Lucas 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ᵽúrto, Yésu naomen uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, aban nasenil sembe ni gakañen sal éᵽuren siseytane sasu ni ᵽoᵽ sal éᵽuren úsomut waw.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Mbiban naboñil guke egiten Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, ni ᵽoᵽ esen gásomut me gahoy.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Naagil : « Jambi jíjaenum wáfowaf buru n’ejow : let egol, let baet, let mitiñay, let síralam, ban ánoan ni buru jamb’aŋar bisimo búutten.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Tánotan to gujaeul me ealen, n’jinamo ni yaŋ yay bi no jijae me éᵽur to.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Bare tiñ to gujae me elat eannul, n’júᵽur n’ésuh yauyu ; n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ñer n’gukay. Maagen nihi gujow ésuh bi n’ésuh, n’gugiten tánotan Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, n’gusen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Ᵽiout, Herod aogen me mof mamu maa Gálile, naun walobei me ᵽee. Nah’aᵽinor, mat’ajoh. Baje gaage Saaŋ Batis aiyulo ni gaĉet me ;
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 bugagu n’guoh Elí om, guceil bugo n’guoh, ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Bare aĉila Herod nah’aah : « Saaŋ Batis, nibomboñ guᵽikol fuhow. Ñer áine ahumu o gulobeom maa mola, ay om ? » Ñer naŋes bi bujuh Yésu.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 No uᵽotoraaw gubbanno me, n’guilo gugiten Yésu wo gukan me ᵽe. Ñer Yésu naŋaril min guñago bugo bareil mbal ésuh ece gajow yo Betusaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Bare fítiman fafu ni fútallo min fulagenil. No guĉih bo me, Yésu naannil, aban nanamo elobil mala Jávi Aláemit, nasen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 No tinah tuomme n’ejon, uᵽotoraol n’gulofol n’guogol : « Ubbañen bugan bugaubugi gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gujuh tiñ to gújue gubaj gutiñ ni gúmori, mata ube bo nuomal maa, kakan bin balikoe. »
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ ! » N’guogol : « Unaĉ wono futoh ni muol múuba bare jibaje. Jújue ᵽiaŋ ék’énnomul mitiñ matoge bi n’ebat yauyu ᵽe yailo mee ? »
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Maagen bugan bugagu gaam to me wáineaw guᵽiloe bugan gono súuli futoh (5 000).
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Uᵽotoraol n’gukan ti nalobil me, n’gukanil n’gunamo bugo ᵽe.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu múuba, náarul gúĉilol mbaa fatiya nasal Aláemit mala mitiñ maumu. Aban namusulor so asen uᵽotoraol guŋar gugabor ésuh yay.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen toh utegel wono guñen n’úuba ummeŋ kab.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Funah fice, Yésu o baamer n’galaw nevonol, uᵽotoraol n’gulofol. Naagil : « Bugan bugagu guoge ínje iomme ay ? »
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 N’guogol : « Guce guoge aw uomme Saaŋ Batis ; bugaguil n’guoh aw Elí, guceil bugo guoge ace ni uboñer waw bugaa no, o abbanno. »
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Naagil : « Ñer buru juoge ínje iomme ay ? » Ᵽier naagol : « Aw uomme Kirista ahu o Aláemit aboñulo me. »
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Bare Yésu naĉafil naagil jambi gulob yo me an.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Mbiban náfaro aagil : « Añol Arafuhow naate álam mámah : ufan súsuh sasu, ufan uteŋenaaw bi n’úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ró ᵽan gulalol iki gukanol naĉet. Bare funah fúfatten ᵽan ailo ni gaĉet me. »
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Mbiban, Yésu naah ésuh yay : « An amaŋ me alagenom, jambi abbañ aᵽinor mala fuhool : ateb funah-ó-funah ekuruaol min alagenom.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Maagen, an amaŋ me eᵽagen buroŋol, ᵽan ábbur bo, bare an ábbur me buroŋol múmbam, ᵽan abaj buroŋ babu bábaerit me.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Wa ᵽan nafa an o babajer mof mamu ᵽoomo, mbiban nábbur buroŋol ter nahajenoro ?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Iní me an nasuom ban ᵽoᵽ nasu gurimom, kan ínje Añol Arafuhow ᵽan may isuol no nijae me éjoul ni bájalo babu bóloli ró : búmbam, baa Ᵽayom ni bal emalakaom.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Ban ínje ilobul yo : guce ni gailo maa tale mati gutoh guĉet bugo m’bajugut Jávi Aláemit. »
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 No Yésu alob me gurim gaugu iki baj fíiyay, naŋar Ᵽier, Saaŋ ni Saak min gujiŋ bi fatiya firijaŋ fice ake ró galaw.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 No naamme n’galaw gagu, buulol m’búbahen, bisimool m’bútuen par ti gajaŋa émit baijer.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Ni baj wáine gúuba gúni n’galolobor ni o, bugo guomme Móis ni Elí.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Bugo ᵽoᵽ sinilil ni sihat nihi siij, bugo n’galolobor gaugu ni Yésu mala eĉelol yájaeul me baubu Yérusalem.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ᵽier ni bugagu gaam to me, bugo bámoer guhay was. No gúlio me, n’gujuh bájalo Yésu ni wáineaw gaamme gúuba gaam to me ni o.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 No Móis ni Elí guomme m’búhanor ni Yésu, Ᵽier naagol : « Afanóli, fubambaŋ min wóli jíni tale n’aw. Ban jiilen gúggut gúfaji, fanur bi n’aw, fafu bi ni Móis, fupafo bi ni Elí. » (Min alobe mee, affasenut wa naamen n’elob.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 O m’babanerut elob yay, ni baj gávuh guĉigul, ban ni gúggubil gúharo n’emoĉ yay yala go ; n’gúholi nár.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ni baj firim fáᵽullo ró fuoh : « Ume aamme Añolom o niĉob me ; aĉila mbi juutten me ! »
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 No fulob me fuban, n’gútallo búoh Yésu o bareol aam to. Uᵽotoraaw n’guᵽanor cem, mbi ᵽúrto gunah gaugu gugitenut ánoan wo gujuh me.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Tihalen fo, Yésu ni uᵽotoraol gúfaji bugagu n’gúavul ni firijaŋ fafu. Fuyoŋ fámah ni fújoul bi bíemor ni bugo.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ni baj ró ace áine náh’áᵽib ró aah : « Afanom, uboket uilo mala áᵽurom érimbaniom !
