Mateus 22

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yésu nabbañ aŋar búnogor nalob ni bugo naagil :
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 « Jávi jaju jaa fatiya maa jínie : baje ávi ace aam n’ekan gaggan búyab áᵽurol.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Aví ahumu naboñ urokaol guke évogul bugan bugagu bugo nalob me búyab babu ; bare n’gulat éjoul.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Nabbañ aboñ uroka guce iki guoh gavogi me : “Nísile iban ; síbeom ni sihajom safat me sumugi siban, waf waw ᵽe úrire, jújoul bi fitiñ fafu !”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Bare gavogi me gúkanumut gavoh gagu min til gujow bulagoil gukay, ahu mbaa galagol, ahuo mbaa funnomenol,
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 bugaguil n’gujoh uroka ávi ahu gúlatien guban n’gumugil.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Ñer ávi ahu fiiñol ni fitiñ min aboñ ekosombilol iki gunemen umuga-bugan bugaubugi, guban n’guremen ésugil.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Aban naah urokaol : “Esíl yay ebae, bare gavogeni me gutogut eyab gavoh gaugu.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Jujow ñer bi n’újalingenor ulago waw, ban ánoan o jijae bo me ejuh juvogulol ákail fitiñ fafu.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ñer urokaaw n’gutey ulago waw ᵽe iki gúomenul bugan bugagu ᵽe bugo gutoh bo me, gáari me ni gaarat me, ban baŋ babu baa fitiñ fafu ni bimmeŋ kab bugan.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 No ávi ahu anonulo ró me bi ejuh sijaoraol, naŋanden dó ace áine asimoe bisimo balet baa gaggan gaugu.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Najow ak’atogol to naagol : “Abugeom, aw bu nunonulo dáre aw m’basimout bisimo baa gaggan gauge ?” Aíne ahu butum bilet.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Ñer ávi ahu naah urokaol : “Jujogol, juhoh guñenol ni guolol, mbiban n’júᵽunnol jibelen tíyaŋ n’emoĉ yay baamme ukoŋ ni ejoh émiremma.” »
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Bi éuñen búnogor babu, Yésu natajen aagil : « Ey, gammeŋe guvogi, bare bugan guman guĉobi. »
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ᵽúrto, Eᵽárisie yay n’gujoj bi ejuh bu gujae me ekan min gujoh Yésu ni baloberol.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Ñer n’guboñ guce n’ulagorail bi ni o, manur ni guce bugaa gayoŋ gagu gaa Herod. No guĉih me, n’guogol : « Afanóli, jiffase búoh aw an om ala maagen, ban nuligeneligen bulago Aláemit ni maagen dó m’báhollut ánoan, mata ulujérit ni uul bugan bugagu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ulobóli ᵽaa ñer ter sesen min búalen bucami ávi ahu ámah ahu Sesar. »
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Bare nemme Yésu naffase gaᵽinoril gaarat mee, naagil : « Bugan ge gálodit maagen, wa uĉile n’jimaŋ eralom gabbut ?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Jiŋallom ᵽaa éralam yay yo nihi jiŋar me n’jicam búalen babu ! » N’guŋallol yanur.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Narorenil aagil : « Buul baube ni gajow gauge sal ay ? »
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 N’guogol : « Saa Sesar. » Ñer naagil : « Kan jisen Sesar wafol, ban may jisen Aláemit waamme wola. »
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 No guun me bábaler Yésu, n’gujahali bireg n’guhalol to min gukay.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Funah fafu fanur fafu, ni baj Esáduke guce gujow iki gutoh Yésu. (Esáduke yay bugo nihi guoh me an aĉet me aban mat’ailoul n’eĉet yay.)
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 N’guogol : « Afanóli, gúboñ gagu gaa Móis guoge an ayab me anaare mbiban naĉet ajundenol o m’babajut añil, atiol ᵽan atunol min áju ahalol gátuh.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Yoo. Bajene ni wóli batiay baa wáine gono futoh ni gúuba. Atíar nayab aban naĉet. Nemme ahalut añil, atiol áutten natunol.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Aútten ahumu atunol me naĉet may m’babajut añil, áfatten ahu may mo, mamu bi ni akan me futoh ni gúuba.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 No gubao me bugo ᵽooil, aare ahu may naĉet.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ban ñer juroreni : no gaĉet me gujae me eilo, aare ahumu ᵽan ñer áni ala ay ni batiay babu baamme futoh ni gúuba, nemme bugo ᵽe gutoge guyabol ? »
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Yésu naagil : « Buru jilimbe, dó ᵽe mata jujogut wo Bahiĉer babu bulobe, jujogut ᵽoᵽ bu sembe Aláemit siree.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Maagen mamu, no gaĉet me gujae me eilo, ánaine mat’ayab, anaare mát’áyabo ; ᵽan til gúni ti emalakaay dó n’émit.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Mala eilo yay ni gaĉet me yo juunene mee, jijangaut ᵽiaŋ wo Aláemit alobul me ? Naage hum :
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 “Injé iomme Aláemit ahu o Aburaham, Isak ni Sakob gúinen me ni o.” Yo eĉil me jiffas búoh Aláemit alet ala gaĉet me, bare til ala garoŋ me. »
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ñer fítiman fafu ᵽe n’fimero baligener baubu baa Yésu.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 No Eᵽárisie yay guun me búoh Yésu natotoj Esáduke yay utum, n’gujoj,
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 mbiban ace ni bugo, an abaje gaffas faŋ ni gúboñ gagu gal Aláemit, nak’aroren Yésu bi eralol gabbut naagol :
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 « Afanom, gáboñ gagu gafaŋ me wawu ᵽe, go guomme gay ? »
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yésu naagol : « Umaŋ Ataw aamme Aláemili n’éĉigiri ᵽe, ni biinumi ᵽe ni ᵽoᵽ ni gaᵽinori ᵽe.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Go guomme gátiar, ban go gufaŋe gájalo.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Gáutten gagu uge, gabaj me may hámma ti go : “Ubbóli apali ti núbboli me fuhoi.”
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ubóñ wauwe waamme úuba úhage wo gúboñ gagu ᵽe ni uboñer waw gulob me. »
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Nemme Eᵽárisie yay guomunorwomunor, Yésu narorenil eroren yauye :
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 « Wa jiᵽinore ni Kirista ahu ? Añol ay nam ? » N’guogol : « Añol David. »
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Ñer Yésu naagil : « Bu jáorum me ñer David, ni búkanum baa Biinum Banabe, navogol "Ataom", no naah me :
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “Ataw Aláemit naage Ataom :
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Nemme David navogol "Ataw", bu Kirista ájue ñer áni Añol David tíj to ? »
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Bajut an ájue ábalol hani firim fanur. Kábiriŋ funah faufu, an akañenut abbañ arorenol waf.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.