Marcos 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI
1 Ñer Yésu ni ulagorol n’guke guya ñagagu fal fafu, ni mof mamu maa Gerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 No Yésu aavulo me ni busana babu, ni baj ace áine o eseytane enone áᵽurul ni guyah gagu ájoul ban guemor.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Aíne ahumu ni guyah gagu naĉine, ban an ájuutol ehoh, hani nah’aogen ñisel.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Ñammeŋe gukanol mañ ni guot, ban ᵽoᵽ gujekol ni ñisel, bare nasaresaren ñisel ñañu ban ᵽoᵽ natutuj mañ mamu, ban an abajut sembe sasu sal ekanol naluhor.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Nánonan, etufunaha ti efuga, nah’ayunor bo me ni guyah gagu babu ni gurijaŋ gagu, náh’áᵽib ban nah’aŋar sival nábukenoro.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 No naŋanden me Yésu ráli, natey iki guemor, aban naya gújul bújoŋorol
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 min aah fatiya : « Yésu, Añol Aláemit-Fatiya, wa numaŋe n’ínje ? Nilai ni gajow gal Aláemit, jamb’úlamenom. »
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Nalob mee mala min Yésu aah yo me : « Eseytane, úᵽur n’áine ahumu ! »
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Mbiban naroren yo : « Gajai bu ? » Neogol : « Gajaom Fítiman, mata wóli jimmemmeŋ. »
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ñer to baenah, nelaw Yésu jambi aham so súᵽur mof mamu.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ban bajen to galam erijaŋ yay ekore yámah yaa suhumba yaam ni gafen.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Ñer siseytane sasu ni silaw Yésu n’suogol : « Uhalóli n’junogen suhumba sausua. »
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Namaŋ. Ñer ni súᵽur sunogen suhumba sasu, ban ekore yay, yabaj me maageima suhumba sono súuli súuba (2 000), néᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu eriŋoul bi ró ni fal fafu ek’elo ró enemo ᵽooyo.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 No ukoña so gujuh me dáuru, n’gutey iki guvis elob yay n’ésuh yay bi babu n’ulah waw. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul gúkail bujuh wabaj me.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 N’gújoul gutoh to Yésu, ban n’gujuh to ᵽoᵽ áine ahu alaen fítiman siseytane sasu, min anamoe masimoe ban apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Bugagu gamat me wabaj me alaen siseytane sasu ni suhumba sasu n’guilo gugitenil wabaj me.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ñer n’guilo gumanani Yésu tima náᵽur ahat ésugil.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 No Yésu aamme n’éjuᵽo ni busana babu, áine ahu abajen me siseytane sasu nalaol tima nahalol narobo to ni o.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Bare Yésu naceŋol naagol : « Uot mbaa bugani, ban nugitenil waf waw ᵽe wo Ataw akani me, bu narumi me enil. »
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ñer áine ahu nakay, aban nanamo eamben ni mof maumu mo guvoge me Dekapolis wo Yésu akanol me. Bugan bugagu ᵽe n’gujahali.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Ᵽúrto, Yésu nabbañ asat alo ñagagu, ban manur mamu fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o galam fal fafu fáᵽurut me to naamme.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ñer ace n’ufan yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw yal Esúif yay, gajaol Yairus, nájoul. No najuh me Yésu, nalo to n’guolol
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 aban nalaol to baenah naagol : « Bájurom umu n’eĉet. Ujóul urembenol guñeni tima nahoy min abbañ aroŋ. »
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Ñer Yésu najaor ni o. Fítiman fámah ni fulagenol, ban ni fumaporol fúharo.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Ni baj dó anaare ace abaje gásomut gal ébbur físim kábiriŋ símit guñen ni súuba.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Maagen mamu aare ahumu nayoge faŋ n’ejow guñen bi ni guñen gal úsotena gammeŋe. Nabelene fubajol ᵽe m’babajut gáhoyum gánogan ; gásomulol no til gufaŋe n’guĉimene.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 No naun me gulob mala Yésu, nabbuyul búsolol dó ni fítiman fafu ákail agor bisimool.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Maagen mamu nah’aah ni biinumol : « Ijú me igor bisimool barebare, ᵽan ihoy. »
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ñer to baenah ébbur físim yay yola nehat, ban najuh n’enilol búoh gásomulol guhoe.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 To baenah, Yésu najuh búoh sembe sice súᵽure ni o. Ñer nábaho ró n’etut fítiman fafu, aban naah : « Ay agore bisimoom ? »
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ulagorol n’guogol : « Aw nujuge fítiman fafu faĉimenei maa, nubbañ mul uroren ay agori ! »
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Bare Yésu nanamo eluj abosor to naamme bi ejuh ay akan mee burok baubu.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ñer aare ahu, nemme naffase wabajol me, nanamo etelenor mala gáholi. Nájoul ákail alo to ni guot Yésu, aban nalobol maagen mamu ᵽe.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni guᵽageni. Ujow ni gásumay, uhoy ujañ ni gásomuli. »
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 O n’elob yay, ni baj bugan gáᵽullo yaŋ Yairus, afan yaŋ yay yaa galaw, gúkail guoh Yairus : « Bájuri naĉele ! Jamb’uin bo nuke eyogen afan ahu utajen ! »
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Bare Yésu akanut n’gaᵽin gurim gaugu, naah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare. »
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Mbiban ahalut ánoan nalagenol, íni let Ᵽier, Saak, ni atiol Saaŋ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 No guĉih me yaŋ Yairus, Yésu najuh bugan bugagu n’gújajasore me, n’gukoŋe me n’guya úᵽib nímoro. Efuluŋ yay yaa bájur Yairus ni ukoŋaaw|src="lb00311b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 5.38"
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Nanogen dó ni yaŋ yay, aban naagil : « Wa uĉile éjajasor yauye ni ukoŋ wauwe ? Añil ahu aĉelut, námorimori. »
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 N’gunamo éfohulol. Ñer náᵽunnulil bugo ᵽe, aban naŋar ᵽay añil ahu ni jaol ni ᵽoᵽ bugagu gajaorulo me ni o, min gunogen dó añil ahu aamme.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 No naĉih ró me, najoh bájur babu ni gañen, aban naagol : « Talita kúmi ! » Dóemme : « Jújur jaju, niegi uilo ! »
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 To baenah, bájur babu nailo ban nanamo ejow. (Símit guñen ni súuba nabaje.) Ñer bugo ᵽe ánoan ajugut enilol, min gujahalie faŋ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ban Yésu naĉafil liŋ tir jambi an affas yo me, aban naagil gusenol atiñ.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.