1 Reis 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Tit-bê, cruang Ki-liat, ramứh án la Ê-li. Ê-li atỡng puo Ahap neq: “Cứq táq ranáq yỗn Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc, la Ncháu cũai I-sarel. Án pai neq: ‘Tâng bar pái cumo chumát nâi, lứq cỡt ŏ́q dỡq talúc cớp dỡq mia, toau toâq cứq ớn dỡq mia sễng loah.’”
1 Elias, o tesbita, um habitante de Galaad, veio dizer a Acab: Pela vida do Senhor, Deus de Israel, a quem sirvo, não haverá nestes anos orvalho nem chuva, senão quando eu o disser.
2 Yiang Sursĩ pai chóq Ê-li neq:
2 Em seguida, a palavra do Senhor foi-lhe dirigida nestes termos:
3 “Sanua cóq mới dễq tễ ntốq nâi pỡq ỡt coah angia mandang loŏh ễn, chơ ỡt tooq pỡ tũm Khê-rit yáng tooh crỗng Yôr-dan.
3 Vai-te daqui; retira-te para as bandas do oriente e vai esconder-te na torrente de Carit, que está defronte do Jordão.
4 Tâng tũm ki bữn dỡq yỗn mới nguaiq; cớp cứq khoiq ớn chớm ca‑ac dững sana yỗn mới bữn cha.”
4 Beberás da torrente, e ordenei aos corvos que te alimentem.
5 Ê-li táq puai santoiq Yiang Sursĩ ớn án, cớp pỡq ỡt dỡ pỡ tũm Khê-rit ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan.
5 Elias partiu, pois, segundo a palavra do Senhor, e estabeleceu-se junto à torrente de Carit, defronte do Jordão.
6 Án nguaiq dỡq tễ tũm; cớp bữn chớm ca‑ac dững dỗi cớp sâiq yỗn án bữn cha cu tarưp cu tabữ.
6 Os corvos traziam-lhe pão e carne, pela manhã e pela tarde, e ele bebia a água da torrente.
7 Vớt ki, dỡq tâng tũm cỡt sarễt, yuaq paloŏng tỡ bữn mia.
7 Passado algum tempo, secou-se a torrente, porque não chovia mais na terra.
8 Yiang Sursĩ atỡng Ê-li neq:
8 Então o Senhor disse-lhe:
9 “Sanua cóq mới pỡq chu vil Sarê-phat cheq cớp vil Sadôn; chơ ỡt dỡ tâng ntốq ki. Cứq khoiq ớn muoi noaq cán cumai tâng vil ki chứm siem mới.”
9 Vai para Sarepta de Sidon e fixa-te ali: ordenei a uma viúva desse lugar que te sustente.
10 Ngkíq Ê-li pỡq chu vil Sê-pharat. Tữ án pỡq toâq pỡ ngoah toong vil, án hữm muoi noaq cán cumai ntôm chuaq ũih, cớp án pai neq: “Sễq nguaiq dỡq mới nứng!”
10 Elias pôs-se a caminho para Sarepta. Chegando à porta da cidade, viu uma viúva que ajuntava lenha. Chamou-a e disse-lhe: Por favor, vai buscar-me um pouco de água numa vasilha para que eu beba.
11 Bo cán cumai ntôm pỡq ĩt dỡq yỗn án, án arô chóq cán cumai ki neq: “Dững dếh muoi mễng bễng mi yỗn cứq nứng nơ!”
11 E indo ela buscar-lhe a água, gritou-lhe Elias: Traze-me também um pedaço de pão.
12 Cán cumai ki ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Ncháu mới ca tamoong mantái níc, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq ŏ́q bễng mi; ma cứq bữn bỗt ống muoi bỗc sâng tâng cudốm, cớp bữn bĩq dỡq nsễng o‑li‑vê tâng bễ. Cứq toâq pỡq nâi chuaq tỗiq bar pái nlũiq ũih, chơ achu palư dŏq ễh crơng sana noâng bĩq lứq ki, yỗn cứq cớp con samiang cứq cha. Sana nâi la pêl parsốt; vớt ki hếq cuchĩt khlac cỗ tian panhieih.”
