Lucas 8
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ
1 Ᵽúrto, Yésu nah’ajow súsuh sasu ᵽooso, bi ni saa m’baha ró, nah’avare bo Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit. Uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba n’gújaor ni o.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ni baj ᵽoᵽ waare guman gunaᵽil, bugo naham me siseytaneil, ni bugo nakan me n’guhoy n’úsomulil. Bugo guomme Mari o guvoge me Mari ala Magudala, o naham me ni o siseytane futoh ni súuba,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 ni Yoana aar Husa aamme aroka ámah ala Herod, áfatten gajaol Susan, ni ᵽoᵽ guce gammeŋe. Waareaw ubugi nihi gúᵽuren síralamil bi eramben Yésu ni uᵽotoraol.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Funah fice, bugan bugagu gáᵽureul me ni súsuh sasu ᵽe n’gúkail bi ni Yésu gukan to fítiman fámah. Naŋar búnogor baube naagil :
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh. O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; bugan bugagu n’guhah yo, upu waw n’utiñ yo nímoro.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Yayu nelo tiñ tabaje sival ; no eil me, nellab, mata tiñ tautu túgufut.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Yayuyo nelo tiñ tabaje sijeŋ ; ni siilor mimanur, ban sijeŋ sasu ni súnumen euh yay.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Eceyo, yo nelo ni mof máarie. No eil me, nebugor nár, gahager ganur n’gubaj wono ekeme. » Mbiban, Yésu nalob fatiya aah : « An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ñer ulagorol n’gurorenol : « Búnogor baubu, wa bumaŋe éᵽajul ? »
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki mee ; bare bugagu, n’únogor nih’ilobil fo. Yo eĉil me, nihi guluj bare mati gujuh ; nihi guun bare mati gujoh. »
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Aban naagil : « Búnogor baube, maa bumaŋe elob : Eugit yay, yo eomme firim Aláemit.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Guce gaun fo me, gúnini ti bulago babu dó eugit yay elo me : ᵽan guutten fo, mbiban Seytane nájoul ákail áᵽuren fo n’uinumil jambi gúinen ; mamu mati gúju gubaj gaᵽagen gagu.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Bugagu uuttena gúnini ti tiñ talu tabaj me sival : ᵽan guutten fo n’guyab fo n’ésumay ró ; bare fiilut guar ni bugo. Ᵽan gúinen maa, mbi guke élam jatiito, n’gubelen gáinenil.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Bugaguil bugo gúnini ti tiñ talu taa sijeŋ : ᵽan guun fo, bare gaᵽinor, fubaj ni másume mamu maa buroŋ ni súnumen fo min ñer eugit yay mat’éju ebuh mitiñ iki mual.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Bugaguil gúnini ti tiñ talu táari me : Guun me firim fafu, ᵽan guyab fo gubaŋ n’uinumil wakur mee ban n’úari, min nihi gúŋarul ni buroŋil waf waaro. »
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Yésu natajen aagil : « An asaen me ejaŋa, let bi érur yo ñáraru elaᵽ ter fattam bura ; ᵽan til aremben yo n’ebamba, min mbi bugan bugagu gánoneul me gúju gujuh gajaŋa gagu gala yo.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Maagen, wáfowaf wakoᵽeni ᵽan ujugi. Wáfowaf waffasuti ᵽan uffasi, mata ᵽan úᵽurul ni maŋannoe.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Jíkanum faŋ bu nihi juutten me ! Mata an abaj to me waf, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, ᵽan guramol ᵽe bi ni jo naᵽinor me búoh nabajjobaj ró. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Ᵽúrto, jaw Yésu ni gutiol n’gújoul bi bujugol ; bare gújuut gúffus to naamme mala fítiman fafu fágolol mee fúharo.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ñer n’guboñ guogol : « Uutten ᵽaa, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, aw gumaŋe bujuh. »
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Bare Yésu naah : « Jaom ni gutiom faŋ, bugo guomme gauttene me firim Aláemit ban nihi gúttun fo. »
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Funah fice, Yésu o baamer galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Genesaret, naŋar busana min ájuᵽo ró, o ni ulagorol. Aban naagil : « Utíᵽal uloal ñagagu ! » Ñer n’gukay.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Bugo n’étiᵽ yay, Yésu nayabor. Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; fal fafu ni fiteh iki busana babu nihi bíij, ñer ulagorol n’gúholi nár
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 n’gulof Yésu min gúliol n’éᵽib ró n’guogol : « Afanóli, afanóli, wolal ubugi n’gabao ! » Yésu nálio nailo annur fúrus fafu ni gulongos gagu. Ñer fal fafu ni fúbbañul fíjebi yem.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Mbiban, nábaho mbal ulagorol naagil : « Gáinenul ugelo ? » N’gúholi, ban n’gujahali faŋ bireg n’guogoro : « An bu om umu ? Nah’alob ni gúrus gagu ni gulongos gagu, ban ni síkanumol ! »
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 No gútiᵽ me fal fafu guban, Yésu ni ulagorol n’guĉih ni mof mamu maa Gerugesa, máᵽimbor me Gálile. Aíne ahu o siseytane sunogen me|src="lb00303b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.26"
