Marcos 5

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñer Yésu ni ulagorol n’guke guya ñagagu fal fafu, ni mof mamu maa Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 No Yésu aavulo me ni busana babu, ni baj ace áine o eseytane enone áᵽurul ni guyah gagu ájoul ban guemor.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Aíne ahumu ni guyah gagu naĉine, ban an ájuutol ehoh, hani nah’aogen ñisel.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ñammeŋe gukanol mañ ni guot, ban ᵽoᵽ gujekol ni ñisel, bare nasaresaren ñisel ñañu ban ᵽoᵽ natutuj mañ mamu, ban an abajut sembe sasu sal ekanol naluhor.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nánonan, etufunaha ti efuga, nah’ayunor bo me ni guyah gagu babu ni gurijaŋ gagu, náh’áᵽib ban nah’aŋar sival nábukenoro.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 No naŋanden me Yésu ráli, natey iki guemor, aban naya gújul bújoŋorol
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 min aah fatiya : « Yésu, Añol Aláemit-Fatiya, wa numaŋe n’ínje ? Nilai ni gajow gal Aláemit, jamb’úlamenom. »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Nalob mee mala min Yésu aah yo me : « Eseytane, úᵽur n’áine ahumu ! »
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Mbiban naroren yo : « Gajai bu ? » Neogol : « Gajaom Fítiman, mata wóli jimmemmeŋ. »
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ñer to baenah, nelaw Yésu jambi aham so súᵽur mof mamu.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ban bajen to galam erijaŋ yay ekore yámah yaa suhumba yaam ni gafen.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ñer siseytane sasu ni silaw Yésu n’suogol : « Uhalóli n’junogen suhumba sausua. »
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Namaŋ. Ñer ni súᵽur sunogen suhumba sasu, ban ekore yay, yabaj me maageima suhumba sono súuli súuba (2 000), néᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu eriŋoul bi ró ni fal fafu ek’elo ró enemo ᵽooyo.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 No ukoña so gujuh me dáuru, n’gutey iki guvis elob yay n’ésuh yay bi babu n’ulah waw. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul gúkail bujuh wabaj me.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 N’gújoul gutoh to Yésu, ban n’gujuh to ᵽoᵽ áine ahu alaen fítiman siseytane sasu, min anamoe masimoe ban apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Bugagu gamat me wabaj me alaen siseytane sasu ni suhumba sasu n’guilo gugitenil wabaj me.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ñer n’guilo gumanani Yésu tima náᵽur ahat ésugil.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 No Yésu aamme n’éjuᵽo ni busana babu, áine ahu abajen me siseytane sasu nalaol tima nahalol narobo to ni o.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bare Yésu naceŋol naagol : « Uot mbaa bugani, ban nugitenil waf waw ᵽe wo Ataw akani me, bu narumi me enil. »
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ñer áine ahu nakay, aban nanamo eamben ni mof maumu mo guvoge me Dekapolis wo Yésu akanol me. Bugan bugagu ᵽe n’gujahali.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ᵽúrto, Yésu nabbañ asat alo ñagagu, ban manur mamu fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o galam fal fafu fáᵽurut me to naamme.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ñer ace n’ufan yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw yal Esúif yay, gajaol Yairus, nájoul. No najuh me Yésu, nalo to n’guolol
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 aban nalaol to baenah naagol : « Bájurom umu n’eĉet. Ujóul urembenol guñeni tima nahoy min abbañ aroŋ. »
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ñer Yésu najaor ni o. Fítiman fámah ni fulagenol, ban ni fumaporol fúharo.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ni baj dó anaare ace abaje gásomut gal ébbur físim kábiriŋ símit guñen ni súuba.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Maagen mamu aare ahumu nayoge faŋ n’ejow guñen bi ni guñen gal úsotena gammeŋe. Nabelene fubajol ᵽe m’babajut gáhoyum gánogan ; gásomulol no til gufaŋe n’guĉimene.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 No naun me gulob mala Yésu, nabbuyul búsolol dó ni fítiman fafu ákail agor bisimool.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Maagen mamu nah’aah ni biinumol : « Ijú me igor bisimool barebare, ᵽan ihoy. »
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ñer to baenah ébbur físim yay yola nehat, ban najuh n’enilol búoh gásomulol guhoe.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 To baenah, Yésu najuh búoh sembe sice súᵽure ni o. Ñer nábaho ró n’etut fítiman fafu, aban naah : « Ay agore bisimoom ? »
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ulagorol n’guogol : « Aw nujuge fítiman fafu faĉimenei maa, nubbañ mul uroren ay agori ! »
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Bare Yésu nanamo eluj abosor to naamme bi ejuh ay akan mee burok baubu.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ñer aare ahu, nemme naffase wabajol me, nanamo etelenor mala gáholi. Nájoul ákail alo to ni guot Yésu, aban nalobol maagen mamu ᵽe.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni guᵽageni. Ujow ni gásumay, uhoy ujañ ni gásomuli. »
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 O n’elob yay, ni baj bugan gáᵽullo yaŋ Yairus, afan yaŋ yay yaa galaw, gúkail guoh Yairus : « Bájuri naĉele ! Jamb’uin bo nuke eyogen afan ahu utajen ! »
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Bare Yésu akanut n’gaᵽin gurim gaugu, naah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare. »
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mbiban ahalut ánoan nalagenol, íni let Ᵽier, Saak, ni atiol Saaŋ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 No guĉih me yaŋ Yairus, Yésu najuh bugan bugagu n’gújajasore me, n’gukoŋe me n’guya úᵽib nímoro. Efuluŋ yay yaa bájur Yairus ni ukoŋaaw|src="lb00311b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 5.38"
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nanogen dó ni yaŋ yay, aban naagil : « Wa uĉile éjajasor yauye ni ukoŋ wauwe ? Añil ahu aĉelut, námorimori. »
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 N’gunamo éfohulol. Ñer náᵽunnulil bugo ᵽe, aban naŋar ᵽay añil ahu ni jaol ni ᵽoᵽ bugagu gajaorulo me ni o, min gunogen dó añil ahu aamme.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 No naĉih ró me, najoh bájur babu ni gañen, aban naagol : « Talita kúmi ! » Dóemme : « Jújur jaju, niegi uilo ! »
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 To baenah, bájur babu nailo ban nanamo ejow. (Símit guñen ni súuba nabaje.) Ñer bugo ᵽe ánoan ajugut enilol, min gujahalie faŋ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ban Yésu naĉafil liŋ tir jambi an affas yo me, aban naagil gusenol atiñ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.