1 Reis 1

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Toâq puo Davĩt khoiq thâu lứq chơ, tam bữn cũai acuam ayỡ yỗn án sa‑ữi ploah, mŏ án noâng sangễt.
1 Quando o rei Davi já estava bem velho, envolviam-no com roupas, mas ele não se aquecia.
2 Yuaq ngkíq, máh cũai táq ranáq án pai neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia yỗn hếq pỡq chuaq cumũr plot yỗn toâq ỡt cớp anhia, dŏq án nhêng salĩq anhia. Têq án parnoam ra‑óq anhia, yỗn anhia têq cỡt sa‑âm.”
2 Então os seus servos lhe disseram: — Que se procure para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja diante do rei e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 Chơ alới chuaq cumũr thán riang o la‑ĩat pláh nheq cruang I-sarel. Alới ramóh niang Abi-sác, cumũr tễ tỗp Sunêm, cớp dững án toâq ramóh puo.
3 Então procuraram em todo o território de Israel uma jovem formosa. Acharam Abisague, sunamita, e a levaram ao rei.
4 Abi-sác la mansễm thán riang la‑ĩat lứq; án ỡt pur-ar puo, ma puo tỡ bữn bếq cớp án.
4 A jovem era muito bonita. Cuidava do rei e o servia, mas o rei não teve relações com ela.
5 — ausente —
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: — Eu serei o rei. Providenciou carros de guerra, cavaleiros e cinquenta homens que corressem na sua frente.
6 — ausente —
6 Seu pai jamais o tinha contrariado, dizendo: “Por que você fez isso ou aquilo?” Adonias tinha boa aparência e era mais jovem do que Absalão.
7 Án pỡq sarhống cớp Yô-ap con samiang niang Sê-ruya cớp Abia-tha cũai tễng rit sang; alới bar náq ki pruam cớp án.
7 Ele tinha feito um acordo com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que o seguiam e apoiavam.
8 Ma Sadôc la cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Si-mê, Rê, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt, alới tỡ bữn pruam cớp Adô-nacha.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, Benaia, filho de Joiada, Natã, o profeta, Simei, Reí e os valentes de Davi não apoiavam Adonias.
9 Bữn muoi tangái, Adô-nacha chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o; án dững pỡ ngôl Tamáu Cusân ỡt cheq dỡq mec En Rukel. Án mơi máh con samiang puo Davĩt cớp máh cũai ayững atĩ puo Davĩt tễ tỗp Yuda, yỗn alới toâq rôm cha bũi tê tễ ranáq chiau sang nâi.
9 Certo dia Adonias sacrificou ovelhas, bois e bezerros gordos junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel. Convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá que estavam a serviço do rei,
10 Ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn, a‑ễm samiang án, tỡ la Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ la Be-naya, cớp máh tahan curiaq puo Davĩt.
10 porém não convidou Natã, o profeta, nem Benaia, nem os valentes, nem Salomão, seu irmão.
11 Chơ Nathan pỡq ramóh Bat-si-ba, lacuoi puo, la mpiq Sa-lamôn, cớp blớh neq: “Anhia dáng ma tỡ bữn, Adô-nacha con samiang niang Hakit, án chống chóh tỗ án bữm cỡt puo? Ma puo Davĩt tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
11 Então Natã disse a Bate-Seba, mãe de Salomão: — Você não ouviu que Adonias, filho de Hagite, se proclamou rei e que nosso senhor, Davi, não sabe de nada?
12 Khân anhia yoc ễ chuai dỡi tamoong anhia bữm, cớp Sa-lamôn con samiang anhia, hếq yoc tĩeih
12 Agora permita que eu lhe dê um conselho, para que você salve a sua vida e a vida do seu filho Salomão.
13 anhia pỡq ramóh puo Davĩt chái cớp blớh neq: ‘Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, la mới ễ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq bữn chỗn cỡt puo pláih mới. Ma cỗ nŏ́q sanua cỡt Adô-nacha ễn chỗn cỡt puo?’”
13 Vá, apresente-se ao rei Davi e diga: “Ó rei, meu senhor, não é verdade que você jurou a esta sua serva, dizendo: ‘O seu filho Salomão reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono?’ Por que, então, Adonias se tornou rei?”
14 Cớp Nathan pai tữm ễn neq: “Bo anhia táq ntỡng cớp puo, hếq lứq toâq cớp pruam tê tễ santoiq anhia pai.”
14 — Eis que, enquanto você ainda estiver falando com o rei, eu também entrarei depois de você e confirmarei as suas palavras.
