Marcos 15
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Tinah n’ehalen, ufan uteŋenaaw n’gujoj manur n’ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, dóemme fujoj fafu fámah fafu ᵽoofo. No gujoj me guban, n’gujoh Yésu guhoh, mbiban n’gújaenumol iki gusen Ᵽilat.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Ñer Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Ufan uteŋenaaw baje sulob sammeŋe so gutegol.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ñer Ᵽilat nabbañ arorenol aah : « Mat’úbahul wáfowaf ? Nuune wo gulobe me ᵽe guya n’aw ? »
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Bare Yésu abbañut ábal ; ni kan Ᵽilat gajahali.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahalenilhalen ace ni umigel waw gakuli me o guogol me ahalenulil.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Ban bajene ace áine, gajaol Barabas, o gúrure ni fipeh manur ni úgua-ésuh guce, mata ni gáguo gace gumumuh an.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Fítiman fafu ni fijiŋ bi ró yaŋ Ᵽilat, fiĉih ni funamo elaol wo naᵽi me nah’akanil.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Ᵽilat naagil : « Jimaŋe ihanulul ávi ahu ala Esúif yay ? »
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 (Narorenil mee mata naffase búoh físil fiĉile min ufan uteŋenaaw gúŋarul Yésu bi ni o.)
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Bare ufan uteŋenaaw n’guilen fítiman fafu min mbi Ᵽilat ahanulil til Barabas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Ᵽilat nabbañ aagil : « Wa ñer jimaŋe ikan an ahu o buru juvoge me ávi ahu ala Esúif yay ? »
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 N’gubbañ gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Naagil : « Maarat ñer may nakane ? » Bare n’gufaŋ n’gúᵽibe guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Ñer Ᵽilat, nemme namamaŋ aalen fiiñ fítiman fafu, nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Ñer ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ñáraru fúlumet fafu faa yaŋ Ᵽilat, guban n’gúvogul fuyoŋ fafu faa gupalil ekosombil ᵽoofo. Ekosombil bugaa Rom|src="hk00197c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 15.16"
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 N’gusimol wañ újugah, guban n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Mbiban n’gunamo esafol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 N’gutegol egol ni fuhow, n’gumasenol ban n’guya gújul bújoŋorol ti nihi gumaŋ me emigeletol.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnol tíyaŋ bi eke ebbaŋ n’ekurua.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 N’ejail, n’guemor n’ace áine aam ni búolul n’ulah ; gajaol Simoŋ, an ala Siren, ᵽay Alsandul ni Rufus. N’gukanol ni sembe min ateb ekurua yay yaa Yésu.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 N’gújaenum Yésu bi tiñ talu to guvoge me Golugota, dóemme "tiñ taa gasen".
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 N’gumaŋ esenol bíñu yo gúguñore ni míĉir arem, bare nalat yo marem.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gugabor bisimool n’elukor bo bi effas ánoan fugabol fo najae me eŋar.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 No gubbaŋol me n’ekurua yay, tinah báraberul.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Jibabar jaju dó hiĉi me waĉil me Yésu namugi, maa julobe : "Aví ahu ala Esúif yay".
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol. [
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Mamu, wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano baah me : « Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu. »]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúllis guhoil ban n’gujelol nímoro n’guoh : « Eé, aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji,
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 uᵽagenoro núavul n’ekuruai ! »
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Ufan uteŋenaaw may ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi ᵽoᵽ gúfohulol guoh : « Nah’aᵽagen bugan, aban ájuut aᵽagenoro !
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Iní me maagen o aamme Kirista ahu, ávi ahu ala Israel, áavul maer yauye n’ekuruaol wolal ujugal, ban ᵽan úinenal ! » Bugo gubbaŋor me ni sukuruail manur ni o n’gunamo may ejelol.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme : « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Juutten ᵽaa, aboñer ahu Elí navoge mee ! »
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Ñer ace ni bugo natey ák’ájeben jurocob bíñu yafifir ahoh ni gapil, aban nañuren jo min mb’acot jo n’eoh nímoro : « Jinah, ᵽan ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aannulol n’ekurua yay. »
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Bare Yésu naya gáᵽib gámah aban naĉet.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 To baenah, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Afan ekosombil yay aiyen to me bújoŋor Yésu, no najuh me min aalo me nogor, naah : « Aíne ahumu maagen Añol Aláemit omene. »
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni ni faluj. Baje ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, Mari jaw Soses bugo ni Saak apuma ahu, ni Salome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Bugo nihi gulagen me Yésu ban n’gucokorol kábiriŋ no naamen me Gálile. Ni baj to ᵽoᵽ waare guce gammeŋe gajaorulo n’aĉila bi Yérusalem.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ᵽilat najahali min Yésu afaen me aĉet ; naboñ gúvogul afan ekosombil yay min arorenol ter maagen mamu Yésu naĉeĉet.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 No afan ekosombil yay aĉilo me ak’agitenol wabaj me, Ᵽilat nahat Susef nak’aŋar efuluŋ yay.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Ñer Susef nak’annom gábil, aban náannul efuluŋ Yésu n’ekurua yay naŋar gábil gagu ággub yo, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah faogioh n’gacaĉ erijaŋ. Mbiban, nábaken fuval atoj gánonum fuyah fafu.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mari ala Magudala ni Mari jaw Soses n’gunamo n’gúni ni faluj to gubaŋe yo me.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.