Lucas 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ᵽúrto, Yésu naomen uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, aban nasenil sembe ni gakañen sal éᵽuren siseytane sasu ni ᵽoᵽ sal éᵽuren úsomut waw.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Mbiban naboñil guke egiten Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, ni ᵽoᵽ esen gásomut me gahoy.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Naagil : « Jambi jíjaenum wáfowaf buru n’ejow : let egol, let baet, let mitiñay, let síralam, ban ánoan ni buru jamb’aŋar bisimo búutten.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Tánotan to gujaeul me ealen, n’jinamo ni yaŋ yay bi no jijae me éᵽur to.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Bare tiñ to gujae me elat eannul, n’júᵽur n’ésuh yauyu ; n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ñer n’gukay. Maagen nihi gujow ésuh bi n’ésuh, n’gugiten tánotan Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, n’gusen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ᵽiout, Herod aogen me mof mamu maa Gálile, naun walobei me ᵽee. Nah’aᵽinor, mat’ajoh. Baje gaage Saaŋ Batis aiyulo ni gaĉet me ;
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 bugagu n’guoh Elí om, guceil bugo n’guoh, ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Bare aĉila Herod nah’aah : « Saaŋ Batis, nibomboñ guᵽikol fuhow. Ñer áine ahumu o gulobeom maa mola, ay om ? » Ñer naŋes bi bujuh Yésu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 No uᵽotoraaw gubbanno me, n’guilo gugiten Yésu wo gukan me ᵽe. Ñer Yésu naŋaril min guñago bugo bareil mbal ésuh ece gajow yo Betusaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Bare fítiman fafu ni fútallo min fulagenil. No guĉih bo me, Yésu naannil, aban nanamo elobil mala Jávi Aláemit, nasen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 No tinah tuomme n’ejon, uᵽotoraol n’gulofol n’guogol : « Ubbañen bugan bugaubugi gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gujuh tiñ to gújue gubaj gutiñ ni gúmori, mata ube bo nuomal maa, kakan bin balikoe. »
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ ! » N’guogol : « Unaĉ wono futoh ni muol múuba bare jibaje. Jújue ᵽiaŋ ék’énnomul mitiñ matoge bi n’ebat yauyu ᵽe yailo mee ? »
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Maagen bugan bugagu gaam to me wáineaw guᵽiloe bugan gono súuli futoh (5 000).
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Uᵽotoraol n’gukan ti nalobil me, n’gukanil n’gunamo bugo ᵽe.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu múuba, náarul gúĉilol mbaa fatiya nasal Aláemit mala mitiñ maumu. Aban namusulor so asen uᵽotoraol guŋar gugabor ésuh yay.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen toh utegel wono guñen n’úuba ummeŋ kab.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Funah fice, Yésu o baamer n’galaw nevonol, uᵽotoraol n’gulofol. Naagil : « Bugan bugagu guoge ínje iomme ay ? »
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 N’guogol : « Guce guoge aw uomme Saaŋ Batis ; bugaguil n’guoh aw Elí, guceil bugo guoge ace ni uboñer waw bugaa no, o abbanno. »
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Naagil : « Ñer buru juoge ínje iomme ay ? » Ᵽier naagol : « Aw uomme Kirista ahu o Aláemit aboñulo me. »
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Bare Yésu naĉafil naagil jambi gulob yo me an.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Mbiban náfaro aagil : « Añol Arafuhow naate álam mámah : ufan súsuh sasu, ufan uteŋenaaw bi n’úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ró ᵽan gulalol iki gukanol naĉet. Bare funah fúfatten ᵽan ailo ni gaĉet me. »
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Mbiban, Yésu naah ésuh yay : « An amaŋ me alagenom, jambi abbañ aᵽinor mala fuhool : ateb funah-ó-funah ekuruaol min alagenom.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Maagen, an amaŋ me eᵽagen buroŋol, ᵽan ábbur bo, bare an ábbur me buroŋol múmbam, ᵽan abaj buroŋ babu bábaerit me.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Wa ᵽan nafa an o babajer mof mamu ᵽoomo, mbiban nábbur buroŋol ter nahajenoro ?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Iní me an nasuom ban ᵽoᵽ nasu gurimom, kan ínje Añol Arafuhow ᵽan may isuol no nijae me éjoul ni bájalo babu bóloli ró : búmbam, baa Ᵽayom ni bal emalakaom.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ban ínje ilobul yo : guce ni gailo maa tale mati gutoh guĉet bugo m’bajugut Jávi Aláemit. »
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 No Yésu alob me gurim gaugu iki baj fíiyay, naŋar Ᵽier, Saaŋ ni Saak min gujiŋ bi fatiya firijaŋ fice ake ró galaw.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 No naamme n’galaw gagu, buulol m’búbahen, bisimool m’bútuen par ti gajaŋa émit baijer.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ni baj wáine gúuba gúni n’galolobor ni o, bugo guomme Móis ni Elí.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Bugo ᵽoᵽ sinilil ni sihat nihi siij, bugo n’galolobor gaugu ni Yésu mala eĉelol yájaeul me baubu Yérusalem.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ᵽier ni bugagu gaam to me, bugo bámoer guhay was. No gúlio me, n’gujuh bájalo Yésu ni wáineaw gaamme gúuba gaam to me ni o.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 No Móis ni Elí guomme m’búhanor ni Yésu, Ᵽier naagol : « Afanóli, fubambaŋ min wóli jíni tale n’aw. Ban jiilen gúggut gúfaji, fanur bi n’aw, fafu bi ni Móis, fupafo bi ni Elí. » (Min alobe mee, affasenut wa naamen n’elob.)