15 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq ramóh puo Davĩt tâng clống án bếq. Puo thâu lứq chơ; niang Abi-sác tễ tỗp Sunêm ỡt kĩaq puo.
15 Assim, Bate-Seba entrou no quarto do rei para falar com ele. O rei já era bem velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Bat-si-ba pũp sacốh racớl choâng moat puo; cớp puo blớh án neq: “Ntrớu mới ễ bữn?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se diante do rei, que perguntou: — O que você quer?
17 Án ta‑ỡi: “Puo cứq ơi! Mới khoiq parkhán samoât samơi lứq chơ cớp cứq, nhơ ramứh Yiang Sursĩ mới sang neq: ‘Nỡ‑ra Sa-lamôn con samiang hái bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.’
17 Ela respondeu: — Meu senhor, você jurou a esta sua serva pelo
18 Ma sanua Adô-nacha khoiq chỗn cỡt puo, mŏ mới tỡ bữn dáng ntrớu tễ ranáq nâi.
18 Mas agora Adonias se proclamou rei, e você, ó rei, meu senhor, não sabe disso.
19 Adô-nacha khoiq chiau sang ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám, cớp án mơi máh tỗp con samiang mới, dếh Abia-tha la cũai tễng rit sang, cớp Yô-ap la sốt tahan mới, yỗn toâq cha bũi; ma án tỡ bữn mơi Sa-lamôn con samiang mới.
19 Ele sacrificou bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, Abiatar, o sacerdote, e Joabe, comandante do exército, mas não convidou o seu servo Salomão.
20 Puo cứq ơi! Nheq tữh cũai I-sarel acoan mới atỡng noau toâp chỗn cỡt puo pláih loah mới.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em você, para que o rei diga quem se assentará no trono do rei, meu senhor, depois dele.
21 Khân mới tỡ bữn táq puai ariang mới khoiq ữq chơ, toâq mới cuchĩt, Sa-lamôn con samiang mới cớp cứq, noau ễ pai hếq bar náq la cũai lôih.”
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tidos por culpados.
22 Bo Bat-si-ba ỡt táq ntỡng cớp puo, Nathan toâq bo ki toâp.
22 Enquanto Bate-Seba ainda falava com o rei, eis que o profeta Natã entrou.
23 Cớp bữn cũai pỡq atỡng puo neq: “Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ nâi.”
23 E anunciaram isso ao rei, dizendo: — O profeta Natã está aí. Ele se apresentou ao rei e prostrou-se com o rosto em terra diante dele.
24 Nathan blớh puo neq: “Puo hếq ơi! Lứq tỡ, anhia khoiq pau pai Adô-nacha cỡt puo pláih loah anhia?
24 Natã perguntou: — Rei Davi, por acaso o senhor declarou, dizendo: “Adonias reinará depois de mim e é ele quem se assentará no meu trono”?
25 Tangái nâi án dững ntroŏq tangcáh, cữu, cớp ntroŏq con plứm o sa‑ữi lám pỡq chiau sang; cớp án mơi dũ náq con samiang anhia, dếh Yô-ap la sốt tahan anhia, cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang. Sanua alới rôm cha bũi parnơi cớp án, dếh triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Adô-nacha ỡt cóng tamoong dũn!’
25 Porque hoje ele foi sacrificar bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, os chefes do exército e Abiatar, o sacerdote. E eis que estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Puo ơi! Án tỡ bữn mơi hếq, Sadôc cũai tễng rit sang, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp Sa-lamôn hỡ.
26 Porém não convidou a mim, que sou servo do rei, nem Zadoque, o sacerdote, nem Benaia, filho de Joiada, nem Salomão, que é servo do meu senhor.
27 Anhia khoiq mpruam chơ tễ máh ranáq nâi tỡ? Ma anhia tỡ bữn atỡng cũai ayững atĩ anhia dáng la noau cỡt puo pláih anhia.”
27 Será que isso teria sido feito por ordem do rei, meu senhor? E o senhor não contou nem a este seu servo quem se assentaria no seu trono, depois do senhor!
28 Puo Davĩt pai neq: “Arô Bat-si-ba yỗn píh loah pỡ nâi.”
28 O rei Davi respondeu: — Chamem Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 Cớp puo pai chóq án neq: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ la Yiang ca tamoong mantái níc, la Ncháu ca chuai cứq yỗn vớt tễ máh ramứh túh coat,
29 Então o rei jurou, dizendo: — Tão certo como vive o
30 tâng tangái nâi toâp cứq ễ táq máh ranáq cứq khoiq ữq cớp mới nhơ ramứh Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang. Sa-lamôn la con samiang mới lứq bữn chỗn cỡt puo pláih cứq.”
