1 Reis 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Tit-bê, cruang Ki-liat, ramứh án la Ê-li. Ê-li atỡng puo Ahap neq: “Cứq táq ranáq yỗn Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc, la Ncháu cũai I-sarel. Án pai neq: ‘Tâng bar pái cumo chumát nâi, lứq cỡt ŏ́q dỡq talúc cớp dỡq mia, toau toâq cứq ớn dỡq mia sễng loah.’”
1 Então, Elias, o tesbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, perante cuja face estou, nem orvalho nem chuva haverá nestes anos, segundo a minha palavra.
2 Yiang Sursĩ pai chóq Ê-li neq:
2 Veio-lhe a palavra do Senhor , dizendo:
3 “Sanua cóq mới dễq tễ ntốq nâi pỡq ỡt coah angia mandang loŏh ễn, chơ ỡt tooq pỡ tũm Khê-rit yáng tooh crỗng Yôr-dan.
3 Retira-te daqui, vai para o lado oriental e esconde-te junto à torrente de Querite, fronteira ao Jordão.
4 Tâng tũm ki bữn dỡq yỗn mới nguaiq; cớp cứq khoiq ớn chớm ca‑ac dững sana yỗn mới bữn cha.”
4 Beberás da torrente; e ordenei aos corvos que ali mesmo te sustentem.
5 Ê-li táq puai santoiq Yiang Sursĩ ớn án, cớp pỡq ỡt dỡ pỡ tũm Khê-rit ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan.
5 Foi, pois, e fez segundo a palavra do Senhor ; retirou-se e habitou junto à torrente de Querite, fronteira ao Jordão.
6 Án nguaiq dỡq tễ tũm; cớp bữn chớm ca‑ac dững dỗi cớp sâiq yỗn án bữn cha cu tarưp cu tabữ.
6 Os corvos lhe traziam pela manhã pão e carne, como também pão e carne ao anoitecer; e bebia da torrente.
7 Vớt ki, dỡq tâng tũm cỡt sarễt, yuaq paloŏng tỡ bữn mia.
7 Mas, passados dias, a torrente secou, porque não chovia sobre a terra.
8 Yiang Sursĩ atỡng Ê-li neq:
8 Então, lhe veio a palavra do Senhor , dizendo:
9 “Sanua cóq mới pỡq chu vil Sarê-phat cheq cớp vil Sadôn; chơ ỡt dỡ tâng ntốq ki. Cứq khoiq ớn muoi noaq cán cumai tâng vil ki chứm siem mới.”
9 Dispõe-te, e vai a Sarepta, que pertence a Sidom, e demora-te ali, onde ordenei a uma mulher viúva que te dê comida.
10 Ngkíq Ê-li pỡq chu vil Sê-pharat. Tữ án pỡq toâq pỡ ngoah toong vil, án hữm muoi noaq cán cumai ntôm chuaq ũih, cớp án pai neq: “Sễq nguaiq dỡq mới nứng!”
10 Então, ele se levantou e se foi a Sarepta; chegando à porta da cidade, estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, uma vasilha de água para eu beber.
11 Bo cán cumai ntôm pỡq ĩt dỡq yỗn án, án arô chóq cán cumai ki neq: “Dững dếh muoi mễng bễng mi yỗn cứq nứng nơ!”
11 Indo ela a buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão na tua mão.
12 Cán cumai ki ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Ncháu mới ca tamoong mantái níc, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq ŏ́q bễng mi; ma cứq bữn bỗt ống muoi bỗc sâng tâng cudốm, cớp bữn bĩq dỡq nsễng o‑li‑vê tâng bễ. Cứq toâq pỡq nâi chuaq tỗiq bar pái nlũiq ũih, chơ achu palư dŏq ễh crơng sana noâng bĩq lứq ki, yỗn cứq cớp con samiang cứq cha. Sana nâi la pêl parsốt; vớt ki hếq cuchĩt khlac cỗ tian panhieih.”
