Lucas 9

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ᵽúrto, Yésu naomen uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, aban nasenil sembe ni gakañen sal éᵽuren siseytane sasu ni ᵽoᵽ sal éᵽuren úsomut waw.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Mbiban naboñil guke egiten Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, ni ᵽoᵽ esen gásomut me gahoy.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Naagil : « Jambi jíjaenum wáfowaf buru n’ejow : let egol, let baet, let mitiñay, let síralam, ban ánoan ni buru jamb’aŋar bisimo búutten.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Tánotan to gujaeul me ealen, n’jinamo ni yaŋ yay bi no jijae me éᵽur to.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Bare tiñ to gujae me elat eannul, n’júᵽur n’ésuh yauyu ; n’ejaul mbi jiᵽaᵽ gulaul : dó ᵽan níme baĉaf babu bolil. »
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ñer n’gukay. Maagen nihi gujow ésuh bi n’ésuh, n’gugiten tánotan Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit, n’gusen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Ᵽiout, Herod aogen me mof mamu maa Gálile, naun walobei me ᵽee. Nah’aᵽinor, mat’ajoh. Baje gaage Saaŋ Batis aiyulo ni gaĉet me ;
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 bugagu n’guoh Elí om, guceil bugo n’guoh, ace n’uboñer waw bugaa no, o abbanno.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Bare aĉila Herod nah’aah : « Saaŋ Batis, nibomboñ guᵽikol fuhow. Ñer áine ahumu o gulobeom maa mola, ay om ? » Ñer naŋes bi bujuh Yésu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 No uᵽotoraaw gubbanno me, n’guilo gugiten Yésu wo gukan me ᵽe. Ñer Yésu naŋaril min guñago bugo bareil mbal ésuh ece gajow yo Betusaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Bare fítiman fafu ni fútallo min fulagenil. No guĉih bo me, Yésu naannil, aban nanamo elobil mala Jávi Aláemit, nasen ᵽoᵽ gásomut me gahoy.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 No tinah tuomme n’ejon, uᵽotoraol n’gulofol n’guogol : « Ubbañen bugan bugaubugi gujow bi ni súsuh sasu salof me tale, tima n’gujuh tiñ to gújue gubaj gutiñ ni gúmori, mata ube bo nuomal maa, kakan bin balikoe. »
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Bare Yésu naagil : « Buru faŋaul jisenil gutiñ ! » N’guogol : « Unaĉ wono futoh ni muol múuba bare jibaje. Jújue ᵽiaŋ ék’énnomul mitiñ matoge bi n’ebat yauyu ᵽe yailo mee ? »
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Maagen bugan bugagu gaam to me wáineaw guᵽiloe bugan gono súuli futoh (5 000).
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Uᵽotoraol n’gukan ti nalobil me, n’gukanil n’gunamo bugo ᵽe.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ñer Yésu naŋar unaĉ waw waamme futoh ni muol mamu múuba, náarul gúĉilol mbaa fatiya nasal Aláemit mala mitiñ maumu. Aban namusulor so asen uᵽotoraol guŋar gugabor ésuh yay.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Bugo ᵽe n’gutiñ iki gupoñ guŋañen toh utegel wono guñen n’úuba ummeŋ kab.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Funah fice, Yésu o baamer n’galaw nevonol, uᵽotoraol n’gulofol. Naagil : « Bugan bugagu guoge ínje iomme ay ? »
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 N’guogol : « Guce guoge aw uomme Saaŋ Batis ; bugaguil n’guoh aw Elí, guceil bugo guoge ace ni uboñer waw bugaa no, o abbanno. »
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Naagil : « Ñer buru juoge ínje iomme ay ? » Ᵽier naagol : « Aw uomme Kirista ahu o Aláemit aboñulo me. »
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Bare Yésu naĉafil naagil jambi gulob yo me an.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Mbiban náfaro aagil : « Añol Arafuhow naate álam mámah : ufan súsuh sasu, ufan uteŋenaaw bi n’úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ró ᵽan gulalol iki gukanol naĉet. Bare funah fúfatten ᵽan ailo ni gaĉet me. »
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Mbiban, Yésu naah ésuh yay : « An amaŋ me alagenom, jambi abbañ aᵽinor mala fuhool : ateb funah-ó-funah ekuruaol min alagenom.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Maagen, an amaŋ me eᵽagen buroŋol, ᵽan ábbur bo, bare an ábbur me buroŋol múmbam, ᵽan abaj buroŋ babu bábaerit me.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Wa ᵽan nafa an o babajer mof mamu ᵽoomo, mbiban nábbur buroŋol ter nahajenoro ?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Iní me an nasuom ban ᵽoᵽ nasu gurimom, kan ínje Añol Arafuhow ᵽan may isuol no nijae me éjoul ni bájalo babu bóloli ró : búmbam, baa Ᵽayom ni bal emalakaom.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ban ínje ilobul yo : guce ni gailo maa tale mati gutoh guĉet bugo m’bajugut Jávi Aláemit. »
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 No Yésu alob me gurim gaugu iki baj fíiyay, naŋar Ᵽier, Saaŋ ni Saak min gujiŋ bi fatiya firijaŋ fice ake ró galaw.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 No naamme n’galaw gagu, buulol m’búbahen, bisimool m’bútuen par ti gajaŋa émit baijer.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Ni baj wáine gúuba gúni n’galolobor ni o, bugo guomme Móis ni Elí.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Bugo ᵽoᵽ sinilil ni sihat nihi siij, bugo n’galolobor gaugu ni Yésu mala eĉelol yájaeul me baubu Yérusalem.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ᵽier ni bugagu gaam to me, bugo bámoer guhay was. No gúlio me, n’gujuh bájalo Yésu ni wáineaw gaamme gúuba gaam to me ni o.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 No Móis ni Elí guomme m’búhanor ni Yésu, Ᵽier naagol : « Afanóli, fubambaŋ min wóli jíni tale n’aw. Ban jiilen gúggut gúfaji, fanur bi n’aw, fafu bi ni Móis, fupafo bi ni Elí. » (Min alobe mee, affasenut wa naamen n’elob.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 O m’babanerut elob yay, ni baj gávuh guĉigul, ban ni gúggubil gúharo n’emoĉ yay yala go ; n’gúholi nár.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ni baj firim fáᵽullo ró fuoh : « Ume aamme Añolom o niĉob me ; aĉila mbi juutten me ! »
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 No fulob me fuban, n’gútallo búoh Yésu o bareol aam to. Uᵽotoraaw n’guᵽanor cem, mbi ᵽúrto gunah gaugu gugitenut ánoan wo gujuh me.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Tihalen fo, Yésu ni uᵽotoraol gúfaji bugagu n’gúavul ni firijaŋ fafu. Fuyoŋ fámah ni fújoul bi bíemor ni bugo.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Ni baj ró ace áine náh’áᵽib ró aah : « Afanom, uboket uilo mala áᵽurom érimbaniom !