30 farei no dia de hoje como jurei a você pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: “O seu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.”
31 Bat-si-ba pũp crap cớp pai neq: “Sễq yỗn puo, ncháu cứq bữn ỡt cóng tamoong dũn!”
31 Então Bate-Seba se inclinou, prostrou-se com o rosto em terra diante do rei e disse: — Que o rei Davi, meu senhor, viva para sempre!
32 Chơ puo ớn cũai pỡq coâiq Sadôc, Nathan, cớp Be-naya. Tỗp alới toâq hâu puo,
32 O rei Davi disse: — Chamem Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 cớp puo pai chóq alới neq: “Cóq anhia dững máh cũai táq ranáq tâng dống puo pỡq cớp anhia, chơ yỗn Sa-lamôn con samiang cứq ỡt tâng cloong aséh lai cứq, chơ caring án chu dỡq mec Ki-hôn.
33 Então o rei disse: — Levem com vocês os meus servos, façam o meu filho Salomão montar na minha mula e levem-no a Giom.
34 Tâng ntốq ki, cóq Sadôc cớp Nathan hĩng dỡq nsễng o‑li‑vê tâng plỡ án táq tếc chóh án cỡt puo cũai I-sarel. Chơ cóq anhia plóng lavia cớp triau cupo neq: ‘Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!’
34 Ali Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, o ungirão rei sobre Israel. Então toquem a trombeta e digam: “Viva o rei Salomão!”
35 Moâm ki, cóq anhia hâu án achu cớp yỗn án tacu tâng cachơng cứq; chơ án cỡt puo pláih cứq. Yuaq án la cũai cứq khoiq rưoh yỗn cỡt puo tỗp I-sarel cớp tỗp Yuda.”
35 Depois venham subindo com ele, e ele virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar. Porque ordenei que ele seja chefe sobre Israel e sobre Judá.
36 Be-naya ta‑ỡi neq: “Hếq lứq táq! Sễq Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, chuai hếq táq moâm ranáq nâi!
36 Então Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei: — Amém! Que o
37 Cớp sễq Yiang Sursĩ ỡt cớp puo Sa-lamôn, machớng án khoiq ỡt cớp anhia chơ, yỗn Sa-lamôn cỡt sốt toâr clữi tễ dỡi anhia ễn!”
37 Como o Senhor Deus tem estado com o rei, meu senhor, assim esteja com Salomão e faça com que o trono dele seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 Ngkíq Sadôc cũai tễng rit sang, Nathan cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca curiaq puo, alới yỗn Sa-lamôn tacu tâng cloong aséh lai khong puo Davĩt; chơ alới hâu án pỡq chu dỡq mec Ki-hôn.
38 Então Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e a guarda real fizeram Salomão montar na mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Sadôc dững muoi bễ dỡq nsễng o‑li‑vê tễ Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem; chơ án hĩng tâng plỡ Sa-lamôn. Tỗp alới plóng lavia, cớp nheq tữh cũai proai triau cupo neq: “Sễq yỗn puo Sa-lamôn ỡt cóng tamoong dũn!”
39 Zadoque, o sacerdote, levou o chifre do azeite que estava no tabernáculo e ungiu Salomão. Tocaram a trombeta, e todo o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Chơ dũ náq cũai hâu cớp caring án achu, triau cupo cớp plóng tarĩal bũi óh lứq; sưong ki casang lứq toau tandár dếh cutễq.
40 Todo o povo vinha subindo atrás de Salomão, tocando flautas e gritando de alegria. O barulho era tanto, que parecia que a terra estava se fendendo.
41 Toâq Adô-nacha cớp máh cũai tamoi ca toâq cha bũi, cha cheq ễ moâm, nheq náq alới sâng sưong ki. Toâq Yô-ap sâng sưong ki, án blớh neq: “Sưong ntrớu casang lứq tễ vil?”
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele ouviram isso, quando acabavam de comer. Também Joabe ouviu o som da trombeta e perguntou: — Que significa esse alvoroço na cidade?
42 Bo Yô-ap pai tỡ yũah sốt, Yô-nathan con samiang Abia-tha, la cũai tễng rit sang, toâq. Adô-nacha pai neq: “Mut chu clống nâi! Mới la cũai tanoang lứq. Cứq dáng mới dững atoâq parnai o.”
