Marcos 6

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yésu náᵽur to abbañ bi ni mof mamu dó nabugi me, n’ulagorol dó.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 No funah fafu faa fíiyay fiĉih me, nanamo eligen bugan bugagu ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Bugan gammeŋe ni gautteneol me n’gujahali n’guoh : « Bay naŋallo gaffas gaugu ? Ay asenol malillo maumu ? Bu nájue nah’akan waf waunderuti ti wauwu ?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Leti dáuru acokora gurihinjaŋ ahu, añol Mari, ati Saak, Susef, Síd ni Simoŋ ? Leti gúlinol guom maa tale ni wolal ? » Ñer úru ᵽe n’diĉilil n’gulat éinen ni o.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Bare naagil : « Aboñer n’ésugol bare náh’ákeruli, ni buganol, dó ni yaŋol. »
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ñer, ᵽúrdo eremben guñenol úsota guman min guhoy, abbañut akan dó waf uce waunderuti.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Najahali faŋ gáinenut gaugu golil.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Mbiban, navoh uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba (12), aban naboñil gúuba-gúuba, ni sembe sasu ró sal éᵽuren siseytane.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Naagil jambi an ni bugo aŋar bi bújaor babu ter mitiñay, ter baet, ter síralam so nahoge ni fuhoŋolol ; mb’aŋar egol bare.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Mbi may akano sidala, ban jambi aŋar bisimo búutten.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Nabbañ aagil : « Jiĉih me n’ésuh, yaŋ yánoyan dó junone min guyabul, jurobo ró bi no jijae me éᵽur tiñ tautu.
10 E recomendou-lhes:
11 Iní me jiĉige tice bugala ró n’gulat eyabul ni ᵽoᵽ euttenul, jifa bulagoul, ban n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ñer n’gukay ban nihi guvare bugan bugagu mala eteh mahat ni ᵽoᵽ ébahen bakaneril.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Nihi guham siseytane sammeŋe, nihi ᵽoᵽ guñend úsota gammeŋe míĉir min gusenil gahoy.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ñer ávi ahu Herod nabil aun mala Yésu. Maagen mamu gajow Yésu gufaŋefaŋ n’guunoe, ban bugan bugagu nihi guoh : « Dáuru Saaŋ Batis aiyulo mee ni gaĉet me, yo eĉil me nabaj sembe sausu sal ekan waf wajureruti. »
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Bugagu nihi guoh aboñer ahu Elí om, guceil n’guoh ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Bare Herod no naun me dáuru ᵽe naah : « Saaŋ Batis ahu o niboñ me guᵽirih fuhool, o aiyulo ni gaĉet me ! »
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Maagen mamu, Herod faŋaol naboñemboñ gujoh Saaŋ Batis min guhogol ñisel ban n’guŋarol gúrur ni fipeh. Dáuru ᵽe mala Herodias aar atiol Fílip o nábahen me akan aarol,
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 ban no Herod akane mo me Saaŋ naagolseh : « Senuti min uram aar atii ! »
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Herodias nabaŋol ni fiiñ mala yo, ban nah’aliᵽ bi ekanol naĉet, bare ájuut
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 mata Herod nákanukanum Saaŋ Batis ; naffase búoh an nam aĉole ban nanab. Nah’apoyol jambi an akanol maarat, ban nánonan no nauttenol, biinumol m’búguo faŋ, abbañut affas bu najae ekan ; bare bae nah’auttenol n’ésumay ró.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Funah fice ni fiĉigul fájahore ni wo Herodias amaŋ me úju ukano ; fo fuomme no Herod aamme n’ekan gaggan gagu gaa funah fafu faa gabugiol úvulaol, ufan ekosombil yay ni ᵽoᵽ bugan bugagu búgamah bugaa mof mamu maa Gálile.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Funah faufu, bájur Herodias nánonul dó guomme n’ekan gaggan gagu, aban nanamo eboh. Babogerol ni búsum faŋ ávi ahu Herod ni sijaoraol bireg naagol : « Ucínom wo numaŋ me, ban ᵽan iseni wo. »
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Náfaro aagol n’ebbat ró : « Wánowan wo nujae écinom, ᵽan iseni wo, hani níh’íni ban igabor jáviom gugab gúuba min iseni fafu. »
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ñer bájur babu náᵽurul aĉigul naroren jaol aagol : « Wa ᵽiaŋ mb’ícinol me ? » Naagol : « Ucínol fuhow Saaŋ Batis. »
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Nafaen asommen abbañ anogen dó, aban naĉol bi n’ávi ahu Herod naagol : « Nimaŋe uŋallom maer yauye ni biril fuhow Saaŋ Batis. »
