Marcos 1
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Firim fafu fásum me faa Yésu Kirista, Añol Aláemit, maa fíĉili.
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 N’élebur yay yal aboñer ahu Esai, Aláemit naage :
2 Como está escrito na profecia de Isaías: “Eis que envio o meu mensageiro adiante de você, o qual preparará o seu caminho.
3 « Firim fúᵽureul baubu n’eᵽarandaŋ yay nihi fuoh fatiya :
3 Voz do que clama no deserto: Preparem o caminho do Senhor, endireitem as suas veredas.”
4 Ajáenuma-gahoŋen ahumu o aamme Saaŋ Batis. Babu ni gafit gagu gámah gagu náᵽullo nah’avare bugan bugagu naagil : « Jíbahen bakanerul min íbatiseul, min mbi Aláemit aboketul utilul. »
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, pregando batismo de arrependimento para remissão de pecados.
5 Bugaa mof mamu ᵽe maa Yúde bi ni bugaa Yérusalem ró ᵽooil nihi gujow gutogol bo, ban n’gugiten utilil bújoŋor ésuh yay ᵽe, min ñer Saaŋ ábatiseil ni fal fafu faa Suruden.
5 E toda a região da Judeia e todos os moradores de Jerusalém iam até ele. E, confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.
6 Saaŋ ahumu bisimool ni bufal eñokombo bucokori, ban nah’ahogo gasinja gaa gabaŋ ni fuhoŋolol. Ujamen-émit ni múhum maa baha nah’atiñen.
6 A roupa de João era feita de pelos de camelo. Ele usava um cinto de couro e se alimentava de gafanhotos e mel silvestre.
7 Nah’avare aah : « An ahu afaŋom me sembe fúf umu n’éjoul búsolom, ban ínje iᵽilout bi éñuᵽ ijal unew sidalaol.
7 E João pregava, dizendo: — Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, do qual não sou digno de, curvando-me, desamarrar as correias das suas sandálias.
8 Injé ni mal níbatiseeul, bare aĉila ᵽan ábatiseul ni Biinum Banabe. »
8 Eu batizei vocês com água; ele, porém, os batizará com o Espírito Santo.
9 Ni gunah gaugu, Yésu náᵽurul Nasaret ni mof mamu maa Gálile ákail Saaŋ ábatiseol ni fal fafu faa Suruden.
9 Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no rio Jordão.
10 No Yésu aamme n’éᵽurul ni mal mamu, najuh émit yay épegulo, ban Biinum Banabe m’búavul birembor ni o ti gálab. Biinum Banabe bo n’éavul birembor ni Yésu ti gálab|src="DN00410b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="Maruk 1.10"
10 Logo ao sair da água, Jesus viu os céus se abrindo e o Espírito descendo como pomba sobre ele.
11 Ni baj firim fúᵽurul n’émit fuoh : « Aw uomme Añolom o nifaŋ me níbbolie ; ésumayom ᵽe ni aw yom. »
11 Então veio uma voz dos céus, que dizia: — Você é o meu Filho amado; em você me agrado.
12 To baenah, Biinum Banabe m’biilen Yésu ajow bi ni gafit gagu gámah gagu.
12 E logo o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Nanamo bo gunah úvi gúuba (40) ; ban ni gunah gaugu, Seytane náh’álingen gáinen gagu gola. Narobo bo o ni súnuhureŋ sasu saa baha, ban emalakaay nihi gucokorol bo.
13 onde ficou durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com as feras, e os anjos o serviam.
14 Ni gunah gaugu, n’gujoh Saaŋ Batis gúrur ni fipeh. Ᵽúrto, Yésu najow bi Gálile ; navare bo Firim fafu Fásum me fal Aláemit.
14 Depois de João ter sido preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho de Deus.
15 Nah’aah : « Tinah talu tabeli me tiĉige, Jávi Aláemit julofulo ! Jihat bakanerul baarat me min jíinen Firim fafu Fásum me ! »
15 Ele dizia:
16 Funah fice, Yésu o n’ejow galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Gálile, najuh umbala gúuba, Simoŋ ni atiol Andere, gubet simbalil dó ni fal faufu.
16 Caminhando junto ao mar da Galileia, Jesus viu os irmãos Simão e André, que lançavam a rede ao mar, porque eram pescadores.
17 Naagil : « Jújoul jilagenom, ban ᵽan ikanul jíni umbala bugan. »
17 Jesus lhes disse:
18 To baenah, n’guhato simbalil min gulagenol.
18 Então eles deixaram imediatamente as redes e o seguiram.
19 No Yésu abbañ me atos ráli maa, najuh Saak ni atiol Saaŋ, guñol Sebede, gúni m’busanail n’gaheten simbalil.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 To baenah navogil ; n’guhat ᵽail ni urokaaw dó ni busana babu min gúᵽurul gujaor ni Yésu.
20 e logo os chamou. E eles seguiram Jesus, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os empregados.
21 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gujow bi n’ésuh ece yo guvoge me Kaᵽerinaum. No fíiyay Esúif yay fiĉih me, Yésu nanogen ni yaŋ yay yaa galaw|yaŋ yaa galaw, aban nanamo éᵽajul ésuh yay gurim Aláemit.
21 Depois, entraram em Cafarnaum, e, logo no sábado, Jesus foi ensinar na sinagoga.
22 Bugan bugagu n’gujahali baligenerol faŋ, mata naligeneligen ti an ayabe sembe, búli ni wo úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi guligen me.
22 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque os ensinava como alguém que tem autoridade e não como os escribas.