12 Pela vida de Deus, respondeu a mulher, não tenho pão cozido: só tenho um punhado de farinha na panela e um pouco de óleo na ânfora; estava justamente apanhando dois pedaços de lenha para preparar esse resto para mim e meu filho, a fim de o comermos, e depois morrermos.
13 Ma Ê-li atỡng án neq: “Chỗi clơng ntrớu; cóq mới chu táq sana ĩn mới pai. Ma nhũang lứq, cóq mới táq muoi lám bễng mi ca cớt, chơ dững yỗn cứq cha voai; ntun ki nŏ́q mới cớp con samiang mới ễn cha.
13 Elias replicou: Não temas; volta e faze como disseste; mas prepara-me antes com isso um pãozinho, e traze-mo; depois prepararás o resto para ti e teu filho.
14 Yuaq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel khoiq pai chơ neq: ‘Cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng, yỗn toau toâq tangái cứq la Yiang Sursĩ yỗn mia sễng loah.’”
14 Porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: a farinha que está na panela não se acabará, e a ânfora de azeite não se esvaziará, até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a face da terra.
15 Cán cumai táq puai santoiq Ê-li atỡng án, cớp alới bữn sana cha tâng sa‑ữi tangái.
15 A mulher foi e fez o que disse Elias. Durante muito tempo ela teve o que comer, e a sua casa, e Elias.
16 Dũ ranáq nâi cỡt samoât Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq cớp Ê-li, tâng cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp tâng bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng.
16 A farinha não se acabou na panela nem se esgotou o óleo da ânfora, como o Senhor o tinha dito pela boca de Elias.
17 Dũn tễ ki ễn, con samiang cán cumai nâi a‑ĩ ntâng lứq; toâq parsốt tháng án cuchĩt.
17 Algum tempo depois, o filho desta mulher, dona da casa, adoeceu, e seu mal era tão grave que já não respirava.
18 Mpiq án pai chóq Ê-li neq: “Anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cỗ nŏ́q anhia táq chóq cứq nneq? Anhia toâq pỡ nâi la cỗ ễ aroŏq loah máh lôih cứq khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sanhữ, chơ án táq yỗn con samiang cứq cuchĩt tỡ?”
18 A mulher disse a Elias: Que há entre nós dois, homem de Deus? Vieste, pois, à minha casa para lembrar-me os meus pecados e matar o meu filho?
19 Ê-li ta‑ỡi: “Mới dững con mới yỗn cứq!”
19 Dá-me o teu filho, respondeu-lhe Elias. Ele tomou-o dos braços de sua mãe e levou-o ao quarto de cima onde dormia e deitou-o em seu leito.
20 Chơ án câu sễq casang neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cỗ tian nŏ́q anhia táq ntâng lứq chóq cán cumai nâi, án la cũai chứm siem cứq? Ma sanua, cỗ nŏ́q anhia cachĩt chíq con samiang án?”
20 Em seguida, orou ao Senhor, dizendo: Senhor, meu Deus, até a uma viúva, que me hospeda, quereis afligir, matando-lhe o filho?
21 Ê-li ũp tâng pỡng carnễn ki pái trỗ tâng cachơng, cớp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia chuai carnễn nâi yỗn bữn tamoong loah!”
21 Estendeu-se em seguida sobre o menino por três vezes, invocando de novo o Senhor: Senhor, meu Deus, rogo-vos que a alma deste menino volte a ele.
22 Yiang Sursĩ ta‑ỡi sưong santoiq Ê-li câu sễq, chơ carnễn ki tangứh cớp môih loah.
22 O Senhor ouviu a oração de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida.
23 Ê-li dững carnễn ki yỗn pỡ mpiq án tâng tran pưn cớp pai neq: “Nâi, con samiang mới, án bữn tamoong loah chơ!”
23 Elias tomou o menino, desceu do quarto superior ao interior da casa e entregou-o à mãe, dizendo: Vê: teu filho vive.
24 Cán cumai pai neq: “Sanua cứq dáng samoât lứq, anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ atỡng ŏ́c lứq na anhia.”
24 A mulher exclamou: Agora vejo que és um homem de Deus e que a palavra de Deus está verdadeiramente em teus lábios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.