Marcos 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF
1 Ñer Yésu ni ulagorol n’guke guya ñagagu fal fafu, ni mof mamu maa Gerasa.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 No Yésu aavulo me ni busana babu, ni baj ace áine o eseytane enone áᵽurul ni guyah gagu ájoul ban guemor.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Aíne ahumu ni guyah gagu naĉine, ban an ájuutol ehoh, hani nah’aogen ñisel.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Ñammeŋe gukanol mañ ni guot, ban ᵽoᵽ gujekol ni ñisel, bare nasaresaren ñisel ñañu ban ᵽoᵽ natutuj mañ mamu, ban an abajut sembe sasu sal ekanol naluhor.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Nánonan, etufunaha ti efuga, nah’ayunor bo me ni guyah gagu babu ni gurijaŋ gagu, náh’áᵽib ban nah’aŋar sival nábukenoro.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 No naŋanden me Yésu ráli, natey iki guemor, aban naya gújul bújoŋorol
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 min aah fatiya : « Yésu, Añol Aláemit-Fatiya, wa numaŋe n’ínje ? Nilai ni gajow gal Aláemit, jamb’úlamenom. »
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Nalob mee mala min Yésu aah yo me : « Eseytane, úᵽur n’áine ahumu ! »
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Mbiban naroren yo : « Gajai bu ? » Neogol : « Gajaom Fítiman, mata wóli jimmemmeŋ. »
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ñer to baenah, nelaw Yésu jambi aham so súᵽur mof mamu.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ban bajen to galam erijaŋ yay ekore yámah yaa suhumba yaam ni gafen.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ñer siseytane sasu ni silaw Yésu n’suogol : « Uhalóli n’junogen suhumba sausua. »
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Namaŋ. Ñer ni súᵽur sunogen suhumba sasu, ban ekore yay, yabaj me maageima suhumba sono súuli súuba (2 000), néᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu eriŋoul bi ró ni fal fafu ek’elo ró enemo ᵽooyo.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 No ukoña so gujuh me dáuru, n’gutey iki guvis elob yay n’ésuh yay bi babu n’ulah waw. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul gúkail bujuh wabaj me.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 N’gújoul gutoh to Yésu, ban n’gujuh to ᵽoᵽ áine ahu alaen fítiman siseytane sasu, min anamoe masimoe ban apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Bugagu gamat me wabaj me alaen siseytane sasu ni suhumba sasu n’guilo gugitenil wabaj me.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ñer n’guilo gumanani Yésu tima náᵽur ahat ésugil.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 No Yésu aamme n’éjuᵽo ni busana babu, áine ahu abajen me siseytane sasu nalaol tima nahalol narobo to ni o.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bare Yésu naceŋol naagol : « Uot mbaa bugani, ban nugitenil waf waw ᵽe wo Ataw akani me, bu narumi me enil. »
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ñer áine ahu nakay, aban nanamo eamben ni mof maumu mo guvoge me Dekapolis wo Yésu akanol me. Bugan bugagu ᵽe n’gujahali.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Ᵽúrto, Yésu nabbañ asat alo ñagagu, ban manur mamu fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o galam fal fafu fáᵽurut me to naamme.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ñer ace n’ufan yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw yal Esúif yay, gajaol Yairus, nájoul. No najuh me Yésu, nalo to n’guolol
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 aban nalaol to baenah naagol : « Bájurom umu n’eĉet. Ujóul urembenol guñeni tima nahoy min abbañ aroŋ. »
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ñer Yésu najaor ni o. Fítiman fámah ni fulagenol, ban ni fumaporol fúharo.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ni baj dó anaare ace abaje gásomut gal ébbur físim kábiriŋ símit guñen ni súuba.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Maagen mamu aare ahumu nayoge faŋ n’ejow guñen bi ni guñen gal úsotena gammeŋe. Nabelene fubajol ᵽe m’babajut gáhoyum gánogan ; gásomulol no til gufaŋe n’guĉimene.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 No naun me gulob mala Yésu, nabbuyul búsolol dó ni fítiman fafu ákail agor bisimool.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Maagen mamu nah’aah ni biinumol : « Ijú me igor bisimool barebare, ᵽan ihoy. »
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ñer to baenah ébbur físim yay yola nehat, ban najuh n’enilol búoh gásomulol guhoe.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 To baenah, Yésu najuh búoh sembe sice súᵽure ni o. Ñer nábaho ró n’etut fítiman fafu, aban naah : « Ay agore bisimoom ? »
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ulagorol n’guogol : « Aw nujuge fítiman fafu faĉimenei maa, nubbañ mul uroren ay agori ! »
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Bare Yésu nanamo eluj abosor to naamme bi ejuh ay akan mee burok baubu.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ñer aare ahu, nemme naffase wabajol me, nanamo etelenor mala gáholi. Nájoul ákail alo to ni guot Yésu, aban nalobol maagen mamu ᵽe.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni guᵽageni. Ujow ni gásumay, uhoy ujañ ni gásomuli. »
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 O n’elob yay, ni baj bugan gáᵽullo yaŋ Yairus, afan yaŋ yay yaa galaw, gúkail guoh Yairus : « Bájuri naĉele ! Jamb’uin bo nuke eyogen afan ahu utajen ! »
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Bare Yésu akanut n’gaᵽin gurim gaugu, naah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare. »
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mbiban ahalut ánoan nalagenol, íni let Ᵽier, Saak, ni atiol Saaŋ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 No guĉih me yaŋ Yairus, Yésu najuh bugan bugagu n’gújajasore me, n’gukoŋe me n’guya úᵽib nímoro. Efuluŋ yay yaa bájur Yairus ni ukoŋaaw|src="lb00311b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 5.38"
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Nanogen dó ni yaŋ yay, aban naagil : « Wa uĉile éjajasor yauye ni ukoŋ wauwe ? Añil ahu aĉelut, námorimori. »
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 N’gunamo éfohulol. Ñer náᵽunnulil bugo ᵽe, aban naŋar ᵽay añil ahu ni jaol ni ᵽoᵽ bugagu gajaorulo me ni o, min gunogen dó añil ahu aamme.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 No naĉih ró me, najoh bájur babu ni gañen, aban naagol : « Talita kúmi ! » Dóemme : « Jújur jaju, niegi uilo ! »
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 To baenah, bájur babu nailo ban nanamo ejow. (Símit guñen ni súuba nabaje.) Ñer bugo ᵽe ánoan ajugut enilol, min gujahalie faŋ.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ban Yésu naĉafil liŋ tir jambi an affas yo me, aban naagil gusenol atiñ.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.