23 Bajen dó ni yaŋ yauyu yaa galaw ace áine o eseytane enone ; áine ahumu náᵽib aah :
23 E logo apareceu na sinagoga um homem possuído de espírito imundo, o qual gritou:
24 « Yésu ala Nasaret, wa numaŋe ni wóli ? Nukelo jabanóli ? Niffase ay nom : An ahu anab me ala Aláemit. »
24 — O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
25 Yésu nannur yo aah : « Uᵽanor, ban núᵽur cab n’áine ahumu ! »
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo:
26 Ñer eseytane yay nekan áine ahu nailo avenjeŋor, mbiban néᵽur ni o n’eya nímoro gáᵽib gámah.
26 Então o espírito imundo, agitando-o violentamente e gritando em alta voz, saiu dele.
27 Bugo ᵽe gajahali n’gunonil iki nihi gurorenor guoh : « Dáuru wa uomme úru ? Baligener mul bice buvugul bal an ayabe sembe ! Hani may siseytane sasu nihi súttun wo nalobe so me. »
27 Todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si: — Que é isto? Uma nova doutrina! Com autoridade ele ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Ñer gajaol n’gufaen guuno ni mof mamu ᵽe maa Gálile.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa em todas as direções, por toda a região da Galileia.
29 No Yésu áᵽullo me ni yaŋ yay yaa galaw, najow bi yaŋ Simoŋ ni Andere, manur ni Saak ni Saaŋ.
29 E, saindo da sinagoga, foram, com Tiago e João, para a casa de Simão e André.
30 Toker aol Simoŋ aarema umuen dó min afiye bújusa bajogerol ; n’gufaen gulob Yésu mola.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre; e logo deram essa notícia a Jesus.
31 Ñer Yésu nalofol, najogol n’gañen ailen, ban bújusa babu m’búᵽur to baenah ni o, min ñer aare ahu anamo ecokoril.
31 Então, aproximando-se, Jesus pegou na mão dela e fez com que ela se levantasse. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Mb’uĉiga gállim, no fíbiñel fulo me, n’guŋallol úsotaaw ᵽe ni bugagu bugo siseytane sunogen me.
32 À tarde, depois do pôr do sol, trouxeram a Jesus todos os enfermos e endemoniados.
33 Esúh yay ᵽe n’gúᵽurul gúkail guomunor to bújoŋor ganegen yaŋ yay.
33 Toda a cidade estava reunida à porta da casa.
34 Ñer Yésu nasen gahoy bugan gammeŋe bugal úsomut wábuliore. Naham ᵽoᵽ siseytane sammeŋe, ban nemme siffasol, ahalut so min sulob.
34 E ele curou muitos que se achavam doentes de todo tipo de enfermidades. Também expulsou muitos demônios, não lhes permitindo que falassem, porque sabiam quem ele era.
35 Tinahurab, to m’basarerut, Yésu nailo aban náᵽurul ajow bi tiñ talikoe ak’anamo bo galaw.
35 Tendo-se levantado de madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus saiu e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 Simoŋ ni bugagu gaamen to me ni o, no guiyulo me, n’guilo guliᵽol.
36 Simão e os que estavam com ele procuraram Jesus por toda parte.
37 No gujugol me, n’guogol : « Bugan bugagu ᵽe aw guliᵽe mee ! »
37 Quando o encontraram, lhe disseram: — Todos estão à sua procura.
38 Naagil : « Utosal mbaa sasu súsuh salof me yauye, tima nivare bo may ; mata dáuru diĉile níjoul. »
38 Jesus, porém, lhes disse:
39 Ᵽúrto, najow mof mamu maa Gálile ᵽoomo, nah’avare ni saŋ sasu saa galaw n’eham siseytane sasu nímoro.
39 Então ele foi por toda a Galileia, pregando nas sinagogas deles e expulsando os demônios.
40 Funah fice, ni baj ánaine o háhae ejoge ájoul atoh Yésu. No nalofol me, nalo aya gújulol naagol n’efotenor dó : « Umaŋ me, nújue ukanom nihoy ijañ ti no ! »
40 Um leproso se aproximou de Jesus e lhe pediu, de joelhos: — Se o senhor quiser, pode me purificar.
41 Yésu enilol nerum áine ahumu bireg naalen gañenol agorol naagol : « Yoo, nimaŋe. Uhoy ujañ ! »
41 E Jesus, profundamente compadecido, estendeu a mão, tocou nele e disse:
42 To baenah háhae yay néᵽur ni o, ban nakur.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu dele, e ele ficou limpo.
43 Ñer Yésu nabbañenol akay n’eĉafol táñi nímoro
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 aah : « Ukánum ! Jamb’ulob yo me ánoan, bare ujow iki ateŋena ahu ajugi, ban nukan bíteŋen babu bo gúboñ gagu gaa Móis gulob me, min ugiten ésuh yay búoh nuhohoy. »
44 E lhe disse:
45 Bare áine ahu no náᵽullo to me, nanamo eamben fatiya elob yay aban babu ᵽe, bireg Yésu abbañut áju anogen n’ésuh m’babbuyut. Ñer náh’átij babu tíyaŋ tiñ talikoe, bare mánoman, bugan bugagu nihi gúᵽurul ulam waw ᵽoowo íkiil gutogol.
45 Mas, tendo ele saído, começou a proclamar muitas coisas e a divulgar a notícia, a ponto de Jesus não poder mais entrar publicamente em nenhuma cidade. Por isso, permanecia fora, em lugares desertos. E de toda parte vinham ao encontro dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.