Lucas 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ᵽúrto, Yésu naomen uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, aban nasenil sembe ni gakañen sal éᵽuren siseytane sasu ni ᵽoᵽ sal éᵽuren úsomut waw.
1 Reunindo os Doze, Jesus deu-lhes poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças,
2 Mbiban naboñil guke egiten Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, ni ᵽoᵽ esen gásomut me gahoy.
2 e os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Naagil : « Jambi jíjaenum wáfowaf buru n’ejow : let egol, let baet, let mitiñay, let síralam, ban ánoan ni buru jamb’aŋar bisimo búutten.
3 E disse-lhes: "Não levem nada pelo caminho: nem bordão, nem saco de viagem, nem pão, nem dinheiro, nem túnica extra.
4 Tánotan to gujaeul me ealen, n’jinamo ni yaŋ yay bi no jijae me éᵽur to.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até partirem.
5 Bare tiñ to gujae me elat eannul, n’júᵽur n’ésuh yauyu ; n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
5 Se não os receberem, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem daquela cidade, como testemunho contra eles".
6 Ñer n’gukay. Maagen nihi gujow ésuh bi n’ésuh, n’gugiten tánotan Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, n’gusen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
6 Assim, eles saíram e foram pelos povoados, pregando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ᵽiout, Herod aogen me mof mamu maa Gálile, naun walobei me ᵽee. Nah’aᵽinor, mat’ajoh. Baje gaage Saaŋ Batis aiyulo ni gaĉet me ;
7 Herodes, o tetrarca, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou perplexo, porque algumas pessoas estavam dizendo que João tinha ressuscitado dos mortos;
8 bugagu n’guoh Elí om, guceil bugo n’guoh, ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
8 outros, que Elias tinha aparecido; e ainda outros, que um dos profetas do passado tinha voltado à vida.
9 Bare aĉila Herod nah’aah : « Saaŋ Batis, nibomboñ guᵽikol fuhow. Ñer áine ahumu o gulobeom maa mola, ay om ? » Ñer naŋes bi bujuh Yésu.
9 Mas Herodes disse: "João, eu decapitei! Quem, pois, é este de quem ouço essas coisas? " E procurava vê-lo.
10 No uᵽotoraaw gubbanno me, n’guilo gugiten Yésu wo gukan me ᵽe. Ñer Yésu naŋaril min guñago bugo bareil mbal ésuh ece gajow yo Betusaida.
10 Ao voltarem, os apóstolos relataram a Jesus o que tinham feito. Então ele os tomou consigo, e retiraram-se para uma cidade chamada Betsaida;
11 Bare fítiman fafu ni fútallo min fulagenil. No guĉih bo me, Yésu naannil, aban nanamo elobil mala Jávi Aláemit, nasen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
11 mas as multidões ficaram sabendo, e o seguiram. Ele as acolheu, e falava-lhes acerca do Reino de Deus, e curava os que precisavam de cura.
12 No tinah tuomme n’ejon, uᵽotoraol n’gulofol n’guogol : « Ubbañen bugan bugaubugi gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gujuh tiñ to gújue gubaj gutiñ ni gúmori, mata ube bo nuomal maa, kakan bin balikoe. »
12 Ao fim da tarde os Doze aproximaram-se dele e disseram: "Manda embora a multidão para que eles possam ir aos campos vizinhos e aos povoados, e encontrem comida e pousada, porque aqui estamos em lugar deserto".
13 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ ! » N’guogol : « Unaĉ wono futoh ni muol múuba bare jibaje. Jújue ᵽiaŋ ék’énnomul mitiñ matoge bi n’ebat yauyu ᵽe yailo mee ? »
13 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles disseram: "Temos apenas cinco pães e dois peixes — a menos que compremos alimento para toda esta multidão".
14 Maagen bugan bugagu gaam to me wáineaw guᵽiloe bugan gono súuli futoh (5 000).
14 ( E estavam ali cerca de cinco mil homens ). Mas ele disse aos seus discípulos: "Façam-nos sentar-se em grupos de cinqüenta".
15 Uᵽotoraol n’gukan ti nalobil me, n’gukanil n’gunamo bugo ᵽe.
15 Os discípulos assim fizeram, e todos se assentaram.
16 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu múuba, náarul gúĉilol mbaa fatiya nasal Aláemit mala mitiñ maumu. Aban namusulor so asen uᵽotoraol guŋar gugabor ésuh yay.
