Romanos 7
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Gutiom, wo nijaeul me elob níinene jiffas wo jiban, mata jiffase gúboñ gagu : gáboñ gubabaj sembe ni an nánonan no naam ni buroŋ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Mamu anaare áyaboe gáboñ gagu guhogolhoh n’áinol nánonan no áine ahu aam ni buroŋ ; bare eno áinol naĉele, náᵽure ni gáboñ gaugu.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Eno nábahobaho áni aar ánaine ace áinol m’buroŋ, ᵽan gujogol an akane gatil gaa búyabo ; bare eno áine ahu naĉeĉet, náᵽure ni gáboñ gaugu : abbañ me áyabo n’ace áine, mat’abaj ñer gatil gaa búyabo.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Gutiom, manur mamu may, buru bugan gaĉeĉet jom manur ni Kirista bújoŋor gúboñ gagu. Maer gajogor gavugul jibaje, gaamme ni Kirista ailo me ni gaĉet me, tima nújual ukanal waf wásume Aláemit.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Maagen mamu, no nuomenal me ni buroŋ babu bal ekan wo gániolal gal arafuhow gumaŋ me, gúboñ gagu n’guinnul ni sinilolal bakaner babu baarat me bájaenume me bi n’eĉet.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Bare maer núᵽurale ni fujoh fafu faa gúboñ gagu, mata núnialni ti bugan gaĉeĉet bújoŋor go. Kan ñer nújuale urokal bi n’Aláemit : let ti no, no nuomenal me ni fujoh fafu faa gúboñ gagu gaa Móis, bare ni bakaner buvugul bo Biinum Banabe biĉile.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ᵽan ñer uogal bu ? Gúboñ gagu gatil ᵽiaŋ gom ? Hani ! Bare ni gúboñ gagu níffasum me gatil. Maagen mamu, mat’iffasen gaija ínien me gúboñ gagu guogut : « Jamb’ubaj gaija bi ni waf apali ! »
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Gatil gagu gubabaj bulago bo gúboñ gagu gúji go bi ebuh n’ínje bakaner babu ᵽe baa gaija. Maagen mamu, bajenut me gúboñ, gatil waf waĉele wom.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 No, no gúboñ gagu gubajenut me, nirondoŋ ; bare no gúboñ gagu guĉilo me, gatil gagu n’gúbbañul guroŋ,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 min ínje íbbañul iĉet. Mamu, gúboñ gagu gaaten me gújaenumom mbaa buroŋ, go til gújaenumom me mbal eĉet.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Maagen gatil gagu gubabaj bulago bo gúboñ gagu gúji go n’gubutom, ban ni gúboñ gaugu, gatil gagu gumugumom me.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Nuffasale búoh gúboñ gagu faŋago go gunanab, gurim gagu gal Aláemit gunanab, n’guĉol ban n’gúari.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Min ᵽiaŋ waf wauwu wáari mee ubbannobañ úni gáĉelum bi n’ínje ? Hani ! Gatil gagu go til gujae me eĉilom niĉet. Gugitengiten sembe gáni go ᵽooso : waf waw wáari me guŋare min gúŋarul eĉelom. Ban maumu, ni bakaner baa gúboñ gagu, gatil gagu gubbanno me gufaŋ n’gubaje sembe.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Maagen mamu, nuffasale búoh gúboñ gagu ni Biinum babu bal Aláemit gujoumulo. Bare ínje arafuhow nem, amigel ala gatil gagu.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Maagen mamu, ijogut wo nikane me : wo nimaŋ me, ikanérit wo, bare wo nimaŋut me, wo til nikane me.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Eno maarat mamu mo nikane me imaŋut mo, dáuru digitengiten búoh niruhenduhen gaa búoh gúboñ gagu gúariari.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Kan ñer let ínje ikane waf wauwu, bare gatil gagu gaamme n’ínje.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Maagen, niffase búoh min íni me arafuhow, maaro milet n’ínje. Nibaje gamaŋ gagu gal ekan maaro mamu, bare ibajut gáju gagu gal ekan mo :
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 ikanérit maaro mamu mo nimaŋ me, bare til maarat mamu mo nimaŋut me, mo nikane me.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Eno maarat mamu mo nikane me imaŋut mo, dáuru ñer digitengiten búoh let ínje ikane waf wauwu, bare gatil gagu gaamme n’ínje.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Niffase ñer waf wauwe : ínje amaŋ me ekan maaro, maarat bare níjue ikan.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ni biinumom ᵽoobo, gúboñ gagu gal Aláemit gúsumomsum nár.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Bare nijuge ni gániom gal arafuhow gáboñ gace gaam n’etigen gagu go gaᵽinorom gubaj me. Gáboñ gaugu gukanomkan níni amigel ala gatil gagu gaamme n’ínje.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Injé arafuhow nijumo ! Ay ᵽan aᵽagenom me ni gáni gauge gaamom maa n’éjaenum bi n’eĉet yay ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Aláemit asaleni ni gajow gaa Yésu Kirista aamme Ataolal !
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.