Marcos 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yésu náᵽur to abbañ bi ni mof mamu dó nabugi me, n’ulagorol dó.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 No funah fafu faa fíiyay fiĉih me, nanamo eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Bugan gammeŋe ni gautteneol me n’gujahali n’guoh : « Bay naŋallo gaffas gaugu ? Ay asenol malillo maumu ? Bu nájue nah’akan waf waunderuti ti wauwu ?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Leti dáuru acokora gurihinjaŋ ahu, añol Mari, ati Saak, Susef, Síd ni Simoŋ ? Leti gúlinol guom maa tale ni wolal ? » Ñer úru ᵽe n’diĉilil n’gulat éinen ni o.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Bare naagil : « Aboñer n’ésugol bare náh’ákeruli, ni buganol, dó ni yaŋol. »
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ñer, ᵽúrdo eremben guñenol úsota guman min guhoy, abbañut akan dó waf uce waunderuti.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Najahali faŋ gáinenut gaugu golil.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Mbiban, navoh uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba (12), aban naboñil gúuba-gúuba, ni sembe sasu ró sal éᵽuren siseytane.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Naagil jambi an ni bugo aŋar bi bújaor babu ter mitiñay, ter baet, ter síralam so nahoge ni fuhoŋolol ; mb’aŋar egol bare.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Mbi may akano sidala, ban jambi aŋar bisimo búutten.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nabbañ aagil : « Jiĉih me n’ésuh, yaŋ yánoyan dó junone min guyabul, jurobo ró bi no jijae me éᵽur tiñ tautu.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Iní me jiĉige tice bugala ró n’gulat eyabul ni ᵽoᵽ euttenul, jifa bulagoul, ban n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ñer n’gukay ban nihi guvare bugan bugagu mala eteh mahat ni ᵽoᵽ ébahen bakaneril.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Nihi guham siseytane sammeŋe, nihi ᵽoᵽ guñend úsota gammeŋe míĉir min gusenil gahoy.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ñer ávi ahu Herod nabil aun mala Yésu. Maagen mamu gajow Yésu gufaŋefaŋ n’guunoe, ban bugan bugagu nihi guoh : « Dáuru Saaŋ Batis aiyulo mee ni gaĉet me, yo eĉil me nabaj sembe sausu sal ekan waf wajureruti. »
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Bugagu nihi guoh aboñer ahu Elí om, guceil n’guoh ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Bare Herod no naun me dáuru ᵽe naah : « Saaŋ Batis ahu o niboñ me guᵽirih fuhool, o aiyulo ni gaĉet me ! »
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Maagen mamu, Herod faŋaol naboñemboñ gujoh Saaŋ Batis min guhogol ñisel ban n’guŋarol gúrur ni fipeh. Dáuru ᵽe mala Herodias aar atiol Fílip o nábahen me akan aarol,
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 ban no Herod akane mo me Saaŋ naagolseh : « Senuti min uram aar atii ! »
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodias nabaŋol ni fiiñ mala yo, ban nah’aliᵽ bi ekanol naĉet, bare ájuut
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 mata Herod nákanukanum Saaŋ Batis ; naffase búoh an nam aĉole ban nanab. Nah’apoyol jambi an akanol maarat, ban nánonan no nauttenol, biinumol m’búguo faŋ, abbañut affas bu najae ekan ; bare bae nah’auttenol n’ésumay ró.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Funah fice ni fiĉigul fájahore ni wo Herodias amaŋ me úju ukano ; fo fuomme no Herod aamme n’ekan gaggan gagu gaa funah fafu faa gabugiol úvulaol, ufan ekosombil yay ni ᵽoᵽ bugan bugagu búgamah bugaa mof mamu maa Gálile.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Funah faufu, bájur Herodias nánonul dó guomme n’ekan gaggan gagu, aban nanamo eboh. Babogerol ni búsum faŋ ávi ahu Herod ni sijaoraol bireg naagol : « Ucínom wo numaŋ me, ban ᵽan iseni wo. »
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Náfaro aagol n’ebbat ró : « Wánowan wo nujae écinom, ᵽan iseni wo, hani níh’íni ban igabor jáviom gugab gúuba min iseni fafu. »
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ñer bájur babu náᵽurul aĉigul naroren jaol aagol : « Wa ᵽiaŋ mb’ícinol me ? » Naagol : « Ucínol fuhow Saaŋ Batis. »
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nafaen asommen abbañ anogen dó, aban naĉol bi n’ávi ahu Herod naagol : « Nimaŋe uŋallom maer yauye ni biril fuhow Saaŋ Batis. »
