Lucas 8

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ᵽúrto, Yésu nah’ajow súsuh sasu ᵽooso, bi ni saa m’baha ró, nah’avare bo Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit. Uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba n’gújaor ni o.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Ni baj ᵽoᵽ waare guman gunaᵽil, bugo naham me siseytaneil, ni bugo nakan me n’guhoy n’úsomulil. Bugo guomme Mari o guvoge me Mari ala Magudala, o naham me ni o siseytane futoh ni súuba,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ni Yoana aar Husa aamme aroka ámah ala Herod, áfatten gajaol Susan, ni ᵽoᵽ guce gammeŋe. Waareaw ubugi nihi gúᵽuren síralamil bi eramben Yésu ni uᵽotoraol.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Funah fice, bugan bugagu gáᵽureul me ni súsuh sasu ᵽe n’gúkail bi ni Yésu gukan to fítiman fámah. Naŋar búnogor baube naagil :
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh. O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; bugan bugagu n’guhah yo, upu waw n’utiñ yo nímoro.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Yayu nelo tiñ tabaje sival ; no eil me, nellab, mata tiñ tautu túgufut.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Yayuyo nelo tiñ tabaje sijeŋ ; ni siilor mimanur, ban sijeŋ sasu ni súnumen euh yay.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Eceyo, yo nelo ni mof máarie. No eil me, nebugor nár, gahager ganur n’gubaj wono ekeme. » Mbiban, Yésu nalob fatiya aah : « An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ñer ulagorol n’gurorenol : « Búnogor baubu, wa bumaŋe éᵽajul ? »
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki mee ; bare bugagu, n’únogor nih’ilobil fo. Yo eĉil me, nihi guluj bare mati gujuh ; nihi guun bare mati gujoh. »
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Aban naagil : « Búnogor baube, maa bumaŋe elob : Eugit yay, yo eomme firim Aláemit.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Guce gaun fo me, gúnini ti bulago babu dó eugit yay elo me : ᵽan guutten fo, mbiban Seytane nájoul ákail áᵽuren fo n’uinumil jambi gúinen ; mamu mati gúju gubaj gaᵽagen gagu.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Bugagu uuttena gúnini ti tiñ talu tabaj me sival : ᵽan guutten fo n’guyab fo n’ésumay ró ; bare fiilut guar ni bugo. Ᵽan gúinen maa, mbi guke élam jatiito, n’gubelen gáinenil.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Bugaguil bugo gúnini ti tiñ talu taa sijeŋ : ᵽan guun fo, bare gaᵽinor, fubaj ni másume mamu maa buroŋ ni súnumen fo min ñer eugit yay mat’éju ebuh mitiñ iki mual.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Bugaguil gúnini ti tiñ talu táari me : Guun me firim fafu, ᵽan guyab fo gubaŋ n’uinumil wakur mee ban n’úari, min nihi gúŋarul ni buroŋil waf waaro. »
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Yésu natajen aagil : « An asaen me ejaŋa, let bi érur yo ñáraru elaᵽ ter fattam bura ; ᵽan til aremben yo n’ebamba, min mbi bugan bugagu gánoneul me gúju gujuh gajaŋa gagu gala yo.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Maagen, wáfowaf wakoᵽeni ᵽan ujugi. Wáfowaf waffasuti ᵽan uffasi, mata ᵽan úᵽurul ni maŋannoe.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Jíkanum faŋ bu nihi juutten me ! Mata an abaj to me waf, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, ᵽan guramol ᵽe bi ni jo naᵽinor me búoh nabajjobaj ró. »
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Ᵽúrto, jaw Yésu ni gutiol n’gújoul bi bujugol ; bare gújuut gúffus to naamme mala fítiman fafu fágolol mee fúharo.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ñer n’guboñ guogol : « Uutten ᵽaa, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, aw gumaŋe bujuh. »
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Bare Yésu naah : « Jaom ni gutiom faŋ, bugo guomme gauttene me firim Aláemit ban nihi gúttun fo. »
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Funah fice, Yésu o baamer galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Genesaret, naŋar busana min ájuᵽo ró, o ni ulagorol. Aban naagil : « Utíᵽal uloal ñagagu ! » Ñer n’gukay.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Bugo n’étiᵽ yay, Yésu nayabor. Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; fal fafu ni fiteh iki busana babu nihi bíij, ñer ulagorol n’gúholi nár
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 n’gulof Yésu min gúliol n’éᵽib ró n’guogol : « Afanóli, afanóli, wolal ubugi n’gabao ! » Yésu nálio nailo annur fúrus fafu ni gulongos gagu. Ñer fal fafu ni fúbbañul fíjebi yem.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Mbiban, nábaho mbal ulagorol naagil : « Gáinenul ugelo ? » N’gúholi, ban n’gujahali faŋ bireg n’guogoro : « An bu om umu ? Nah’alob ni gúrus gagu ni gulongos gagu, ban ni síkanumol ! »
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 No gútiᵽ me fal fafu guban, Yésu ni ulagorol n’guĉih ni mof mamu maa Gerugesa, máᵽimbor me Gálile. Aíne ahu o siseytane sunogen me|src="lb00303b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.26"
