Mateus 12
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Ni gunah gaugu, Yésu náni n’esat ulah waw funah faa fíiyay. Nemme ulagorol bieb bujogil, n’gunamo etuj gukoñ gagu guheŋ.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Ni baj Eᵽárisie guce gujugil n’guoh Yésu : « Aᵽaa uluj ! Ulagorai ubugi n’ekan waf wo gúfirene ekan funah faa fíiyay. »
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Bare Yésu naagil : « Buru ᵽiaŋ jijangaut wo David akan me funah fice no bieb bujogil me, o ni galageneol me ?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Leti nanogenogen ni Fúggut Aláemit, aban náŋarul dó unaĉ waw wájii ró me Aláemit gutiñ, aĉila ni galageneol me ? Ban guotenut gutiñ wo, bare til uteŋenaaw bareil bugo gújue gutiñ wo ! Ñáraru Fúggut fafu fal Aláemit|src="hk00258c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mácie 12.4"
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Jijangaut mul wo gúboñ gagu gaa Móis gulob me mala uteŋenaaw gaĉiggo me dó ni gávi-Aláemit hani funah faa fíiyay ? Ekan yauyu eĉilil min gúkanumut fíiyay fafu, bare eĉilutil min gutil.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Ban ínje ilobul yo : baje tale waf wafaŋe nubaje hámma gávi-Aláemit.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Leti Bahiĉer babu buoge : “Nimaŋe ñarum enil, bare let úsimen waw waa sihaj” ? Jujogen me wo gurim gaugu gulobe, mati jitegen sulob bugan gakanut waf.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Maagen, Añol Arafuhow o aamme afan ahu ala fíiyay fafu fololal. »
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Yésu náᵽur to akay ban najow ak’anogen ni yaŋil yaa galaw.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Ni baj ró ánaine ace ahaje ni gañenol. Nemme Eᵽárisie yay gumamaŋ ebaj waf wo mbi gújogumol me ni wo, n’gurorenol guoh : « Gúboñolal gújiji ᵽiaŋ an min asen gahoy funah faa fíiyay ? »
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Yésu naagil : « Eno ace ni buru nabaje gabbarum ganur pat ban ni gulo n’éhaᵽa funah faa fíiyay, mati ᵽiaŋ ajow iki áᵽunnul go n’éhaᵽa yay ?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Ban an, leti nafaŋe gabbarum nár ? Kan hum sesen búoh an nájue akan maaro funah faa fíiyay. »
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Mbiban Yésu nábaho mbal áine ahu naagol : « Uraw ᵽaa gañeni. » Aíne ahu naraw go, ban gañen gagu n’gúbbañul guhoy ti gagu.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Ñer Eᵽárisie yay n’gukay ban n’gujoj bi effas bu gujae ekan min gunemen Yésu.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Nemme Yésu naffase gaᵽinor Eᵽárisie yay, náᵽur tiñ tautu ajow akay. N’ejaol, bugan gammeŋe n’gulagenol. Nasen gahoy úsotaaw ᵽe,
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 bare nannuril liŋ naagil jambi an áᵽunnol me n’ésuh.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Nakan mo mee min mbi gurim gagu go Aláemit alob me ni butum aboñer ahu Esai gukano gaah me :
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 « Arokaom o niĉob me ume ;
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Mat’abaj síñagor ni an ban mát’áᵽib fatiya,
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Mat’afaben fisisit fatuje fuban,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Ban bugaa súsuh sasu ᵽe saa mof ᵽan gubaŋ gafiumil ni o. »
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Ᵽúrto, n’gúŋarul Yésu ace áine o eseytane enone ák’ápim ban nakan émumune. Yésu nasenol gahoy iki nah’alob ban najuh.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Ñer gaam to me ᵽe n’gummeŋ gajahali iki ni’guoh : « Dáuru leti añol David ? »
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Bare Eᵽárisie yay no guun yo me, n’guoh : « Ujuh me áine ahumu náju aham siseytane sasu, mata búoh Belisebul, aamme afan so, o aseneol sembe sausu. »