16 Tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, deu graças e os partiu. Em seguida, entregou-os aos discípulos para que os servissem ao povo.
17 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen toh utegel wono guñen n’úuba ummeŋ kab.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
18 Funah fice, Yésu o baamer n’galaw nevonol, uᵽotoraol n’gulofol. Naagil : « Bugan bugagu guoge ínje iomme ay ? »
18 Certa vez Jesus estava orando em particular, e com ele estavam os seus discípulos; então lhes perguntou: "Quem as multidões dizem que eu sou? "
19 N’guogol : « Guce guoge aw uomme Saaŋ Batis ; bugaguil n’guoh aw Elí, guceil bugo guoge ace ni uboñer waw bugaa no, o abbanno. »
19 Eles responderam: "Alguns dizem que és João Batista; outros, Elias; e, ainda outros, que és um dos profetas do passado que ressuscitou".
20 Naagil : « Ñer buru juoge ínje iomme ay ? » Ᵽier naagol : « Aw uomme Kirista ahu o Aláemit aboñulo me. »
20 "E vocês, o que dizem? ", perguntou. "Quem vocês dizem que eu sou? " Pedro respondeu: "O Cristo de Deus".
21 Bare Yésu naĉafil naagil jambi gulob yo me an.
21 Jesus os advertiu severamente que não contassem isso a ninguém.
22 Mbiban náfaro aagil : « Añol Arafuhow naate álam mámah : ufan súsuh sasu, ufan uteŋenaaw bi n’úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ró ᵽan gulalol iki gukanol naĉet. Bare funah fúfatten ᵽan ailo ni gaĉet me. »
22 E disse: "É necessário que o Filho do homem sofra muitas coisas e seja rejeitado pelos líderes religiosos, pelos chefes dos sacerdotes e pelos mestres da lei, seja morto e ressuscite no terceiro dia".
23 Mbiban, Yésu naah ésuh yay : « An amaŋ me alagenom, jambi abbañ aᵽinor mala fuhool : ateb funah-ó-funah ekuruaol min alagenom.
23 Jesus dizia a todos: "Se alguém quiser acompanhar-me, negue-se a si mesmo, tome diariamente a sua cruz e siga-me.
24 Maagen, an amaŋ me eᵽagen buroŋol, ᵽan ábbur bo, bare an ábbur me buroŋol múmbam, ᵽan abaj buroŋ babu bábaerit me.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a vida por minha causa, este a salvará.
25 Wa ᵽan nafa an o babajer mof mamu ᵽoomo, mbiban nábbur buroŋol ter nahajenoro ?
25 Pois que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se ou destruir a si mesmo?
26 Iní me an nasuom ban ᵽoᵽ nasu gurimom, kan ínje Añol Arafuhow ᵽan may isuol no nijae me éjoul ni bájalo babu bóloli ró : búmbam, baa Ᵽayom ni bal emalakaom.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ban ínje ilobul yo : guce ni gailo maa tale mati gutoh guĉet bugo m’bajugut Jávi Aláemit. »
27 Garanto-lhes que alguns que aqui se acham de modo nenhum experimentarão a morte antes de verem o Reino de Deus".
28 No Yésu alob me gurim gaugu iki baj fíiyay, naŋar Ᵽier, Saaŋ ni Saak min gujiŋ bi fatiya firijaŋ fice ake ró galaw.
28 Aproximadamente oito dias depois de dizer essas coisas, Jesus tomou consigo a Pedro, João e Tiago e subiu a um monte para orar.
29 No naamme n’galaw gagu, buulol m’búbahen, bisimool m’bútuen par ti gajaŋa émit baijer.
29 Enquanto orava, a aparência de seu rosto se transformou, e suas roupas ficaram alvas e resplandecentes como o brilho de um relâmpago.
