Mateus 13
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 Funah faufu, Yésu náᵽurul dó ni yaŋ yay ak’arobo galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Fítiman fámah ni fúkail fuomunor to naamme ; ni fújalo bireg nájuᵽo ni busana bice ak’anamo ró. Fítiman fafu ni fíni bo ni mahae ni fiiye.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ñer naŋar búnogor min avareil waf wammeŋe nah’aagil : « Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; upu waw n’úkail utiñ yo ᵽe.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Yayuyo nelo tiñ taake tabaje sival to eus emmeŋut ; nefaen eil mata guar yo gújuut gunogen síki.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Bare no tinah talu tirabulo me, nepab ehay mala min guar yo gújuut me gunogen síki.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Epayo nelo tiñ taa sijeŋ ; sijeŋ sasu ni síbbagul iki súnumen yo.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Eceyo nelo ni mof maaro : nebuh mitiñ, gahager ganur n’gubuh wono ávi ni guñen, gace wono úvi gúfaji, gagu wono ekeme.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ñer ulagora Yésu n’gulofol ban n’guogol : « Wa uĉile nuŋar únogor nulob ni bugo ? »
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki me, bare bugo ájiutil yo.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 An abaj me, ᵽan afaŋ nayabe ák’áni ni fusanumet ; bare an abajut me, ᵽan guramol ᵽe bi ni jo náhagum me ró.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Yo eĉil me nih’iŋar únogor min ilob ni bugo, mata gulujeluj gujugérit, guuttenewutten guunérit ban ᵽoᵽ gujogérit.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ban firim faufe fal aboñer ahu Esai ufu n’ekano ni bugo faah me :
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ey, bugan bugaubugu gubbannobañ gúni bugan gaake uinum,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Bare buru til jibaje gásumay : gúĉilul gujuge, ban gunnuul n’guun !
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Maagen, ínje ilobul yo : uboñer gammeŋe ni ᵽoᵽ bugagu gaĉol me bújoŋor Aláemit gumaŋene gujuh wo buru jujuge me, bare gutogut gujuh wo, gumaŋene guun wo buru juune me, bare gutogut guun wo. »
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 « Buru ñer juutten wo búnogor babu bal abela euh yay bulob me.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Bulago babu dó ece n’eugit yay elo me, dóemme bugan bugagu gautten me firim fafu faa Jávi Aláemit, mbiban gujogut fo : An ahu Aarat me ᵽan ájoul ban ᵽan áᵽuren firim faufu n’uinum bugan bugaubugu.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Ettam yay yaak me dóemme bugagu gaun fo me, ban n’gufaen guyab fo to baenah n’ésumay ró,
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 bare fiilut guar ni bugo ; bugo bugan bugom gañumut eᵽio : No sílam sasu ni gálatien gagu sijae me eĉigul mala firim faufu, n’gufaen gubelen gáinenil.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Tiñ talu taa sijeŋ sasu, dóemme bugagu gaun me firim fafu, mbiban gaᵽinor gagu gaa buroŋ babu baa jama ni ᵽoᵽ eliᵽ fubaj yay yabute me ni síkail súnumen fo min fújuut fubugor ni bugo.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Mof mamu máari me, dóemme bugan bugagu gaun me firim fafu ban n’gujoh fo. Bugan bugaubugi ᵽan gúŋarul ni buroŋil waf waaro wammeŋe ti emano : gahager ganur n’gubuh wono ávi ni guñen, gagu wono úvi gúfaji, gace wono ekeme. »
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Mbiban Yésu natajen alobil búnogor bice naagil : « Jávi jaju jaa fatiya jínini ti an abele eugit yaaro ni galagol.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Efuga ece, ésuh yay ᵽe n’gámori, alator áine ahumu nájoul íkiil aroh esisit águñor n’emano yauyu aban najow akay.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 No emano yay eogol me, esisit yay néᵽurul may.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Ñer urokaaw bugal ala yaŋ yay n’gúkail guogol : “Afanóli, leti eugit yaaro nubele ni galagi ? Bu jáorum me ñer ni baj dó esisit ?”