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naagil : « Bugan gagume jávi gutigenoro me, jávi jauju ᵽan jinemo. Bajut ésuh ter yaŋ yo uĉinda ró guom n’etigenor yájue eroŋ.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Eno Seytane nah’ahakam Seytane, o hum atigenoroe faŋaol ; bu ñer jáviol jújue juroŋ ?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Buru jujoge búoh Belisebul aseneom sembe sasu so niŋare me niham siseytane sasu. Ñer gupalul ni sembe sal ay guhame so me ? Yo eĉil me bakaner gupalul ᵽan bigitenul me búoh jibibij.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Bare nemme Biinum Aláemit biĉilom min nih’iham siseytane sasu, dó giten me búoh Jávi Aláemit jiĉiloĉih tale ni buru.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 An ájuut anogen ni yaŋ yal an abaje sembe ák’ákuet ró fubajol o m’bamundumut ajogol ahoh ; aban me, no ñer ᵽan áju me ákuet waamme ni yaŋ yay.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 An abbañut me búsolom, o alatorom nam ; an ᵽoᵽ aanenutom me niomen ekore yay, dóemme evis yo namaŋe.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Yo eĉil me niegul : gatil gánogan ter gajel gánogan gal arafuhow, hani guyae n’Aláemit, gújue guboketi ; bare gajel gayae ni Biinum Banabe, go, mati guboketi.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 An alob me firim faarat aya n’Añol Arafuhow, Aláemit nájue aboketol fo ; bare an alob me firim faarat aya ni Biinum Banabe, Aláemit mat’aboketol hani ni buroŋ baa jama, hani ᵽoᵽ ni buroŋ bájaeul. »
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 « Bununuh búari me, mitiñ bo may ᵽan múari ; bare bununuh buarat me, mitiñ bo may mati múari. Maagen mamu, bununuh bánoban ni mitiñ bo buffasei.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Gabugor súᵽudum ge ! Bu jújue julob waf waaro buru baamer bugan gaarat ? Maagen mamu, ánoan wammeŋen me biinumol butumol ní’búᵽuren bulob.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 An aaro náh’áᵽureᵽuren máarie mamu mal ebaj yay yaamme ni o agiten ésuh yay ; bare aarat me, máhojie mamu mal ebaj yay yaamme ni o, mo náh’áᵽuren agiten ésuh yay.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Injé ilobul yo : funah fafu faa bataliŋ babu, bugan bugagu ᵽan gubaj bi egiten mala firim fánofan faarat fo gulobe.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Maagen mamu, Aláemit ni gurim gagu gúiya ᵽan ataliŋi me bataliŋ bal eseni bakoŋ ter bal etegi. »
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Ñer úᵽajula gúboñ Aláemit ni Eᵽárisie guman n’guoh Yésu : « Afan ahu, jimaŋe ukanóli n’jujuh bigitenum bo an ájuut akan. »
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Yésu naagil : « Bugan bugagu bugaa jama gaarat mee ban gúkanumut Aláemit, bugo guŋese me ejuh bigitenum bo an ájuut akan. Bare Aláemit mat’abbañ akanil n’gujuh bigitenum bice íni let babu babaj me aboñer ahu Sonas.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Ti Sonas arobo me ni far eol yay yámah yay sutufunaha sífaji ni sufuga sífaji, mo may Añol Arafuhow ᵽan arobo me ñáraru ettam yay sutufunaha sífaji ni sufuga so ró.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Funah fafu faa bataliŋ babu, gailo gagu go bugaa Niniv gubajen me no, ᵽan may gugiten bugan bugagu bugaa jama búoh gubajut bakoŋ, mata bugo no guutten me baĉafer Sonas guban, gúbahembahen bakaneril ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Sonas.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Funah faufu fanur fafu faa bataliŋ babu, aseh ahu ala mof mamu maa Saba ni gailool ᵽan may aceŋ bugan bugagu bugaa jama, mata aĉila náᵽulloᵽur ráli ákail autten gurim gagu gatajene me gaffas gal ávi ahu Salomoŋ ; ban ute to nuomal maa, baje an afaŋe Salomoŋ. »
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 « Eseytane éᵽur me ni an o neh’ebet, ᵽan neh’eyanor bo me bin babu bahay me, ᵽan neh’eŋes tiñ taa gáelo, ban mat’ebaj.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Ñer ᵽan eoh : “Ban ibbañ bi ni yaŋom dó níᵽullo me.” No eĉih ró me, nejuh búoh yaŋ yay eᵽa erakel, evuivu ban étugituh jon.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Ᵽan ñer ejow ék’éŋesul sice siseytane sono futoh ni súuba safaŋ yo búlaᵽut, min sújoul so ᵽe íkiil siĉin dó. Ᵽúrto, sílam an ahumu ᵽan sifaŋ saa no. Mo may jae mee éni bi ni bugan bugagu bugaa jama gaarat mee. »
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Yésu o n’eroŋ n’elob ni fítiman fafu, jaol ni gutiol n’guĉigul. N’guilo tíyaŋ min gúni n’eliᵽ bi elob ni o.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Ace ni gaam dó me naah Yésu : « Uutten, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, ban gumaŋe elob n’aw. »
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Yésu naagol : « Ay aamme jaom ? Bugay guomme gutiom ? »
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Mbiban nañuren ulagorol aban naah : « Bugaubuge guomme jaom ni gutiom.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Maagen mamu, ánoan akane wo Ᵽayom aamme fatiya amaŋ me, an ahumu o aamme atiom, álinom, jaom. »
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.