Lucas 8

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ᵽúrto, Yésu nah’ajow súsuh sasu ᵽooso, bi ni saa m’baha ró, nah’avare bo Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit. Uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba n’gújaor ni o.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Ni baj ᵽoᵽ waare guman gunaᵽil, bugo naham me siseytaneil, ni bugo nakan me n’guhoy n’úsomulil. Bugo guomme Mari o guvoge me Mari ala Magudala, o naham me ni o siseytane futoh ni súuba,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 ni Yoana aar Husa aamme aroka ámah ala Herod, áfatten gajaol Susan, ni ᵽoᵽ guce gammeŋe. Waareaw ubugi nihi gúᵽuren síralamil bi eramben Yésu ni uᵽotoraol.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Funah fice, bugan bugagu gáᵽureul me ni súsuh sasu ᵽe n’gúkail bi ni Yésu gukan to fítiman fámah. Naŋar búnogor baube naagil :
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh. O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; bugan bugagu n’guhah yo, upu waw n’utiñ yo nímoro.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yayu nelo tiñ tabaje sival ; no eil me, nellab, mata tiñ tautu túgufut.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Yayuyo nelo tiñ tabaje sijeŋ ; ni siilor mimanur, ban sijeŋ sasu ni súnumen euh yay.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Eceyo, yo nelo ni mof máarie. No eil me, nebugor nár, gahager ganur n’gubaj wono ekeme. » Mbiban, Yésu nalob fatiya aah : « An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ñer ulagorol n’gurorenol : « Búnogor baubu, wa bumaŋe éᵽajul ? »
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki mee ; bare bugagu, n’únogor nih’ilobil fo. Yo eĉil me, nihi guluj bare mati gujuh ; nihi guun bare mati gujoh. »
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Aban naagil : « Búnogor baube, maa bumaŋe elob : Eugit yay, yo eomme firim Aláemit.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Guce gaun fo me, gúnini ti bulago babu dó eugit yay elo me : ᵽan guutten fo, mbiban Seytane nájoul ákail áᵽuren fo n’uinumil jambi gúinen ; mamu mati gúju gubaj gaᵽagen gagu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Bugagu uuttena gúnini ti tiñ talu tabaj me sival : ᵽan guutten fo n’guyab fo n’ésumay ró ; bare fiilut guar ni bugo. Ᵽan gúinen maa, mbi guke élam jatiito, n’gubelen gáinenil.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Bugaguil bugo gúnini ti tiñ talu taa sijeŋ : ᵽan guun fo, bare gaᵽinor, fubaj ni másume mamu maa buroŋ ni súnumen fo min ñer eugit yay mat’éju ebuh mitiñ iki mual.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Bugaguil gúnini ti tiñ talu táari me : Guun me firim fafu, ᵽan guyab fo gubaŋ n’uinumil wakur mee ban n’úari, min nihi gúŋarul ni buroŋil waf waaro. »
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Yésu natajen aagil : « An asaen me ejaŋa, let bi érur yo ñáraru elaᵽ ter fattam bura ; ᵽan til aremben yo n’ebamba, min mbi bugan bugagu gánoneul me gúju gujuh gajaŋa gagu gala yo.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Maagen, wáfowaf wakoᵽeni ᵽan ujugi. Wáfowaf waffasuti ᵽan uffasi, mata ᵽan úᵽurul ni maŋannoe.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Jíkanum faŋ bu nihi juutten me ! Mata an abaj to me waf, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, ᵽan guramol ᵽe bi ni jo naᵽinor me búoh nabajjobaj ró. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ᵽúrto, jaw Yésu ni gutiol n’gújoul bi bujugol ; bare gújuut gúffus to naamme mala fítiman fafu fágolol mee fúharo.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ñer n’guboñ guogol : « Uutten ᵽaa, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, aw gumaŋe bujuh. »
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Bare Yésu naah : « Jaom ni gutiom faŋ, bugo guomme gauttene me firim Aláemit ban nihi gúttun fo. »
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Funah fice, Yésu o baamer galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Genesaret, naŋar busana min ájuᵽo ró, o ni ulagorol. Aban naagil : « Utíᵽal uloal ñagagu ! » Ñer n’gukay.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Bugo n’étiᵽ yay, Yésu nayabor. Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; fal fafu ni fiteh iki busana babu nihi bíij, ñer ulagorol n’gúholi nár
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 n’gulof Yésu min gúliol n’éᵽib ró n’guogol : « Afanóli, afanóli, wolal ubugi n’gabao ! » Yésu nálio nailo annur fúrus fafu ni gulongos gagu. Ñer fal fafu ni fúbbañul fíjebi yem.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Mbiban, nábaho mbal ulagorol naagil : « Gáinenul ugelo ? » N’gúholi, ban n’gujahali faŋ bireg n’guogoro : « An bu om umu ? Nah’alob ni gúrus gagu ni gulongos gagu, ban ni síkanumol ! »
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 No gútiᵽ me fal fafu guban, Yésu ni ulagorol n’guĉih ni mof mamu maa Gerugesa, máᵽimbor me Gálile. Aíne ahu o siseytane sunogen me|src="lb00303b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.26"