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ñer ávi ahu ni mujogol faŋ, bare nemme nabbabat aban bújoŋor sijaoraol, amaŋut abbañ ni firimol.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nafaen aboñ ace n’upoyaol ni gahoŋen gagu ró gal éŋarul fuhow Saaŋ Batis. Apoya ahu najow bi ni fipeh fafu ak’aᵽirih Saaŋ Batis fuhow,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 aban náŋarul fo ni biril aĉigul nasen fo bájur babu ; biĉila may m’búbahen fo bisen jaw bo.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 No ulagora Saaŋ Batis guun yo me, n’gúkail guŋar efuluŋol iki gufoh ni fuyah.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 No uᵽotoraaw gubbanno me m’bújaoril, n’gúkail guomunor to Yésu aamme min gunamo egitenol wo gukan me ᵽe ni ᵽoᵽ wo guvare me.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ñer naagil : « Jújoul uñagoal bi tiñ talikoe min jíelo ᵽan jatiito. » Maagen mamu bugan gammeŋe ubugi n’éjoul n’gubbañ, nihi gubbator bireg bugo faŋail gubajout hani bi fitiñ.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ñer n’gújuᵽo ni busana min gukay ban guñago mbaa tiñ talikoe.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Bare bugan gammeŋe n’gujugil bugo n’ejow yay, ban ni guffas bo gujae me. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul ni súsuh sasu ᵽe ni guot gutey guyabil gayoŋ mbaa to gujae me.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 No Yésu ni ulagorol guĉih me iki guya min áavul ni busana babu, najuh fítiman fámah, ban enilol nerumil mata gúnini ti ubbarum wabajut akoña ; min ñer anamo eligenil waf wammeŋe.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 No tinah tikay me, ulagorol n’gulofol n’guogol : « Tíñ taute tilikoliko nár, ban tinah tikae.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ubbañenil gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gúju gunnom waf waa fitiñ. »
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ. » N’guogol : « Jibaje ᵽiaŋ síralam saᵽiloe bi énnomul unaĉ íkiil jisenil gutiñ ? »
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Naagil : « Jujow julujul ᵽaa unaĉ butumbu jibaje ? » N’gujow iki gúrorenul, guban n’guogol : « Unaĉ futoh ni muol múuba jibaje. » Unaĉ futoh ni muol múuba|src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 6.38 "
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ñer naagil gúfaculor bugan bugagu mítiman-mítiman, mbiban n’gukanil n’gunamo n’efos yay ejeb yay ;
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 min ñer gunamo gukan ujit waa bugan ekeme (100) ni ᵽoᵽ waa bugan úvi gúuba ni guñen (50).
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu maamme múuba, náarul gúĉilol fatiya aban nalaw min ásonien so. Mbiban namusul unaĉ waw asen ulagorol gugabor bugan bugagu ᵽe. Nagaboril may muol mamu maamme múuba.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ñer ulagoraaw n’guomen búŋañen babu baa miᵽirih unaĉ waw ni muol mamu iki ᵽilo utegel wono guñen n’úuba (12) ummeŋ kab.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Gatiñ me, guᵽiloe maageima bugan súuli futoh (5 000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 No ᵽúrto me, Yésu nafaen aah ulagorol gújuᵽo ni busana babu min guyabol gayoŋ mbal ésuh ece yaam ñagagu fal fafu yo guvoge me Betusaida, min mb’aĉila faŋaol abbañen fítiman fafu.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 No nabbañen fo me aban, najow bi n’erijaŋ yay ake bo galaw.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 No tinah tujon me, busana babu ñer baamer n’etut fal fafu, Yésu náni bo o nevonol.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Najuh búoh ulagorol ubugu m’bútaj ni gaven, mata gallaj érus yay guom ni go. No nuĉigal me tinahurab, najow n’guot ni fal fafu mbaa bugo bi etobenil.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 No gujugol me nájaeul mee ni fal fafu, n’guᵽinor búoh dáuru ayaul, min gunamo eya úᵽib.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Bugo ᵽe gujugol, ban gujugut sinilil. Ñer Yésu naramor aagil : « Jifilen uinumul, ínje om ! Jambi júholi ! »
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Mbiban najiŋ atogil dó ni busana babu, ban érus yay neilen. Gajahali gámah n’gúni ni bugo :
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 bi maer gujogut ekan unaĉ waw n’ubugor yaunderuti me, mala uinumil waak mee. Yésu o n’ejow fatiya mal mamu|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 6.52"
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 No gútiᵽ me fal fafu gujow iki guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Genesaret, n’guya.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 No guavulo me ni busana babu, bugan bugagu n’gufaen gútallo Yésu,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 min guilo gutey mof mamu ᵽoomo, nihi gútebul úsotaaw n’úbil bi tánotan to guune búoh to nam.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ñer tánotan to nanone, n’ésuh yaa baha ter élulumay ter ni saŋ salikoe saa baha, n’gútebul úsotaaw bi ni funamo ésuh yay min gulaol aboket ahalil n’gugor hani gáñin bisimool bare. Ban bugan bugagu ᵽe gagorol me guyayab gahoy.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.