12 Porém ela respondeu: Tão certo como vive o Senhor , teu Deus, nada tenho cozido; há somente um punhado de farinha numa panela e um pouco de azeite numa botija; e, vês aqui, apanhei dois cavacos e vou preparar esse resto de comida para mim e para o meu filho; comê-lo-emos e morreremos.
13 Ma Ê-li atỡng án neq: “Chỗi clơng ntrớu; cóq mới chu táq sana ĩn mới pai. Ma nhũang lứq, cóq mới táq muoi lám bễng mi ca cớt, chơ dững yỗn cứq cha voai; ntun ki nŏ́q mới cớp con samiang mới ễn cha.
13 Elias lhe disse: Não temas; vai e faze o que disseste; mas primeiro faze dele para mim um bolo pequeno e traze-mo aqui fora; depois, farás para ti mesma e para teu filho.
14 Yuaq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel khoiq pai chơ neq: ‘Cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng, yỗn toau toâq tangái cứq la Yiang Sursĩ yỗn mia sễng loah.’”
14 Porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: A farinha da tua panela não se acabará, e o azeite da tua botija não faltará, até ao dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra.
15 Cán cumai táq puai santoiq Ê-li atỡng án, cớp alới bữn sana cha tâng sa‑ữi tangái.
15 Foi ela e fez segundo a palavra de Elias; assim, comeram ele, ela e a sua casa muitos dias.
16 Dũ ranáq nâi cỡt samoât Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq cớp Ê-li, tâng cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp tâng bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng.
16 Da panela a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, segundo a palavra do Senhor , por intermédio de Elias.
17 Dũn tễ ki ễn, con samiang cán cumai nâi a‑ĩ ntâng lứq; toâq parsốt tháng án cuchĩt.
17 Depois disto, adoeceu o filho da mulher, da dona da casa, e a sua doença se agravou tanto, que ele morreu.
18 Mpiq án pai chóq Ê-li neq: “Anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cỗ nŏ́q anhia táq chóq cứq nneq? Anhia toâq pỡ nâi la cỗ ễ aroŏq loah máh lôih cứq khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sanhữ, chơ án táq yỗn con samiang cứq cuchĩt tỡ?”
18 Então, disse ela a Elias: Que fiz eu, ó homem de Deus? Vieste a mim para trazeres à memória a minha iniquidade e matares o meu filho?
19 Ê-li ta‑ỡi: “Mới dững con mới yỗn cứq!”
19 Ele lhe disse: Dá-me o teu filho; tomou-o dos braços dela, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo se hospedava, e o deitou em sua cama;
20 Chơ án câu sễq casang neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cỗ tian nŏ́q anhia táq ntâng lứq chóq cán cumai nâi, án la cũai chứm siem cứq? Ma sanua, cỗ nŏ́q anhia cachĩt chíq con samiang án?”
20 então, clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, também até a esta viúva, com quem me hospedo, afligiste, matando-lhe o filho?
21 Ê-li ũp tâng pỡng carnễn ki pái trỗ tâng cachơng, cớp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia chuai carnễn nâi yỗn bữn tamoong loah!”
21 E, estendendo-se três vezes sobre o menino, clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, rogo-te que faças a alma deste menino tornar a entrar nele.
22 Yiang Sursĩ ta‑ỡi sưong santoiq Ê-li câu sễq, chơ carnễn ki tangứh cớp môih loah.
22 O Senhor atendeu à voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Ê-li dững carnễn ki yỗn pỡ mpiq án tâng tran pưn cớp pai neq: “Nâi, con samiang mới, án bữn tamoong loah chơ!”
23 Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu a sua mãe, e lhe disse: Vê, teu filho vive.
24 Cán cumai pai neq: “Sanua cứq dáng samoât lứq, anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ atỡng ŏ́c lứq na anhia.”
24 Então, a mulher disse a Elias: Nisto conheço agora que tu és homem de Deus e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.