Marcos 15
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Tinah n’ehalen, ufan uteŋenaaw n’gujoj manur n’ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, dóemme fujoj fafu fámah fafu ᵽoofo. No gujoj me guban, n’gujoh Yésu guhoh, mbiban n’gújaenumol iki gusen Ᵽilat.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ñer Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ufan uteŋenaaw baje sulob sammeŋe so gutegol.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ñer Ᵽilat nabbañ arorenol aah : « Mat’úbahul wáfowaf ? Nuune wo gulobe me ᵽe guya n’aw ? »
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Bare Yésu abbañut ábal ; ni kan Ᵽilat gajahali.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahalenilhalen ace ni umigel waw gakuli me o guogol me ahalenulil.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Ban bajene ace áine, gajaol Barabas, o gúrure ni fipeh manur ni úgua-ésuh guce, mata ni gáguo gace gumumuh an.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Fítiman fafu ni fijiŋ bi ró yaŋ Ᵽilat, fiĉih ni funamo elaol wo naᵽi me nah’akanil.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ᵽilat naagil : « Jimaŋe ihanulul ávi ahu ala Esúif yay ? »
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 (Narorenil mee mata naffase búoh físil fiĉile min ufan uteŋenaaw gúŋarul Yésu bi ni o.)
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Bare ufan uteŋenaaw n’guilen fítiman fafu min mbi Ᵽilat ahanulil til Barabas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ᵽilat nabbañ aagil : « Wa ñer jimaŋe ikan an ahu o buru juvoge me ávi ahu ala Esúif yay ? »
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 N’gubbañ gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Naagil : « Maarat ñer may nakane ? » Bare n’gufaŋ n’gúᵽibe guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Ñer Ᵽilat, nemme namamaŋ aalen fiiñ fítiman fafu, nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ñer ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ñáraru fúlumet fafu faa yaŋ Ᵽilat, guban n’gúvogul fuyoŋ fafu faa gupalil ekosombil ᵽoofo. Ekosombil bugaa Rom|src="hk00197c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 15.16"
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 N’gusimol wañ újugah, guban n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Mbiban n’gunamo esafol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 N’gutegol egol ni fuhow, n’gumasenol ban n’guya gújul bújoŋorol ti nihi gumaŋ me emigeletol.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnol tíyaŋ bi eke ebbaŋ n’ekurua.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 N’ejail, n’guemor n’ace áine aam ni búolul n’ulah ; gajaol Simoŋ, an ala Siren, ᵽay Alsandul ni Rufus. N’gukanol ni sembe min ateb ekurua yay yaa Yésu.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 N’gújaenum Yésu bi tiñ talu to guvoge me Golugota, dóemme "tiñ taa gasen".
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 N’gumaŋ esenol bíñu yo gúguñore ni míĉir arem, bare nalat yo marem.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gugabor bisimool n’elukor bo bi effas ánoan fugabol fo najae me eŋar.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 No gubbaŋol me n’ekurua yay, tinah báraberul.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Jibabar jaju dó hiĉi me waĉil me Yésu namugi, maa julobe : "Aví ahu ala Esúif yay".
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Mamu, wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano baah me : « Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu. »]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúllis guhoil ban n’gujelol nímoro n’guoh : « Eé, aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 uᵽagenoro núavul n’ekuruai ! »
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ufan uteŋenaaw may ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi ᵽoᵽ gúfohulol guoh : « Nah’aᵽagen bugan, aban ájuut aᵽagenoro !
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Iní me maagen o aamme Kirista ahu, ávi ahu ala Israel, áavul maer yauye n’ekuruaol wolal ujugal, ban ᵽan úinenal ! » Bugo gubbaŋor me ni sukuruail manur ni o n’gunamo may ejelol.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme : « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Juutten ᵽaa, aboñer ahu Elí navoge mee ! »
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ñer ace ni bugo natey ák’ájeben jurocob bíñu yafifir ahoh ni gapil, aban nañuren jo min mb’acot jo n’eoh nímoro : « Jinah, ᵽan ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aannulol n’ekurua yay. »
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Bare Yésu naya gáᵽib gámah aban naĉet.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 To baenah, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Afan ekosombil yay aiyen to me bújoŋor Yésu, no najuh me min aalo me nogor, naah : « Aíne ahumu maagen Añol Aláemit omene. »
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni ni faluj. Baje ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, Mari jaw Soses bugo ni Saak apuma ahu, ni Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Bugo nihi gulagen me Yésu ban n’gucokorol kábiriŋ no naamen me Gálile. Ni baj to ᵽoᵽ waare guce gammeŋe gajaorulo n’aĉila bi Yérusalem.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ᵽilat najahali min Yésu afaen me aĉet ; naboñ gúvogul afan ekosombil yay min arorenol ter maagen mamu Yésu naĉeĉet.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 No afan ekosombil yay aĉilo me ak’agitenol wabaj me, Ᵽilat nahat Susef nak’aŋar efuluŋ yay.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Ñer Susef nak’annom gábil, aban náannul efuluŋ Yésu n’ekurua yay naŋar gábil gagu ággub yo, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah faogioh n’gacaĉ erijaŋ. Mbiban, nábaken fuval atoj gánonum fuyah fafu.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mari ala Magudala ni Mari jaw Soses n’gunamo n’gúni ni faluj to gubaŋe yo me.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.