1 Reis 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tễ vil Tit-bê, cruang Ki-liat, ramứh án la Ê-li. Ê-li atỡng puo Ahap neq: “Cứq táq ranáq yỗn Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc, la Ncháu cũai I-sarel. Án pai neq: ‘Tâng bar pái cumo chumát nâi, lứq cỡt ŏ́q dỡq talúc cớp dỡq mia, toau toâq cứq ớn dỡq mia sễng loah.’”
1 Então Elias, o tisbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Vive o SENHOR Deus de Israel, perante cuja face estou, que nestes anos nem orvalho nem chuva haverá, senão segundo a minha palavra.
2 Yiang Sursĩ pai chóq Ê-li neq:
2 Depois veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Sanua cóq mới dễq tễ ntốq nâi pỡq ỡt coah angia mandang loŏh ễn, chơ ỡt tooq pỡ tũm Khê-rit yáng tooh crỗng Yôr-dan.
3 Retira-te daqui, e vai para o oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Tâng tũm ki bữn dỡq yỗn mới nguaiq; cớp cứq khoiq ớn chớm ca‑ac dững sana yỗn mới bữn cha.”
4 E há de ser que beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ê-li táq puai santoiq Yiang Sursĩ ớn án, cớp pỡq ỡt dỡ pỡ tũm Khê-rit ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan.
5 Foi, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; porque foi, e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Án nguaiq dỡq tễ tũm; cớp bữn chớm ca‑ac dững dỗi cớp sâiq yỗn án bữn cha cu tarưp cu tabữ.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã; como também pão e carne à noite; e bebia do ribeiro.
7 Vớt ki, dỡq tâng tũm cỡt sarễt, yuaq paloŏng tỡ bữn mia.
7 E sucedeu que, passados dias, o ribeiro se secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Yiang Sursĩ atỡng Ê-li neq:
8 Então veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Sanua cóq mới pỡq chu vil Sarê-phat cheq cớp vil Sadôn; chơ ỡt dỡ tâng ntốq ki. Cứq khoiq ớn muoi noaq cán cumai tâng vil ki chứm siem mới.”
9 Levanta-te, e vai para Sarepta, que é de Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei ali a uma mulher viúva que te sustente.
10 Ngkíq Ê-li pỡq chu vil Sê-pharat. Tữ án pỡq toâq pỡ ngoah toong vil, án hữm muoi noaq cán cumai ntôm chuaq ũih, cớp án pai neq: “Sễq nguaiq dỡq mới nứng!”
10 Então ele se levantou, e foi a Sarepta; e, chegando à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; e ele a chamou, e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco de água que beba.
11 Bo cán cumai ntôm pỡq ĩt dỡq yỗn án, án arô chóq cán cumai ki neq: “Dững dếh muoi mễng bễng mi yỗn cứq nứng nơ!”
11 E, indo ela a trazê-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me agora também um bocado de pão na tua mão.
12 Cán cumai ki ta‑ỡi: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Ncháu mới ca tamoong mantái níc, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq ŏ́q bễng mi; ma cứq bữn bỗt ống muoi bỗc sâng tâng cudốm, cớp bữn bĩq dỡq nsễng o‑li‑vê tâng bễ. Cứq toâq pỡq nâi chuaq tỗiq bar pái nlũiq ũih, chơ achu palư dŏq ễh crơng sana noâng bĩq lứq ki, yỗn cứq cớp con samiang cứq cha. Sana nâi la pêl parsốt; vớt ki hếq cuchĩt khlac cỗ tian panhieih.”
12 Porém ela disse: Vive o Senhor teu Deus, que nem um bolo tenho, senão somente um punhado de farinha numa panela, e um pouco de azeite numa botija; e vês aqui apanhei dois cavacos, e vou prepará-lo para mim e para o meu filho, para que o comamos, e morramos.
13 Ma Ê-li atỡng án neq: “Chỗi clơng ntrớu; cóq mới chu táq sana ĩn mới pai. Ma nhũang lứq, cóq mới táq muoi lám bễng mi ca cớt, chơ dững yỗn cứq cha voai; ntun ki nŏ́q mới cớp con samiang mới ễn cha.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai, faze conforme à tua palavra; porém faze dele primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois farás para ti e para teu filho.
14 Yuaq Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel khoiq pai chơ neq: ‘Cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng, yỗn toau toâq tangái cứq la Yiang Sursĩ yỗn mia sễng loah.’”
14 Porque assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da panela não se acabará, e o azeite da botija não faltará até ao dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Cán cumai táq puai santoiq Ê-li atỡng án, cớp alới bữn sana cha tâng sa‑ữi tangái.
15 E ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeu ela, e ele, e a sua casa muitos dias.
16 Dũ ranáq nâi cỡt samoât Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq cớp Ê-li, tâng cudốm tỡ bữn ŏ́q bỗt, cớp tâng bễ tỡ bữn ŏ́q dỡq nsễng.
16 Da panela a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou; conforme a palavra do Senhor, que ele falara pelo ministério de Elias.
17 Dũn tễ ki ễn, con samiang cán cumai nâi a‑ĩ ntâng lứq; toâq parsốt tháng án cuchĩt.
17 E depois destas coisas sucedeu que adoeceu o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou muito, até que nele nenhum fôlego ficou.
18 Mpiq án pai chóq Ê-li neq: “Anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cỗ nŏ́q anhia táq chóq cứq nneq? Anhia toâq pỡ nâi la cỗ ễ aroŏq loah máh lôih cứq khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sanhữ, chơ án táq yỗn con samiang cứq cuchĩt tỡ?”
18 Então ela disse a Elias: Que tenho eu contigo, homem de Deus? vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares a meu filho?
19 Ê-li ta‑ỡi: “Mới dững con mới yỗn cứq!”
19 E ele disse: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama,
20 Chơ án câu sễq casang neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cỗ tian nŏ́q anhia táq ntâng lứq chóq cán cumai nâi, án la cũai chứm siem cứq? Ma sanua, cỗ nŏ́q anhia cachĩt chíq con samiang án?”
20 E clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, também até a esta viúva, com quem me hospedo, afligiste, matando-lhe o filho?
21 Ê-li ũp tâng pỡng carnễn ki pái trỗ tâng cachơng, cớp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia chuai carnễn nâi yỗn bữn tamoong loah!”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, rogo-te que a alma deste menino torne a entrar nele.
22 Yiang Sursĩ ta‑ỡi sưong santoiq Ê-li câu sễq, chơ carnễn ki tangứh cớp môih loah.
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Ê-li dững carnễn ki yỗn pỡ mpiq án tâng tran pưn cớp pai neq: “Nâi, con samiang mới, án bữn tamoong loah chơ!”
23 E Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu à sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive.
24 Cán cumai pai neq: “Sanua cứq dáng samoât lứq, anhia la cũai khong Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ atỡng ŏ́c lứq na anhia.”
24 Então a mulher disse a Elias: Nisto conheço agora que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.