau toâp chỗn cỡt puo pláih loah mới.
20 Porém, ó rei, meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhe declares quem se assentará sobre o trono do rei, meu senhor, depois dele.
21 Khân mới tỡ bữn táq puai ariang mới khoiq ữq chơ, toâq mới cuchĩt, Sa-lamôn con samiang mới cớp cứq, noau ễ pai hếq bar náq la cũai lôih.”
21 De outro modo, sucederá que, quando o rei, meu senhor, dormir com seus pais, eu e Salomão, meu filho, seremos os culpados.
22 Bo Bat-si-ba ỡt táq ntỡng cớp puo, Nathan toâq bo ki toâp.
22 E, estando ela ainda falando com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Cớp bữn cũai pỡq atỡng puo neq: “Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ nâi.”
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis ali está o profeta Natã. E entrou à presença do rei e prostrou-se diante do rei com o rosto em terra.
24 Nathan blớh puo neq: “Puo hếq ơi! Lứq tỡ, anhia khoiq pau pai Adô-nacha cỡt puo pláih loah anhia?
24 E disse Natã: Ó rei, meu senhor, disseste tu: Adonias reinará depois de mim e ele se assentará sobre o meu trono?
25 Tangái nâi án dững ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám pỡq chiau sang; cớp án mơi dũ náq con samiang anhia, dếh Yô-ap la sốt tahan anhia, cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang. Sanua alới rôm cha bũi parnơi cớp án, dếh triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Adô-nacha ỡt cóng tamoong dũn!’
25 Porque hoje desceu, e matou vacas, e bestas cevadas, e ovelhas em abundância e convidou todos os filhos do rei, e os capitães do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Puo ơi! Án tỡ bữn mơi hếq, Sadôc cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp Sa-lamôn hỡ.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Anhia khoiq mpruam chơ tễ máh ranáq nâi tỡ? Ma anhia tỡ bữn atỡng cũai ayững atĩ anhia dáng la noau cỡt puo pláih anhia.”
27 Foi feito isso da parte do rei, meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no trono do rei, meu senhor, depois dele?
28 Puo Davĩt pai neq: “Arô Bat-si-ba yỗn píh loah pỡ nâi.”
28 E respondeu o rei Davi e disse: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei e estava em pé diante do rei.
29 Cớp puo pai chóq án neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la Yiang ca tamoong mantái níc, la Ncháu ca chuai cứq yỗn vớt tễ máh ramứh túh coat,
29 Então, jurou o rei e disse: Vive o Senhor , o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 tâng tangái nâi toâp cứq ễ táq máh ranáq cứq khoiq ữq cớp mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang. Sa-lamôn la con samiang mới lứq bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.”
30 que, como te jurei pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono, em meu lugar, assim o farei no dia de hoje.
31 Bat-si-ba pũp crap cớp pai neq: “Sễq yỗn puo, ncháu cứq bữn ỡt cóng tamoong dũn!”
31 Então, Bate-Seba se inclinou com o rosto em terra, e se prostrou diante do rei, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 Chơ puo ớn cũai pỡq coâiq Sadôc, Nathan, cớp Be-naya. Tỗp alới toâq hâu puo,
32 E disse o rei Davi: Chamai-me Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E entraram à presença do rei.
33 cớp puo pai chóq alới neq: “Cóq anhia dững máh cũai táq ranáq tâng dống puo pỡq cớp anhia, chơ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq ỡt tâng cloong aséh lai cứq, chơ caring án chu dỡq mec Ki-hôn.
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei subir a meu filho Salomão na mula que é minha, e fazei-o descer a Giom.
34 Tâng ntốq ki, cóq Sadôc cớp Nathan hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê tâng plỡ án táq tếc chóh án cỡt puo cũai I-sarel. Chơ cóq anhia plóng lavia cớp triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!’
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então, tocareis a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 Moâm ki, cóq anhia hâu án achu cớp yỗn án tacu tâng cachơng cứq; chơ án cỡt puo pláih cứq. Yuaq án la cũai cứq khoiq rưoh yỗn cỡt puo tỗp I-sarel cớp tỗp Yuda.”
35 Então, subireis após ele, e virá, e se assentará no meu trono, e ele reinará em meu lugar, porque tenho ordenado que ele seja guia sobre Israel e sobre Judá.
36 Be-naya ta‑ỡi neq: “Hếq lứq táq! Sễq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, chuai hếq táq moâm ranáq nâi!
36 Então, Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei e disse: Amém! Assim o diga o Senhor , Deus do rei, meu senhor.
37 Cớp sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp puo Sa-lamôn, machớng án khoiq ỡt cớp anhia chơ, yỗn Sa-lamôn cỡt sốt toâr clữi tễ dỡi anhia ễn!”
37 Como o Senhor foi com o rei, meu senhor, assim o seja com Salomão e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 Ngkíq Sadôc cũai tễng rit sang, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca curiaq puo, alới yỗn Sa-lamôn tacu tâng cloong aséh lai khong puo Davĩt; chơ alới hâu án pỡq chu dỡq mec Ki-hôn.
38 Então, desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e os quereteus, e os peleteus e fizeram montar Salomão a mula do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Sadôc dững muoi bễ dỡq nsễng o‑li‑vê tễ Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem; chơ án hĩng tâng plỡ Sa-lamôn. Tỗp alới plóng lavia, cớp nheq tữh cũai proai triau cupo neq: “Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!”