30 Ni baj wáine gúuba gúni n’galolobor ni o, bugo guomme Móis ni Elí.
30 Surgiram dois homens que começaram a conversar com Jesus. Eram Moisés e Elias.
31 Bugo ᵽoᵽ sinilil ni sihat nihi siij, bugo n’galolobor gaugu ni Yésu mala eĉelol yájaeul me baubu Yérusalem.
31 Apareceram em glorioso esplendor, e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ᵽier ni bugagu gaam to me, bugo bámoer guhay was. No gúlio me, n’gujuh bájalo Yésu ni wáineaw gaamme gúuba gaam to me ni o.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dominados pelo sono; acordando subitamente, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 No Móis ni Elí guomme m’búhanor ni Yésu, Ᵽier naagol : « Afanóli, fubambaŋ min wóli jíni tale n’aw. Ban jiilen gúggut gúfaji, fanur bi n’aw, fafu bi ni Móis, fupafo bi ni Elí. » (Min alobe mee, affasenut wa naamen n’elob.)
33 Quando estes estavam se retirando, Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias". ( Ele não sabia o que estava dizendo. )
34 O m’babanerut elob yay, ni baj gávuh guĉigul, ban ni gúggubil gúharo n’emoĉ yay yala go ; n’gúholi nár.
34 Enquanto ele estava falando, uma nuvem apareceu e os envolveu, e eles ficaram com medo ao entrarem na nuvem.
35 Ni baj firim fáᵽullo ró fuoh : « Ume aamme Añolom o niĉob me ; aĉila mbi juutten me ! »
35 Dela saiu uma voz que dizia: "Este é o meu Filho, o Escolhido; ouçam a ele! "
36 No fulob me fuban, n’gútallo búoh Yésu o bareol aam to. Uᵽotoraaw n’guᵽanor cem, mbi ᵽúrto gunah gaugu gugitenut ánoan wo gujuh me.
36 Tendo-se ouvido a voz, Jesus ficou só. Os discípulos guardaram isto somente para si; naqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Tihalen fo, Yésu ni uᵽotoraol gúfaji bugagu n’gúavul ni firijaŋ fafu. Fuyoŋ fámah ni fújoul bi bíemor ni bugo.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro dele.
38 Ni baj ró ace áine náh’áᵽib ró aah : « Afanom, uboket uilo mala áᵽurom érimbaniom !
38 Um homem da multidão bradou: "Mestre, rogo-te que dês atenção ao meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ñammeŋe eseytane ᵽan enonol, ban to baenah ᵽan neh’ekanol náᵽib navenjeŋor, ban gagof nihi gúᵽurul m’butumol. Eseytane yay néh’élatienollatien faŋ, ban neh’ehalol bujoŋoy.
39 Um espírito o domina; de repente ele grita; lança-o em convulsões e o faz espumar; quase nunca o abandona, e o está destruindo.
40 Nilaene ulagorai tima n’guham yo, bare gújuut. »
40 Roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram".
41 Yésu naah : « Jabbah je jaa bugan gabajut gáinen ! Ukana-galego we ! Bi nay ᵽan íni to ni buru nih’imutenul ? » Aban naah áine ahu : « Uŋárul áᵽuri bi tale ! »
41 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês e terei que suportá-los? Traga-me aqui o seu filho".
42 No añil ahu ájaeul me, eseytane yay nebelol n’ettam iki nah’afarat. Bare Yésu nannur yo ni sembe min asen mamu añil ahu gahoy, aban nabbañenol ᵽayol.
42 Quando o menino vinha vindo, o demônio o lançou por terra, em convulsão. Mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou de volta a seu pai.
43 Bugan bugagu ᵽe n’gujahali n’guoh : « Maagen Aláemit nájalojalo ! »
43 E todos ficaram atônitos ante a grandeza de Deus. Estando todos maravilhados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 « Juutten joon min júju jujoh wo nijaeul me elob : Añol Arafuhow ᵽan abeni ni guñen gaa bugan. »
44 "Ouçam atentamente o que vou lhes dizer: o Filho do homem será traído e entregue nas mãos dos homens".
45 Bare ulagorol gujogut firim faufu mata fúhagihag jambi fuŋanno ni bugo. Ban gukañenut erorenol wa namaŋe elobil.
45 Mas eles não entendiam o que isso significava; era-lhes encoberto, para que não o entendessem. E tinham receio de perguntar-lhe a respeito dessa palavra.
46 Ᵽúrto, ulagorol n’gúni ni síceŋor bi effas ay ni bugo afaŋ me ᵽe.
