Marcos 3
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 Funah fice, Yésu nabbañ anogen ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw. Ni baj ró ánaine ace ahaje ni gañenol.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Ñer Eᵽárisie yay gaam dó me n’gunamo elujor Yésu ter ᵽan asenol gahoy funah faufu faamme faa fíiyay, min mbi gúju gújogumol ni yo.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Yésu naah áine ahu ala gañen gagu : « Uilo tautu bújoŋor ésuh yay ᵽe. »
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Aban naagil : « Wa gúboñ gagu gulobe ekan funah faa fíiyay : maaro ter maarat ? Eᵽagen buroŋ an ter ehalol naĉet ? » N’guᵽanor to cem.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Ñer Yésu ni mujogol mala muak uinumil. Nailo abbaŋil gúĉil ni bitiña-fiiñ dó, aban naah áine ahu : « Uraw ᵽaa gañeni ! » Naraw go, ban n’guhoy to baenah.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Ñer Eᵽárisie yay n’gúᵽur tíyaŋ, n’gufaen gujugor to ni majase ni bugaa gayoŋ gagu gaa Herod bi effas bu gujae ekan min gunemen Yésu.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Ᵽúrto, Yésu nañago abbañen mbaa fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile n’ulagorol dó. Fítiman fámah ni fulagenol, faa bugan gáᵽullo Gálile, Yúde,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Yérusalem, Idúme, súsuh sasu saamme ñagagu fal fafu faa Suruden, ni ulam waw waa Tir ni Sidoŋ. Fujoulojow bi ni o, mata fuuwun wo nakane me ᵽe.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Ñer Yésu naah ulagorol guliᵽulol jisana jíni n’guñenol, mamu jambi fítiman fafu fugogenol.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Maagen mamu, nemme násotenesoten bugan gammeŋe, bugan bugagu ᵽe gásomut me nihi guvunorul mbal aĉila bi egorol.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Bugan bugagu bugo siseytane sulo me gujugol me, ni sikanil n’guya gújul bújoŋorol n’gúᵽib fatiya guoh : « Aw uomme Añol Aláemit ! »
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Bare o nah’annur so táñi bi éfiren so jambi súᵽunnol n’ésuh.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Mbiban, Yésu najiŋ n’erijaŋ ece yaamen galam gaugu ; navoh bugo namaŋ me n’gujow gutogol dó.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Naĉob ni bugo bugan gono guñen ni gúuba gajae me éni to ni o, ni ᵽoᵽ bi eboñil guke gavare,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 ni sembe sasu ró sal eham siseytane sasu.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Bugo naĉob me, ujail uwe : Simoŋ, o natajen me gajow gagu gaa Ᵽier,
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Saak ni atiol Saaŋ, guñol Sebede, bugo nasale me Boaneruges, dóemme "guñol fuᵽaranu",
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Andere, Fílip, Barutelemi, Mácie, Toma, Saak añol Alife, Tade, Simoŋ atigena ahu
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 ni Yudas Isikariot, ajae me ennomen Yésu.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Mbiban n’gúbbañul bi ni yaŋ yay. Fítiman fafu ni fubbañ fuomunor iki gubajout bi fitiñ.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 No buganol guun yo me, n’gújoul bi ejogol gújaenum ni sembe, mata n’gaᵽinoril naliolio.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Ni baj úᵽajula gúboñ Aláemit gáᵽullo Yérusalem guoh : « Belisebul, aamme afan siseytane sasu, aam ni o ; o aĉile náju nah’aham so. »
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Ñer Yésu navogulil, naŋar búnogor nalob ni bugo aah : « Bu Seytane ájue aham Seytane ?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Bugan gagume jávi gutigenoro me, jávi jauju ᵽan jinemo.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ban may bugan gagume yaŋ gutigenoro me, yaŋ yauyu ᵽan enemo.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Iní me maagen Seytane naiyuloilo bi etigenoro, kan nagabogabor, ban añumut eᵽio ; mola ñer mubae.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 An ájuut anogen ni yaŋ yal an abaje sembe ák’ákuet ró fubajol o m’bamundumut ajogol ahoh ; aban me, no ñer ᵽan áju me ákuet waamme ni yaŋ yay.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Maagen, ínje ilobul yo, util waw ᵽe wo bugan bugagu gukane me újue uboketi, ti ᵽoᵽ ujel waw wo gujel me guya n’Aláemit.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Bare an ajel me Biinum Banabe, an ahumu mát’ámus ayab gaboket ; nabaje gatil go mati gúmus gunemo. »
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Yésu nalobil mee mala min guoh me eseytane eom ni o.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 No jaw Yésu ni gutiol guĉilo me, n’guilo bo tíyaŋ min guboñ guvogulol.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Fítiman fafu funamonamo fúgolol fúharo ; ni baj an aagol : « Uutten ᵽaa, jai, gutii ni gúlini ubugi tíyaŋ, ban aw gumaŋe bujuh. »
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Yésu naah : « Ay aamme jaom ? Bugay guomme gutiom ? »
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Mbiban, nailo aluj abosor bugan bugagu ganamo me gúgolol, aban naah : « Jaom ni gutiom faŋ bugo guomme ubuge :
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 ánoan akane wo Aláemit amaŋ me, an ahumu o aamme atiom, álinom, jaom. »
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.