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 No Yésu aavulo me ni busana babu, ace áine ala ró ésuh yay nájoul bi etogol to. Aíne ahumu siseytane suom ni o. Ᵽio bo no nahale bisimo ; abbañut aĉin ni yaŋ, n’guyah náh’ámori.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Mbiban, Yésu naah áine ahu : « Gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Fítiman. » Nalob mee mata siseytane sammeŋe suom ni o.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ñer ni siilo sufotenor bújoŋor Yésu ni suogol aboket jamb’abelen so ni gasun gagu gal élatien siseytane sasu.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Nemme bajen to ekore yámah yaa suhumba saam ni gafen ni firijaŋ fafu, siseytane sasu ni sufotenor suoh Yésu ahat so ni sunogen ni suhumba sausu. Yésu namaŋ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ñer ni súᵽurul n’áine ahu sunogen ni so, min ekore yay ᵽe éᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu ek’elo ni fal fafu, min enemo ró.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 No ukoña suhumba sasu gujuh me dáuru, n’gúᵽur gutey bi n’ésuh yay guke egiten wabaj me, n’gúᵽur to ᵽoᵽ bi ni sasu súsuh salof yo me.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Bugan bugagu n’gúteil gúkail bujuh wabaj me. No guĉilo me to Yésu aamme, n’gutoh to áine ahu o siseytane sasu suomen me ni o, anamo to n’guolol so báᵽurer ; maer umu nasimoe, apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Bugagu gajuh yo me táh n’gúni n’egiten gupalil bu áine ahu ala siseytane sasu abbanno me ahoy.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ñer bugan bugagu ᵽe bugala ró Gerugesa n’guoh Yésu aboket ajow áraliil, mata maagen mamu gúholiholi faŋ. Min Yésu ájuᵽo ni busana babu bi ebbañ.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Aíne ahu o Yésu aham me siseytaneol, nafotenor naagol aboket ahalol najow n’aĉila. Bare Yésu naceŋol naagol :
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Ubbañ mbaa yaŋi, mb’uĉih nugitenil wo Aláemit akan me ᵽe bi n’aw ! » Ñer áine ahu naot, mb’aĉih nagiten n’ésuh yay ᵽe wo Yésu akanol me.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 No Yésu abbanno me ñagagu, fítiman fámah faa bugan gaamenol bo n’enah ni fuyabol.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ni baj ánaine ace ájoul, gajaol Yairus ; aĉila afan yaŋ yaa galaw nam. Aíne ahumu nalo to n’guot Yésu naagol aboket ajow bi yaŋol,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 mata érimbani bájur nabaje aam n’eĉet, símilol guñen ni súuba.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Bajen to ᵽoᵽ anaare ásomute ; símit guñen ni súuba o n’ébbur físimol. Nabelene síralamol ᵽe n’úsotena waw, bare an ájuut akanol nahoy.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Aare ahumu nábosul búsol Yésu, mbiban nagor gáñin bisimool. To baenah nahoy. Aare ahu agor me gáñin bisimo Yésu|src="lb00310b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.44"
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ñer Yésu narorenil : « Ay agorom ? » Min guceŋol mee ᵽe, Ᵽier naagol : « Afanóli, let nujuge jammeŋ jauje jágoli maa jíharo ? »
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Bare Yésu naagol : « Baje bae an agorom, mata babaj sembe sáᵽure n’ínje. »
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 No aare ahu ajuh me búoh ájuut akoᵽ atajen, nájoul ákail alo to n’guot Yésu n’etelenor dó. Nailo agiten bújoŋor ésuh yay ᵽe waĉil me nákail agor Yésu, ni ᵽoᵽ bu nahoy me to baenah.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni go guĉili nuhoy. Ujow n’gásumay ! »
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 O m’babanerut elob, ni baj an áᵽullo yaŋ afan yaŋ yay yaa galaw ákail aagol : « Yairus, bájuri naĉele. Jamb’uyogen afan ahu utajen ! »
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Nemme Yésu naune min alob mee, nábaho aah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare, bájuri ᵽan aᵽah ! »
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 No guĉih me ni yaŋ yay, Yésu náfiren ésuh yay enogen, iki ᵽúrdo Ᵽier, Saaŋ, Saak ni ᵽayma bugo ni jawma.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 N’gutoh bugan bugagu ᵽe n’ukoŋ mala eĉet bájur babu. Yésu naagil : « Jambi jukoŋ, aĉelut. Námorimori. »
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ñer n’guilo gúfohulorol mata guffase búoh bájur babu naĉeĉet ti maagen.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Bare Yésu najoh bájur babu ni gañen naagol : « Bájurom, uilo ! »
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 To baenah nábbañul m’buroŋ, ban nafaen ailo. Ñer Yésu naagil gusenol atiñ.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ubugaol n’gujahali faŋ. Bare Yésu naĉafil naagil jambi gugiten me an wabaj me.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.