Marcos 6
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Yésu náᵽur to abbañ bi ni mof mamu dó nabugi me, n’ulagorol dó.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 No funah fafu faa fíiyay fiĉih me, nanamo eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Bugan gammeŋe ni gautteneol me n’gujahali n’guoh : « Bay naŋallo gaffas gaugu ? Ay asenol malillo maumu ? Bu nájue nah’akan waf waunderuti ti wauwu ?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Leti dáuru acokora gurihinjaŋ ahu, añol Mari, ati Saak, Susef, Síd ni Simoŋ ? Leti gúlinol guom maa tale ni wolal ? » Ñer úru ᵽe n’diĉilil n’gulat éinen ni o.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Bare naagil : « Aboñer n’ésugol bare náh’ákeruli, ni buganol, dó ni yaŋol. »
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Ñer, ᵽúrdo eremben guñenol úsota guman min guhoy, abbañut akan dó waf uce waunderuti.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Najahali faŋ gáinenut gaugu golil.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Mbiban, navoh uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba (12), aban naboñil gúuba-gúuba, ni sembe sasu ró sal éᵽuren siseytane.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Naagil jambi an ni bugo aŋar bi bújaor babu ter mitiñay, ter baet, ter síralam so nahoge ni fuhoŋolol ; mb’aŋar egol bare.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Mbi may akano sidala, ban jambi aŋar bisimo búutten.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Nabbañ aagil : « Jiĉih me n’ésuh, yaŋ yánoyan dó junone min guyabul, jurobo ró bi no jijae me éᵽur tiñ tautu.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Iní me jiĉige tice bugala ró n’gulat eyabul ni ᵽoᵽ euttenul, jifa bulagoul, ban n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Ñer n’gukay ban nihi guvare bugan bugagu mala eteh mahat ni ᵽoᵽ ébahen bakaneril.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Nihi guham siseytane sammeŋe, nihi ᵽoᵽ guñend úsota gammeŋe míĉir min gusenil gahoy.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Ñer ávi ahu Herod nabil aun mala Yésu. Maagen mamu gajow Yésu gufaŋefaŋ n’guunoe, ban bugan bugagu nihi guoh : « Dáuru Saaŋ Batis aiyulo mee ni gaĉet me, yo eĉil me nabaj sembe sausu sal ekan waf wajureruti. »
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Bugagu nihi guoh aboñer ahu Elí om, guceil n’guoh ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Bare Herod no naun me dáuru ᵽe naah : « Saaŋ Batis ahu o niboñ me guᵽirih fuhool, o aiyulo ni gaĉet me ! »
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Maagen mamu, Herod faŋaol naboñemboñ gujoh Saaŋ Batis min guhogol ñisel ban n’guŋarol gúrur ni fipeh. Dáuru ᵽe mala Herodias aar atiol Fílip o nábahen me akan aarol,
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 ban no Herod akane mo me Saaŋ naagolseh : « Senuti min uram aar atii ! »
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Herodias nabaŋol ni fiiñ mala yo, ban nah’aliᵽ bi ekanol naĉet, bare ájuut
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 mata Herod nákanukanum Saaŋ Batis ; naffase búoh an nam aĉole ban nanab. Nah’apoyol jambi an akanol maarat, ban nánonan no nauttenol, biinumol m’búguo faŋ, abbañut affas bu najae ekan ; bare bae nah’auttenol n’ésumay ró.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Funah fice ni fiĉigul fájahore ni wo Herodias amaŋ me úju ukano ; fo fuomme no Herod aamme n’ekan gaggan gagu gaa funah fafu faa gabugiol úvulaol, ufan ekosombil yay ni ᵽoᵽ bugan bugagu búgamah bugaa mof mamu maa Gálile.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Funah faufu, bájur Herodias nánonul dó guomme n’ekan gaggan gagu, aban nanamo eboh. Babogerol ni búsum faŋ ávi ahu Herod ni sijaoraol bireg naagol : « Ucínom wo numaŋ me, ban ᵽan iseni wo. »
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Náfaro aagol n’ebbat ró : « Wánowan wo nujae écinom, ᵽan iseni wo, hani níh’íni ban igabor jáviom gugab gúuba min iseni fafu. »
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Ñer bájur babu náᵽurul aĉigul naroren jaol aagol : « Wa ᵽiaŋ mb’ícinol me ? » Naagol : « Ucínol fuhow Saaŋ Batis. »
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Nafaen asommen abbañ anogen dó, aban naĉol bi n’ávi ahu Herod naagol : « Nimaŋe uŋallom maer yauye ni biril fuhow Saaŋ Batis. »
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Ñer ávi ahu ni mujogol faŋ, bare nemme nabbabat aban bújoŋor sijaoraol, amaŋut abbañ ni firimol.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Nafaen aboñ ace n’upoyaol ni gahoŋen gagu ró gal éŋarul fuhow Saaŋ Batis. Apoya ahu najow bi ni fipeh fafu ak’aᵽirih Saaŋ Batis fuhow,
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 aban náŋarul fo ni biril aĉigul nasen fo bájur babu ; biĉila may m’búbahen fo bisen jaw bo.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 No ulagora Saaŋ Batis guun yo me, n’gúkail guŋar efuluŋol iki gufoh ni fuyah.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 No uᵽotoraaw gubbanno me m’bújaoril, n’gúkail guomunor to Yésu aamme min gunamo egitenol wo gukan me ᵽe ni ᵽoᵽ wo guvare me.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ñer naagil : « Jújoul uñagoal bi tiñ talikoe min jíelo ᵽan jatiito. » Maagen mamu bugan gammeŋe ubugi n’éjoul n’gubbañ, nihi gubbator bireg bugo faŋail gubajout hani bi fitiñ.