42 Enquanto ele falava, eis que chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui, porque você é um homem valente e deve estar trazendo boas notícias.
43 Yô-nathan ta‑ỡi neq: “Cŏh lơ tỡ cỡn ngkíq. Yuaq puo Davĩt khoiq chóh Sa-lamôn cỡt puo.
43 Mas Jônatas respondeu a Adonias: — Pelo contrário. Nosso senhor, o rei Davi, proclamou Salomão como rei.
44 Án ớn Sadôc, la cũai tễng rit sang, Nathan, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Be-naya con samiang Yê-hôi-ada, cớp máh tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet caring Sa-lamôn bo án pỡq. Tỗp alới yỗn án tacu tâng cloong aséh lai puo Davĩt.
44 E Davi enviou com ele Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e os da guarda real; e eles fizeram Salomão montar na mula que era do rei.
45 Sadôc cớp Nathan ĩt dỡq nsễng hĩng tâng plỡ án pỡ dỡq mec Ki-hôn, táq tếc chóh án cỡt puo. Chơ tỗp alới píh chu loah pỡ vil, dếh triau cupo bũi óh lứq. Sanua nâi, cũai dũ náq tâng vil uot-uot tháng. Máh sưong mới sâng sanua, la sưong ki ơiq!
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom. Eles voltaram de lá, cheios de alegria, e a cidade se alvoroçou. É esse o barulho que você ouviu.
46 Sanua Sa-lamôn khoiq bữn tacu tâng cachơng puo chơ.
46 Também Salomão já está sentado no trono do reino.
47 Ma hỡn tễ ki ễn, máh cũai sốt ca ỡt níc tâng dống puo toâq pai ŏ́c bốn yỗn puo Davĩt neq: ‘Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn Sa-lamôn bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan hỡn tễ anhia; cớp yỗn dỡi puo Sa-lamôn cỡt sốt toâr hỡn tễ dỡi anhia ễn.’ Chơ puo Davĩt pũp sang toam Yiang Sursĩ tâng cachơng án bếq,
47 Além disso, os oficiais do rei foram cumprimentar Davi e disseram: “Que o seu Deus faça com que o nome de Salomão seja mais célebre do que o seu nome, e faça com que o trono dele seja maior do que o seu trono.” E o rei se inclinou sobre o leito.
48 cớp câu neq: ‘Cóq hái khễn Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel, yuaq tangái nâi án yỗn muoi noaq tễ tŏ́ng toiq cứq bữn cỡt puo pláih cứq, cớp án yỗn cứq bữn tamoong toau bữn hữm ranáq nâi.’”
48 O rei também disse o seguinte: “Bendito seja o Senhor , Deus de Israel, que deu hoje quem se assente no meu trono, e permitiu que eu o visse com os meus próprios olhos.”
49 Máh cũai tamoi Adô-nacha sâng ngcŏh, chơ dũ náq alới yuor cớp miar chu pỡ dống alới.
49 Então todos os convidados que estavam com Adonias começaram a tremer, se levantaram e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Ma Adô-nacha sâng ngcŏh lứq Sa-lamôn; ngkíq án pỡq chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp án yống rup tacoi noau tooc tâng prông sang.
50 Porém Adonias, temendo Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 Bữn cũai toâq atỡng puo Sa-lamôn neq: “Adô-nacha ngcŏh lứq anhia, cớp án yống tacoi tâng prông sang, pai neq: ‘Cứq ễq puo Sa-lamôn thễ dũan án tỡ bữn cachĩt cứq.’”
51 Então alguém foi dizer a Salomão: — Eis que Adonias tem medo do rei Salomão, porque pega nas pontas do altar, dizendo: “Que o rei Salomão me jure hoje que não matará este seu servo à espada.”
52 Puo Sa-lamôn ta‑ỡi neq: “Khân án lứq tanoang tapứng, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ bữn tamprũiq. Ma khân án tỡ bữn tanoang tapứng, án cóq cuchĩt.”
52 Salomão respondeu: — Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá no chão. Mas se fizer alguma maldade, morrerá.
53 Chơ puo Sa-lamôn ớn cũai pỡq coâiq Adô-nacha tễ prông sang yỗn án chu. Chơ Adô-nacha pỡq ramóh puo cớp pũp crap choâng moat puo, cớp puo pai neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ dống sũ mới.”
53 Então o rei Salomão enviou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Adonias veio e se prostrou diante do rei Salomão, que lhe disse: — Vá para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.