46 Começou uma discussão entre os discípulos, acerca de qual deles seria o maior.
47 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naŋar añil ace ailen to naamme,
47 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, tomou uma criança e a colocou em pé, a seu lado.
48 aban naagil : « Anóan ayab me añil ahume ni gajow gúmbam, ínje faŋaom nayabe ; ban an ayabom me, aboñaom faŋaol nayabe. Yo eĉil me, afaŋ me gaalenoro ni buru, o afaŋul me ᵽe. »
48 Então lhes disse: "Quem recebe esta criança em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, está recebendo aquele que me enviou. Pois aquele que entre vocês for o menor, este será o maior".
49 Ñer Saaŋ naah Yésu : « Afanóli, jujuge ace áine nah’aham siseytane ni gajow gúiya. Bare jífirenolfiren ekan burok ti baubu mata alet ni gayoŋolal. »
49 Disse João: "Mestre, vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
50 Naagol : « Jambi jífirenol ! Jiffas búoh an alalutul me búsolul nabbañe. »
50 "Não o impeçam", disse Jesus, "pois quem não é contra vocês, é a favor de vocês".
51 No tinagol tuomme n’eĉih tal ebbañ mbal émit, Yésu naban dáh bi ejow mbaa Yérusalem.
51 Aproximando-se o tempo em que seria elevado ao céu, Jesus partiu resolutamente em direção a Jerusalém.
52 Namundum aboñ bugan guyabol gayoŋ gujow guke ecokor ejoulol. N’gujow iki guĉih ece ésuh yaam ni mof mamu maa Samari.
52 E enviou mensageiros à sua frente. Indo estes, entraram num povoado samaritano para lhe fazer os preparativos;
53 No guĉih bo me, bugal ésuh yay n’gulat ealenol, mata o ejow mbaa Yérusalem naam ni yo.
53 mas o povo dali não o recebeu porque se notava em seu semblante que ele ia para Jerusalém.
54 Ulagorol Saak ni Saaŋ no guun me dáuru, n’guogol : « Afanóli, íni me numaŋe, n’jikan maer min sambun síavul n’émit iki sinemen bugan bugaubugi ! »
54 Ao verem isso, os discípulos Tiago e João perguntaram: "Senhor, queres que façamos cair fogo do céu para destruí-los? "
55 Bare Yésu nábaho til mbaa bugo min annuril [naagil : « Buru jiffasut bay biinum bisenul mee gaᵽinor gaugu.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu, dizendo: "Vocês não sabem de que espécie de espírito são, pois o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los";
56 Añol Arafuhow ajoulat mala bi enemen saalor bugan, bare bi eᵽagen so. »] Mbiban, n’gukay mbal ece ésuh.
56 e foram para outro povoado.
57 No guomme n’ejow, ni baj ace áine ákail aah Yésu : « Tánotan to nujae, ᵽan ilageni bi to. »
57 Quando andavam pelo caminho, um homem lhe disse: "Eu te seguirei por onde quer que fores".
58 Yésu naagol : « Usikin waw ubaje usun wo, upu waw ᵽoᵽ ubaje ulef wo ; bare Añol Arafuhow aĉila abajut tiñ taa gáelo. »
58 Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".
59 Aban naah áine ace : « Ulanom ! » Naagol : « Afanom, újiom min imundum ijow ik’ifoh ᵽayom. »
59 A outro disse: "Siga-me". Mas o homem respondeu: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".
60 Yésu naagol : « Uhat gaĉet me n’gufoh buganil gaĉet me, min til újoul uk’ugiten Jávi Aláemit ! »
60 Jesus lhe disse: "Deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos; você, porém, vá e proclame o Reino de Deus".
61 Ace mul nabbañ aah Yésu : « Afanom, nimaŋe ilani, bare ᵽan umundum újiom min ijow ik’ijuh yaŋom ejuh ésola. »
61 Ainda outro disse: "Vou seguir-te, Senhor, mas deixa-me primeiro voltar e me despedir da minha família".
62 Yésu naagol : « An aam n’eañ, átuh me gajanduol, ban nah’ajegor nímoro búsolol, an ahumu aᵽilout bi burok mala Jávi Aláemit. »
62 Jesus respondeu: "Ninguém que põe a mão no arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.