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Ñer n’gújuᵽo ni busana min gukay ban guñago mbaa tiñ talikoe.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Bare bugan gammeŋe n’gujugil bugo n’ejow yay, ban ni guffas bo gujae me. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul ni súsuh sasu ᵽe ni guot gutey guyabil gayoŋ mbaa to gujae me.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 No Yésu ni ulagorol guĉih me iki guya min áavul ni busana babu, najuh fítiman fámah, ban enilol nerumil mata gúnini ti ubbarum wabajut akoña ; min ñer anamo eligenil waf wammeŋe.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 No tinah tikay me, ulagorol n’gulofol n’guogol : « Tíñ taute tilikoliko nár, ban tinah tikae.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Ubbañenil gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gúju gunnom waf waa fitiñ. »
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ. » N’guogol : « Jibaje ᵽiaŋ síralam saᵽiloe bi énnomul unaĉ íkiil jisenil gutiñ ? »
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Naagil : « Jujow julujul ᵽaa unaĉ butumbu jibaje ? » N’gujow iki gúrorenul, guban n’guogol : « Unaĉ futoh ni muol múuba jibaje. » Unaĉ futoh ni muol múuba|src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 6.38 "
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Ñer naagil gúfaculor bugan bugagu mítiman-mítiman, mbiban n’gukanil n’gunamo n’efos yay ejeb yay ;
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 min ñer gunamo gukan ujit waa bugan ekeme (100) ni ᵽoᵽ waa bugan úvi gúuba ni guñen (50).
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu maamme múuba, náarul gúĉilol fatiya aban nalaw min ásonien so. Mbiban namusul unaĉ waw asen ulagorol gugabor bugan bugagu ᵽe. Nagaboril may muol mamu maamme múuba.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Ñer ulagoraaw n’guomen búŋañen babu baa miᵽirih unaĉ waw ni muol mamu iki ᵽilo utegel wono guñen n’úuba (12) ummeŋ kab.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Gatiñ me, guᵽiloe maageima bugan súuli futoh (5 000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 No ᵽúrto me, Yésu nafaen aah ulagorol gújuᵽo ni busana babu min guyabol gayoŋ mbal ésuh ece yaam ñagagu fal fafu yo guvoge me Betusaida, min mb’aĉila faŋaol abbañen fítiman fafu.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 No nabbañen fo me aban, najow bi n’erijaŋ yay ake bo galaw.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 No tinah tujon me, busana babu ñer baamer n’etut fal fafu, Yésu náni bo o nevonol.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Najuh búoh ulagorol ubugu m’bútaj ni gaven, mata gallaj érus yay guom ni go. No nuĉigal me tinahurab, najow n’guot ni fal fafu mbaa bugo bi etobenil.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 No gujugol me nájaeul mee ni fal fafu, n’guᵽinor búoh dáuru ayaul, min gunamo eya úᵽib.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Bugo ᵽe gujugol, ban gujugut sinilil. Ñer Yésu naramor aagil : « Jifilen uinumul, ínje om ! Jambi júholi ! »
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Mbiban najiŋ atogil dó ni busana babu, ban érus yay neilen. Gajahali gámah n’gúni ni bugo :
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 bi maer gujogut ekan unaĉ waw n’ubugor yaunderuti me, mala uinumil waak mee. Yésu o n’ejow fatiya mal mamu|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 6.52"
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 No gútiᵽ me fal fafu gujow iki guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Genesaret, n’guya.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 No guavulo me ni busana babu, bugan bugagu n’gufaen gútallo Yésu,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 min guilo gutey mof mamu ᵽoomo, nihi gútebul úsotaaw n’úbil bi tánotan to guune búoh to nam.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Ñer tánotan to nanone, n’ésuh yaa baha ter élulumay ter ni saŋ salikoe saa baha, n’gútebul úsotaaw bi ni funamo ésuh yay min gulaol aboket ahalil n’gugor hani gáñin bisimool bare. Ban bugan bugagu ᵽe gagorol me guyayab gahoy.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.