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ñer ávi ahu ni mujogol faŋ, bare nemme nabbabat aban bújoŋor sijaoraol, amaŋut abbañ ni firimol.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Nafaen aboñ ace n’upoyaol ni gahoŋen gagu ró gal éŋarul fuhow Saaŋ Batis. Apoya ahu najow bi ni fipeh fafu ak’aᵽirih Saaŋ Batis fuhow,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 aban náŋarul fo ni biril aĉigul nasen fo bájur babu ; biĉila may m’búbahen fo bisen jaw bo.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 No ulagora Saaŋ Batis guun yo me, n’gúkail guŋar efuluŋol iki gufoh ni fuyah.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 No uᵽotoraaw gubbanno me m’bújaoril, n’gúkail guomunor to Yésu aamme min gunamo egitenol wo gukan me ᵽe ni ᵽoᵽ wo guvare me.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ñer naagil : « Jújoul uñagoal bi tiñ talikoe min jíelo ᵽan jatiito. » Maagen mamu bugan gammeŋe ubugi n’éjoul n’gubbañ, nihi gubbator bireg bugo faŋail gubajout hani bi fitiñ.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ñer n’gújuᵽo ni busana min gukay ban guñago mbaa tiñ talikoe.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Bare bugan gammeŋe n’gujugil bugo n’ejow yay, ban ni guffas bo gujae me. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul ni súsuh sasu ᵽe ni guot gutey guyabil gayoŋ mbaa to gujae me.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 No Yésu ni ulagorol guĉih me iki guya min áavul ni busana babu, najuh fítiman fámah, ban enilol nerumil mata gúnini ti ubbarum wabajut akoña ; min ñer anamo eligenil waf wammeŋe.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 No tinah tikay me, ulagorol n’gulofol n’guogol : « Tíñ taute tilikoliko nár, ban tinah tikae.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Ubbañenil gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gúju gunnom waf waa fitiñ. »
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ. » N’guogol : « Jibaje ᵽiaŋ síralam saᵽiloe bi énnomul unaĉ íkiil jisenil gutiñ ? »
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Naagil : « Jujow julujul ᵽaa unaĉ butumbu jibaje ? » N’gujow iki gúrorenul, guban n’guogol : « Unaĉ futoh ni muol múuba jibaje. » Unaĉ futoh ni muol múuba|src="hk00155c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 6.38 "
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ñer naagil gúfaculor bugan bugagu mítiman-mítiman, mbiban n’gukanil n’gunamo n’efos yay ejeb yay ;
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 min ñer gunamo gukan ujit waa bugan ekeme (100) ni ᵽoᵽ waa bugan úvi gúuba ni guñen (50).
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu maamme múuba, náarul gúĉilol fatiya aban nalaw min ásonien so. Mbiban namusul unaĉ waw asen ulagorol gugabor bugan bugagu ᵽe. Nagaboril may muol mamu maamme múuba.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ñer ulagoraaw n’guomen búŋañen babu baa miᵽirih unaĉ waw ni muol mamu iki ᵽilo utegel wono guñen n’úuba (12) ummeŋ kab.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Gatiñ me, guᵽiloe maageima bugan súuli futoh (5 000).
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 No ᵽúrto me, Yésu nafaen aah ulagorol gújuᵽo ni busana babu min guyabol gayoŋ mbal ésuh ece yaam ñagagu fal fafu yo guvoge me Betusaida, min mb’aĉila faŋaol abbañen fítiman fafu.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 No nabbañen fo me aban, najow bi n’erijaŋ yay ake bo galaw.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 No tinah tujon me, busana babu ñer baamer n’etut fal fafu, Yésu náni bo o nevonol.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Najuh búoh ulagorol ubugu m’bútaj ni gaven, mata gallaj érus yay guom ni go. No nuĉigal me tinahurab, najow n’guot ni fal fafu mbaa bugo bi etobenil.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 No gujugol me nájaeul mee ni fal fafu, n’guᵽinor búoh dáuru ayaul, min gunamo eya úᵽib.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Bugo ᵽe gujugol, ban gujugut sinilil. Ñer Yésu naramor aagil : « Jifilen uinumul, ínje om ! Jambi júholi ! »
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Mbiban najiŋ atogil dó ni busana babu, ban érus yay neilen. Gajahali gámah n’gúni ni bugo :
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 bi maer gujogut ekan unaĉ waw n’ubugor yaunderuti me, mala uinumil waak mee. Yésu o n’ejow fatiya mal mamu|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 6.52"
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 No gútiᵽ me fal fafu gujow iki guĉih n’ésuh yay yo guvoge me Genesaret, n’guya.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 No guavulo me ni busana babu, bugan bugagu n’gufaen gútallo Yésu,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 min guilo gutey mof mamu ᵽoomo, nihi gútebul úsotaaw n’úbil bi tánotan to guune búoh to nam.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ñer tánotan to nanone, n’ésuh yaa baha ter élulumay ter ni saŋ salikoe saa baha, n’gútebul úsotaaw bi ni funamo ésuh yay min gulaol aboket ahalil n’gugor hani gáñin bisimool bare. Ban bugan bugagu ᵽe gagorol me guyayab gahoy.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.