Marcos 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Ñer Yésu ni ulagorol n’guke guya ñagagu fal fafu, ni mof mamu maa Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 No Yésu aavulo me ni busana babu, ni baj ace áine o eseytane enone áᵽurul ni guyah gagu ájoul ban guemor.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Aíne ahumu ni guyah gagu naĉine, ban an ájuutol ehoh, hani nah’aogen ñisel.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ñammeŋe gukanol mañ ni guot, ban ᵽoᵽ gujekol ni ñisel, bare nasaresaren ñisel ñañu ban ᵽoᵽ natutuj mañ mamu, ban an abajut sembe sasu sal ekanol naluhor.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nánonan, etufunaha ti efuga, nah’ayunor bo me ni guyah gagu babu ni gurijaŋ gagu, náh’áᵽib ban nah’aŋar sival nábukenoro.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 No naŋanden me Yésu ráli, natey iki guemor, aban naya gújul bújoŋorol
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 min aah fatiya : « Yésu, Añol Aláemit-Fatiya, wa numaŋe n’ínje ? Nilai ni gajow gal Aláemit, jamb’úlamenom. »
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Nalob mee mala min Yésu aah yo me : « Eseytane, úᵽur n’áine ahumu ! »
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Mbiban naroren yo : « Gajai bu ? » Neogol : « Gajaom Fítiman, mata wóli jimmemmeŋ. »
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ñer to baenah, nelaw Yésu jambi aham so súᵽur mof mamu.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ban bajen to galam erijaŋ yay ekore yámah yaa suhumba yaam ni gafen.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ñer siseytane sasu ni silaw Yésu n’suogol : « Uhalóli n’junogen suhumba sausua. »
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Namaŋ. Ñer ni súᵽur sunogen suhumba sasu, ban ekore yay, yabaj me maageima suhumba sono súuli súuba (2 000), néᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu eriŋoul bi ró ni fal fafu ek’elo ró enemo ᵽooyo.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 No ukoña so gujuh me dáuru, n’gutey iki guvis elob yay n’ésuh yay bi babu n’ulah waw. Ñer bugan bugagu n’gúᵽurul gúkail bujuh wabaj me.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 N’gújoul gutoh to Yésu, ban n’gujuh to ᵽoᵽ áine ahu alaen fítiman siseytane sasu, min anamoe masimoe ban apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bugagu gamat me wabaj me alaen siseytane sasu ni suhumba sasu n’guilo gugitenil wabaj me.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ñer n’guilo gumanani Yésu tima náᵽur ahat ésugil.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 No Yésu aamme n’éjuᵽo ni busana babu, áine ahu abajen me siseytane sasu nalaol tima nahalol narobo to ni o.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Bare Yésu naceŋol naagol : « Uot mbaa bugani, ban nugitenil waf waw ᵽe wo Ataw akani me, bu narumi me enil. »
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ñer áine ahu nakay, aban nanamo eamben ni mof maumu mo guvoge me Dekapolis wo Yésu akanol me. Bugan bugagu ᵽe n’gujahali.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ᵽúrto, Yésu nabbañ asat alo ñagagu, ban manur mamu fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o galam fal fafu fáᵽurut me to naamme.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ñer ace n’ufan yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw yal Esúif yay, gajaol Yairus, nájoul. No najuh me Yésu, nalo to n’guolol
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 aban nalaol to baenah naagol : « Bájurom umu n’eĉet. Ujóul urembenol guñeni tima nahoy min abbañ aroŋ. »
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ñer Yésu najaor ni o. Fítiman fámah ni fulagenol, ban ni fumaporol fúharo.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ni baj dó anaare ace abaje gásomut gal ébbur físim kábiriŋ símit guñen ni súuba.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Maagen mamu aare ahumu nayoge faŋ n’ejow guñen bi ni guñen gal úsotena gammeŋe. Nabelene fubajol ᵽe m’babajut gáhoyum gánogan ; gásomulol no til gufaŋe n’guĉimene.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 No naun me gulob mala Yésu, nabbuyul búsolol dó ni fítiman fafu ákail agor bisimool.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Maagen mamu nah’aah ni biinumol : « Ijú me igor bisimool barebare, ᵽan ihoy. »
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ñer to baenah ébbur físim yay yola nehat, ban najuh n’enilol búoh gásomulol guhoe.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 To baenah, Yésu najuh búoh sembe sice súᵽure ni o. Ñer nábaho ró n’etut fítiman fafu, aban naah : « Ay agore bisimoom ? »
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ulagorol n’guogol : « Aw nujuge fítiman fafu faĉimenei maa, nubbañ mul uroren ay agori ! »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Bare Yésu nanamo eluj abosor to naamme bi ejuh ay akan mee burok baubu.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ñer aare ahu, nemme naffase wabajol me, nanamo etelenor mala gáholi. Nájoul ákail alo to ni guot Yésu, aban nalobol maagen mamu ᵽe.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni guᵽageni. Ujow ni gásumay, uhoy ujañ ni gásomuli. »
34 Então Jesus lhe disse:
35 O n’elob yay, ni baj bugan gáᵽullo yaŋ Yairus, afan yaŋ yay yaa galaw, gúkail guoh Yairus : « Bájuri naĉele ! Jamb’uin bo nuke eyogen afan ahu utajen ! »
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Bare Yésu akanut n’gaᵽin gurim gaugu, naah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare. »
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Mbiban ahalut ánoan nalagenol, íni let Ᵽier, Saak, ni atiol Saaŋ.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 No guĉih me yaŋ Yairus, Yésu najuh bugan bugagu n’gújajasore me, n’gukoŋe me n’guya úᵽib nímoro. Efuluŋ yay yaa bájur Yairus ni ukoŋaaw|src="lb00311b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 5.38"
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nanogen dó ni yaŋ yay, aban naagil : « Wa uĉile éjajasor yauye ni ukoŋ wauwe ? Añil ahu aĉelut, námorimori. »
39 Ao entrar, disse:
40 N’gunamo éfohulol. Ñer náᵽunnulil bugo ᵽe, aban naŋar ᵽay añil ahu ni jaol ni ᵽoᵽ bugagu gajaorulo me ni o, min gunogen dó añil ahu aamme.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 No naĉih ró me, najoh bájur babu ni gañen, aban naagol : « Talita kúmi ! » Dóemme : « Jújur jaju, niegi uilo ! »
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 To baenah, bájur babu nailo ban nanamo ejow. (Símit guñen ni súuba nabaje.) Ñer bugo ᵽe ánoan ajugut enilol, min gujahalie faŋ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ban Yésu naĉafil liŋ tir jambi an affas yo me, aban naagil gusenol atiñ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.