Marcos 15
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Tinah n’ehalen, ufan uteŋenaaw n’gujoj manur n’ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, dóemme fujoj fafu fámah fafu ᵽoofo. No gujoj me guban, n’gujoh Yésu guhoh, mbiban n’gújaenumol iki gusen Ᵽilat.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ñer Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ufan uteŋenaaw baje sulob sammeŋe so gutegol.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Ñer Ᵽilat nabbañ arorenol aah : « Mat’úbahul wáfowaf ? Nuune wo gulobe me ᵽe guya n’aw ? »
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Bare Yésu abbañut ábal ; ni kan Ᵽilat gajahali.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahalenilhalen ace ni umigel waw gakuli me o guogol me ahalenulil.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ban bajene ace áine, gajaol Barabas, o gúrure ni fipeh manur ni úgua-ésuh guce, mata ni gáguo gace gumumuh an.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Fítiman fafu ni fijiŋ bi ró yaŋ Ᵽilat, fiĉih ni funamo elaol wo naᵽi me nah’akanil.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Ᵽilat naagil : « Jimaŋe ihanulul ávi ahu ala Esúif yay ? »
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 (Narorenil mee mata naffase búoh físil fiĉile min ufan uteŋenaaw gúŋarul Yésu bi ni o.)
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Bare ufan uteŋenaaw n’guilen fítiman fafu min mbi Ᵽilat ahanulil til Barabas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Ᵽilat nabbañ aagil : « Wa ñer jimaŋe ikan an ahu o buru juvoge me ávi ahu ala Esúif yay ? »
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 N’gubbañ gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Naagil : « Maarat ñer may nakane ? » Bare n’gufaŋ n’gúᵽibe guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ñer Ᵽilat, nemme namamaŋ aalen fiiñ fítiman fafu, nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ñer ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ñáraru fúlumet fafu faa yaŋ Ᵽilat, guban n’gúvogul fuyoŋ fafu faa gupalil ekosombil ᵽoofo. Ekosombil bugaa Rom|src="hk00197c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 15.16"
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 N’gusimol wañ újugah, guban n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Mbiban n’gunamo esafol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 N’gutegol egol ni fuhow, n’gumasenol ban n’guya gújul bújoŋorol ti nihi gumaŋ me emigeletol.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnol tíyaŋ bi eke ebbaŋ n’ekurua.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 N’ejail, n’guemor n’ace áine aam ni búolul n’ulah ; gajaol Simoŋ, an ala Siren, ᵽay Alsandul ni Rufus. N’gukanol ni sembe min ateb ekurua yay yaa Yésu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 N’gújaenum Yésu bi tiñ talu to guvoge me Golugota, dóemme "tiñ taa gasen".
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 N’gumaŋ esenol bíñu yo gúguñore ni míĉir arem, bare nalat yo marem.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gugabor bisimool n’elukor bo bi effas ánoan fugabol fo najae me eŋar.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 No gubbaŋol me n’ekurua yay, tinah báraberul.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Jibabar jaju dó hiĉi me waĉil me Yésu namugi, maa julobe : "Aví ahu ala Esúif yay".
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Mamu, wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano baah me : « Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu. »]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúllis guhoil ban n’gujelol nímoro n’guoh : « Eé, aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 uᵽagenoro núavul n’ekuruai ! »
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ufan uteŋenaaw may ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi ᵽoᵽ gúfohulol guoh : « Nah’aᵽagen bugan, aban ájuut aᵽagenoro !
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Iní me maagen o aamme Kirista ahu, ávi ahu ala Israel, áavul maer yauye n’ekuruaol wolal ujugal, ban ᵽan úinenal ! » Bugo gubbaŋor me ni sukuruail manur ni o n’gunamo may ejelol.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme : « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Juutten ᵽaa, aboñer ahu Elí navoge mee ! »
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ñer ace ni bugo natey ák’ájeben jurocob bíñu yafifir ahoh ni gapil, aban nañuren jo min mb’acot jo n’eoh nímoro : « Jinah, ᵽan ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aannulol n’ekurua yay. »
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Bare Yésu naya gáᵽib gámah aban naĉet.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 To baenah, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Afan ekosombil yay aiyen to me bújoŋor Yésu, no najuh me min aalo me nogor, naah : « Aíne ahumu maagen Añol Aláemit omene. »
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni ni faluj. Baje ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, Mari jaw Soses bugo ni Saak apuma ahu, ni Salome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Bugo nihi gulagen me Yésu ban n’gucokorol kábiriŋ no naamen me Gálile. Ni baj to ᵽoᵽ waare guce gammeŋe gajaorulo n’aĉila bi Yérusalem.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ᵽilat najahali min Yésu afaen me aĉet ; naboñ gúvogul afan ekosombil yay min arorenol ter maagen mamu Yésu naĉeĉet.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 No afan ekosombil yay aĉilo me ak’agitenol wabaj me, Ᵽilat nahat Susef nak’aŋar efuluŋ yay.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ñer Susef nak’annom gábil, aban náannul efuluŋ Yésu n’ekurua yay naŋar gábil gagu ággub yo, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah faogioh n’gacaĉ erijaŋ. Mbiban, nábaken fuval atoj gánonum fuyah fafu.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari ala Magudala ni Mari jaw Soses n’gunamo n’gúni ni faluj to gubaŋe yo me.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.