Marcos 6
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Yésu náᵽur to abbañ bi ni mof mamu dó nabugi me, n’ulagorol dó.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 No funah fafu faa fíiyay fiĉih me, nanamo eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Bugan gammeŋe ni gautteneol me n’gujahali n’guoh : « Bay naŋallo gaffas gaugu ? Ay asenol malillo maumu ? Bu nájue nah’akan waf waunderuti ti wauwu ?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Leti dáuru acokora gurihinjaŋ ahu, añol Mari, ati Saak, Susef, Síd ni Simoŋ ? Leti gúlinol guom maa tale ni wolal ? » Ñer úru ᵽe n’diĉilil n’gulat éinen ni o.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Bare naagil : « Aboñer n’ésugol bare náh’ákeruli, ni buganol, dó ni yaŋol. »
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ñer, ᵽúrdo eremben guñenol úsota guman min guhoy, abbañut akan dó waf uce waunderuti.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Najahali faŋ gáinenut gaugu golil.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Mbiban, navoh uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba (12), aban naboñil gúuba-gúuba, ni sembe sasu ró sal éᵽuren siseytane.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Naagil jambi an ni bugo aŋar bi bújaor babu ter mitiñay, ter baet, ter síralam so nahoge ni fuhoŋolol ; mb’aŋar egol bare.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Mbi may akano sidala, ban jambi aŋar bisimo búutten.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Nabbañ aagil : « Jiĉih me n’ésuh, yaŋ yánoyan dó junone min guyabul, jurobo ró bi no jijae me éᵽur tiñ tautu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Iní me jiĉige tice bugala ró n’gulat eyabul ni ᵽoᵽ euttenul, jifa bulagoul, ban n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ñer n’gukay ban nihi guvare bugan bugagu mala eteh mahat ni ᵽoᵽ ébahen bakaneril.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Nihi guham siseytane sammeŋe, nihi ᵽoᵽ guñend úsota gammeŋe míĉir min gusenil gahoy.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ñer ávi ahu Herod nabil aun mala Yésu. Maagen mamu gajow Yésu gufaŋefaŋ n’guunoe, ban bugan bugagu nihi guoh : « Dáuru Saaŋ Batis aiyulo mee ni gaĉet me, yo eĉil me nabaj sembe sausu sal ekan waf wajureruti. »
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Bugagu nihi guoh aboñer ahu Elí om, guceil n’guoh ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Bare Herod no naun me dáuru ᵽe naah : « Saaŋ Batis ahu o niboñ me guᵽirih fuhool, o aiyulo ni gaĉet me ! »
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Maagen mamu, Herod faŋaol naboñemboñ gujoh Saaŋ Batis min guhogol ñisel ban n’guŋarol gúrur ni fipeh. Dáuru ᵽe mala Herodias aar atiol Fílip o nábahen me akan aarol,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 ban no Herod akane mo me Saaŋ naagolseh : « Senuti min uram aar atii ! »
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Herodias nabaŋol ni fiiñ mala yo, ban nah’aliᵽ bi ekanol naĉet, bare ájuut
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 mata Herod nákanukanum Saaŋ Batis ; naffase búoh an nam aĉole ban nanab. Nah’apoyol jambi an akanol maarat, ban nánonan no nauttenol, biinumol m’búguo faŋ, abbañut affas bu najae ekan ; bare bae nah’auttenol n’ésumay ró.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Funah fice ni fiĉigul fájahore ni wo Herodias amaŋ me úju ukano ; fo fuomme no Herod aamme n’ekan gaggan gagu gaa funah fafu faa gabugiol úvulaol, ufan ekosombil yay ni ᵽoᵽ bugan bugagu búgamah bugaa mof mamu maa Gálile.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Funah faufu, bájur Herodias nánonul dó guomme n’ekan gaggan gagu, aban nanamo eboh. Babogerol ni búsum faŋ ávi ahu Herod ni sijaoraol bireg naagol : « Ucínom wo numaŋ me, ban ᵽan iseni wo. »
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Náfaro aagol n’ebbat ró : « Wánowan wo nujae écinom, ᵽan iseni wo, hani níh’íni ban igabor jáviom gugab gúuba min iseni fafu. »
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ñer bájur babu náᵽurul aĉigul naroren jaol aagol : « Wa ᵽiaŋ mb’ícinol me ? » Naagol : « Ucínol fuhow Saaŋ Batis. »
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nafaen asommen abbañ anogen dó, aban naĉol bi n’ávi ahu Herod naagol : « Nimaŋe uŋallom maer yauye ni biril fuhow Saaŋ Batis. »
