Marcos 1
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Firim fafu fásum me faa Yésu Kirista, Añol Aláemit, maa fíĉili.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 N’élebur yay yal aboñer ahu Esai, Aláemit naage :
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 « Firim fúᵽureul baubu n’eᵽarandaŋ yay nihi fuoh fatiya :
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ajáenuma-gahoŋen ahumu o aamme Saaŋ Batis. Babu ni gafit gagu gámah gagu náᵽullo nah’avare bugan bugagu naagil : « Jíbahen bakanerul min íbatiseul, min mbi Aláemit aboketul utilul. »
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Bugaa mof mamu ᵽe maa Yúde bi ni bugaa Yérusalem ró ᵽooil nihi gujow gutogol bo, ban n’gugiten utilil bújoŋor ésuh yay ᵽe, min ñer Saaŋ ábatiseil ni fal fafu faa Suruden.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Saaŋ ahumu bisimool ni bufal eñokombo bucokori, ban nah’ahogo gasinja gaa gabaŋ ni fuhoŋolol. Ujamen-émit ni múhum maa baha nah’atiñen.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Nah’avare aah : « An ahu afaŋom me sembe fúf umu n’éjoul búsolom, ban ínje iᵽilout bi éñuᵽ ijal unew sidalaol.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Injé ni mal níbatiseeul, bare aĉila ᵽan ábatiseul ni Biinum Banabe. »
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Ni gunah gaugu, Yésu náᵽurul Nasaret ni mof mamu maa Gálile ákail Saaŋ ábatiseol ni fal fafu faa Suruden.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 No Yésu aamme n’éᵽurul ni mal mamu, najuh émit yay épegulo, ban Biinum Banabe m’búavul birembor ni o ti gálab. Biinum Banabe bo n’éavul birembor ni Yésu ti gálab|src="DN00410b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 1.10"
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ni baj firim fúᵽurul n’émit fuoh : « Aw uomme Añolom o nifaŋ me níbbolie ; ésumayom ᵽe ni aw yom. »
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 To baenah, Biinum Banabe m’biilen Yésu ajow bi ni gafit gagu gámah gagu.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Nanamo bo gunah úvi gúuba (40) ; ban ni gunah gaugu, Seytane náh’álingen gáinen gagu gola. Narobo bo o ni súnuhureŋ sasu saa baha, ban emalakaay nihi gucokorol bo.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Ni gunah gaugu, n’gujoh Saaŋ Batis gúrur ni fipeh. Ᵽúrto, Yésu najow bi Gálile ; navare bo Firim fafu Fásum me fal Aláemit.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Nah’aah : « Tinah talu tabeli me tiĉige, Jávi Aláemit julofulo ! Jihat bakanerul baarat me min jíinen Firim fafu Fásum me ! »
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Funah fice, Yésu o n’ejow galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile, najuh umbala gúuba, Simoŋ ni atiol Andere, gubet simbalil dó ni fal faufu.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Naagil : « Jújoul jilagenom, ban ᵽan ikanul jíni umbala bugan. »
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 To baenah, n’guhato simbalil min gulagenol.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 No Yésu abbañ me atos ráli maa, najuh Saak ni atiol Saaŋ, guñol Sebede, gúni m’busanail n’gaheten simbalil.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 To baenah navogil ; n’guhat ᵽail ni urokaaw dó ni busana babu min gúᵽurul gujaor ni Yésu.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gujow bi n’ésuh ece yo guvoge me Kaᵽerinaum. No fíiyay Esúif yay fiĉih me, Yésu nanogen ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw, aban nanamo éᵽajul ésuh yay gurim Aláemit.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Bugan bugagu n’gujahali baligenerol faŋ, mata naligeneligen ti an ayabe sembe, búli ni wo úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi guligen me.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Bajen dó ni yaŋ yauyu yaa galaw ace áine o eseytane enone ; áine ahumu náᵽib aah :
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 « Yésu ala Nasaret, wa numaŋe ni wóli ? Nukelo jabanóli ? Niffase ay nom : An ahu anab me ala Aláemit. »
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Yésu nannur yo aah : « Uᵽanor, ban núᵽur cab n’áine ahumu ! »
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ñer eseytane yay nekan áine ahu nailo avenjeŋor, mbiban néᵽur ni o n’eya nímoro gáᵽib gámah.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Bugo ᵽe gajahali n’gunonil iki nihi gurorenor guoh : « Dáuru wa uomme úru ? Baligener mul bice buvugul bal an ayabe sembe ! Hani may siseytane sasu nihi súttun wo nalobe so me. »
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Ñer gajaol n’gufaen guuno ni mof mamu ᵽe maa Gálile.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 No Yésu áᵽullo me ni yaŋ yay yaa galaw, najow bi yaŋ Simoŋ ni Andere, manur ni Saak ni Saaŋ.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Toker aol Simoŋ aarema umuen dó min afiye bújusa bajogerol ; n’gufaen gulob Yésu mola.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Ñer Yésu nalofol, najogol n’gañen ailen, ban bújusa babu m’búᵽur to baenah ni o, min ñer aare ahu anamo ecokoril.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Mb’uĉiga gállim, no fíbiñel fulo me, n’guŋallol úsotaaw ᵽe ni bugagu bugo siseytane sunogen me.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Esúh yay ᵽe n’gúᵽurul gúkail guomunor to bújoŋor ganegen yaŋ yay.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Ñer Yésu nasen gahoy bugan gammeŋe bugal úsomut wábuliore. Naham ᵽoᵽ siseytane sammeŋe, ban nemme siffasol, ahalut so min sulob.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Tinahurab, to m’basarerut, Yésu nailo aban náᵽurul ajow bi tiñ talikoe ak’anamo bo galaw.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Simoŋ ni bugagu gaamen to me ni o, no guiyulo me, n’guilo guliᵽol.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 No gujugol me, n’guogol : « Bugan bugagu ᵽe aw guliᵽe mee ! »
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Naagil : « Utosal mbaa sasu súsuh salof me yauye, tima nivare bo may ; mata dáuru diĉile níjoul. »
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ᵽúrto, najow mof mamu maa Gálile ᵽoomo, nah’avare ni saŋ sasu saa galaw n’eham siseytane sasu nímoro.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Funah fice, ni baj ánaine o háhae ejoge ájoul atoh Yésu. No nalofol me, nalo aya gújulol naagol n’efotenor dó : « Umaŋ me, nújue ukanom nihoy ijañ ti no ! »
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Yésu enilol nerum áine ahumu bireg naalen gañenol agorol naagol : « Yoo, nimaŋe. Uhoy ujañ ! »
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 To baenah háhae yay néᵽur ni o, ban nakur.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Ñer Yésu nabbañenol akay n’eĉafol táñi nímoro
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 aah : « Ukánum ! Jamb’ulob yo me ánoan, bare ujow iki ateŋena ahu ajugi, ban nukan bíteŋen babu bo gúboñ gagu gaa Móis gulob me, min ugiten ésuh yay búoh nuhohoy. »
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Bare áine ahu no náᵽullo to me, nanamo eamben fatiya elob yay aban babu ᵽe, bireg Yésu abbañut áju anogen n’ésuh m’babbuyut. Ñer náh’átij babu tíyaŋ tiñ talikoe, bare mánoman, bugan bugagu nihi gúᵽurul ulam waw ᵽoowo íkiil gutogol.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.