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 No Yésu aavulo me ni busana babu, ace áine ala ró ésuh yay nájoul bi etogol to. Aíne ahumu siseytane suom ni o. Ᵽio bo no nahale bisimo ; abbañut aĉin ni yaŋ, n’guyah náh’ámori.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Mbiban, Yésu naah áine ahu : « Gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Fítiman. » Nalob mee mata siseytane sammeŋe suom ni o.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ñer ni siilo sufotenor bújoŋor Yésu ni suogol aboket jamb’abelen so ni gasun gagu gal élatien siseytane sasu.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Nemme bajen to ekore yámah yaa suhumba saam ni gafen ni firijaŋ fafu, siseytane sasu ni sufotenor suoh Yésu ahat so ni sunogen ni suhumba sausu. Yésu namaŋ.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ñer ni súᵽurul n’áine ahu sunogen ni so, min ekore yay ᵽe éᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu ek’elo ni fal fafu, min enemo ró.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 No ukoña suhumba sasu gujuh me dáuru, n’gúᵽur gutey bi n’ésuh yay guke egiten wabaj me, n’gúᵽur to ᵽoᵽ bi ni sasu súsuh salof yo me.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Bugan bugagu n’gúteil gúkail bujuh wabaj me. No guĉilo me to Yésu aamme, n’gutoh to áine ahu o siseytane sasu suomen me ni o, anamo to n’guolol so báᵽurer ; maer umu nasimoe, apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Bugagu gajuh yo me táh n’gúni n’egiten gupalil bu áine ahu ala siseytane sasu abbanno me ahoy.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ñer bugan bugagu ᵽe bugala ró Gerugesa n’guoh Yésu aboket ajow áraliil, mata maagen mamu gúholiholi faŋ. Min Yésu ájuᵽo ni busana babu bi ebbañ.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Aíne ahu o Yésu aham me siseytaneol, nafotenor naagol aboket ahalol najow n’aĉila. Bare Yésu naceŋol naagol :
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Ubbañ mbaa yaŋi, mb’uĉih nugitenil wo Aláemit akan me ᵽe bi n’aw ! » Ñer áine ahu naot, mb’aĉih nagiten n’ésuh yay ᵽe wo Yésu akanol me.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 No Yésu abbanno me ñagagu, fítiman fámah faa bugan gaamenol bo n’enah ni fuyabol.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Ni baj ánaine ace ájoul, gajaol Yairus ; aĉila afan yaŋ yaa galaw nam. Aíne ahumu nalo to n’guot Yésu naagol aboket ajow bi yaŋol,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 mata érimbani bájur nabaje aam n’eĉet, símilol guñen ni súuba.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Bajen to ᵽoᵽ anaare ásomute ; símit guñen ni súuba o n’ébbur físimol. Nabelene síralamol ᵽe n’úsotena waw, bare an ájuut akanol nahoy.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Aare ahumu nábosul búsol Yésu, mbiban nagor gáñin bisimool. To baenah nahoy. Aare ahu agor me gáñin bisimo Yésu|src="lb00310b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.44"
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ñer Yésu narorenil : « Ay agorom ? » Min guceŋol mee ᵽe, Ᵽier naagol : « Afanóli, let nujuge jammeŋ jauje jágoli maa jíharo ? »
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Bare Yésu naagol : « Baje bae an agorom, mata babaj sembe sáᵽure n’ínje. »
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 No aare ahu ajuh me búoh ájuut akoᵽ atajen, nájoul ákail alo to n’guot Yésu n’etelenor dó. Nailo agiten bújoŋor ésuh yay ᵽe waĉil me nákail agor Yésu, ni ᵽoᵽ bu nahoy me to baenah.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni go guĉili nuhoy. Ujow n’gásumay ! »
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 O m’babanerut elob, ni baj an áᵽullo yaŋ afan yaŋ yay yaa galaw ákail aagol : « Yairus, bájuri naĉele. Jamb’uyogen afan ahu utajen ! »
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Nemme Yésu naune min alob mee, nábaho aah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare, bájuri ᵽan aᵽah ! »
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 No guĉih me ni yaŋ yay, Yésu náfiren ésuh yay enogen, iki ᵽúrdo Ᵽier, Saaŋ, Saak ni ᵽayma bugo ni jawma.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 N’gutoh bugan bugagu ᵽe n’ukoŋ mala eĉet bájur babu. Yésu naagil : « Jambi jukoŋ, aĉelut. Námorimori. »
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ñer n’guilo gúfohulorol mata guffase búoh bájur babu naĉeĉet ti maagen.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Bare Yésu najoh bájur babu ni gañen naagol : « Bájurom, uilo ! »
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 To baenah nábbañul m’buroŋ, ban nafaen ailo. Ñer Yésu naagil gusenol atiñ.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ubugaol n’gujahali faŋ. Bare Yésu naĉafil naagil jambi gugiten me an wabaj me.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.