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ñer ávi ahu ni mujogol faŋ, bare nemme nabbabat aban bújoŋor sijaoraol, amaŋut abbañ ni firimol.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nafaen aboñ ace n’upoyaol ni gahoŋen gagu ró gal éŋarul fuhow Saaŋ Batis. Apoya ahu najow bi ni fipeh fafu ak’aᵽirih Saaŋ Batis fuhow,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 aban náŋarul fo ni biril aĉigul nasen fo bájur babu ; biĉila may m’búbahen fo bisen jaw bo.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 No ulagora Saaŋ Batis guun yo me, n’gúkail guŋar efuluŋol iki gufoh ni fuyah.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 No uᵽotoraaw gubbanno me m’bújaoril, n’gúkail guomunor to Yésu aamme min gunamo egitenol wo gukan me ᵽe ni ᵽoᵽ wo guvare me.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ñer naagil : « Jújoul uñagoal bi tiñ talikoe min jíelo ᵽan jatiito. » Maagen mamu bugan gammeŋe ubugi n’éjoul n’gubbañ, nihi gubbator bireg bugo faŋail gubajout hani bi fitiñ.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ñer n’gújuᵽo ni busana min gukay ban guñago mbaa tiñ talikoe.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Bare bugan gammeŋe n’gujugil bugo n’ejow yay, ban ni guffas bo gujae me. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul ni súsuh sasu ᵽe ni guot gutey guyabil gayoŋ mbaa to gujae me.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 No Yésu ni ulagorol guĉih me iki guya min áavul ni busana babu, najuh fítiman fámah, ban enilol nerumil mata gúnini ti ubbarum wabajut akoña ; min ñer anamo eligenil waf wammeŋe.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 No tinah tikay me, ulagorol n’gulofol n’guogol : « Tíñ taute tilikoliko nár, ban tinah tikae.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ubbañenil gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gúju gunnom waf waa fitiñ. »
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ. » N’guogol : « Jibaje ᵽiaŋ síralam saᵽiloe bi énnomul unaĉ íkiil jisenil gutiñ ? »
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Naagil : « Jujow julujul ᵽaa unaĉ butumbu jibaje ? » N’gujow iki gúrorenul, guban n’guogol : « Unaĉ futoh ni muol múuba jibaje. » Unaĉ futoh ni muol múuba|src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 6.38 "
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ñer naagil gúfaculor bugan bugagu mítiman-mítiman, mbiban n’gukanil n’gunamo n’efos yay ejeb yay ;
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 min ñer gunamo gukan ujit waa bugan ekeme (100) ni ᵽoᵽ waa bugan úvi gúuba ni guñen (50).
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu maamme múuba, náarul gúĉilol fatiya aban nalaw min ásonien so. Mbiban namusul unaĉ waw asen ulagorol gugabor bugan bugagu ᵽe. Nagaboril may muol mamu maamme múuba.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ñer ulagoraaw n’guomen búŋañen babu baa miᵽirih unaĉ waw ni muol mamu iki ᵽilo utegel wono guñen n’úuba (12) ummeŋ kab.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Gatiñ me, guᵽiloe maageima bugan súuli futoh (5 000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 No ᵽúrto me, Yésu nafaen aah ulagorol gújuᵽo ni busana babu min guyabol gayoŋ mbal ésuh ece yaam ñagagu fal fafu yo guvoge me Betusaida, min mb’aĉila faŋaol abbañen fítiman fafu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 No nabbañen fo me aban, najow bi n’erijaŋ yay ake bo galaw.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 No tinah tujon me, busana babu ñer baamer n’etut fal fafu, Yésu náni bo o nevonol.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Najuh búoh ulagorol ubugu m’bútaj ni gaven, mata gallaj érus yay guom ni go. No nuĉigal me tinahurab, najow n’guot ni fal fafu mbaa bugo bi etobenil.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 No gujugol me nájaeul mee ni fal fafu, n’guᵽinor búoh dáuru ayaul, min gunamo eya úᵽib.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Bugo ᵽe gujugol, ban gujugut sinilil. Ñer Yésu naramor aagil : « Jifilen uinumul, ínje om ! Jambi júholi ! »
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Mbiban najiŋ atogil dó ni busana babu, ban érus yay neilen. Gajahali gámah n’gúni ni bugo :
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 bi maer gujogut ekan unaĉ waw n’ubugor yaunderuti me, mala uinumil waak mee. Yésu o n’ejow fatiya mal mamu|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 6.52"
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 No gútiᵽ me fal fafu gujow iki guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Genesaret, n’guya.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 No guavulo me ni busana babu, bugan bugagu n’gufaen gútallo Yésu,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 min guilo gutey mof mamu ᵽoomo, nihi gútebul úsotaaw n’úbil bi tánotan to guune búoh to nam.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ñer tánotan to nanone, n’ésuh yaa baha ter élulumay ter ni saŋ salikoe saa baha, n’gútebul úsotaaw bi ni funamo ésuh yay min gulaol aboket ahalil n’gugor hani gáñin bisimool bare. Ban bugan bugagu ᵽe gagorol me guyayab gahoy.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.