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Ñammeŋe eseytane ᵽan enonol, ban to baenah ᵽan neh’ekanol náᵽib navenjeŋor, ban gagof nihi gúᵽurul m’butumol. Eseytane yay néh’élatienollatien faŋ, ban neh’ehalol bujoŋoy.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Nilaene ulagorai tima n’guham yo, bare gújuut. »
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Yésu naah : « Jabbah je jaa bugan gabajut gáinen ! Ukana-galego we ! Bi nay ᵽan íni to ni buru nih’imutenul ? » Aban naah áine ahu : « Uŋárul áᵽuri bi tale ! »
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 No añil ahu ájaeul me, eseytane yay nebelol n’ettam iki nah’afarat. Bare Yésu nannur yo ni sembe min asen mamu añil ahu gahoy, aban nabbañenol ᵽayol.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Bugan bugagu ᵽe n’gujahali n’guoh : « Maagen Aláemit nájalojalo ! »
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 « Juutten joon min júju jujoh wo nijaeul me elob : Añol Arafuhow ᵽan abeni ni guñen gaa bugan. »
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Bare ulagorol gujogut firim faufu mata fúhagihag jambi fuŋanno ni bugo. Ban gukañenut erorenol wa namaŋe elobil.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ᵽúrto, ulagorol n’gúni ni síceŋor bi effas ay ni bugo afaŋ me ᵽe.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nemme Yésu naffase gaᵽinoril, naŋar añil ace ailen to naamme,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 aban naagil : « Anóan ayab me añil ahume ni gajow gúmbam, ínje faŋaom nayabe ; ban an ayabom me, aboñaom faŋaol nayabe. Yo eĉil me, afaŋ me gaalenoro ni buru, o afaŋul me ᵽe. »
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Ñer Saaŋ naah Yésu : « Afanóli, jujuge ace áine nah’aham siseytane ni gajow gúiya. Bare jífirenolfiren ekan burok ti baubu mata alet ni gayoŋolal. »
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Naagol : « Jambi jífirenol ! Jiffas búoh an alalutul me búsolul nabbañe. »
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 No tinagol tuomme n’eĉih tal ebbañ mbal émit, Yésu naban dáh bi ejow mbaa Yérusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Namundum aboñ bugan guyabol gayoŋ gujow guke ecokor ejoulol. N’gujow iki guĉih ece ésuh yaam ni mof mamu maa Samari.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 No guĉih bo me, bugal ésuh yay n’gulat ealenol, mata o ejow mbaa Yérusalem naam ni yo.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Ulagorol Saak ni Saaŋ no guun me dáuru, n’guogol : « Afanóli, íni me numaŋe, n’jikan maer min sambun síavul n’émit iki sinemen bugan bugaubugi ! »
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Bare Yésu nábaho til mbaa bugo min annuril [naagil : « Buru jiffasut bay biinum bisenul mee gaᵽinor gaugu.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Añol Arafuhow ajoulat mala bi enemen saalor bugan, bare bi eᵽagen so. »] Mbiban, n’gukay mbal ece ésuh.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 No guomme n’ejow, ni baj ace áine ákail aah Yésu : « Tánotan to nujae, ᵽan ilageni bi to. »
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Yésu naagol : « Usikin waw ubaje usun wo, upu waw ᵽoᵽ ubaje ulef wo ; bare Añol Arafuhow aĉila abajut tiñ taa gáelo. »
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Aban naah áine ace : « Ulanom ! » Naagol : « Afanom, újiom min imundum ijow ik’ifoh ᵽayom. »
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Yésu naagol : « Uhat gaĉet me n’gufoh buganil gaĉet me, min til újoul uk’ugiten Jávi Aláemit ! »
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ace mul nabbañ aah Yésu : « Afanom, nimaŋe ilani, bare ᵽan umundum újiom min ijow ik’ijuh yaŋom ejuh ésola. »
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Yésu naagol : « An aam n’eañ, átuh me gajanduol, ban nah’ajegor nímoro búsolol, an ahumu aᵽilout bi burok mala Jávi Aláemit. »
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.