Marcos 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 No Yésu ni ulagorol gulof me Yérusalem, bugo n’égat súsuh sasu saa Betufage ni Betani, saamme n’gacaĉ firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw, naboñ gúuba n’ulagorol guyabol gayoŋ naagil :
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 « Jujow bi n’ésuh yauyu yaamme gayoŋul. No jijae ró me enogen, ᵽan jujuh jusum jahogihoh jo ᵽan an aremborerut ; jíjalul jo jiŋallom. Asum yahogihoh|src="hk00033c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 11.2"
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Iní me an narorenul aagul : “Wa uĉile n’jikan mee ?” Juogol : “Ataw asohola jo, ban mati ᵽio nabbañenulul jo.” »
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’gutoh jusum juhogi tíyaŋ ni bulago babu, lof ganegen yaŋ ece, n’gujal jo.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Guce ni gaamen to me n’guogil : « Wa jikane mee ? Wa uĉile n’jijal jusum jaju ? »
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 N’gúbalil ti Yésu alobil me, ban n’guhalil n’gújaenum jo.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 N’gúŋarul jo bi ni Yésu, guĉigul n’guŋar újuoil gutal ni jo min arembor dó.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bugan gammeŋe n’gutal újuoil m’bulago babu, bugaguil n’gutal ubes ujeb wo guᵽikulo babu n’ulah waw.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Gayab me gayoŋ ni ᵽoᵽ galagene me búsol nihi guya uŋan guoh :
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Asónien Jávi jaju jaamme n’éjoul,
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ᵽúrto, Yésu nanogen Yérusalem, ban najow bi ni gávi-Aláemit gagu. No naluj me joon wabaj me ᵽe aban, nemme tinah bakaer, naŋar uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba min gúᵽur dó gujow bi Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tihalen fo, no gúᵽureul bo me, bieb m’bujoh Yésu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 No naŋanden me bífig bice n’utoj bo ró, najow ake eluj ter ᵽan atoh ró waf, bare no nalof bo me, natoh ró utoj barebare, mata let tinah bo taa gabuh gúfig.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ñer naah bo : « Jambi ñer an abbander atiñ mitiñi ! » Ban ulagorol n’guun min alob mee.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 No guĉih me Yérusalem, Yésu nabbañ anogen ni gávi-Aláemit gagu. Nanamo eham unnomenaaw ni unnomaaw ᵽe gaamen dó me, narikul muĉag utita-síralam bugagu ni sujukut sasu sal unnomena sitalab bugagu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ahalut ánoan aogene waf najator dó ni gávi-Aláemit gagu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Aban naagil bi etañil biinum : « Aláemit alobut ni Bahiĉer babu ᵽiaŋ búoh : “Yaŋom ᵽan guvoh yo yaŋ yaa galaw bi ni súsuh sasu ᵽe” ? Bare buru jíbahen yo éni fíemorum fal úku. »
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 No ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu guun me gurim gaugu, n’gúni n’eliᵽ bu gujae me ekan n’gunemenol ; gúhollolholi mata fítiman fafu ᵽe fírimbagorimbago ni bavareerol.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 No nuĉigal me tiname, Yésu ni ulagorol n’gúᵽur ésuh yay.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 M’bujom, no guomme n’égat to bífig babu buomme, ulagoraaw n’gujuh bo min buhae bi to ni guar bo.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ñer Ᵽier nemme naosene wabajen me, naah Yésu : « Afanom, uluj ᵽaa, bífig babu bo nutab me buhae. »
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yésu naŋar firim fafu naagil : « Jíinen n’Aláemit !
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Maagen, ínje ilobul yo : an aah me firijaŋ faufu : “Utennor to nuomme uk’ulo ni fal,” ban náinen búoh wo nalob me ᵽan ukano o m’batehumorut ni biinumol, maagen ᵽan ukano.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Yo eĉil me niegul : Wáfowaf wo jijae me écin ni galaw ró, jíinen búoh jibaj wo jiban, ban maagen mamu ᵽan jibaj wo.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ban jíni me n’galaw, íni me jibajorbajor ni an, juboketol, mamu may Ᵽayul aamme fatiya ᵽan aboketul utilul. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Bare juboketut me gatil me ni buru, Ᵽayul aamme fatiya mati ᵽoᵽ aboketul utilul.] »
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gúbbañul bi Yérusalem. No guĉilo ró me, Yésu nanamo bújator dó ni gávi-Aláemit gagu. Ñer ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan waw bugal ésuh yay n’gújoul mbal aĉila
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 n’guogol : « Ni sembe say nukane mee waf wauwu ? Ay aseni so ? »
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Naagil : « Injé may ban irorenul eroren yanur pat ; jíbalom yo me, ᵽan may ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Yoo, sembe sasu saa gábatise so Saaŋ Batis abaj me, bay súᵽullo : n’Aláemit ter ni an ? Aᵽaa jíbalom ! »
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 N’gúbahulor gúbahulor n’guoh : « Uogal me n’Aláemit, ᵽan aagolal : “Wa uĉile ñer jíinenut ni o ?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ban uogal me ni an sujoumulo, haa... ! » Gúholiholi ésuh yay, mata bugan bugagu ᵽe gujojoh Saaŋ Batis ti aboñer ala maagen.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ñer n’guoh Yésu : « Wóli jiffasut. » Naagil : « Kan ínje may mat’ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu. »
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.