Marcos 11
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 No Yésu ni ulagorol gulof me Yérusalem, bugo n’égat súsuh sasu saa Betufage ni Betani, saamme n’gacaĉ firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw, naboñ gúuba n’ulagorol guyabol gayoŋ naagil :
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 « Jujow bi n’ésuh yauyu yaamme gayoŋul. No jijae ró me enogen, ᵽan jujuh jusum jahogihoh jo ᵽan an aremborerut ; jíjalul jo jiŋallom. Asum yahogihoh|src="hk00033c.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 11.2"
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Iní me an narorenul aagul : “Wa uĉile n’jikan mee ?” Juogol : “Ataw asohola jo, ban mati ᵽio nabbañenulul jo.” »
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’gutoh jusum juhogi tíyaŋ ni bulago babu, lof ganegen yaŋ ece, n’gujal jo.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Guce ni gaamen to me n’guogil : « Wa jikane mee ? Wa uĉile n’jijal jusum jaju ? »
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 N’gúbalil ti Yésu alobil me, ban n’guhalil n’gújaenum jo.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 N’gúŋarul jo bi ni Yésu, guĉigul n’guŋar újuoil gutal ni jo min arembor dó.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Bugan gammeŋe n’gutal újuoil m’bulago babu, bugaguil n’gutal ubes ujeb wo guᵽikulo babu n’ulah waw.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Gayab me gayoŋ ni ᵽoᵽ galagene me búsol nihi guya uŋan guoh :
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Asónien Jávi jaju jaamme n’éjoul,
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Ᵽúrto, Yésu nanogen Yérusalem, ban najow bi ni gávi-Aláemit gagu. No naluj me joon wabaj me ᵽe aban, nemme tinah bakaer, naŋar uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba min gúᵽur dó gujow bi Betani.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tihalen fo, no gúᵽureul bo me, bieb m’bujoh Yésu.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 No naŋanden me bífig bice n’utoj bo ró, najow ake eluj ter ᵽan atoh ró waf, bare no nalof bo me, natoh ró utoj barebare, mata let tinah bo taa gabuh gúfig.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ñer naah bo : « Jambi ñer an abbander atiñ mitiñi ! » Ban ulagorol n’guun min alob mee.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 No guĉih me Yérusalem, Yésu nabbañ anogen ni gávi-Aláemit gagu. Nanamo eham unnomenaaw ni unnomaaw ᵽe gaamen dó me, narikul muĉag utita-síralam bugagu ni sujukut sasu sal unnomena sitalab bugagu.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ahalut ánoan aogene waf najator dó ni gávi-Aláemit gagu.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Aban naagil bi etañil biinum : « Aláemit alobut ni Bahiĉer babu ᵽiaŋ búoh : “Yaŋom ᵽan guvoh yo yaŋ yaa galaw bi ni súsuh sasu ᵽe” ? Bare buru jíbahen yo éni fíemorum fal úku. »
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 No ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu guun me gurim gaugu, n’gúni n’eliᵽ bu gujae me ekan n’gunemenol ; gúhollolholi mata fítiman fafu ᵽe fírimbagorimbago ni bavareerol.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 No nuĉigal me tiname, Yésu ni ulagorol n’gúᵽur ésuh yay.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 M’bujom, no guomme n’égat to bífig babu buomme, ulagoraaw n’gujuh bo min buhae bi to ni guar bo.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Ñer Ᵽier nemme naosene wabajen me, naah Yésu : « Afanom, uluj ᵽaa, bífig babu bo nutab me buhae. »
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Yésu naŋar firim fafu naagil : « Jíinen n’Aláemit !
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Maagen, ínje ilobul yo : an aah me firijaŋ faufu : “Utennor to nuomme uk’ulo ni fal,” ban náinen búoh wo nalob me ᵽan ukano o m’batehumorut ni biinumol, maagen ᵽan ukano.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Yo eĉil me niegul : Wáfowaf wo jijae me écin ni galaw ró, jíinen búoh jibaj wo jiban, ban maagen mamu ᵽan jibaj wo.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ban jíni me n’galaw, íni me jibajorbajor ni an, juboketol, mamu may Ᵽayul aamme fatiya ᵽan aboketul utilul. [
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Bare juboketut me gatil me ni buru, Ᵽayul aamme fatiya mati ᵽoᵽ aboketul utilul.] »
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gúbbañul bi Yérusalem. No guĉilo ró me, Yésu nanamo bújator dó ni gávi-Aláemit gagu. Ñer ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan waw bugal ésuh yay n’gújoul mbal aĉila
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 n’guogol : « Ni sembe say nukane mee waf wauwu ? Ay aseni so ? »
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Naagil : « Injé may ban irorenul eroren yanur pat ; jíbalom yo me, ᵽan may ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Yoo, sembe sasu saa gábatise so Saaŋ Batis abaj me, bay súᵽullo : n’Aláemit ter ni an ? Aᵽaa jíbalom ! »
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 N’gúbahulor gúbahulor n’guoh : « Uogal me n’Aláemit, ᵽan aagolal : “Wa uĉile ñer jíinenut ni o ?”
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ban uogal me ni an sujoumulo, haa... ! » Gúholiholi ésuh yay, mata bugan bugagu ᵽe gujojoh Saaŋ Batis ti aboñer ala maagen.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Ñer n’guoh Yésu : « Wóli jiffasut. » Naagil : « Kan ínje may mat’ilobul ni sembe say nikane mee waf wauwu. »
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.