Romanos 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ulobal ᵽaa mala ᵽayolal afan Aburaham ! Wa nuffasale ni o ? Ni buroŋol bal arafuhow, bakanerol wa buŋallol ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Eno Aburaham Aláemit najogenoljoh an aĉole mala bakanerol, kan nájuene asaloro. Hani ! Bakanerol biĉilutol min áju asaloro bújoŋor Aláemit.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Maagen Bahiĉer babu buoge : « Aburaham nabaje gafium n’Aláemit, ban go guĉile min Aláemit ajogol an aĉole. »
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Leti an aroke nah’ayayab bacam ? Ban bacam baubu bujoguti ti waf újier, bacam bom bal ejenol.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Bare no an akanut burok bánoban bi ésum n’Aláemit, mbiban náinen búoh Aláemit nah’abokeboket an akane gatil, Aláemit til ᵽan ajogol an aĉole mala gáinenol.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Mo may David alobe mala gásumay gal an o Aláemit ajoge an aĉole m’baᵽinut wo nakan me, no naah me :
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 « Gásumay gúni ni bugan bugagu bugo Aláemit áᵽuren me gahajenil ni gúboñ gagu,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Gásumay gúni ni an ahu o Ataw akanut me gatilol ni gaᵽin ! »
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Gásumay gaugu go ter bi ni gáruri me búhut bareil, ter may bi n’úhulaaw ró ? Maagen nuogale gáinen gagu go Aburaham abaj me n’Aláemit, go guĉile min Aláemit ajogol an aĉole.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ñer nay najogol me an aĉole ? O bárureri búhut aban ter o m’bárureruti ? O m’bárureruti búhut, áhula aamene.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Búsol babu nanone búhut ; búhut babu biĉila bo buomme fúffasum faa maĉole mo nayabe ni gáinenol no naroŋen me ni fúhulaet. Mamu Aburaham ánie ᵽaaya ala bugan bugagu ᵽe gáinen me n’Aláemit bugo m’báruruti búhut, min mbi Aláemit ajogil may bugan gaĉole.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ban aĉila aamme ᵽoᵽ ᵽaaya ala gatey me búhut, gátijut to me n’etey búhut yauyu, bare n’gulagen gáinen gagu gaa ᵽayolal Aburaham go nabajen me no naamen me áhula.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Aláemit naaseh ᵽan ajis Aburaham ni gabulakenol mof mamu ᵽe. Nalobol mee let mala gákanumol gúboñ gagu, bare mala maĉoleol bújoŋor aĉila Aláemit mo gáinenol guŋallol me.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Eno uyaba-bijis bugagu gákanumil gúboñ gagu go guĉilil n’guyab bo, kan wo Aláemit alob me ekan ubbañut ubaj nafa, ban gáinen ni wo gáinen gom garakel.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Let mo, bare til gúboñ gagu guĉile Aláemit min fiiñol fitiñ bugan bugagu ; ban to bajut gúboñ, mati ᵽoᵽ baj to gahajen ni gúboñ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Mamu bijis babu bo Aláemit alob me mala esen bo, gáinen gagu ni o guĉil bo. Bijis babu biĉila bínini gáji bi ni gabulaken Aburaham ᵽe, let bi ni bugagu gaamme ni guñen gúboñ gagu bareil, bare bi ni bugan bugagu ᵽe gáinen me ti Aburaham áinen me. Aĉila aamme ᵽayolal wolal ᵽe,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 ti Aláemit alob me ni Bahiĉer babu aah : « Nikanikan úni ᵽaaya afan ala súsuh sammemmeŋ. » Ey, aĉila Aburaham aamme ᵽayolal mala gáinenol go nabaj me n’Aláemit ; náineyinen gaa búoh Aláemit nah’asen gaĉet me buroŋ, ban nakan wabajenut me n’ubaj.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Hani min Aburaham áfanum mee, bare nabaj gáinen to gafium gánogan gújuut me gúni ; náinen wo Aláemit alobol me no naah me : « Gabugori maa ᵽan gummeŋ me iki re. » Mamu, nánie ñer ᵽaaya afan ala súsuh sammeŋe.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Allélenut hani jatiito ni gáinenol ; mánoman nabaje maageima símit ekeme, bare akait bo eluj min sembeol sibao me, alujut ᵽoᵽ búoh far aarol Saara fubaobao.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abajut gatehumor gánogan hani jatiito ni wo Aláemit alobol me esen, bare til gáinenol n’gufaŋ n’gubaje sembe min afaŋ nasalene Aláemit.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ŋannoolŋanno ca gaa búoh Aláemit wo nalob me, nabaje may sembe sasu sal ekan wo.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Dáuru diĉil me min « Aláemit ajogol an aĉole bújoŋorol. »
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ban let o bare aĉile min Bahiĉer babu buoh Aláemit maumu najogol,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 bare ᵽoᵽ wolal bugo najoh me bugan gaĉole, mala min úinenal me ni aĉila ailen me Ataolal Yésu ni gaĉet me.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Aĉila Yésu Aláemit ásimenol mal utilolal, mbiban nailenol ni gaĉet me bi ekanolal núnial bugan gaĉole bújoŋorol.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.