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Naagil : “Dáuru alatorom ace akan mee burok baubu.” N’guogol : “Numaŋe iki jiñah yo jibelen ?”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Naagil : “A-a, jambi jike yo eñah n’júloĉor manur eugen yay.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Jihat so min sibbagor iki eᵽit yay eĉigul. No ᵽan ioh me uᵽilaaw : Jumundum jiñah esisit yay juhoh gúpuh bi esaen ; emano yay, yo, jibet yo ni bíjejom.” »
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yésu nabbañ alobil búnogor bice mul naagil : « Jávi jaju jaa fatiya jínini ti jukol fuyaba jo an aŋare aroh ni galagol.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Jo jifaŋe gatiti mukol mamu ᵽe ; bare jiilul me, ᵽan jifaŋ gájalo mununuh mamu ᵽe maam dó me ni gafat gagu, ban ᵽan jíni bununuh bújalo iki upu waw úkail ulef ró n’uan bo. »
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Natajen mul alobil búnogor be : « Jávi jaju jaa fatiya jínini ti lévir yo anaare atiĉe águñor ni ukib úfaji wal eᵽor ek’eilo ᵽooyo. »
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Ñer Yésu naŋar únogor wauwu ᵽe min alob ni fítiman fafu ; nd’alob ni bugo o m’baŋarut únogor,
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 dó ᵽe min mbi wo Aláemit alob me ni butum aboñer ahu ukano, no naah me :
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 No Yésu aban me, nahato fítiman fafu min abbañ anogen ni yaŋ yay dó naamen me. Ulagorol n’gulofol n’guogol : « Uᵽájuloli búnogor babu bal esisit yay yaa galah gagu. »
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Naagil : « Yoo. An ahu abele me eugit yay yáari me, o aamme Añol Arafuhow ;
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 galah gagu dóemme mof mamu, eugit yay yáari me dóemme guñol Jávi jaju ; esisit yay dóemme guñol An ahu Aarat me.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Alator ahu aroh me esisit yay, o aamme Seytane ; eᵽit yay dóemme gabao mof ; uᵽilaaw bugo guomme emalakaay.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ban ti gujae me éᵽuren esisit yay gural ni sambun, mo may ᵽan ní mee no gabao mof gujae me eĉigul :
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Añol Arafuhow ᵽan áboñul emalakaol íkiil gúᵽuren ni Jáviol bugan bugagu gaĉile me gupalil n’gutil, ni ukana-maarat bugagu.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Mbiban ᵽan gubenil ni sambun, dó ᵽan níme ukoŋ ni ejoh émiremma.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 No ñer, bugagu gaĉol me ᵽan nihi guij ti tinah dó ni Jávi jaju jaa Ᵽail. An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 « Jávi jaju jaa fatiya jínini ᵽoᵽ ti fubaj fakoᵽeni ni galah fo an araŋene. No naraŋen fo me, natosen fo akoen dó tice ; násumaet nár ak’annomen wafol ᵽe min annom galah gaugu.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Jávi jaju jaa fatiya maa jínie may : baje annomena ace aam n’eŋes enuh ejaha.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 No najuh me ece yo funnom yo fújaloe mata ebabaj hámma, najow ak’annomen wafol ᵽe min annom yo. »
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 « Jávi jaju jaa fatiya, maa mul jínie : baje fumbal fabeli ni fal fámah, ban ni fujoh eol yánoyan.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 No fimmeŋ me, umbalaaw n’gúñagul fo gural ni búluŋ min gurobo éᵽuren suol sasu. N’gufor sáari me gukan n’utegel, min gubelen saarat me.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Mamu may ᵽan ní mee ni gabao gagu gaa mof : emalakaay ᵽan guke gúfaculor ukana-maarat bugagu ni bugagu gaĉol me,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 mbiban n’guteb ukana-maarat bugagu gubelen ni sambun sajege : dó ᵽan baj me ukoŋ ni ejoh émiremma. »
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Mbiban naagil : « Jujoge joon dáuru ᵽe ? » N’guogol ey.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ñer naagil : « Aᵽájula gúboñ Aláemit ánoan abbanno áni alagor ala Jávi jaju jaa fatiya nánini ti afan yaŋ áᵽurene me ni ebajol waf uvugul ni ᵽoᵽ waf ufan. »
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 No Yésu alob me únogor wauwu aban, náᵽur to akay.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Najow bi ni mof mamu dó nabugi me, aban nanamo eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw yolil dó Nasaret. Maagen mamu, naligenil bireg n’gujahali n’guoh : « Bay naŋallo malillo maumu ? Bu nájue nah’akan waf waunderuti ti wauwu ?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Leti dáuru añol acokora gurihinjaŋ ahu ? Leti jaol aamme Mari ? Gutiol leti bugo guomme Saak, Susef, Simoŋ ni Síd ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Gúlinol leti bugo guom maa tale ᵽe ni wolal ? »
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Dáuru ñer n’diĉilil n’gulat éinen ni o. Ñer Yésu naagil : « Aboñer nah’aruheniruhen tíñotiñ iki fádo fiilol ni ésugol dó nabugi me. »
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Ñer Yésu akanut ró waf waunderuti wammeŋe mala gáinenut gagu golil.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.