Mateus 12
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Ni gunah gaugu, Yésu náni n’esat ulah waw funah faa fíiyay. Nemme ulagorol bieb bujogil, n’gunamo etuj gukoñ gagu guheŋ.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Ni baj Eᵽárisie guce gujugil n’guoh Yésu : « Aᵽaa uluj ! Ulagorai ubugi n’ekan waf wo gúfirene ekan funah faa fíiyay. »
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Bare Yésu naagil : « Buru ᵽiaŋ jijangaut wo David akan me funah fice no bieb bujogil me, o ni galageneol me ?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Leti nanogenogen ni Fúggut Aláemit, aban náŋarul dó unaĉ waw wájii ró me Aláemit gutiñ, aĉila ni galageneol me ? Ban guotenut gutiñ wo, bare til uteŋenaaw bareil bugo gújue gutiñ wo ! Ñáraru Fúggut fafu fal Aláemit|src="hk00258c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mácie 12.4"
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Jijangaut mul wo gúboñ gagu gaa Móis gulob me mala uteŋenaaw gaĉiggo me dó ni gávi-Aláemit hani funah faa fíiyay ? Ekan yauyu eĉilil min gúkanumut fíiyay fafu, bare eĉilutil min gutil.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Ban ínje ilobul yo : baje tale waf wafaŋe nubaje hámma gávi-Aláemit.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Leti Bahiĉer babu buoge : “Nimaŋe ñarum enil, bare let úsimen waw waa sihaj” ? Jujogen me wo gurim gaugu gulobe, mati jitegen sulob bugan gakanut waf.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Maagen, Añol Arafuhow o aamme afan ahu ala fíiyay fafu fololal. »
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Yésu náᵽur to akay ban najow ak’anogen ni yaŋil yaa galaw.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Ni baj ró ánaine ace ahaje ni gañenol. Nemme Eᵽárisie yay gumamaŋ ebaj waf wo mbi gújogumol me ni wo, n’gurorenol guoh : « Gúboñolal gújiji ᵽiaŋ an min asen gahoy funah faa fíiyay ? »
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Yésu naagil : « Eno ace ni buru nabaje gabbarum ganur pat ban ni gulo n’éhaᵽa funah faa fíiyay, mati ᵽiaŋ ajow iki áᵽunnul go n’éhaᵽa yay ?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Ban an, leti nafaŋe gabbarum nár ? Kan hum sesen búoh an nájue akan maaro funah faa fíiyay. »
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Mbiban Yésu nábaho mbal áine ahu naagol : « Uraw ᵽaa gañeni. » Aíne ahu naraw go, ban gañen gagu n’gúbbañul guhoy ti gagu.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Ñer Eᵽárisie yay n’gukay ban n’gujoj bi effas bu gujae ekan min gunemen Yésu.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Nemme Yésu naffase gaᵽinor Eᵽárisie yay, náᵽur tiñ tautu ajow akay. N’ejaol, bugan gammeŋe n’gulagenol. Nasen gahoy úsotaaw ᵽe,
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 bare nannuril liŋ naagil jambi an áᵽunnol me n’ésuh.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Nakan mo mee min mbi gurim gagu go Aláemit alob me ni butum aboñer ahu Esai gukano gaah me :
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 « Arokaom o niĉob me ume ;
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Mat’abaj síñagor ni an ban mát’áᵽib fatiya,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Mat’afaben fisisit fatuje fuban,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Ban bugaa súsuh sasu ᵽe saa mof ᵽan gubaŋ gafiumil ni o. »
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Ᵽúrto, n’gúŋarul Yésu ace áine o eseytane enone ák’ápim ban nakan émumune. Yésu nasenol gahoy iki nah’alob ban najuh.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Ñer gaam to me ᵽe n’gummeŋ gajahali iki ni’guoh : « Dáuru leti añol David ? »
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Bare Eᵽárisie yay no guun yo me, n’guoh : « Ujuh me áine ahumu náju aham siseytane sasu, mata búoh Belisebul, aamme afan so, o aseneol sembe sausu. »
