Marcos 15

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tinah n’ehalen, ufan uteŋenaaw n’gujoj manur n’ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu, dóemme fujoj fafu fámah fafu ᵽoofo. No gujoj me guban, n’gujoh Yésu guhoh, mbiban n’gújaenumol iki gusen Ᵽilat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ñer Ᵽilat narorenol aah : « Aw uomme ávi Esúif yay ? » Yésu naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ufan uteŋenaaw baje sulob sammeŋe so gutegol.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ñer Ᵽilat nabbañ arorenol aah : « Mat’úbahul wáfowaf ? Nuune wo gulobe me ᵽe guya n’aw ? »
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Bare Yésu abbañut ábal ; ni kan Ᵽilat gajahali.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ni gaggan gánogan gaa Paak, Ᵽilat nah’ahalenilhalen ace ni umigel waw gakuli me o guogol me ahalenulil.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ban bajene ace áine, gajaol Barabas, o gúrure ni fipeh manur ni úgua-ésuh guce, mata ni gáguo gace gumumuh an.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Fítiman fafu ni fijiŋ bi ró yaŋ Ᵽilat, fiĉih ni funamo elaol wo naᵽi me nah’akanil.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ᵽilat naagil : « Jimaŋe ihanulul ávi ahu ala Esúif yay ? »
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 (Narorenil mee mata naffase búoh físil fiĉile min ufan uteŋenaaw gúŋarul Yésu bi ni o.)
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Bare ufan uteŋenaaw n’guilen fítiman fafu min mbi Ᵽilat ahanulil til Barabas.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ᵽilat nabbañ aagil : « Wa ñer jimaŋe ikan an ahu o buru juvoge me ávi ahu ala Esúif yay ? »
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 N’gubbañ gúᵽib guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Naagil : « Maarat ñer may nakane ? » Bare n’gufaŋ n’gúᵽibe guoh : « Ubbaŋol n’ekurua ! »
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ñer Ᵽilat, nemme namamaŋ aalen fiiñ fítiman fafu, nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ñer ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ñáraru fúlumet fafu faa yaŋ Ᵽilat, guban n’gúvogul fuyoŋ fafu faa gupalil ekosombil ᵽoofo. Ekosombil bugaa Rom|src="hk00197c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 15.16"
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 N’gusimol wañ újugah, guban n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Mbiban n’gunamo esafol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 N’gutegol egol ni fuhow, n’gumasenol ban n’guya gújul bújoŋorol ti nihi gumaŋ me emigeletol.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnol tíyaŋ bi eke ebbaŋ n’ekurua.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 N’ejail, n’guemor n’ace áine aam ni búolul n’ulah ; gajaol Simoŋ, an ala Siren, ᵽay Alsandul ni Rufus. N’gukanol ni sembe min ateb ekurua yay yaa Yésu.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 N’gújaenum Yésu bi tiñ talu to guvoge me Golugota, dóemme "tiñ taa gasen".
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 N’gumaŋ esenol bíñu yo gúguñore ni míĉir arem, bare nalat yo marem.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gugabor bisimool n’elukor bo bi effas ánoan fugabol fo najae me eŋar.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 No gubbaŋol me n’ekurua yay, tinah báraberul.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Jibabar jaju dó hiĉi me waĉil me Yésu namugi, maa julobe : "Aví ahu ala Esúif yay".
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Mamu, wo Bahiĉer babu bulob me n’ukano baah me : « Guᵽinol ni ukana-maarat bugagu. »]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúllis guhoil ban n’gujelol nímoro n’guoh : « Eé, aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 uᵽagenoro núavul n’ekuruai ! »
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ufan uteŋenaaw may ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi ᵽoᵽ gúfohulol guoh : « Nah’aᵽagen bugan, aban ájuut aᵽagenoro !
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Iní me maagen o aamme Kirista ahu, ávi ahu ala Israel, áavul maer yauye n’ekuruaol wolal ujugal, ban ᵽan úinenal ! » Bugo gubbaŋor me ni sukuruail manur ni o n’gunamo may ejelol.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme : « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Juutten ᵽaa, aboñer ahu Elí navoge mee ! »
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ñer ace ni bugo natey ák’ájeben jurocob bíñu yafifir ahoh ni gapil, aban nañuren jo min mb’acot jo n’eoh nímoro : « Jinah, ᵽan ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aannulol n’ekurua yay. »
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Bare Yésu naya gáᵽib gámah aban naĉet.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 To baenah, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Afan ekosombil yay aiyen to me bújoŋor Yésu, no najuh me min aalo me nogor, naah : « Aíne ahumu maagen Añol Aláemit omene. »
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni ni faluj. Baje ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, Mari jaw Soses bugo ni Saak apuma ahu, ni Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Bugo nihi gulagen me Yésu ban n’gucokorol kábiriŋ no naamen me Gálile. Ni baj to ᵽoᵽ waare guce gammeŋe gajaorulo n’aĉila bi Yérusalem.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ᵽilat najahali min Yésu afaen me aĉet ; naboñ gúvogul afan ekosombil yay min arorenol ter maagen mamu Yésu naĉeĉet.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 No afan ekosombil yay aĉilo me ak’agitenol wabaj me, Ᵽilat nahat Susef nak’aŋar efuluŋ yay.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ñer Susef nak’annom gábil, aban náannul efuluŋ Yésu n’ekurua yay naŋar gábil gagu ággub yo, aban nabaŋ yo ñáraru fuyah faogioh n’gacaĉ erijaŋ. Mbiban, nábaken fuval atoj gánonum fuyah fafu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari ala Magudala ni Mari jaw Soses n’gunamo n’gúni ni faluj to gubaŋe yo me.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.