Lucas 7
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 No Yésu alob me ni fuyoŋ fafu aban, nakay mbaa Kaᵽerinaum. Akosombil ala Rom|src="hk00193c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Lík 7.1"
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ni baj bo afan ekosombil ace alet Asúif abaj amigel o namaŋe nár ; ban amigel ahumu násomut ak’amaŋ eĉet.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 No afan ekosombil yay aun me gulob mala Yésu, naboñ ufan Esúif guce bi n’aĉila bi elaol tima naboket ájoul íkiil akan amigelol nahoy.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 No guĉih me, n’gúni n’ehehorol n’guogol : « An ahumu naᵽiloe min mb’urambenol,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 mata namamaŋ wolal Esúif yay mámah, ban aĉila aĉil me min yaŋ yay yóloli yaa galaw|yaŋ yaa galaw eteᵽi. »
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ñer Yésu nalagenil mbaa bo. No guomme n’elof yaŋ yay, afan ekosombil yay náboñul ubugeol guce iki guogol : « Ataw, jamb’uyoh n’énonul, mata iᵽilout min mb’unogen ni yaŋom.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Yo eĉil me ikañenut íjoul ínje faŋaom íkiil ijoŋor n’aw. Bare mb’ulob firim fanur pat min amigelom ahoy.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Nuffase, ínje faŋaom nibaje ufanom bugo níh’íttun, ti ᵽoᵽ ekosombil yay gaamme ni gañenom gúttuneom me. Ioh me an ni bugo : “Ujow !” Najow ; ioh me ᵽoᵽ ahu : “Ujóul !” Nájoul ; ioh me arokaom : “Ukan waf uman !” Nakan wo. »
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 No Yésu aun me gahoŋen gaugu, naruhen afan ekosombil yay bireg nábaho bi ni fuyoŋ fafu falageneol me naagil : « Maagen ínje ilobul yo, Israel ᵽooyo ímusut ijuh ró an o gáinenol gújaloe ti gal áine ahume. »
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 No bugaa gahoŋen gagu gubbañ me guĉih súndo, n’gutoh amigel ahu o bahoer.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ᵽúrto, Yésu najow mbal ésuh ece gajow yo Nain, ban ulagorol ni fuyoŋ fámah n’gútinenol.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 No naamme n’enogen n’ésuh yay, najugil gútebul efuluŋ bi eke gafoh tíyaŋ ; kan érimbani yom yal atiña-ebara ace. Bugal ésugol gammeŋe n’gútinenol ake gafoh añolol.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 No Ataw Yésu ajuh me aare ahu, enilol nerumol naagol : « Jamb’ukoŋ. »
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aban najow ak’alof buhogen babu min agor bo. Gaamme n’eteb bo n’guilen. Yésu naah áᵽur ahu aĉet me : « Aᵽúr ahu, niegi uilo ! »
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ñer áᵽur ahu nailo arobo, aban náni n’elob. Min Yésu aŋarol ak’asen jaol.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ñer gáholi n’gunonil ᵽe, n’gusalen Aláemit guoh : « Dáuru aboñer ámah áᵽullo maa n’etulolal. » N’gubbañ guoh : « Aláemit nakelo eᵽagen ésugol, wolal bugo naĉob me. »
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Elob yay neuno ni mof mamu ᵽe maa Yúde ek’efa bo bi ni sasu súsuh ᵽe.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ban ulagora Saaŋ Batis n’gugitenol dáuru ᵽe. Ñer navoh bugan gúuba ni bugo,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 aban naboñil bi ni Ataw ni suroren sause ró : « Aw uomme an ahu aat me ájoul, ter juote jiirigen ace ábulo ? »
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 No guĉih to me ni Yésu, n’guogol : « Saaŋ Batis aboñulóli bi eroreni : Aw uomme an ahu aat me ájoul, ter juote jiirigen ace ábulo ? »
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Tinah tautu Yésu o bánier n’ekan bugan gammeŋe n’guhoy n’úsomulil, náᵽuren ñatiñil, naᵽagen bugaa siseytane sasu, ban nakan úpima gammeŋe n’gujuh.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ñer nábal bugaa gahoŋen gagu naagil : « Jujow iki jigiten Saaŋ wo jujuh me ni ᵽoᵽ wo juun me : gápim me gubbañe gujuh, gahaj me gujae ĉol, bugaa háhae yay guyabe gahoy, gatopo me gútopuloe, gaĉet me guiloe gubbañ guroŋ, gásugateno me guyabe Firim fafu Fásum me fal Aláemit.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Gásumay gúni ni an ahu o bakanerom biĉilut me min ahabo gáinen gagu gola n’ínje ! »
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 No uboñer waw bugaa Saaŋ Batis gubbañ me, Yésu nanamo egiten fítiman fafu maa Saaŋ ahumu. Naagil : « Wa jikaene faluj baubu n’eᵽarandaŋ yay ? Fisisit ᵽiaŋ fo érus yay élisene ?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ñer wa jikaen bo faluj ? Anáine ᵽiaŋ asimoe wañ ujaha ? Bare hum gasimoe me wañ ujaha ban n’gukan bugan gabaje, bugo ni saŋ úviaw gom !
