Lucas 8

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ᵽúrto, Yésu nah’ajow súsuh sasu ᵽooso, bi ni saa m’baha ró, nah’avare bo Firim fafu Fásum me faa Jávi Aláemit. Uᵽotoraol|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba n’gújaor ni o.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Ni baj ᵽoᵽ waare guman gunaᵽil, bugo naham me siseytaneil, ni bugo nakan me n’guhoy n’úsomulil. Bugo guomme Mari o guvoge me Mari ala Magudala, o naham me ni o siseytane futoh ni súuba,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ni Yoana aar Husa aamme aroka ámah ala Herod, áfatten gajaol Susan, ni ᵽoᵽ guce gammeŋe. Waareaw ubugi nihi gúᵽuren síralamil bi eramben Yésu ni uᵽotoraol.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Funah fice, bugan bugagu gáᵽureul me ni súsuh sasu ᵽe n’gúkail bi ni Yésu gukan to fítiman fámah. Naŋar búnogor baube naagil :
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh. O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; bugan bugagu n’guhah yo, upu waw n’utiñ yo nímoro.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yayu nelo tiñ tabaje sival ; no eil me, nellab, mata tiñ tautu túgufut.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Yayuyo nelo tiñ tabaje sijeŋ ; ni siilor mimanur, ban sijeŋ sasu ni súnumen euh yay.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Eceyo, yo nelo ni mof máarie. No eil me, nebugor nár, gahager ganur n’gubaj wono ekeme. » Mbiban, Yésu nalob fatiya aah : « An abaj me gunnu gal eun, aun ! »
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ñer ulagorol n’gurorenol : « Búnogor baubu, wa bumaŋe éᵽajul ? »
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki mee ; bare bugagu, n’únogor nih’ilobil fo. Yo eĉil me, nihi guluj bare mati gujuh ; nihi guun bare mati gujoh. »
10 Jesus respondeu:
11 Aban naagil : « Búnogor baube, maa bumaŋe elob : Eugit yay, yo eomme firim Aláemit.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Guce gaun fo me, gúnini ti bulago babu dó eugit yay elo me : ᵽan guutten fo, mbiban Seytane nájoul ákail áᵽuren fo n’uinumil jambi gúinen ; mamu mati gúju gubaj gaᵽagen gagu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Bugagu uuttena gúnini ti tiñ talu tabaj me sival : ᵽan guutten fo n’guyab fo n’ésumay ró ; bare fiilut guar ni bugo. Ᵽan gúinen maa, mbi guke élam jatiito, n’gubelen gáinenil.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Bugaguil bugo gúnini ti tiñ talu taa sijeŋ : ᵽan guun fo, bare gaᵽinor, fubaj ni másume mamu maa buroŋ ni súnumen fo min ñer eugit yay mat’éju ebuh mitiñ iki mual.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Bugaguil gúnini ti tiñ talu táari me : Guun me firim fafu, ᵽan guyab fo gubaŋ n’uinumil wakur mee ban n’úari, min nihi gúŋarul ni buroŋil waf waaro. »
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Yésu natajen aagil : « An asaen me ejaŋa, let bi érur yo ñáraru elaᵽ ter fattam bura ; ᵽan til aremben yo n’ebamba, min mbi bugan bugagu gánoneul me gúju gujuh gajaŋa gagu gala yo.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Maagen, wáfowaf wakoᵽeni ᵽan ujugi. Wáfowaf waffasuti ᵽan uffasi, mata ᵽan úᵽurul ni maŋannoe.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Jíkanum faŋ bu nihi juutten me ! Mata an abaj to me waf, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, ᵽan guramol ᵽe bi ni jo naᵽinor me búoh nabajjobaj ró. »
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ᵽúrto, jaw Yésu ni gutiol n’gújoul bi bujugol ; bare gújuut gúffus to naamme mala fítiman fafu fágolol mee fúharo.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ñer n’guboñ guogol : « Uutten ᵽaa, jai ni gutii ubugi tíyaŋ, aw gumaŋe bujuh. »
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Bare Yésu naah : « Jaom ni gutiom faŋ, bugo guomme gauttene me firim Aláemit ban nihi gúttun fo. »
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Funah fice, Yésu o baamer galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut faa Genesaret, naŋar busana min ájuᵽo ró, o ni ulagorol. Aban naagil : « Utíᵽal uloal ñagagu ! » Ñer n’gukay.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Bugo n’étiᵽ yay, Yésu nayabor. Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; fal fafu ni fiteh iki busana babu nihi bíij, ñer ulagorol n’gúholi nár
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 n’gulof Yésu min gúliol n’éᵽib ró n’guogol : « Afanóli, afanóli, wolal ubugi n’gabao ! » Yésu nálio nailo annur fúrus fafu ni gulongos gagu. Ñer fal fafu ni fúbbañul fíjebi yem.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Mbiban, nábaho mbal ulagorol naagil : « Gáinenul ugelo ? » N’gúholi, ban n’gujahali faŋ bireg n’guogoro : « An bu om umu ? Nah’alob ni gúrus gagu ni gulongos gagu, ban ni síkanumol ! »
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 No gútiᵽ me fal fafu guban, Yésu ni ulagorol n’guĉih ni mof mamu maa Gerugesa, máᵽimbor me Gálile. Aíne ahu o siseytane sunogen me|src="lb00303b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.26"
