1 Reis 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Tit-bê, cruang Ki-liat, ramứh án la Ê-li. Ê-li atỡng puo Ahap neq: “Cứq táq ranáq yỗn Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc, la Ncháu cũai I-sarel. Án pai neq: ‘Tâng bar pái cumo chumát nâi, lứq cỡt ŏ́q dỡq talúc cớp dỡq mia, toau toâq cứq ớn dỡq mia sễng loah.’”
1 Então Elias, o tisbita, que habitava em Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor, Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não haverá orvalho nem chuva, senão segundo a minha palavra.
2 Yiang Sursĩ pai chóq Ê-li neq:
2 Depois veio a Elias a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Sanua cóq mới dễq tễ ntốq nâi pỡq ỡt coah angia mandang loŏh ễn, chơ ỡt tooq pỡ tũm Khê-rit yáng tooh crỗng Yôr-dan.
3 Retira-te daqui, vai para a banda de oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
4 Tâng tũm ki bữn dỡq yỗn mới nguaiq; cớp cứq khoiq ớn chớm ca‑ac dững sana yỗn mới bữn cha.”
4 Beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ê-li táq puai santoiq Yiang Sursĩ ớn án, cớp pỡq ỡt dỡ pỡ tũm Khê-rit ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan.
5 Partiu, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; foi habitar junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
6 Án nguaiq dỡq tễ tũm; cớp bữn chớm ca‑ac dững dỗi cớp sâiq yỗn án bữn cha cu tarưp cu tabữ.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à tarde; e ele bebia do ribeiro.
7 Vớt ki, dỡq tâng tũm cỡt sarễt, yuaq paloŏng tỡ bữn mia.
7 Mas, decorridos alguns dias, o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Yiang Sursĩ atỡng Ê-li neq:
8 Veio-lhe então a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Sanua cóq mới pỡq chu vil Sarê-phat cheq cớp vil Sadôn; chơ ỡt dỡ tâng ntốq ki. Cứq khoiq ớn muoi noaq cán cumai tâng vil ki chứm siem mới.”
9 Levanta-te, vai para Sarepta, que pertence a Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei a uma mulher viúva ali que te sustente.
10 Ngkíq Ê-li pỡq chu vil Sê-pharat. Tữ án pỡq toâq pỡ ngoah toong vil, án hữm muoi noaq cán cumai ntôm chuaq ũih, cớp án pai neq: “Sễq nguaiq dỡq mới nứng!”
10 Levantou-se, pois, e foi para Sarepta. Chegando ele à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco d'água, para eu beber.
11 Bo cán cumai ntôm pỡq ĩt dỡq yỗn án, án arô chóq cán cumai ki neq: “Dững dếh muoi mễng bễng mi yỗn cứq nứng nơ!”
11 Quando ela ia buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão contigo.
12 Cán cumai ki ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Ncháu mới ca tamoong mantái níc, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq ŏ́q bễng mi; ma cứq bữn bỗt ống muoi bỗc sâng tâng cudốm, cớp bữn bĩq dỡq nsễng o‑li‑vê tâng bễ. Cứq toâq pỡq nâi chuaq tỗiq bar pái nlũiq ũih, chơ achu palư dŏq ễh crơng sana noâng bĩq lứq ki, yỗn cứq cớp con samiang cứq cha. Sana nâi la pêl parsốt; vớt ki hếq cuchĩt khlac cỗ tian panhieih.”
12 Ela, porém, respondeu: Vive o Senhor teu Deus, que não tenho nem um bolo, senão somente um punhado de farinha na vasilha, e um pouco de azeite na botija; e eis que estou apanhando uns dois gravetos, para ir prepará-lo para mim e para meu filho, a fim de que o comamos, e morramos.
13 Ma Ê-li atỡng án neq: “Chỗi clơng ntrớu; cóq mới chu táq sana ĩn mới pai. Ma nhũang lứq, cóq mới táq muoi lám bễng mi ca cớt, chơ dững yỗn cứq cha voai; ntun ki nŏ́q mới cớp con samiang mới ễn cha.
13 Ao que lhe disse Elias: Não temas; vai, faze como disseste; porém, faze disso primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois o farás para ti e para teu filho.
14 Yuaq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel khoiq pai chơ neq: ‘Cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng, yỗn toau toâq tangái cứq la Yiang Sursĩ yỗn mia sễng loah.’”
14 Pois assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da vasilha não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até o dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Cán cumai táq puai santoiq Ê-li atỡng án, cớp alới bữn sana cha tâng sa‑ữi tangái.
15 Ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeram, ele, e ela e a sua casa, durante muitos dias.
16 Dũ ranáq nâi cỡt samoât Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq cớp Ê-li, tâng cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp tâng bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng.
16 Da vasilha a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor, que ele falara por intermédio de Elias.
17 Dũn tễ ki ễn, con samiang cán cumai nâi a‑ĩ ntâng lứq; toâq parsốt tháng án cuchĩt.
17 Depois destas coisas aconteceu adoecer o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou tanto, que nele não ficou mais fôlego.
18 Mpiq án pai chóq Ê-li neq: “Anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cỗ nŏ́q anhia táq chóq cứq nneq? Anhia toâq pỡ nâi la cỗ ễ aroŏq loah máh lôih cứq khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sanhữ, chơ án táq yỗn con samiang cứq cuchĩt tỡ?”
18 Então disse ela a Elias: Que tenho eu contigo, ó homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares meu filho?
19 Ê-li ta‑ỡi: “Mới dững con mới yỗn cứq!”
19 Respondeu-lhe ele: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama.
20 Chơ án câu sễq casang neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cỗ tian nŏ́q anhia táq ntâng lứq chóq cán cumai nâi, án la cũai chứm siem cứq? Ma sanua, cỗ nŏ́q anhia cachĩt chíq con samiang án?”
20 E, clamando ao Senhor, disse: Ó Senhor meu Deus, até sobre esta viúva, que me hospeda, trouxeste o mal, matando-lhe o filho?
21 Ê-li ũp tâng pỡng carnễn ki pái trỗ tâng cachơng, cớp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia chuai carnễn nâi yỗn bữn tamoong loah!”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, dizendo: Ó Senhor meu Deus, faze que a vida deste menino torne a entrar nele.
22 Yiang Sursĩ ta‑ỡi sưong santoiq Ê-li câu sễq, chơ carnễn ki tangứh cớp môih loah.
22 O Senhor ouviu a voz de Elias, e a vida do menino tornou a entrar nele, e ele reviveu.
23 Ê-li dững carnễn ki yỗn pỡ mpiq án tâng tran pưn cớp pai neq: “Nâi, con samiang mới, án bữn tamoong loah chơ!”
23 E Elias tomou o menino, trouxe-o do quarto à casa, e o entregou a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive:
24 Cán cumai pai neq: “Sanua cứq dáng samoât lứq, anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ atỡng ŏ́c lứq na anhia.”
24 Então a mulher disse a Elias: Agora sei que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.