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ñer joon, wa jikaen bo faluj ? Aboñer ᵽiaŋ ? Ey, aĉila, ban ínje ilobul yo, fafaŋ sah aboñer.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 O aamme an ahu o Bahiĉer Aláemit bulob mee mola buoh : “Ᵽan iboñ ájaenumaom gahoŋen ayabi gayoŋ min mb’ateŋen bulago babu bi n’aw.” »
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Yésu natajen aagil : « Maagen, ínje ilobul yo : ni bugan bugagu ᵽe gabugi me babe ni mof, Saaŋ Batis afaŋil me ᵽe. Bare afaŋ me gatiti ni Jávi Aláemit, o nafaŋe Saaŋ fúf. »
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Esúh yay ᵽe gauttene me Saaŋ, bi ni uyaba-búalen bugagu ró, n’guraŋen maagen Aláemit, min gujow ák’ábatiseil.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Bare Eᵽárisie yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’guceŋ gaᵽagen gagu go Aláemit amaŋen me bi ni bugo, min gulat Saaŋ ábatiseil.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yésu nabbañ aagil : « Ni wa ᵽan ᵽiaŋ iligor me bugan bugagu bugaa jabbah je ? Ni wa ᵽiaŋ gunogore ?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Gúnini ti uñil garove to ésuh yay ni’guomunor me, min gúni m’búogor nihi guoh : “Uŋeh juogul mee, jimaŋut eboh ; mbi júfoñul ufuluŋ, n’jilat ukoŋ.”
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Maagen, Saaŋ Batis najoulo, nd’atiñ mitiñolal, nd’arem ᵽoᵽ eremolal, ban juoge eseytane enonol.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Añol Arafuhow najoulo, nah’atiñ narem ban bugan bugagu n’guoh : “Jujugom sum áine ahumu : gaᵽinorol ᵽe fitiñ ni marem barebare, ni ᵽoᵽ ejaor n’utilaaw ni uyaba-búalen bugagu !”
34 O
35 Bare Malillo mamu mal Aláemit migitenigiten ĉol ni waf waw wo bugan bugagu gabaj mo me gukane me. »
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Funah fice, Aᵽárisie ace naah Yésu ak’atiñ yaŋol. No Yésu aĉih me bi fitiñ fafu, nanamo auloulo ti guᵽi me nihi gukan bugo ni fitiñ.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ni baj dó n’ésuh yauyu ace aare o gajaol guhajene. No naun me búoh Yésu umu ni yaŋ Aᵽárisie ahumu, nájoul ni jibara ró jammeŋe míĉir.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Nak’ailo búsol Yésu nah’akoŋ iki mufuol nihi musot mulo n’guot Yésu. Ñer naŋar walol min áti go, aban nacot go ; mbiban, náĉir go míĉir mamu.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Aᵽárisie ahu avoh me Yésu fitiñ, no najuh me bakaner aare ahu, naah m’biinumol : « Iníen me áine ahumu aboñer om, ᵽan affasen aare ahumu agoreol mee an bu om : ᵽan affasen búoh ejobu yom. »
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ñer Yésu nábaho bi ni o naagol : « Simoŋ, nibaje waf wal elobi. » Naagol : « Yoo, ulob ! »
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yésu naagol : « Baje wáine gúuba gaogene síralam ace áine o nah’amagen. Atíar ahu naogenol súuli ekeme (100.000), ahu súuli guñen (50.000).
41 Jesus disse:
42 No bulugen babu biĉilo me, bugo éubail gújuut gucam. Ñer amagena ahu naboketil uneil bugo ᵽooil. Ban iroreni ñer : Ay ni bugo ajae me efaŋ namaŋol ? »
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simoŋ naagol : « Níinene, o gamagol gufaŋ me n’gújaloe, ban n’guboketol go. » Yésu naagol : « Nulobe jon. »
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Aban nábaho mbal aare ahu min aah Simoŋ : « Nujuge aare ahume ? No ninonulo me yaŋi, usenutom mal niᵽos guolom ; bare aĉila ni mufuol naᵽose guolom, aban naŋar walol náti go.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Aw ucolutom, bare aĉila, kábiriŋ no ninonulo me yaŋi bi maer, ahalut ecot guolom.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Aw úĉirut fuhoom hani édunen yafulut me, bare til aĉila náĉire guolom míĉir.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Yo eĉil me niegi : Utilol wammeŋ mee uboketi, yo eĉilol maa egiten gamaŋol gájalo mee. Bare an o gubokete jatiito, gamaŋ gatiito may nagitene. »
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Aban naah aare ahu : « Utili uboketiboket. »
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Gaamen to me ni fitiñ manur n’aĉila n’guoh n’uinumil : « An bu om me umu, akañen mee gaboket util bugan ? »
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Bare Yésu natajen aah aare ahu : « Gáineni guᵽageni ; ujow n’gásumay ! »
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.