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 O m’babanerut elob yay, ni baj gávuh guĉigul, ban ni gúggubil gúharo n’emoĉ yay yala go ; n’gúholi nár.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ni baj firim fáᵽullo ró fuoh : « Ume aamme Añolom o niĉob me ; aĉila mbi juutten me ! »
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 No fulob me fuban, n’gútallo búoh Yésu o bareol aam to. Uᵽotoraaw n’guᵽanor cem, mbi ᵽúrto gunah gaugu gugitenut ánoan wo gujuh me.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Tihalen fo, Yésu ni uᵽotoraol gúfaji bugagu n’gúavul ni firijaŋ fafu. Fuyoŋ fámah ni fújoul bi bíemor ni bugo.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ni baj ró ace áine náh’áᵽib ró aah : « Afanom, uboket uilo mala áᵽurom érimbaniom !
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ñammeŋe eseytane ᵽan enonol, ban to baenah ᵽan neh’ekanol náᵽib navenjeŋor, ban gagof nihi gúᵽurul m’butumol. Eseytane yay néh’élatienollatien faŋ, ban neh’ehalol bujoŋoy.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Nilaene ulagorai tima n’guham yo, bare gújuut. »
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Yésu naah : « Jabbah je jaa bugan gabajut gáinen ! Ukana-galego we ! Bi nay ᵽan íni to ni buru nih’imutenul ? » Aban naah áine ahu : « Uŋárul áᵽuri bi tale ! »
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 No añil ahu ájaeul me, eseytane yay nebelol n’ettam iki nah’afarat. Bare Yésu nannur yo ni sembe min asen mamu añil ahu gahoy, aban nabbañenol ᵽayol.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Bugan bugagu ᵽe n’gujahali n’guoh : « Maagen Aláemit nájalojalo ! »
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 « Juutten joon min júju jujoh wo nijaeul me elob : Añol Arafuhow ᵽan abeni ni guñen gaa bugan. »
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Bare ulagorol gujogut firim faufu mata fúhagihag jambi fuŋanno ni bugo. Ban gukañenut erorenol wa namaŋe elobil.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Ᵽúrto, ulagorol n’gúni ni síceŋor bi effas ay ni bugo afaŋ me ᵽe.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naŋar añil ace ailen to naamme,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 aban naagil : « Anóan ayab me añil ahume ni gajow gúmbam, ínje faŋaom nayabe ; ban an ayabom me, aboñaom faŋaol nayabe. Yo eĉil me, afaŋ me gaalenoro ni buru, o afaŋul me ᵽe. »
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ñer Saaŋ naah Yésu : « Afanóli, jujuge ace áine nah’aham siseytane ni gajow gúiya. Bare jífirenolfiren ekan burok ti baubu mata alet ni gayoŋolal. »
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Naagol : « Jambi jífirenol ! Jiffas búoh an alalutul me búsolul nabbañe. »
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 No tinagol tuomme n’eĉih tal ebbañ mbal émit, Yésu naban dáh bi ejow mbaa Yérusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Namundum aboñ bugan guyabol gayoŋ gujow guke ecokor ejoulol. N’gujow iki guĉih ece ésuh yaam ni mof mamu maa Samari.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 No guĉih bo me, bugal ésuh yay n’gulat ealenol, mata o ejow mbaa Yérusalem naam ni yo.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ulagorol Saak ni Saaŋ no guun me dáuru, n’guogol : « Afanóli, íni me numaŋe, n’jikan maer min sambun síavul n’émit iki sinemen bugan bugaubugi ! »
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Bare Yésu nábaho til mbaa bugo min annuril [naagil : « Buru jiffasut bay biinum bisenul mee gaᵽinor gaugu.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Añol Arafuhow ajoulat mala bi enemen saalor bugan, bare bi eᵽagen so. »] Mbiban, n’gukay mbal ece ésuh.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 No guomme n’ejow, ni baj ace áine ákail aah Yésu : « Tánotan to nujae, ᵽan ilageni bi to. »
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Yésu naagol : « Usikin waw ubaje usun wo, upu waw ᵽoᵽ ubaje ulef wo ; bare Añol Arafuhow aĉila abajut tiñ taa gáelo. »
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Aban naah áine ace : « Ulanom ! » Naagol : « Afanom, újiom min imundum ijow ik’ifoh ᵽayom. »
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Yésu naagol : « Uhat gaĉet me n’gufoh buganil gaĉet me, min til újoul uk’ugiten Jávi Aláemit ! »
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ace mul nabbañ aah Yésu : « Afanom, nimaŋe ilani, bare ᵽan umundum újiom min ijow ik’ijuh yaŋom ejuh ésola. »
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Yésu naagol : « An aam n’eañ, átuh me gajanduol, ban nah’ajegor nímoro búsolol, an ahumu aᵽilout bi burok mala Jávi Aláemit. »
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.