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 No Yésu aavulo me ni busana babu, ace áine ala ró ésuh yay nájoul bi etogol to. Aíne ahumu siseytane suom ni o. Ᵽio bo no nahale bisimo ; abbañut aĉin ni yaŋ, n’guyah náh’ámori.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Mbiban, Yésu naah áine ahu : « Gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Fítiman. » Nalob mee mata siseytane sammeŋe suom ni o.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ñer ni siilo sufotenor bújoŋor Yésu ni suogol aboket jamb’abelen so ni gasun gagu gal élatien siseytane sasu.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Nemme bajen to ekore yámah yaa suhumba saam ni gafen ni firijaŋ fafu, siseytane sasu ni sufotenor suoh Yésu ahat so ni sunogen ni suhumba sausu. Yésu namaŋ.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ñer ni súᵽurul n’áine ahu sunogen ni so, min ekore yay ᵽe éᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu ek’elo ni fal fafu, min enemo ró.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 No ukoña suhumba sasu gujuh me dáuru, n’gúᵽur gutey bi n’ésuh yay guke egiten wabaj me, n’gúᵽur to ᵽoᵽ bi ni sasu súsuh salof yo me.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Bugan bugagu n’gúteil gúkail bujuh wabaj me. No guĉilo me to Yésu aamme, n’gutoh to áine ahu o siseytane sasu suomen me ni o, anamo to n’guolol so báᵽurer ; maer umu nasimoe, apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Bugagu gajuh yo me táh n’gúni n’egiten gupalil bu áine ahu ala siseytane sasu abbanno me ahoy.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ñer bugan bugagu ᵽe bugala ró Gerugesa n’guoh Yésu aboket ajow áraliil, mata maagen mamu gúholiholi faŋ. Min Yésu ájuᵽo ni busana babu bi ebbañ.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Aíne ahu o Yésu aham me siseytaneol, nafotenor naagol aboket ahalol najow n’aĉila. Bare Yésu naceŋol naagol :
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 « Ubbañ mbaa yaŋi, mb’uĉih nugitenil wo Aláemit akan me ᵽe bi n’aw ! » Ñer áine ahu naot, mb’aĉih nagiten n’ésuh yay ᵽe wo Yésu akanol me.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 No Yésu abbanno me ñagagu, fítiman fámah faa bugan gaamenol bo n’enah ni fuyabol.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ni baj ánaine ace ájoul, gajaol Yairus ; aĉila afan yaŋ yaa galaw nam. Aíne ahumu nalo to n’guot Yésu naagol aboket ajow bi yaŋol,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 mata érimbani bájur nabaje aam n’eĉet, símilol guñen ni súuba.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Bajen to ᵽoᵽ anaare ásomute ; símit guñen ni súuba o n’ébbur físimol. Nabelene síralamol ᵽe n’úsotena waw, bare an ájuut akanol nahoy.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Aare ahumu nábosul búsol Yésu, mbiban nagor gáñin bisimool. To baenah nahoy. Aare ahu agor me gáñin bisimo Yésu|src="lb00310b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.44"
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ñer Yésu narorenil : « Ay agorom ? » Min guceŋol mee ᵽe, Ᵽier naagol : « Afanóli, let nujuge jammeŋ jauje jágoli maa jíharo ? »
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Bare Yésu naagol : « Baje bae an agorom, mata babaj sembe sáᵽure n’ínje. »
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 No aare ahu ajuh me búoh ájuut akoᵽ atajen, nájoul ákail alo to n’guot Yésu n’etelenor dó. Nailo agiten bújoŋor ésuh yay ᵽe waĉil me nákail agor Yésu, ni ᵽoᵽ bu nahoy me to baenah.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni go guĉili nuhoy. Ujow n’gásumay ! »
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 O m’babanerut elob, ni baj an áᵽullo yaŋ afan yaŋ yay yaa galaw ákail aagol : « Yairus, bájuri naĉele. Jamb’uyogen afan ahu utajen ! »
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Nemme Yésu naune min alob mee, nábaho aah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare, bájuri ᵽan aᵽah ! »
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 No guĉih me ni yaŋ yay, Yésu náfiren ésuh yay enogen, iki ᵽúrdo Ᵽier, Saaŋ, Saak ni ᵽayma bugo ni jawma.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 N’gutoh bugan bugagu ᵽe n’ukoŋ mala eĉet bájur babu. Yésu naagil : « Jambi jukoŋ, aĉelut. Námorimori. »
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ñer n’guilo gúfohulorol mata guffase búoh bájur babu naĉeĉet ti maagen.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Bare Yésu najoh bájur babu ni gañen naagol : « Bájurom, uilo ! »
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 To baenah nábbañul m’buroŋ, ban nafaen ailo. Ñer Yésu naagil gusenol atiñ.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ubugaol n’gujahali faŋ. Bare Yésu naĉafil naagil jambi gugiten me an wabaj me.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.