Marcos 3
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ
1 Funah fice, Yésu nabbañ anogen ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Ni baj ró ánaine ace ahaje ni gañenol.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Ñer Eᵽárisie yay gaam dó me n’gunamo elujor Yésu ter ᵽan asenol gahoy funah faufu faamme faa fíiyay, min mbi gúju gújogumol ni yo.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Yésu naah áine ahu ala gañen gagu : « Uilo tautu bújoŋor ésuh yay ᵽe. »
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Aban naagil : « Wa gúboñ gagu gulobe ekan funah faa fíiyay : maaro ter maarat ? Eᵽagen buroŋ an ter ehalol naĉet ? » N’guᵽanor to cem.
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Ñer Yésu ni mujogol mala muak uinumil. Nailo abbaŋil gúĉil ni bitiña-fiiñ dó, aban naah áine ahu : « Uraw ᵽaa gañeni ! » Naraw go, ban n’guhoy to baenah.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Ñer Eᵽárisie yay n’gúᵽur tíyaŋ, n’gufaen gujugor to ni majase ni bugaa gayoŋ gagu gaa Herod bi effas bu gujae ekan min gunemen Yésu.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Ᵽúrto, Yésu nañago abbañen mbaa fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile n’ulagorol dó. Fítiman fámah ni fulagenol, faa bugan gáᵽullo Gálile, Yúde,
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Yérusalem, Idúme, súsuh sasu saamme ñagagu fal fafu faa Suruden, ni ulam waw waa Tir ni Sidoŋ. Fujoulojow bi ni o, mata fuuwun wo nakane me ᵽe.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Ñer Yésu naah ulagorol guliᵽulol jisana jíni n’guñenol, mamu jambi fítiman fafu fugogenol.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Maagen mamu, nemme násotenesoten bugan gammeŋe, bugan bugagu ᵽe gásomut me nihi guvunorul mbal aĉila bi egorol.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Bugan bugagu bugo siseytane sulo me gujugol me, ni sikanil n’guya gújul bújoŋorol n’gúᵽib fatiya guoh : « Aw uomme Añol Aláemit ! »
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Bare o nah’annur so táñi bi éfiren so jambi súᵽunnol n’ésuh.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Mbiban, Yésu najiŋ n’erijaŋ ece yaamen galam gaugu ; navoh bugo namaŋ me n’gujow gutogol dó.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Naĉob ni bugo bugan gono guñen ni gúuba gajae me éni to ni o, ni ᵽoᵽ bi eboñil guke gavare,
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 ni sembe sasu ró sal eham siseytane sasu.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Bugo naĉob me, ujail uwe : Simoŋ, o natajen me gajow gagu gaa Ᵽier,
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Saak ni atiol Saaŋ, guñol Sebede, bugo nasale me Boaneruges, dóemme "guñol fuᵽaranu",
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Andere, Fílip, Barutelemi, Mácie, Toma, Saak añol Alife, Tade, Simoŋ atigena ahu
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 ni Yudas Isikariot, ajae me ennomen Yésu.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Mbiban n’gúbbañul bi ni yaŋ yay. Fítiman fafu ni fubbañ fuomunor iki gubajout bi fitiñ.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 No buganol guun yo me, n’gújoul bi ejogol gújaenum ni sembe, mata n’gaᵽinoril naliolio.
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Ni baj úᵽajula gúboñ Aláemit gáᵽullo Yérusalem guoh : « Belisebul, aamme afan siseytane sasu, aam ni o ; o aĉile náju nah’aham so. »
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Ñer Yésu navogulil, naŋar búnogor nalob ni bugo aah : « Bu Seytane ájue aham Seytane ?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Bugan gagume jávi gutigenoro me, jávi jauju ᵽan jinemo.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Ban may bugan gagume yaŋ gutigenoro me, yaŋ yauyu ᵽan enemo.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Iní me maagen Seytane naiyuloilo bi etigenoro, kan nagabogabor, ban añumut eᵽio ; mola ñer mubae.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 An ájuut anogen ni yaŋ yal an abaje sembe ák’ákuet ró fubajol o m’bamundumut ajogol ahoh ; aban me, no ñer ᵽan áju me ákuet waamme ni yaŋ yay.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 Maagen, ínje ilobul yo, util waw ᵽe wo bugan bugagu gukane me újue uboketi, ti ᵽoᵽ ujel waw wo gujel me guya n’Aláemit.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Bare an ajel me Biinum Banabe, an ahumu mát’ámus ayab gaboket ; nabaje gatil go mati gúmus gunemo. »
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Yésu nalobil mee mala min guoh me eseytane eom ni o.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 No jaw Yésu ni gutiol guĉilo me, n’guilo bo tíyaŋ min guboñ guvogulol.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Fítiman fafu funamonamo fúgolol fúharo ; ni baj an aagol : « Uutten ᵽaa, jai, gutii ni gúlini ubugi tíyaŋ, ban aw gumaŋe bujuh. »
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Yésu naah : « Ay aamme jaom ? Bugay guomme gutiom ? »
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Mbiban, nailo aluj abosor bugan bugagu ganamo me gúgolol, aban naah : « Jaom ni gutiom faŋ bugo guomme ubuge :
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 ánoan akane wo Aláemit amaŋ me, an ahumu o aamme atiom, álinom, jaom. »
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.