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naagil : « Bugan gagume jávi gutigenoro me, jávi jauju ᵽan jinemo. Bajut ésuh ter yaŋ yo uĉinda ró guom n’etigenor yájue eroŋ.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Eno Seytane nah’ahakam Seytane, o hum atigenoroe faŋaol ; bu ñer jáviol jújue juroŋ ?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Buru jujoge búoh Belisebul aseneom sembe sasu so niŋare me niham siseytane sasu. Ñer gupalul ni sembe sal ay guhame so me ? Yo eĉil me bakaner gupalul ᵽan bigitenul me búoh jibibij.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Bare nemme Biinum Aláemit biĉilom min nih’iham siseytane sasu, dó giten me búoh Jávi Aláemit jiĉiloĉih tale ni buru.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 An ájuut anogen ni yaŋ yal an abaje sembe ák’ákuet ró fubajol o m’bamundumut ajogol ahoh ; aban me, no ñer ᵽan áju me ákuet waamme ni yaŋ yay.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 An abbañut me búsolom, o alatorom nam ; an ᵽoᵽ aanenutom me niomen ekore yay, dóemme evis yo namaŋe.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Yo eĉil me niegul : gatil gánogan ter gajel gánogan gal arafuhow, hani guyae n’Aláemit, gújue guboketi ; bare gajel gayae ni Biinum Banabe, go, mati guboketi.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 An alob me firim faarat aya n’Añol Arafuhow, Aláemit nájue aboketol fo ; bare an alob me firim faarat aya ni Biinum Banabe, Aláemit mat’aboketol hani ni buroŋ baa jama, hani ᵽoᵽ ni buroŋ bájaeul. »
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 « Bununuh búari me, mitiñ bo may ᵽan múari ; bare bununuh buarat me, mitiñ bo may mati múari. Maagen mamu, bununuh bánoban ni mitiñ bo buffasei.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Gabugor súᵽudum ge ! Bu jújue julob waf waaro buru baamer bugan gaarat ? Maagen mamu, ánoan wammeŋen me biinumol butumol ní’búᵽuren bulob.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 An aaro náh’áᵽureᵽuren máarie mamu mal ebaj yay yaamme ni o agiten ésuh yay ; bare aarat me, máhojie mamu mal ebaj yay yaamme ni o, mo náh’áᵽuren agiten ésuh yay.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Injé ilobul yo : funah fafu faa bataliŋ babu, bugan bugagu ᵽan gubaj bi egiten mala firim fánofan faarat fo gulobe.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Maagen mamu, Aláemit ni gurim gagu gúiya ᵽan ataliŋi me bataliŋ bal eseni bakoŋ ter bal etegi. »
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit ni Eᵽárisie guman n’guoh Yésu : « Afan ahu, jimaŋe ukanóli n’jujuh bigitenum bo an ájuut akan. »
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Yésu naagil : « Bugan bugagu bugaa jama gaarat mee ban gúkanumut Aláemit, bugo guŋese me ejuh bigitenum bo an ájuut akan. Bare Aláemit mat’abbañ akanil n’gujuh bigitenum bice íni let babu babaj me aboñer ahu Sonas.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Ti Sonas arobo me ni far eol yay yámah yay sutufunaha sífaji ni sufuga sífaji, mo may Añol Arafuhow ᵽan arobo me ñáraru ettam yay sutufunaha sífaji ni sufuga so ró.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Funah fafu faa bataliŋ babu, gailo gagu go bugaa Niniv gubajen me no, ᵽan may gugiten bugan bugagu bugaa jama búoh gubajut bakoŋ, mata bugo no guutten me baĉafer Sonas guban, gúbahembahen bakaneril ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Sonas.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Funah faufu fanur fafu faa bataliŋ babu, aseh ahu ala mof mamu maa Saba ni gailool ᵽan may aceŋ bugan bugagu bugaa jama, mata aĉila náᵽulloᵽur ráli ákail autten gurim gagu gatajene me gaffas gal ávi ahu Salomoŋ ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Salomoŋ. »
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 « Eseytane éᵽur me ni an o neh’ebet, ᵽan neh’eyanor bo me bin babu bahay me, ᵽan neh’eŋes tiñ taa gáelo, ban mat’ebaj.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Ñer ᵽan eoh : “Ban ibbañ bi ni yaŋom dó níᵽullo me.” No eĉih ró me, nejuh búoh yaŋ yay eᵽa erakel, evuivu ban étugituh jon.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Ᵽan ñer ejow ék’éŋesul sice siseytane sono futoh ni súuba safaŋ yo búlaᵽut, min sújoul so ᵽe íkiil siĉin dó. Ᵽúrto, sílam an ahumu ᵽan sifaŋ saa no. Mo may jae mee éni bi ni bugan bugagu bugaa jama gaarat mee. »
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Yésu o n’eroŋ n’elob ni fítiman fafu, jaol ni gutiol n’guĉigul. N’guilo tíyaŋ min gúni n’eliᵽ bi elob ni o.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Ace ni gaam dó me naah Yésu : « Uutten, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, ban gumaŋe elob n’aw. »
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Yésu naagol : « Ay aamme jaom ? Bugay guomme gutiom ? »
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Mbiban nañuren ulagorol aban naah : « Bugaubuge guomme jaom ni gutiom.
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Maagen mamu, ánoan akane wo Ᵽayom aamme fatiya amaŋ me, an ahumu o aamme atiom, álinom, jaom. »
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.