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 No Yésu aavulo me ni busana babu, ace áine ala ró ésuh yay nájoul bi etogol to. Aíne ahumu siseytane suom ni o. Ᵽio bo no nahale bisimo ; abbañut aĉin ni yaŋ, n’guyah náh’ámori.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Mbiban, Yésu naah áine ahu : « Gajai bu ? » Naagol : « Gajaom Fítiman. » Nalob mee mata siseytane sammeŋe suom ni o.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ñer ni siilo sufotenor bújoŋor Yésu ni suogol aboket jamb’abelen so ni gasun gagu gal élatien siseytane sasu.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Nemme bajen to ekore yámah yaa suhumba saam ni gafen ni firijaŋ fafu, siseytane sasu ni sufotenor suoh Yésu ahat so ni sunogen ni suhumba sausu. Yésu namaŋ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ñer ni súᵽurul n’áine ahu sunogen ni so, min ekore yay ᵽe éᵽaᵽoul dó fitey fatiya mavaŋoe firijaŋ fafu ek’elo ni fal fafu, min enemo ró.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 No ukoña suhumba sasu gujuh me dáuru, n’gúᵽur gutey bi n’ésuh yay guke egiten wabaj me, n’gúᵽur to ᵽoᵽ bi ni sasu súsuh salof yo me.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Bugan bugagu n’gúteil gúkail bujuh wabaj me. No guĉilo me to Yésu aamme, n’gutoh to áine ahu o siseytane sasu suomen me ni o, anamo to n’guolol so báᵽurer ; maer umu nasimoe, apuñol jas. Ñer gáholi n’gunonil.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Bugagu gajuh yo me táh n’gúni n’egiten gupalil bu áine ahu ala siseytane sasu abbanno me ahoy.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ñer bugan bugagu ᵽe bugala ró Gerugesa n’guoh Yésu aboket ajow áraliil, mata maagen mamu gúholiholi faŋ. Min Yésu ájuᵽo ni busana babu bi ebbañ.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Aíne ahu o Yésu aham me siseytaneol, nafotenor naagol aboket ahalol najow n’aĉila. Bare Yésu naceŋol naagol :
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 « Ubbañ mbaa yaŋi, mb’uĉih nugitenil wo Aláemit akan me ᵽe bi n’aw ! » Ñer áine ahu naot, mb’aĉih nagiten n’ésuh yay ᵽe wo Yésu akanol me.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 No Yésu abbanno me ñagagu, fítiman fámah faa bugan gaamenol bo n’enah ni fuyabol.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ni baj ánaine ace ájoul, gajaol Yairus ; aĉila afan yaŋ yaa galaw nam. Aíne ahumu nalo to n’guot Yésu naagol aboket ajow bi yaŋol,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 mata érimbani bájur nabaje aam n’eĉet, símilol guñen ni súuba.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Bajen to ᵽoᵽ anaare ásomute ; símit guñen ni súuba o n’ébbur físimol. Nabelene síralamol ᵽe n’úsotena waw, bare an ájuut akanol nahoy.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Aare ahumu nábosul búsol Yésu, mbiban nagor gáñin bisimool. To baenah nahoy. Aare ahu agor me gáñin bisimo Yésu|src="lb00310b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 8.44"
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ñer Yésu narorenil : « Ay agorom ? » Min guceŋol mee ᵽe, Ᵽier naagol : « Afanóli, let nujuge jammeŋ jauje jágoli maa jíharo ? »
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Bare Yésu naagol : « Baje bae an agorom, mata babaj sembe sáᵽure n’ínje. »
46 Mas Jesus insistiu:
47 No aare ahu ajuh me búoh ájuut akoᵽ atajen, nájoul ákail alo to n’guot Yésu n’etelenor dó. Nailo agiten bújoŋor ésuh yay ᵽe waĉil me nákail agor Yésu, ni ᵽoᵽ bu nahoy me to baenah.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ñer Yésu naagol : « Bájurom, gáineni go guĉili nuhoy. Ujow n’gásumay ! »
48 Então Jesus lhe disse:
49 O m’babanerut elob, ni baj an áᵽullo yaŋ afan yaŋ yay yaa galaw ákail aagol : « Yairus, bájuri naĉele. Jamb’uyogen afan ahu utajen ! »
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Nemme Yésu naune min alob mee, nábaho aah Yairus : « Jamb’úholi, úinen barebare, bájuri ᵽan aᵽah ! »
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 No guĉih me ni yaŋ yay, Yésu náfiren ésuh yay enogen, iki ᵽúrdo Ᵽier, Saaŋ, Saak ni ᵽayma bugo ni jawma.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 N’gutoh bugan bugagu ᵽe n’ukoŋ mala eĉet bájur babu. Yésu naagil : « Jambi jukoŋ, aĉelut. Námorimori. »
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ñer n’guilo gúfohulorol mata guffase búoh bájur babu naĉeĉet ti maagen.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Bare Yésu najoh bájur babu ni gañen naagol : « Bájurom, uilo ! »
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 To baenah nábbañul m’buroŋ, ban nafaen ailo. Ñer Yésu naagil gusenol atiñ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ubugaol n’gujahali faŋ. Bare Yésu naĉafil naagil jambi gugiten me an wabaj me.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.