Marcos 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 No Yésu ni ulagorol gulof me Yérusalem, bugo n’égat súsuh sasu saa Betufage ni Betani, saamme n’gacaĉ firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw, naboñ gúuba n’ulagorol guyabol gayoŋ naagil :
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 « Jujow bi n’ésuh yauyu yaamme gayoŋul. No jijae ró me enogen, ᵽan jujuh jusum jahogihoh jo ᵽan an aremborerut ; jíjalul jo jiŋallom. Asum yahogihoh|src="hk00033c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 11.2"
2 com a seguinte ordem:
3 Iní me an narorenul aagul : “Wa uĉile n’jikan mee ?” Juogol : “Ataw asohola jo, ban mati ᵽio nabbañenulul jo.” »
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’gutoh jusum juhogi tíyaŋ ni bulago babu, lof ganegen yaŋ ece, n’gujal jo.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Guce ni gaamen to me n’guogil : « Wa jikane mee ? Wa uĉile n’jijal jusum jaju ? »
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 N’gúbalil ti Yésu alobil me, ban n’guhalil n’gújaenum jo.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 N’gúŋarul jo bi ni Yésu, guĉigul n’guŋar újuoil gutal ni jo min arembor dó.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bugan gammeŋe n’gutal újuoil m’bulago babu, bugaguil n’gutal ubes ujeb wo guᵽikulo babu n’ulah waw.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Gayab me gayoŋ ni ᵽoᵽ galagene me búsol nihi guya uŋan guoh :
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Asónien Jávi jaju jaamme n’éjoul,
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ᵽúrto, Yésu nanogen Yérusalem, ban najow bi ni gávi-Aláemit gagu. No naluj me joon wabaj me ᵽe aban, nemme tinah bakaer, naŋar uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba min gúᵽur dó gujow bi Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tihalen fo, no gúᵽureul bo me, bieb m’bujoh Yésu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 No naŋanden me bífig bice n’utoj bo ró, najow ake eluj ter ᵽan atoh ró waf, bare no nalof bo me, natoh ró utoj barebare, mata let tinah bo taa gabuh gúfig.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ñer naah bo : « Jambi ñer an abbander atiñ mitiñi ! » Ban ulagorol n’guun min alob mee.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 No guĉih me Yérusalem, Yésu nabbañ anogen ni gávi-Aláemit gagu. Nanamo eham unnomenaaw ni unnomaaw ᵽe gaamen dó me, narikul muĉag utita-síralam bugagu ni sujukut sasu sal unnomena sitalab bugagu.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ahalut ánoan aogene waf najator dó ni gávi-Aláemit gagu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Aban naagil bi etañil biinum : « Aláemit alobut ni Bahiĉer babu ᵽiaŋ búoh : “Yaŋom ᵽan guvoh yo yaŋ yaa galaw bi ni súsuh sasu ᵽe” ? Bare buru jíbahen yo éni fíemorum fal úku. »
17 E ele ensinava a todos assim:
18 No ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu guun me gurim gaugu, n’gúni n’eliᵽ bu gujae me ekan n’gunemenol ; gúhollolholi mata fítiman fafu ᵽe fírimbagorimbago ni bavareerol.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 No nuĉigal me tiname, Yésu ni ulagorol n’gúᵽur ésuh yay.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 M’bujom, no guomme n’égat to bífig babu buomme, ulagoraaw n’gujuh bo min buhae bi to ni guar bo.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ñer Ᵽier nemme naosene wabajen me, naah Yésu : « Afanom, uluj ᵽaa, bífig babu bo nutab me buhae. »
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yésu naŋar firim fafu naagil : « Jíinen n’Aláemit !
22 Jesus respondeu:
23 Maagen, ínje ilobul yo : an aah me firijaŋ faufu : “Utennor to nuomme uk’ulo ni fal,” ban náinen búoh wo nalob me ᵽan ukano o m’batehumorut ni biinumol, maagen ᵽan ukano.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Yo eĉil me niegul : Wáfowaf wo jijae me écin ni galaw ró, jíinen búoh jibaj wo jiban, ban maagen mamu ᵽan jibaj wo.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ban jíni me n’galaw, íni me jibajorbajor ni an, juboketol, mamu may Ᵽayul aamme fatiya ᵽan aboketul utilul. [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Bare juboketut me gatil me ni buru, Ᵽayul aamme fatiya mati ᵽoᵽ aboketul utilul.] »
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gúbbañul bi Yérusalem. No guĉilo ró me, Yésu nanamo bújator dó ni gávi-Aláemit gagu. Ñer ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan waw bugal ésuh yay n’gújoul mbal aĉila
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 n’guogol : « Ni sembe say nukane mee waf wauwu ? Ay aseni so ? »
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Naagil : « Injé may ban irorenul eroren yanur pat ; jíbalom yo me, ᵽan may ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu.
29 Jesus respondeu:
30 Yoo, sembe sasu saa gábatise so Saaŋ Batis abaj me, bay súᵽullo : n’Aláemit ter ni an ? Aᵽaa jíbalom ! »
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 N’gúbahulor gúbahulor n’guoh : « Uogal me n’Aláemit, ᵽan aagolal : “Wa uĉile ñer jíinenut ni o ?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ban uogal me ni an sujoumulo, haa... ! » Gúholiholi ésuh yay, mata bugan bugagu ᵽe gujojoh Saaŋ Batis ti aboñer ala maagen.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ñer n’guoh Yésu : « Wóli jiffasut. » Naagil : « Kan ínje may mat’ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu. »
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.