39 E Zadoque, o sacerdote, tomou o vaso do azeite do tabernáculo e ungiu a Salomão; e tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Chơ dũ náq cũai hâu cớp caring án achu, triau cupo cớp plóng tarĩal bũi óh lứq; sưong ki casang lứq toau tandár dếh cutễq.
40 E todo o povo subiu após ele, e o povo tocava gaitas, e alegrava-se com grande alegria, de maneira que, com o seu clamor, a terra retiniu.
41 Toâq Adô-nacha cớp máh cũai tamoi ca toâq cha bũi, cha cheq ễ moâm, nheq náq alới sâng sưong ki. Toâq Yô-ap sâng sưong ki, án blớh neq: “Sưong ntrớu casang lứq tễ vil?”
41 E o ouviu Adonias, e todos os convidados que estavam com ele, que tinham acabado de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas e disse: Por que há tal ruído na cidade alvoroçada?
42 Bo Yô-ap pai tỡ yũah sốt, Yô-nathan con samiang Abia-tha, la cũai tễng rit sang, toâq. Adô-nacha pai neq: “Mut chu clống nâi! Mới la cũai tanoang lứq. Cứq dáng mới dững atoâq parnai o.”
42 Estando ele ainda falando, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote, e disse Adonias: Entra, porque és homem valente e trarás boas-novas.
43 Yô-nathan ta‑ỡi neq: “Cŏh lơ tỡ cỡn ngkíq. Yuaq puo Davĩt khoiq chóh Sa-lamôn cỡt puo.
43 E respondeu Jônatas e disse a Adonias: Certamente nosso senhor, o rei Davi constituiu rei a Salomão.
44 Án ớn Sadôc, la cũai tễng rit sang, Nathan, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet caring Sa-lamôn bo án pỡq. Tỗp alới yỗn án tacu tâng cloong aséh lai puo Davĩt.
44 E o rei enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos quereteus, e aos peleteus; e o fizeram montar a mula do rei.
45 Sadôc cớp Nathan ĩt dỡq nsễng hĩng tâng plỡ án pỡ dỡq mec Ki-hôn, táq tếc chóh án cỡt puo. Chơ tỗp alới píh chu loah pỡ vil, dếh triau cupo bũi óh lứq. Sanua nâi, cũai dũ náq tâng vil uot-uot tháng. Máh sưong mới sâng sanua, la sưong ki ơiq!
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom e dali subiram alegres, e a cidade está alvoroçada; este é o clamor que ouviste.
46 Sanua Sa-lamôn khoiq bữn tacu tâng cachơng puo chơ.
46 E também Salomão está assentado no trono do reino.
47 Ma hỡn tễ ki ễn, máh cũai sốt ca ỡt níc tâng dống puo toâq pai ŏ́c bốn yỗn puo Davĩt neq: ‘Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn Sa-lamôn bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan hỡn tễ anhia; cớp yỗn dỡi puo Sa-lamôn cỡt sốt toâr hỡn tễ dỡi anhia ễn.’ Chơ puo Davĩt pũp sang toam Yiang Sursĩ tâng cachơng án bếq,
47 E também os servos do rei vieram abençoar nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja melhor do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 cớp câu neq: ‘Cóq hái khễn Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel, yuaq tangái nâi án yỗn muoi noaq tễ tŏ́ng toiq cứq bữn cỡt puo pláih cứq, cớp án yỗn cứq bữn tamoong toau bữn hữm ranáq nâi.’”
48 E também disse o rei assim: Bendito o Senhor , Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono e que os meus olhos o vissem.
49 Máh cũai tamoi Adô-nacha sâng ngcŏh, chơ dũ náq alới yuor cớp miar chu pỡ dống alới.
49 Então, estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias; e cada um se foi ao seu caminho.
50 Ma Adô-nacha sâng ngcŏh lứq Sa-lamôn; ngkíq án pỡq chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp án yống rup tacoi noau tooc tâng prông sang.
50 Porém Adonias temeu a Salomão, e levantou-se, e foi, e pegou das pontas do altar.
51 Bữn cũai toâq atỡng puo Sa-lamôn neq: “Adô-nacha ngcŏh lứq anhia, cớp án yống tacoi tâng prông sang, pai neq: ‘Cứq ễq puo Sa-lamôn thễ dũan án tỡ bữn cachĩt cứq.’”
51 E fez-se saber a Salomão, dizendo: Eis que Adonias teme ao rei Salomão, porque eis que pegou das pontas do altar, dizendo: Jure-me, hoje, o rei Salomão que não matará a seu servo à espada.
52 Puo Sa-lamôn ta‑ỡi neq: “Khân án lứq tanoang tapứng, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ bữn tamprũiq. Ma khân án tỡ bữn tanoang tapứng, án cóq cuchĩt.”
52 E disse Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; porém, se se achar nele maldade, morrerá.
53 Chơ puo Sa-lamôn ớn cũai pỡq coâiq Adô-nacha tễ prông sang yỗn án chu. Chơ Adô-nacha pỡq ramóh puo cớp pũp crap choâng moat puo, cớp puo pai neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ dống sũ mới.”
53 E enviou o rei Salomão, e o fizeram descer do altar; e veio e prostrou-se perante o rei Salomão, e Salomão lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.