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Ñammeŋe eseytane ᵽan enonol, ban to baenah ᵽan neh’ekanol náᵽib navenjeŋor, ban gagof nihi gúᵽurul m’butumol. Eseytane yay néh’élatienollatien faŋ, ban neh’ehalol bujoŋoy.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Nilaene ulagorai tima n’guham yo, bare gújuut. »
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Yésu naah : « Jabbah je jaa bugan gabajut gáinen ! Ukana-galego we ! Bi nay ᵽan íni to ni buru nih’imutenul ? » Aban naah áine ahu : « Uŋárul áᵽuri bi tale ! »
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 No añil ahu ájaeul me, eseytane yay nebelol n’ettam iki nah’afarat. Bare Yésu nannur yo ni sembe min asen mamu añil ahu gahoy, aban nabbañenol ᵽayol.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Bugan bugagu ᵽe n’gujahali n’guoh : « Maagen Aláemit nájalojalo ! »
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 « Juutten joon min júju jujoh wo nijaeul me elob : Añol Arafuhow ᵽan abeni ni guñen gaa bugan. »
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Bare ulagorol gujogut firim faufu mata fúhagihag jambi fuŋanno ni bugo. Ban gukañenut erorenol wa namaŋe elobil.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Ᵽúrto, ulagorol n’gúni ni síceŋor bi effas ay ni bugo afaŋ me ᵽe.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naŋar añil ace ailen to naamme,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 aban naagil : « Anóan ayab me añil ahume ni gajow gúmbam, ínje faŋaom nayabe ; ban an ayabom me, aboñaom faŋaol nayabe. Yo eĉil me, afaŋ me gaalenoro ni buru, o afaŋul me ᵽe. »
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Ñer Saaŋ naah Yésu : « Afanóli, jujuge ace áine nah’aham siseytane ni gajow gúiya. Bare jífirenolfiren ekan burok ti baubu mata alet ni gayoŋolal. »
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Naagol : « Jambi jífirenol ! Jiffas búoh an alalutul me búsolul nabbañe. »
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 No tinagol tuomme n’eĉih tal ebbañ mbal émit, Yésu naban dáh bi ejow mbaa Yérusalem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Namundum aboñ bugan guyabol gayoŋ gujow guke ecokor ejoulol. N’gujow iki guĉih ece ésuh yaam ni mof mamu maa Samari.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 No guĉih bo me, bugal ésuh yay n’gulat ealenol, mata o ejow mbaa Yérusalem naam ni yo.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Ulagorol Saak ni Saaŋ no guun me dáuru, n’guogol : « Afanóli, íni me numaŋe, n’jikan maer min sambun síavul n’émit iki sinemen bugan bugaubugi ! »
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Bare Yésu nábaho til mbaa bugo min annuril [naagil : « Buru jiffasut bay biinum bisenul mee gaᵽinor gaugu.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Añol Arafuhow ajoulat mala bi enemen saalor bugan, bare bi eᵽagen so. »] Mbiban, n’gukay mbal ece ésuh.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 No guomme n’ejow, ni baj ace áine ákail aah Yésu : « Tánotan to nujae, ᵽan ilageni bi to. »
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yésu naagol : « Usikin waw ubaje usun wo, upu waw ᵽoᵽ ubaje ulef wo ; bare Añol Arafuhow aĉila abajut tiñ taa gáelo. »
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Aban naah áine ace : « Ulanom ! » Naagol : « Afanom, újiom min imundum ijow ik’ifoh ᵽayom. »
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Yésu naagol : « Uhat gaĉet me n’gufoh buganil gaĉet me, min til újoul uk’ugiten Jávi Aláemit ! »
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ace mul nabbañ aah Yésu : « Afanom, nimaŋe ilani, bare ᵽan umundum újiom min ijow ik’ijuh yaŋom ejuh ésola. »
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yésu naagol : « An aam n’eañ, átuh me gajanduol, ban nah’ajegor nímoro búsolol, an ahumu aᵽilout bi burok mala Jávi Aláemit. »
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.